ผมเป็นเจ้าของโรงพยาบาลจิตเวชพิศวง - บทที่ 840 เราไม่ใช่พวกเดียวกัน

“แก!!!”
เมื่อได้ยินประโยคนี้ เด็กปีศาจแทบจะระเบิดด้วยความโกรธ
หลูเป่าโย่วหรี่ตามองตัวเองในกระจกที่แตกร้าว แล้วพูดเสียงเรียบ “ดูเหมือนว่าแกจะไม่ได้โกหก สภาพของแก
ตอนนี้ ไม่สามารถทำอะไรฉันได้จริงๆ”
“แกกำลังลองดีกับฉันอยู่หรือ?”
“ฮ่ะๆ”
หลูเป่าโย่วหยิบกระดาษทิชชู่ออกมาจากข้างๆ เช็ดเลือดบนมือเบาๆ “นายเข้าใจผิดไปเรื่องหนึ่ง……ฉันกับพวก
นายที่เป็นพวกไร้ค่า ไม่ใช่พวกเดียวกัน”
ฟู่!
รถไฟแล่นเข้าอุโมงค์ ประตูห้องน้ำเปิดออก หลูเป่าโย่วเดินออกมาอย่างสงบ ร่างของเขาเดินผ่านทางเดินที่มืดมิด
กลับไปยังมุมตู้รถไฟที่มีแสงไฟสลัว แล้วนั่งขัดสมาธิลง
เขาค่อยๆ หลับตาลง
……
“กริ๊ง~~~!!”
เสียงกริ่งแหลมดังก้องไปทั่วค่ายฝึกอบรม ปลุกทหารใหม่ทุกคนให้ตื่นจากความฝัน!
พวกเขาลุกขึ้นนั่งบนเตียงอย่างงุนงง มองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นท้องฟ้ายังมืดสลัว แล้วหันไปมองนาฬิกาที่
แขวนอยู่บนผนัง
ตอนนี้เป็นเวลาตีสามพอดี……
[ทุกคน รวมตัวกันที่ลานฝึกใหญ่ภายในสามนาที]
เสียงอันสงบนิ่งของหลินชีเยี่ยดังผ่านเครื่องกระจายเสียง กังวานไปทั่วอาคารหอพัก
“นี่มันมีอะไรผิดพลาดหรือเปล่า นี่มันแค่ตีสามเองนะ! ไก่ยังไม่ตื่นเลยมั้ง?”
“พวกเราเข้านอนกี่โมงนะ?”
“เมื่อคืนดับไฟตอนสามทุ่ม แต่พวกเราก็เล่นกันอีกสักพัก แล้วค่อยนอน น่าจะประมาณสี่ทุ่ม?”
“งั้นก็นอนไปแค่ห้าชั่วโมงเองนะ!”
“เร็วๆ เข้า! เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วไปที่สนาม!”
“สามนาทีนี่มันเร่งเกินไปหรือเปล่า?”
“……”
หอพักที่เงียบสงบกลับกลายเป็นวุ่นวายในทันที ทหารใหม่ส่วนใหญ่ลุกขึ้นนั่งทันที พร้อมกับบ่นไปด้วยขณะที่รีบ
แต่งตัวอย่างรวดเร็ว เพราะเมื่อวานนี้หน่วยม่านราตรีได้สร้างความประทับใจอย่างลึกซึ้งให้กับพวกเขา ความกลัวในใจ
บอกพวกเขาว่าถ้าไปสายอาจจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น……
แน่นอนว่าในเมื่อมีคนขยัน ก็ย่อมมีคนเกียวคร้าน
ยังมีทหารใหม่อีกส่วนหนึ่งที่ค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงอย่างไม่รีบร้อน พลางหาวไปด้วยขณะที่แต่งตัว แล้ววิ่งตาม
กลุ่มใหญ่ไปที่สนามฝึกอย่างห่าง
บนแท่นสูงของสนาม มีเจ็ดร่างที่สวมเสื้อคลุมสีแดงเข้มยืนอยู่ที่นั่น มองดูทหารใหม่ที่วุ่นวายอยู่ด้านล่างอย่าง
เงียบๆ
หลินชีเยี่ยก้มลงดูเวลา ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย
“ทุกคนที่มาถึงหลังสามนาที ให้ออกมาเข้าแถวข้างหน้า”
ทหารใหม่ด้านล่างมองหน้ากันไปมา มีบางส่วนยักไหล่แล้วเดินออกมา
แต่ในฝูงชนยังมีทหารใหม่อีกส่วนเล็กๆ ที่ยืนนั่งราวกับไม่ได้ยิน พยายามจะหลบเลี่ยง หลินชีเยี่ยกวาดตามองพวก
เขาแวบหนึ่ง ไม่พูดอะไร เพียงแค่ยกนิ้วขึ้นเบาๆ
ฉึก! ฉึก! ฉึก! ฉึก!
เส้นใยแมงมุมหนาๆ หลายเส้นพุ่งลงมาจากท้องฟ้าอย่างกะทันหัน พันรอบตัวทหารใหม่ที่แอบปะปนอยู่ในฝูงชน
ดึงพวกเขาทั้งหมดขึ้นไปบนฟ้าในพริบตา!
ท่ามกลางเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว ทหารใหม่ทุกคนที่มาถึงช้ากว่าสามนาทีและไม่ได้ออกมายืนเองถูก
มัดเป็น ‘ศพ’ ด้วยใยแมงมุม แขวนอยู่บนใยแมงมุมบนท้องฟ้า
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ทำให้ทหารใหม่รอบๆ ตกใจมาก
“ฉันไม่มีเวลามาสอนพวกนายว่าอะไรคือวินัย” หลินชีเยี่ยพูดเสียงเรียบใต้หน้ากากซุนหงอคงที่ดูน่าสะพรึง
“เหมือนที่ฉันบอกเมื่อวาน พวกนายไม่ใช่ทหารใหม่ที่กำลังจะเข้า หน่วยพิทักษ์ราตรี……แต่พวกนายเป็นหน่วยพิทักษ์
ราตรีแล้ว หน่วยพิทักษ์ราตรีต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของตัวเอง ในสงครามจริง ราคาที่ต้องจ่ายมักจะเป็นชีวิตของ
พวกนาย แต่ที่นี่ ฉันจะใช้อีกรูปแบบหนึ่งแทน ‘ความตาย’ ของพวกคุณ”
หลินชีเยี่ยส่งสัญญาณให้อาจู
ทหารใหม่ที่ถูกแขวนอยู่บนใยแมงมุมถูกแมงมุมยักษ์ตัวนั้นดึงไป พุ่งอย่างรวดเร็วไปยังโกดังเล็กๆ แห่งหนึ่งที่ชาย
ขอบ
เส้นใยแมงมุมขาดกลางอากาศ ด้วยแรงเฉื่อย ทหารใหม่เหล่านั้นลอยตรงไปยังโกดัง ในขณะเดียวกันสิ่งลี้ลับ
หน้าตาน่าเกลียดน่ากลัวสิบกว่าตัวก็จับทหารใหม่ที่ถูกมัดอยู่ขึ้นจากพื้นดินอย่างตื่นเต้น ท่ามกลางเสียงกรีดร้องด้วย
ความหวาดกลัวของพวกเขา พวกมันโห่ร้องดีใจอุ้มพวกเขาวิ่งเข้าไปในโกดัง
สีหน้าของพวกมันดูเหมือนโจรที่เพิ่งจับสาวสวยได้ รีบร้อนอยากจะวิ่งเข้าไปในโกดังเพื่อฉลองวิวาห์ท่ามกลาง
เสียงหัวเราะอันน่าขนลุกของพวกมัน
ประตูโกดังปิดลงเสียงดังสนั่น ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องอย่างทรมานของทหารใหม่ภายในคลังสินค้าที่ดังขึ้นอีก
ระดับ ราวกับกำลังเผชิญกับสิ่งที่น่าสยดสยองอย่างสุดขีด พวกเขาร้องโหยหวนจนแทบสิ้นใจ!
“ไม่! อย่า! พวกแกอย่าเข้ามานะ!”
“ปล่อยฉันไป! ฉันขอร้องละ! อย่า!”
“ไม่ได้ ตรงนั้นไม่ได้เด็ดขาด!!”
“อ๊าาาาาาาาาาา!!!! ฆ่าฉันซะเถอะ!”
“……”
ทหารใหม่บนลานฝึกที่ได้ยินเสียงร้องอันน่าสยดสยองนี้ ต่างสีหน้าซีดเผือด!
เพียงแค่ได้ยินเสียงเหล่านี้ ในหัวของทหารใหม่ก็ปรากฏภาพอันนองเลือดและน่าสยดสยองมากมาย โดยเฉพาะ
คนที่มาสาย ทั้งตัวสั่นเทาอย่างควบคุมไม่อยู่
“ทุกคน ไปรับน้ำหนักถ่วงที่ด้านข้างด้วยตัวเอง คนที่มาสายรับสองเท่า” ท่ามกลางเสียงร้องอันน่าสยดสยองจาก
ที่ไกลๆ หลินชีเยี่ยพูดเสียงเรียบ “หนึ่งนาที”
เมื่อได้ยินคำว่าหนึ่งนาที ทุกคนต่างยื้อยุดกัน วิ่งไปที่กองน้ำหนักถ่วงด้านข้าง รับน้ำหนักของตัวเอง แล้ววิ่งกลับ
มาอย่างรวดเร็ว กลัวว่าจะช้าไปครึ่งวินาที แล้วจะถูกเหล่าสิ่งลี้ลับลากเข้าไปในโกดัง…
แม้จะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในโกดังนั้น แต่พวกเขาได้ยินแค่เสียงกรีดร้อง ก็รู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน!
ภายในหนึ่งนาที ทหารใหม่ทุกคนก็สะพายอุปกรณ์ของตนเองเรียบร้อยแล้ว และยืนเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบ
ตรงกลางลานฝึก
หลินชีเยี่ยพยักหน้าเบาๆ แล้วโบกมืออีกครั้ง สิ่งลี้ลับที่สวมชุดผู้ช่วยพยาบาลสีเขียวเข้มเดินออกมาจากทุกทิศทาง
ล้อมรอบด้านหลังของเหล่าทหารใหม่
“การฝึกของพวกนายวันนี้ง่ายมาก……ตอนเด็กๆ ทุกคนเคยเล่นแมวจับหนูใช่ไหม?” หลินชีเยี่ยชี้ไปที่พยาบาล
เกือบร้อยคนที่อยู่ด้านหลังพวกเขา “พวกมันคือแมว พวกนายคือหนู ก่อนบ่ายสามโมงวันนี้ ทหารใหม่คนไหนถูกจับได้ ก็
จะถูกขังในโกดังนั้นเหมือนกับกลุ่มคนเมื่อกี้ ยิ่งถูกจับเร็วเท่าไหร่ ก็จะถูกทรมานนานเท่านั้น
ถ้าก่อนบ่ายสามโมงวันนี้ยังจับพวกนายไม่ได้ ขอแสดงความยินดี พวกนายไม่ต้องเข้าไปในโกดังแล้ว ระหว่างนี้
พวกนายห้ามใช้ผนึกต้องห้าม ห้ามโจมตีพวกมันก่อน สิ่งเดียวที่พวกนายทำได้คือหนี ไม่ว่าจะเดินเท้าข้ามภูเขา โรยตัว
จากที่สูง ปีนข้ามสิ่งกีดขวาง……พวกนายสามารถใช้ทุกอย่างที่มีอยู่ในค่ายฝึกอบรมนี้เป็นเครื่องมือช่วยในการหนีได้ ทุก
คนเข้าใจไหม?”
ทหารใหม่ด้านล่างมองหน้ากัน ต่างเห็นความตื่นเต้นและหวาดกลัวในดวงตาของกันและกัน
เสียงกรีดร้องของทหารใหม่กลุ่มแรกที่ถูกลากเข้าไปในโกดังเล็กข้างๆ ดังขึ้นเรื่อยๆ ทำให้พวกเขารู้สึกขนลุก…
นี่ไม่ใช่การฝึกแล้ว นี่มันเอาชีวิตเป็นเดิมพันชัดๆ!
“เข้าใจไหม?!” หลินชีเยี่ยตะโกนอีกครั้ง
“เข้าใจแล้ว!”
“ดี” หลินชีเยี่ยพยักหน้า “งั้น… เริ่มการฝึกได้!”
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………
KGVVH3RU
เจอโค๊ดแล้วอย่าเพิ่งเมินเฉย โค๊ดนี้สามารถนำมากรอกเพื่อรับเหรียญได้ที่เว็บไซต์ Enjoybook
ไปที่โปรไฟล์ >> รหัสแลกรับ >> ใส่โค๊ดที่ได้ (ตัวพิมพ์ใหญ่)
ลุ้นรับเหรียญสูงสุด 100 เหรียญ ตั้งแต่วันนี้ – 30 ตุลาคม
ด่วน! ใครใช้โค๊ดก่อน ได้เหรียญก่อนนะ