ผมเป็นเจ้าของโรงพยาบาลจิตเวชพิศวง - บทที่ 1197 ผู้พยากรณ์คนนี้มีความสามารถอยู่บ้าง

ในห้องที่ว่างเปล่า หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วแน่นขึ้นเรื่อยๆ
เทพเจ้าเข้าไปไม่ได้ แล้วหมายเลข 03 และ 04 ล่ะ?
ถ้าพวกเขาก็ไม่สามารถเข้ามาได้ งั้น……
ความคิดนับไม่ถ้วนแล่นเข้ามาในหัวของหลินชีเยี่ย เส้นทางที่ซ่อนเร้นบางอย่างถูกเชื่อมโยงเข้าด้วยกัน ทำให้หัวใจ
ของเขาจมดิ่งลงทันที
“แย่แล้ว……” หลินชีเยี่ยพึมพำขณะมองเงาร่างของหมายเลข 22 ที่กำลังจากไป
เขารีบลุกขึ้นจากเก้าอี้และเปิดประตูออกไปทันที
ผู้เข้าร่วมการแลกเปลี่ยนที่เหลือซึ่งรออยู่หน้าประตู ต่างงุนงงเมื่อเห็นหลินชีเยี่ยออกมาอย่างกะทันหัน
“การแลกเปลี่ยนที่เหลือถูกยกเลิก” หลินชีเยี่ยพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
“การแลกเปลี่ยนของผมในวันนี้สิ้นสุดลงแล้ว ถ้าพวกคุณอยากรู้อะไร ไปหาตัวแทนคนอื่นแลกเปลี่ยนเอาเองแล้ว
กัน”
ตัวแทนหลายคนที่ต่อแถวอยู่นานต่างก็มีสีหน้าไม่พอใจเมื่อเห็นเขายกเลิกการแลกเปลี่ยนอย่างไม่มีเหตุผลเช่นนี้
แต่เนื่องจากที่นี่เป็นงานชุมนุมและหลินชีเยี่ยในฐานะผู้ครอบครองข้อมูล ก็มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธการแลกเปลี่ยนได้ ถึงแม้จะ
รู้สึกโกรธแค้นในใจ พวกเขาก็ทำได้เพียงแยกย้ายกันไป เพื่อไปหาตัวแทนคนอื่นที่เพิ่งแลกเปลี่ยนกับหลินชีเยี่ยเพื่อแลก
เปลี่ยนใหม่อีกครั้ง
หมายเลข 27 จ้องมองเงาร่างของหลินชีเยี่ยที่กำลังเดินจากไปอย่างเงียบงัน พลางกำมือแน่นขึ้นเรื่อยๆ
หลินชีเยี่ยเดินผ่านระเบียงทางเดินชั้นสอง สายตาเหลือบมองห้องที่หมายเลข 03 และ 22 กำลังทำการแลก
เปลี่ยน แล้วรีบเดินลงบันไดอย่างรวดเร็ว
“ทำการแลกเปลี่ยนเสร็จเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?” เหอหลินเห็นหลินชีเยี่ยเดินลงมา จึงถามด้วยความประหลาดใจ
“ไม่ใช่ แต่เราไม่มีเวลาแล้ว” หลินชีเยี่ยมองไปรอบๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “พวกเราควรรีบออกไป
จากที่นี่โดยเร็วที่สุด!”
“จะไปเดี๋ยวนี้เลย? เกิดอะไรขึ้น?”
หลินชีเยี่ยหันไปมองชั้นสองแล้วพูดเสียงเครียด “ผมยังไม่แน่ใจ แต่ผมรู้สึกว่า……จุดประสงค์ของหมายเลข 03
และ 04 คงไม่ได้ง่ายดายแค่นี้”
เขาไม่มีเวลาพูดกับเหอหลินมากความ จึงเดินตรงไปหาหมายเลข 01 ที่อยู่ตรงมุมห้อง
“ผมอยากออกจากงานก่อนกำหนด”
หมายเลข 01 เงยหน้าขึ้นมองอีกฝ่าย “ทำไมล่ะ?”
“มีคนสนใจตัวตนผู้พยากรณ์ของผมและต้องการทำร้ายผมด้วย” หลินชีเยี่ยจ้องมองเงาใต้หมวกคลุม “จุด
ประสงค์หลักของคุณไม่ใช่การรับประกันความปลอดภัยของตัวแทนที่เข้าร่วมชุมนุมหรอกเหรอ? ตอนนี้ความปลอดภัย
ของผมกำลังถูกคุกคาม ผมอยากออกไปก่อนกำหนด”
หมายเลข 01 เอ่ยปากเตือนว่า
“หมายเลข 33 ผมคิดว่าผมเคยบอกไปแล้วว่าการเผยแพร่ข้อมูลเท็จจะมีผลอะไรตามมา……ถ้าคุณรู้สึกไม่
สบายใจเพราะแพร่ข่าวลือเท็จ และพยายามหาข้ออ้างเรื่องความปลอดภัยในชีวิตเพื่อหลบหนี ต่อให้หนีไปสุดขอบฟ้า ก็
จะถูกไล่ล่าจนถึงที่สุด”
“ผมไม่ได้โกหก ผมกำลังตกอยู่ในอันตรายจริงๆ” หลินชีเยี่ยหยุดชั่วครู่ แล้วพูดต่อ “ผมขอสาบานในนามของ
เทพเจ้าแห่งเวทมนตร์”
หมายเลข 01 เงียบไปครู่หนึ่ง กวาดตามองสถานที่ชุมนุมที่วุ่นวายแล้วพยักหน้าเล็กน้อย
“คุณไปเถอะ”
หลินชีเยี่ยไม่พูดอะไรอีก พาเหอหลินออกจากมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีสทางประตูหลังทันที
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” เหอหลินอดถามไม่ได้เมื่อกลับเข้าสู่ม่านหมอกอีกครั้ง
“หมายเลข 03 และ 04 นั่น มีอะไรแปลกๆ” หลินชีเยี่ยพูดเสียงเครียด “คุณว่าในฐานะเทพเจ้า ทำไมพวกเขาถึง
ต้องมาร่วมการชุมนุมของตัวแทนด้วยล่ะ?”
“เพราะที่นี่มีข้อมูลที่พวกเขาอยากรู้ แต่พวกเขาไม่มีตัวแทนเป็นของตัวเองใช่ไหม?” เหอหลินครุ่นคิดแล้วคาดเดา
“ถูกต้อง” หลินชีเยี่ยพยักหน้า “จุดประสงค์ของพวกเขาคือเบาะแสเกี่ยวกับคลังสมบัติกษัตริย์ ผมคิดว่าพวกเขา
คงได้รับข้อมูลผ่านช่องทางบางอย่างว่า มีตัวแทนที่รู้ที่อยู่ของคลังสมบัติกษัตริย์จะมาร่วมการชุมนุมครั้งนี้ แต่เวลา
กระชั้นชิด พวกเขาไม่มีเวลาหาตัวแทนใหม่ จึงต้องปลอมตัวเป็นตัวแทนเข้ามาเอง พวกเขาอาจจะมาจากฝ่ายซุสแห่งโอ
ลิมปัส”
“ฝ่ายซุส……แต่มันเกี่ยวอะไรกับพวกเราล่ะ? ทำไมเราต้องวิ่งหนีด้วย?”
“กิลกาเมชทิ้งคลังสมบัติกษัตริย์ไว้ เทพเจ้าไม่สามารถเข้าไปได้”
เหอหลินได้ยินประโยคนี้แล้วชะงักไปชั่วขณะ ดูเหมือนจะไม่เข้าใจความหมายของหลินชีเยี่ย แต่เขาก็รู้สึกตัวได้
อย่างรวดเร็ว
“เทพเจ้าเข้าไปไม่ได้ นายหมายความว่า……”
“ซุสและพรรคพวกต้องการคลังสมบัติกษัตริย์ แต่พวกเขาเข้าไปเองไม่ได้……วิธีที่ดีที่สุดก็คือหาคนที่อยู่ต่ำกว่า
ระดับเทพ แต่มีพลังมากพอที่จะช่วยพวกเขาไปเอามา” หลินชีเยี่ยหันกลับมามองมหาวิหารน็อทร์-ดามที่ถูกปกคลุมด้วย
หมอก “ดังนั้น ตัวแทนของเทพเจ้าจึงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด”
“ส่งตัวแทนของเทพเจ้าเข้าไปเอา? เป็นการข่มขู่หรือล่อลวง?”
“พูดยาก แต่ผมคิดว่าน่าจะเป็นอย่างแรกมากกว่า พวกเขาไม่ได้สร้างตัวแทนเองขึ้นมา ถ้าแค่ใช้ผลประโยชน์ไป
ล่อตัวแทนของคนอื่นให้ช่วยเอาคลังสมบัติกษัตริย์ นอกจากจะต้องเสียค่าใช้จ่ายมหาศาลแล้ว ยังมีความเสี่ยงที่ข่าวจะรั่ว
ไหลด้วย พวกตัวแทนของเทพเจ้าที่อาศัยอยู่ในหมอกนี่เป็นพวกอะไร คุณน่าจะรู้ดีกว่าผม พวกเขาเห็นแก่ผลประโยชน์
ถ้ารู้ว่ามีของอย่างคลังสมบัติกษัตริย์อยู่ สิ่งแรกที่พวกเขาจะทำแน่ๆ คือแอบส่งข่าวให้เทพเจ้าที่อยู่เบื้องหลังตัวเอง เพื่อ
แลกเปลี่ยนผลประโยชน์ กินสองทาง”
หลินชีเยี่ยเว้นวรรค “ถ้าเป็นการข่มขู่ ในฐานะที่เป็นเทพเจ้า แค่ปราบปรามกลุ่มตัวแทนไว้ ใช้วิธีบางอย่างกับพวก
เขา บังคับให้พวกเขาทำงานให้ตัวเอง นอกจากจะไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายแล้ว ยังสามารถควบคุมทุกคนได้อย่างมั่นคงด้วย”
“พวกเขาทำแบบนี้ ไม่กลัวโดนเทพเจ้าที่อยู่เบื้องหลังตัวแทนแก้แค้นในภายหลังเหรอ?”
“คุณก็พูดเองนี่ว่าตัวแทนส่วนใหญ่กับเทพเจ้ามีแค่ความสัมพันธ์แบบใช้ประโยชน์กัน คุณจะไปทะเลาะกับเทพเจ้า
ระดับเดียวกันเพราะเครื่องมือของคุณถูกคนอื่นยืมใช้งานเหรอ? ตราบใดที่ตัวแทนไม่ตายหรือพิการ เรื่องก็จะไม่บาน
ปลาย อีกอย่าง ถ้าได้คลังสมบัติกษัตริย์มา การมีศัตรูเพิ่มอีกสองสามคนก็ไม่สำคัญ”
“คลังสมบัติกษัตริย์ที่กิลกาเมชทิ้งไว้ไม่ใช่ของที่จะเอามาได้ง่ายๆ แน่นอน ข้างในต้องมีกลไกอะไรบางอย่างไว้แน่
ดังนั้นถึงแม้พวกเขาจะหาตัวแทนมาเป็นหนูทดลองเข้าไปเอา ก็ต้องหาคนที่มีพลังแข็งแกร่งพอ……และตอนนี้ ตัวแทน
ของเทพเจ้าในหมอกกว่าครึ่งมารวมตัวกันที่นี่ การรวมตัวครั้งนี้จึงเป็นโอกาสที่ดีที่สุดสำหรับพวกเขาในการเลือกหนู
ทดลอง!”
เหอหลินยิ่งคิด ยิ่งรู้สึกว่าสิ่งที่หลินชีเยี่ยพูดมีเหตุผล
เขาหันกลับไปมองมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีสที่อยู่ท่ามกลางม่านหมอก นอกจากความลึกลับแล้ว ดูเหมือน
จะมีความน่าสะพรึงกลัวเพิ่มขึ้นด้วย
……
การชุมนุมของตัวแทน
หมายเลข 03 เดินออกมาจากห้องของหมายเลข 22 เนื่องจากอีกฝ่ายต้องวาดแผนที่ด้วยมือในที่เกิดเหตุ จึงทำให้
เขาเสียเวลาไปไม่น้อย
เขาเดินตรงไปยังห้องที่หลินชีเยี่ยอยู่เดิม แต่กลับพบว่าข้างในว่างเปล่าแล้ว
ใต้หมวกคลุม ดวงตาปรากฏแววประหลาดใจ
ในขณะเดียวกัน หมายเลข 04 เดินมาอยู่ด้านหลังเขาอย่างเงียบเชียบ
“ผู้พยากรณ์หมายเลข 33 เล่า?” หมายเลข 03 ถามเสียงต่ำ
“ออกไปก่อนเวลาแล้ว” หมายเลข 04 ตอบ
“ออกไปก่อนเวลาหรือ? เขาค้นพบอะไรหรือไม่?”
“คงไม่มีอะไร มนุษย์พวกนี้ไม่มีทางมองทะลุการอำพรางของพวกเราได้หรอก……เว้นแต่ว่า เขาจะรู้ล่วงหน้าถึง
บางสิ่ง” หมายเลข 04 เว้นวรรค “ดูเหมือนว่าผู้พยากรณ์คนนี้จะมีความสามารถอยู่บ้าง……”