ผมสร้างระบบขึ้นมาเอง จนโลกบำเพ็ญคลั่ง - บทที่ 26 การแข่งขันศิลปะการต่อสู้ การขโมยธุรกิจ
บทที่ 26 การแข่งขันศิลปะการต่อสู้ การขโมยธุรกิจ
“สงคราม!”
ไป่ซู่หยานคำราม ร่างกายเปล่งประกายแสงสีทอง และด้วยการโบกมือเพียงครั้งเดียว ฝ่ามือสุริยะมรณะอันทรงพลังที่เผาผลาญสวรรค์ก็ฟาดฟันใส่กู่เฟย
การฟาดฝ่ามือทำให้เกิดภาพลวงตาของดวงอาทิตย์ขนาดใหญ่ และแม้ก่อนที่มันจะเข้ามาใกล้ คลื่นความร้อนที่แผดเผาก็ได้บิดเบือนอากาศโดยรอบให้เกิดเป็นระลอกคลื่นแล้ว
ดวงตาของกู่เฟยเบิกกว้าง เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าคู่ต่อสู้จะละทิ้งวิชาการต่อสู้ที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง และหันมาใช้วิชาฝ่ามือที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน
ความรู้สึกแสบร้อนจากคลื่นความร้อนที่แผ่ซ่านไปทั่วผิวหนังทำให้เขารู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว ก่อนที่เขาจะคิดอะไรไปมากกว่านี้ ดาบเสวียนปิงฮั่นเย่ก็ฟาดฟันออกมาแล้ว
คมดาบเปล่งประกายด้วยละอองน้ำแข็งสีฟ้าอ่อน และพลังเย็นยะเยือกจากคมดาบปะทะอย่างรุนแรงกับการโจมตีจากฝ่ามือสีแดงฉาน!
“ตูม!”
พื้นดินแตกเป็นรอยร้าวคล้ายใยแมงมุม หมอกน้ำแข็งและประกายไฟผสมผสานและระเบิดขึ้น
พลังแห่งความเย็นยะเยือกอันน่าภาคภูมิใจที่สุดของดาบเสวียนปิงฮั่นเย่ละลายหายไปในพริบตาภายใต้พลังแห่งฝ่ามืออันแผดเผาของดวงอาทิตย์ ราวกับหิมะบางๆ ที่ปะทะกับน้ำเดือด
กู่เฟยส่งเสียงคราง ปากเสือของเขาแตกเพราะความตกใจ เขาเซถอยหลังไปสามก้าว ก่อนจะทรงตัวได้ รองเท้าของเขากระแทกลงบนแผ่นหินสีน้ำเงินเป็นร่องลึกสามร่อง
การโจมตีของไป๋ซู่หยานเปรียบเสมือนคลื่นยักษ์ เงาฝ่ามือของเขาแปรเปลี่ยนเป็นท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงอาทิตย์
กู่เฟยกัดฟันและเหวี่ยงดาบเพื่อป้องกัน แต่เขากลับเห็นว่าวิชาฝ่ามือของคู่ต่อสู้นั้นเป็นการผสมผสานระหว่างการหลอกล่อและการโจมตีจริง ทำให้ไม่สามารถหลบหลีกได้
ด้วยเสียง “แคล้ง” ดังสนั่น ดาบยาวก็หลุดจากมือเขา พุ่งเป็นเส้นโค้งสีเงินในอากาศก่อนจะตกลงสู่พื้น
ทันใดนั้น แสงสีทองก็พุ่งทะลุร่างของเขา ทำให้กู่เฟยกระเด็นถอยหลังไปเหมือนว่าวที่สายขาด กระแทกพื้นอย่างแรงห่างออกไปสิบฟุต เลือดไหลออกมาจากมุมปากของเขา
ฉันคือใคร? ฉันอยู่ที่ไหน?
กู่เฟยนอนอยู่บนพื้น สับสนงุนงง ยังคงตกตะลึงกับความพ่ายแพ้อย่างยับเยิน
สิบตาเดิน แค่สิบตาเดินเท่านั้น
เขาพ่ายแพ้ให้กับไป๋ซู่หยานอย่างราบคาบ โดยที่ไม่ได้แตะต้องแม้แต่ชายเสื้อของอีกฝ่ายเลยด้วยซ้ำ
ทันใดนั้น เขาก็ลุกขึ้นนั่งอย่างกระทันหัน ดวงตาแดงก่ำจ้องมองไปที่ไป๋ซู่หยาน แล้วคำรามเสียงแหบพร่าว่า:
“เป็นไปไม่ได้!”
“คุณแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างไร?”
“ฉันต่างหากที่ควรจะชนะ! คุณต้องใช้วิธีโกงแน่ๆ!”
“การฝึกฝนทำให้สมบูรณ์แบบ” ไป๋ซู่หยานเยาะเย้ย ดวงตาเต็มไปด้วยความดูถูก “พูดจาไร้สาระต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ มันน่าหัวเราะจริงๆ”
“ก่อนหน้านี้เจ้าเอาชนะข้าได้ก็เพราะวิชาการต่อสู้ของตระกูลกู่เจ้าล้ำหน้ากว่าข้า แต่ตอนนี้เจ้ายังแตะชายเสื้อข้าไม่ได้เลยด้วยซ้ำ!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น กู่เฟยก็โกรธจัดจนคายเลือดออกมาเต็มปาก
“เป็นไปไม่ได้!”
“เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!”
“ฉันต้องชนะให้ได้!”
ขณะที่เขาพูด เขาก็ลุกขึ้นยืนอย่างไม่มั่นคงและเซไปข้างหน้า
ทันใดนั้นเอง ก็มีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นราวกับผี
กู่ชิงฉวน หัวหน้าตระกูลกู่ ปรากฏตัวข้างกู่เฟยด้วยสีหน้าเย็นชา และใช้นิ้วแตะท้ายทอยลูกชายเบาๆ
กู่เฟยตาเหลือกขึ้น แล้วก็หมดสติไปในอ้อมแขนของพ่อ
กู่ชิงฉวนเหลือบมองไป่ซู่หยานด้วยสายตาเย็นชา จากนั้นก็หันหลังเดินจากไปพร้อมกับลูกชายในอ้อมแขน
ไป๋ซู่หยานสบสายตาเย็นชาของกู่ชิงฉวนด้วยรอยยิ้มไม่แยแส พลางคิดในใจว่า อีกไม่นาน แม้แต่เจ้าก็คงสู้ข้าไม่ได้
ย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่เดือนก่อน หลังจากที่เขาพ่ายแพ้ให้กับกู่เฟย เขาก็ออกจากเมืองเจียงหลิงและเดินทางไปทั่ว โดยหวังว่าจะได้พบกับเทคนิคการฝึกฝนอันทรงพลังเพื่อยกระดับการฝึกฝนของตนเอง
โดยไม่คาดคิด ในเมืองฉางหลิง เขาได้ระบบและแม้กระทั่งแลกเปลี่ยนเทคนิคการต่อสู้ที่หาใครเทียบได้ยากจากร้านค้าแห่งหนึ่ง
หลังจากผ่านการฝึกฝนอย่างหนักมาระยะหนึ่ง พลังของเขาก็ทะลุผ่านจากขั้นเริ่มต้นของขอบเขตพลังกำเนิดไปสู่ขั้นกลาง
ยิ่งไปกว่านั้น ระดับพลังกำเนิดขั้นกลางในปัจจุบันของเขายังแตกต่างจากระดับพลังกำเนิดทั่วไปในโลกศิลปะการต่อสู้ด้วย
นี่คือขอบเขตแห่งพลังโดยกำเนิดในระบบการฝึกฝนวิชาการต่อสู้แบบเต๋า ซึ่งแข็งแกร่งกว่าขอบเขตแห่งพลังโดยกำเนิดในโลกแห่งศิลปะการต่อสู้มาก
ด้วยความช่วยเหลือจากระบบ พลังของเขายังคงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
ต่อให้กู่ชิงฉวนเป็นปรมาจารย์ เขาก็อาจเอาชนะเขาไม่ได้ในตอนนี้
ดังนั้น เขาจึงเพิกเฉยต่อสายตาคุกคามของอีกฝ่ายโดยสิ้นเชิง
ในขณะนั้น ผู้คนรอบข้างต่างตกตะลึง ไม่เชื่อเลยว่ากู่เฟยจะพ่ายแพ้อย่างรวดเร็วเช่นนี้
“ช่างโชคร้ายอะไรเช่นนี้!” ชายร่างใหญ่มีเคราดกหนาเตะเสาไม้ข้างๆ ตัวพลางกัดฟันแน่น
“ฉันพนันกู่เฟย 100 ตำลึงว่าจะชนะ แต่ใครจะคิดว่าเด็กคนนี้จะอยู่ได้ไม่ถึงสิบตาด้วยซ้ำ! ไร้ประโยชน์สิ้นดี!”
“ใช่แล้ว! แต่ทำไมพลังของไป๋ซู่หยานถึงได้น่ากลัวขนาดนี้ล่ะ?”
“วิชาฝ่ามือนั้นน่ากลัวมาก! มันเหมือนกับดวงอาทิตย์ที่สาดส่องลงมาจากท้องฟ้า ร้อนจนคุณลืมตาไม่ขึ้นเลย!”
“ผมรู้เรื่องราวเบื้องลึก!” ชายวัยกลางคนชื่อหลิวจิง สวมเสื้อเชิ้ตสีฟ้า เบียดเข้ามาข้างหน้าและพูดเสียงดังอย่างจงใจ ดวงตาของเขาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น
“พลังทั้งหมดของเขามาจากระบบ! วิชาฝ่ามือที่เขาเพิ่งใช้ไปนั้นคือ ฝ่ามือแสงอาทิตย์ทำลายล้าง ซึ่งเป็นทักษะพิเศษที่เขาซื้อมาจากร้านค้าของระบบ!”
“ระบบ? นั่นคืออะไร?” ทุกคนต่างพากันมามุงดู พร้อมส่งเสียงถามด้วยความสงสัย
จู่ๆ หลิวจิงก็ตะโกนสุดเสียงว่า “ทุกคน อย่ารีบร้อน! ผมมีเมล็ดพันธุ์ระบบอยู่ที่นี่ ให้ฟรี! เข้าแถวกัน! เมื่อเชื่อมต่อกับระบบแล้ว คุณสามารถซื้อทักษะเทพใดๆ ก็ได้ตามต้องการ!”
ทันทีที่ได้ยินคำเหล่านั้น ทุกคนก็เงยหน้าขึ้นและตะโกนว่า “จริงเหรอ? ขอฉันสักอัน!”
ไป่ซู่หยานโกรธมากเมื่อเห็นเช่นนั้น
เขาจึงท้าทายกู่เฟยด้วยเหตุผลสองประการ ประการแรก เพื่อแก้แค้น และประการที่สอง เพื่อสร้างแรงผลักดันผ่านการดวลครั้งนี้ เพื่อที่เขาจะได้พัฒนาเมล็ดพันธุ์ระบบและได้รับคะแนนพลังงาน
แล้วจู่ๆ ก็มีคนโผล่มาและแจกจ่ายรหัสลับของระบบล่วงหน้า นี่มันเป็นการขโมยไม่ใช่เหรอ?
เมื่อครู่ที่ผ่านมาเขายังแสดงท่าทีเหนือกว่า แต่ตอนนี้ใบหน้าของเขากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มขณะที่เขาตะโกนสุดเสียงว่า:
“อยากรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงแข็งแรงขึ้นเร็วขนาดนี้?”
“มานี่เดี๋ยวนี้เลย ทุกคน!”
“เมล็ดพันธุ์ระบบที่ฉันมีอยู่นี่คือของจริง เมื่อคุณผูกมันเข้าด้วยกันได้ คุณก็จะทรงพลังเหมือนฉัน!”
ฝูงชนต่างตื่นเต้นและพากันรุมล้อมไป๋ซู่หยานในทันที
เมื่อมองไปยังฝูงชนที่หนาแน่นอยู่ตรงหน้า ไป๋ซู่หยานอดที่จะยิ้มไม่ได้ ราวกับว่าเขามองเห็นพลังมหาศาลกำลังพุ่งเข้ามาหาเขาแล้ว
เมื่อเห็นฝูงชนแห่กันไปที่ไป๋ซู่หยานราวกับคลื่นยักษ์ ใบหน้าของหลิวจิงก็มืดมนลงทันที และเขาก็ตะโกนสุดเสียงว่า:
“อย่าโง่ไปเลย! รหัสเริ่มต้นของระบบเหมือนกันทุกประการ!”
“ถ้าคุณรีบไปตอนนี้ กว่าคุณจะได้มันมา คนอื่นก็คงได้มันไปเรียบร้อยแล้ว”
“คว้าโอกาสไว้! ใครมาก่อนได้ก่อน ถ้ามาสายจะแพ้ตั้งแต่เริ่มเลย!”
กลุ่มแรกๆ ที่ได้รับเมล็ดพันธุ์ต่างก็กระตือรือร้นที่จะเชื่อมต่อบัญชีของตนเข้ากับระบบแล้ว
ในชั่วพริบตา หนึ่งในนั้นก็ลุกขึ้นยืนอย่างกระทันหัน ดวงตาเบิกกว้าง และส่งเสียงกรีดร้องอย่างน่ากลัว:
“ว้าว! ระบบนี้สุดยอดมาก! ร้านนี้เต็มไปด้วยทักษะศิลปะการต่อสู้ที่หาใครเทียบได้ยาก”
“ไม่แปลกใจเลยที่ไป๋ซู่หยานจะแข็งแกร่งขนาดนี้! บ้าจริง! แจกเมล็ดพันธุ์ระบบฟรีๆ จะได้แต้มพลังงานด้วยสินะ!”
หลังจากรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น บุคคลนั้นก็เริ่มคิดทันทีว่า “ฉันจะขายเทคนิคการเพาะปลูกของฉันให้กับร้านค้า เพื่อรับคะแนนพลังงาน จากนั้นซื้อเมล็ดพันธุ์ระบบและแจกจ่ายออกไป ด้วยวิธีนี้ฉันก็จะได้คะแนนพลังงานด้วย”
เมื่อคิดเช่นนั้น ดวงตาของชายผู้นั้นก็เปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นทันที และเขารีบขายเทคนิคการฝึกฝนของตนให้กับร้านค้าของระบบ
เมื่อมีพลังงานสะสม 1110 แต้มในบัญชี เขาจึงซื้อเมล็ดพันธุ์ระบบทันทีและเริ่มแจกจ่ายให้กับคนรอบข้าง
ผู้คนในสถานที่นั้นจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ทำตามและเลียนแบบวิธีการสะสมคะแนนพลังงานนี้
คนฉลาดแกมโกงบางคน รีบหันหลังวิ่งหนีไปยังส่วนอื่นๆ ของเมืองหลวงโดยไม่พูดอะไรสักคำ
แทนที่จะแข่งขันกับผู้อื่นเพื่อแย่งชิงธุรกิจในประเทศนี้ เราควรสำรวจตลาดใหม่ๆ ในที่อื่นๆ
ดังนั้น ระบบจึงกระจายตัวอยู่ทั่วทุกหนแห่ง
ไม่นานนัก เมืองเจียงหลิงทั้งเมืองก็ตกอยู่ในความคลั่งไคล้ในการแจกจ่ายเมล็ดพันธุ์ระบบ และระบบนี้ก็ถูกพูดถึงไปทั่วทุกหนทุกแห่ง
YOU MAY ALSO LIKE
