ผมสร้างระบบขึ้นมาเอง จนโลกบำเพ็ญคลั่ง - บทที่ 94 จิตวิญญาณหลังคลอด ข้าวที่ไม่เคยมีมาก่อน
บทที่ 94 จิตวิญญาณหลังคลอด ข้าวที่ไม่เคยมีมาก่อน
ภายในประตูเสินหนง เหวินจื่อเฉียนเดินอย่างช้าๆ ไปตามสันเนินของทุ่งนา โดยมีศิษย์สองคนคือโจวหยูอันและเสินจื่อเซี่ยเดินตามหลังมา
เขามองไปยังทุ่งข้าวสีทองอร่ามอันกว้างใหญ่เบื้องหน้า เมล็ดข้าวอวบอิ่มเปล่งประกายด้วยแสงสีทองอบอุ่น ดูดซับแก่นแท้ของแสงอาทิตย์
รอยยิ้มแห่งความพึงพอใจปรากฏบนใบหน้าของเขา และเขาก็พยักหน้าซ้ำๆ
จากนั้นเขาก็เอื้อมมือไปเด็ดรวงข้าวมาหนึ่งกำมือ เพียงแค่ใช้ปลายนิ้วออกแรงเล็กน้อย เปลือกข้าวก็ร่วงหล่นลงมา เผยให้เห็นเมล็ดข้าวสีทองอวบอิ่มอยู่ข้างใน
เหวินจื่อเฉียนหยิบขนมขึ้นมาสองสามชิ้น ใส่ปาก เคี้ยวเบาๆ แล้วกลืนลงไป
สักครู่ต่อมา กระแสความอบอุ่นอ่อนๆ ค่อยๆ ไหลขึ้นมาจากท้องของฉัน แผ่กระจายไปทั่วร่างกายอย่างเงียบๆ และได้รับการกลั่นกรองโดยพลังงานที่แท้จริงภายในร่างกายของฉัน
“ฮ่าๆๆ สำเร็จแล้ว! ข้าวที่ปลูกกลางแดดของเราได้ผลดีเยี่ยม!”
ใบหน้าของโจวหยูอันสว่างไสวด้วยความยินดีในทันที และเขารีบยกมือขึ้นเพื่อทักทาย:
“ขอแสดงความยินดีกับท่านอาจารย์ ที่ท่านสามารถเพาะปลูกข้าววิญญาณได้สำเร็จ! ตอนนี้รางวัลสูงสุดสำหรับภารกิจของระบบได้ถูกเพิ่มขึ้นแล้ว ดังนั้นท่านอาจารย์จะได้รับคะแนนพลังงานจำนวนมหาศาลในครั้งนี้อย่างแน่นอน”
“เจ้าเข้าใจกฎแห่งชีวิตแล้ว และด้วยพลังชีวิตที่เพียงพอ การทะลุทะลวงไปสู่ขอบเขตแห่งเต๋าอยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม!”
“ใช่เลย!” เชินจือเซียก็อดตื่นเต้นไม่ได้เช่นกัน และพูดเสริมว่า:
“ท่านอาจารย์ได้เพาะปลูกข้าววิญญาณที่สามารถดูดซับแสงอาทิตย์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ นี่เป็นความสำเร็จที่ไม่เคยมีมาก่อน และครั้งนี้เราอาจได้รับรางวัลเป็นพลังชีวิต 10,000 หน่วย!”
“นอกจากนี้ เรายังสามารถขายเมล็ดพันธุ์ข้าวสุริยะในร้านค้าของระบบ ซึ่งไม่เพียงแต่จะทำให้เราได้รับคะแนนพลังงานเท่านั้น แต่ยังช่วยส่งเสริมข้าวสุริยะและทำภารกิจของระบบให้สำเร็จอีกด้วย”
“มันเหมือนกับการมีแหล่งพลังงานที่มั่นคงเพิ่มขึ้นมาอีกแหล่งหนึ่ง ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว!”
โจว ยู่อัน กล่าวเสริมว่า “ถูกต้องแล้ว ท่านอาจารย์ เมื่อข้าวซุนวางขายในตลาดแล้ว จะต้องมีความต้องการสูงอย่างแน่นอน มันไม่เพียงแต่จะช่วยให้เราอิ่มท้อง แต่ยังให้พลังงานสำหรับการบำเพ็ญเพียรอีกด้วย”
“ถึงแม้ข้าวสารเพียงเมล็ดเดียวจะมีพลังงานน้อย แต่การบริโภคเป็นประจำทุกวันสามารถส่งผลสะสมอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเวลาผ่านไป ผมเชื่อว่าไม่มีใครต้านทานข้าวสารซันไรซ์ได้”
เหวินจื่อเฉียนลูบเคราและยิ้ม “ใช่ครับ แต่ข้าวพลังงานแสงอาทิตย์ยังไม่สมบูรณ์แบบ มันมีพลังงานน้อยเกินไปและให้ผลผลิตต่ำ”
“ยิ่งไปกว่านั้น การปลูกพืชชนิดนี้ค่อนข้างยาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะมันจะดึงดูดสัตว์ป่ามากิน มันต้องการการดูแลเป็นพิเศษหรือการจัดเตรียมพื้นที่สำหรับการปลูก”
โจวหยูอันกล่าวว่า “ท่านอาจารย์ ไม่เป็นไรที่พลังงานในข้าวพลังงานแสงอาทิตย์ตอนนี้จะอ่อน เราสามารถปรับปรุงมันได้ในภายหลัง”
“เช่นเดียวกับเมล็ดข้าวทั่วไป ผลผลิตได้เกิน 4,000 จินต่อหมู่แล้ว และท่านผู้อาวุโสชุยฮวายังคงวิจัยหาวิธีที่จะทำให้ได้ผลผลิตเกิน 5,000 จินต่อหมู่ต่อไป”
“ผู้นำลัทธิกำลังวิจัยวิธีการเพาะเลี้ยงสมุนไพรธรรมดาให้กลายเป็นสมุนไพรที่มีพลังทางจิตวิญญาณ และผมได้ยินมาว่าเขาได้มีความคืบหน้าไปบ้างแล้ว”
“ส่วนปัญหาเรื่องสัตว์ป่ามากัดแทะนั้น ยิ่งไม่ใช่ปัญหาใหญ่เลย แค่ติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์ก็พอแล้ว มีคู่มือการติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์มากมายในร้าน”
“ถ้าเราพูดถึงการให้ใครสักคนดูแลพวกมันโดยเฉพาะ ในเมื่อตอนนี้ทุกคนฝึกศิลปะการต่อสู้กันหมดแล้ว การขับไล่สัตว์ป่าจึงเป็นเรื่องง่าย”
“นี่อาจช่วยกระตุ้นการจ้างงานและเปิดโอกาสให้คนทั่วไปมีช่องทางหารายได้เพิ่มขึ้นอีกด้วย”
“ยิ่งไปกว่านั้น ผมได้ยินมาว่าเทคโนโลยีการสร้างหุ่นกลไกได้ก้าวหน้าไปอย่างมาก บางทีในอนาคต เราอาจจะสามารถสร้างหุ่นกลไกที่สามารถขับไล่สัตว์ป่าได้โดยอัตโนมัติ”
“ใช่ค่ะ ท่านอาจารย์ โลกมนุษย์เปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วในปัจจุบันนี้” เชินจือเซี่ยกล่าวตอบพร้อมรอยยิ้ม
“ปัจจุบันนี้ ประชาชนทั่วไปในรัฐจินไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารและเครื่องนุ่งห่มอีกต่อไปแล้ว อันที่จริง ด้วยการพัฒนาการเลี้ยงสัตว์ ทำให้การกินเนื้อสัตว์ทุกมื้อไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป ปัจจุบันมีผู้คนจำนวนมากเลี้ยงหมูและให้อาหารพวกมันด้วยข้าวขาว”
“ยิ่งไปกว่านั้น ข้าวสุริยะนี้เป็นข้าวศักดิ์สิทธิ์แท้จริง ประชาชนสามารถปลูกเพื่อบริโภคเองและขายให้ผู้อื่นเพื่อแลกเปลี่ยนกับพลังชีวิตได้ ท่านอาจารย์ ท่านได้ทำความดีอีกครั้งเพื่อประโยชน์ของประชาชน”
เมื่อได้ยินบทสนทนาของพวกเขา ริมฝีปากของเหวินจื่อเฉียนก็ยกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของเขา และเขาก็พยักหน้าซ้ำๆ
“คุณพูดถูก แต่เรายังต้องทำงานหนักขึ้นเพื่อปรับปรุงข้าวพลังงานแสงอาทิตย์ของเราให้ดีขึ้นโดยเร็วที่สุด”
“ในอนาคต เราจะเพาะปลูกข้าวจันทร์ ข้าวดาว และแม้กระทั่งธัญพืชที่สามารถดูดซับแสงแดด แสงจันทร์ และแสงดาวได้พร้อมกัน!”
โจวหยูอันและเสิ่นจือเซี่ยพยักหน้าอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของพวกเขามีความเห็นด้วยอย่างชัดเจน และดวงตาเป็นประกายด้วยความคาดหวังถึงอนาคต:
“เราสามารถเพาะปลูกมันได้อย่างแน่นอน! ที่จริงแล้ว ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนเลยว่าข้าววิญญาณจะสามารถเพาะปลูกได้ด้วยการบำรุงเลี้ยง มีเพียงท่านอาจารย์เท่านั้นที่กล้าคิดและลงมือทำ!”
เหวินจื่อเฉียนสั่งการทันทีว่า “รีบจัดเตรียมข้อมูลการทดลอง วิธีการเพาะปลูก และตัวอย่างข้าวพลังงานแสงอาทิตย์ แล้วอัปโหลดไปยังหอภารกิจเพื่อส่งภารกิจกันเถอะ”
“ด้วยวิธีนี้ เราจะได้รับรางวัลโดยเร็วที่สุด และฉันจะใช้มันเพื่อทะลุไปสู่ขอบเขตแห่งเต๋า ส่วนคุณก็สามารถใช้แต้มพลังงานจากรางวัลเพื่อทำความเข้าใจกฎแห่งมหาเต๋าในห้วงแห่งการตรัสรู้ได้เช่นกัน”
“มีเพียงการเข้าใจกฎแห่งมหาเต๋าและการวางรากฐานที่มั่นคงในระดับเมล็ดพันธุ์เต๋าเท่านั้น จึงจะทำให้บุคคลนั้นแข็งแกร่งขึ้น และอาจมีโอกาสไต่ระดับขึ้นไปอยู่ในอันดับพลังการต่อสู้ของระดับเมล็ดพันธุ์เต๋าได้”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น โจวหยูอันจึงกล่าวด้วยความรู้สึกตื้นตันใจว่า “ผู้ที่สามารถไต่ระดับขึ้นไปถึงระดับเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าได้ในตอนนี้ พวกเขาล้วนเป็นอัจฉริยะที่เข้าใจกฎแห่งเต๋าอันยิ่งใหญ่ทั้งสิ้นไม่ใช่หรือ?”
“ยิ่งไปกว่านั้น การแข่งขันในรายชื่อนั้นดุเดือดมาก และมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ คุณอาจอยู่ในรายชื่อเมื่อครู่ แต่ก็อาจถูกผลักออกไปในอีกครู่ต่อมา”
“ฉันไม่มีหวังที่จะทำสำเร็จเลย การแข่งขันดุเดือดเกินไป”
“ใช่แล้ว ทุกคนในรายชื่อนั้นเป็นปีศาจทั้งนั้น ฉันไม่กล้าแม้แต่จะฝันถึงเลยด้วยซ้ำ” เชินจือเซี่ยส่ายหัว “เมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา อาจจะยังมีความหวังอยู่บ้าง แต่ตอนนี้ลืมไปได้เลย”
“แต่ในอีกแง่หนึ่ง หลิวอี้ก็สุดยอดจริงๆ! ใครจะรู้ว่าเขาเข้าใจมหาเต๋าแบบไหน? การที่สามารถฆ่าผู้ฝึกฝนระดับจิตวิญญาณแรกเริ่มที่ระดับเมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าได้นั้นช่างน่ากลัว!”
โจวหยูอันพยักหน้าเห็นด้วย: “อันดับในรายชื่อผู้ทรงพลังในการต่อสู้เปลี่ยนแปลงไปมากกว่าพันคน แต่หลิวอี้ยังคงมั่นคงดุจภูเขาไท่ และไม่มีใครสามารถท้าทายตำแหน่งอันดับหนึ่งของเขาได้”
“ฉันเกรงว่าในอนาคตคงไม่มีใครแปลกประหลาดเท่าหลิวอี้อีกแล้ว”
“พวกเราก็แค่คนธรรมดาๆ นี่แหละ มาตั้งใจศึกษาเมล็ดพันธุ์เพื่อสะสมพลังงานกันเถอะ บางทีสักวันเราอาจจะกลายเป็นอมตะและมีชีวิตยืนยาวก็ได้”
หลังจากฟังคำพูดของชายทั้งสองแล้ว เหวินจื่อเฉียนก็รู้ว่าพวกเขากำลังพูดความจริง และอดไม่ได้ที่จะรู้สึกซาบซึ้งใจ
ในเวลานั้น เขาพัฒนาฝีมืออย่างรวดเร็วด้วยรางวัลที่ได้รับ และถึงขั้นติดอันดับรายชื่อผู้มีพลังต่อสู้ในระดับเต๋า แต่ก็ถูกเบียดออกไปในเวลาไม่นานหลังจากนั้น
เมื่อมีผู้คนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ผูกบัญชีของตนเข้ากับระบบ การแข่งขันจึงทวีความรุนแรงขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ
แม้แต่การเพาะปลูกเมล็ดธัญพืชก็มีการแข่งขันสูงมาก มิเช่นนั้นเขาคงไม่เกิดแรงบันดาลใจขึ้นมาอย่างกะทันหันที่จะปลูกข้าววิญญาณ
“ใช่ ดีแล้วที่พวกเธอจำตัวเองได้ นี่แสดงว่าพวกเธอโตขึ้นแล้ว และฉันก็วางใจได้”
ทั้งสามคนจัดระเบียบข้อมูลการทดลอง วิธีการเพาะปลูก และตัวอย่างข้าวพลังงานแสงอาทิตย์อย่างรวดเร็ว แล้วอัปโหลดไปยังห้องทำงานของระบบ
ภายในเวลาไม่ถึง 45 นาที หน้าจอระบบของเหวินจื่อเฉียนก็แสดงข้อความชมเชยขึ้นมา
“ขอแสดงความยินดีกับเหวินจื่อเฉียนที่เพาะปลูกข้าววิญญาณ ‘ข้าวสุริยะ’ ได้สำเร็จ มอบพลังวิญญาณ 1 ล้าน และพลังงาน 10 พันล้านแต้มให้เป็นกำลังใจ”
เมื่อเห็นรางวัลอันมากมายเกินความคาดหมาย เขาก็ตัวสั่นเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น ดวงตาเต็มไปด้วยความปิติยินดีที่แทบจะซ่อนไว้ไม่มิด
โจวหยูอันและเสิ่นจือเซี่ยได้เห็นรายละเอียดของรางวัลในใบประกาศชมเชยจากหอประชุมภารกิจแล้ว และต่างก็ดีใจจนแทบกระโดดโลดเต้น:
“เยี่ยมไปเลย! ระบบรับรู้ถึงความสำเร็จของเราและมอบรางวัลอันมากมายให้เรา!”
“ตอนนี้ฉันไม่ต้องกังวลเรื่องพลังชีวิตอีกต่อไปแล้ว ด้วยพลังชีวิตเหล่านี้ ฉันมั่นใจว่าฉันจะสามารถเข้าใจกฎแห่งมหาเต๋าได้อย่างแน่นอน!”
ขณะที่พวกเขากำลังคุยกันอยู่นั้น จู่ๆ ก็มีข้อความปรากฏขึ้นมาทีละข้อความในกลุ่ม WeChat ของสำนักเสินหนง โดยทุกข้อความล้วนเป็นการแสดงความยินดีกับพวกเขา:
“ขอแสดงความยินดีกับท่านผู้อาวุโสเหวินที่ปลูกข้าวซุนนาวาได้สำเร็จ ทำให้ท่านมีชื่อเสียงอีกครั้ง!”
“ขอแสดงความยินดีกับท่านผู้อาวุโสเหวินที่เพาะปลูกข้าวสุริยะได้สำเร็จ นำความรุ่งโรจน์มาสู่สำนักเสินหนงของเรา!”
ข้อความแสดงความยินดีที่ส่งเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อนจากกลุ่มแชททำให้เหวินจื่อเฉียนตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิม และเขาซ่อนรอยยิ้มบนใบหน้าไว้ไม่ได้
ในขณะนั้นเอง เหวินจื่อเฉียนสังเกตเห็นข้อความจากหลี่ซวน ผู้นำสำนักเสินหนง ในแอปพลิเคชัน WeChat:
“ขอแสดงความยินดีกับท่านผู้อาวุโสเหวินที่เพาะปลูกข้าวสุริยะจนโด่งดังไปทั่วโลกและนำความรุ่งโรจน์มาสู่สำนักเสินหนงของเรา!”
“มาที่หอประชุมใหญ่ของสำนักเดี๋ยวนี้เลย คนจากสำนักเพาะพันธุ์สัตว์อสูรมาขอความร่วมมือจากเรา”
YOU MAY ALSO LIKE
