ผมเป็นเจ้าของโรงพยาบาลจิตเวชพิศวง - บทที่ 870 หมู่บ้านชาวประมงที่ติดอยู่ในลูปเวลา

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างตะลึงงันพร้อมกัน
เฉาเยวียนพึมพำอยู่ครู่หนึ่ง ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ “ยุคสมัยที่แยกออกจากกัน พื้นที่ปิดล้อม วัตถุที่ปรากฏขึ้น
มาลอยๆ……ฟังดูแล้วทำไมถึงคล้ายกับ……”
“แวดวงผู้เลื่อมใส?!” รูม่านตาของหลินชีเยี่ยหดเล็กลงเล็กน้อย
แต่เดิมหลินชีเยี่ยไม่ได้ตระหนักถึงจุดนี้เลย แต่พออันชิงอวี๋พูดแบบนี้ หลินชีเยี่ยก็นึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน
ญี่ปุ่นทันที
เหมือนกับที่อันชิงอวี๋พูด จุดพิเศษทั้งหมดที่พวกเขาพบในตอนนี้ คล้ายคลึงกับลักษณะของแวดวงผู้เลื่อมใสมาก
เพียงแต่ทั้งสองสิ่งมีขนาดและระดับที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แวดวงผู้เลื่อมใสในญี่ปุ่นมีผู้คนอาศัยอยู่หลายสิบล้านคน
พื้นที่ครอบคลุมก็ใหญ่โตจนน่าสะพรึง แต่หมู่บ้านชาวประมงเล็กๆ นี้มีคนอยู่ไม่ถึงร้อยคน และมีพื้นที่เพียงแค่ฝ่ามือเดียว
เท่านั้น
“แต่มันก็อธิบายไม่ได้นะ” หลินชีเยี่ยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วส่ายหน้าไปมา
“แวดวงผู้เลื่อมใสไม่ควรจะต้องอาศัยวัตถุศักดิ์สิทธิ์บางอย่างหรอกเหรอ? แล้วก็ พลังงานที่หล่อเลี้ยงแวดวงผู้
เลื่อมใสนี้มาจากไหน? ที่นี่คงไม่มีการสะสมพลังวิญญาณมหาศาลแบบญี่ปุ่นหรอกนะ?”
“ชีเยี่ยพูดถูก ที่นี่แม้จะคล้ายกับแวดวงผู้เลื่อมใส แต่ก็ไม่ใช่แวดวงผู้เลื่อมใส”
อันชิงอวี๋ล้วงกระดาษยับยู่ยี่แผ่นหนึ่งออกมาจากอก แล้วคลี่มันลงบนพื้น ทุกคนรุมล้อมเข้ามาดูอย่างพินิจ
พิเคราะห์
“เมื่อคืนฉันแอบเข้าไปในร้านขายของชำของหมู่บ้านชาวประมงนี้ แล้วพบใบสั่งซื้อสินค้านี้” อันชิงอวี๋ชี้ไปที่
รายการต่างๆ บนกระดาษ พูดอย่างจริงจัง “ร้านขายของชำนี้สั่งของเข้าทุกสามวัน สินค้าแต่ละอย่างมาจากไหน ต้นทุน
เท่าไหร่ ทุกอย่างเขียนไว้ชัดเจนบนนี้”
“นี่สามารถอธิบายอะไรได้บ้าง?” ไป๋หลี่พั่งพั่งถามอย่างงุนงง
“มันแสดงให้เห็นว่าสิ่งของเหล่านี้ไม่ได้ปรากฏขึ้นมาลอยๆ” หลินชีเยี่ยตอบ “ถ้าเป็นแวดวงผู้เลื่อมใสล่ะก็ สิ่งของ
เหล่านี้ควรจะปรากฏในรูปแบบที่เหลือเชื่อ สำหรับคนที่อาศัยอยู่ในนั้น มันควรจะเหมือนกับปาฏิหาริย์ เหมือนกับใน
แวดวงผู้เลื่อมใสของญี่ปุ่น ที่พลังงานไฟฟ้าทั้งหมดมาจากการเผาไหม้พลังวิญญาณของกระจกยาตะ แล้วจ่ายให้กับ
อุปกรณ์ไฟฟ้าอื่นๆ ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่ที่นี่แตกต่างออกไป สิ่งของที่นี่ถูกผลิตขึ้นจริงๆ ในที่อื่น แล้วขนส่งเข้ามาใน
หมู่บ้านนี้”
“แต่… ที่นี่ไม่ได้ถูกปิดกั้นหรอกเหรอ? สินค้าพวกนี้ถูกขนเข้ามาได้ยังไง?” เฉาเยวียนฟังแล้วยิ่งงุนงงมากขึ้น เขาชี้
ไปที่ชื่อบริษัทสองสามแห่งบนใบส่งของ “แล้วก็ บริษัทพวกนี้ไม่ได้ล้มละลายไปนานแล้วเหรอ? ทำไมยังสามารถส่งของ
ให้พวกเขาได้?”
“ปัญหาอยู่ตรงนี้แหละ” อันชิงอวี๋สูดหายใจลึก แล้วค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออกมา
“เมื่อวานฉันคิดทั้งคืน ไล่เรียงความเป็นไปได้ทั้งหมด มีเพียงความเป็นไปได้เดียวที่สามารถอธิบายทุกอย่าง
ได้……”
ทุกคนกลั้นหายใจ รอคอยอันชิงอวี๋ให้คำตอบ
“ที่นี่ถูกกักขังด้วยเวลา”
เมื่อเห็นสีหน้างุนงงของทุกคน อันชิงอวี๋จึงอธิบายต่อ “จากร่องรอยต่างๆ ที่เห็นในตอนนี้ ที่นี่เป็นหมู่บ้านที่มีอยู่
เมื่อกว่า 50 ปีก่อน ร้านขายของชำที่รับสินค้าจากภายนอกทุกสามวัน ชาวประมงที่ออกทะเลจับปลาทุกวัน พ่อที่รอ
ลูกชายที่ออกไปข้างนอกกลับมา……พวกเขาทำงานเมื่อพระอาทิตย์ขึ้น พักผ่อนเมื่อพระอาทิตย์ตก ถ้าไม่สนใจขอบเขต
รอบๆ หมู่บ้าน ที่นี่ก็เป็นเพียงหมู่บ้านชาวประมงธรรมดาๆ แห่งหนึ่ง แต่ว่าเวลาที่นี่แยกออกจากโลกภายนอกด้วย
เหตุผลบางอย่าง กลายเป็นลูป”
อันชิงอวี๋หยิบกิ่งไม้จากพื้นขึ้นมา วาดเส้นตรงเส้นหนึ่งกับวงกลมหนึ่งวง
“ถ้าพูดว่าการไหลของเวลาปกติเป็นเส้นตรงที่มุ่งไปข้างหน้า เวลาของหมู่บ้านนี้ก็เป็นวงแหวนที่หัวท้ายต่อกัน ใน
ขณะที่เวลาภายนอกไหลไปตามปกติ ผู้คนที่นี่กำลังวนเวียนซ้ำช่วงเวลาหนึ่งไม่หยุด เมื่อช่วงเวลานี้เดินทางมาถึงจุดสิ้นสุด
ของวงจร ที่นี่ก็เหมือนกับกดปุ่มรีสตาร์ท ทุกคนและทุกสิ่งจะกลับไปยังจุดเริ่มต้น วนเวียนซ้ำไปเรื่อยๆ
ช่วงเวลานี้อาจจะเป็นหนึ่งวัน สองวัน สามวัน……ในขณะที่โลกภายนอกผ่านไปกว่า 50 ปีแล้ว ทุกอย่างที่นี่วน
เวียนอยู่ในช่วงไม่กี่วันนี้ ข้าวของไม่มีวันหมด คนก็ไม่แก่ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในช่วงไม่กี่วันนี้จะถูกแสดงซ้ำแล้วซ้ำอีก”
เมื่อได้ยินการคาดเดาอันกล้าหาญของอันชิงอวี๋ สมาชิกคนอื่นๆ ของหน่วยหน่วยม่านราตรีต่างก็งงงัน แม้แต่หลิน
ชีเยี่ยก็ยังรู้สึกเหลือเชื่อ
“ลูปเวลาที่ดำรงอยู่มากว่าห้าสิบปี? มันเป็นไปได้จริงๆ เหรอ?”
“มนุษย์ทำไม่ได้ แต่เทพ……อาจจะทำได้” อันชิงอวี๋มองไปรอบๆ หมู่บ้านชาวประมงแห่งนี้ แล้วพูดต่อว่า “ฉัน
สงสัยว่าภายในหมู่บ้านชาวประมงแห่งนี้ อาจมีบางคนหรือบางสิ่งที่กระตุ้นกฎของเวลา คอยรักษาการหมุนเวียนของลูป
เวลาเอาไว้”
เวลา……
เมื่อได้ยินคำสองคำนี้ ไม่รู้ทำไม ภาพของชายชราผมสีเงินที่ล่องเรือเพียงลำพังท่ามกลางคลื่นทะเลก็ผุดขึ้นมาใน
ความคิดของหลินชีเยี่ยอีกครั้ง
หน้ากากหวัง ที่ดูเหมือนจะมาจากอนาคตคนนี้ มีความเกี่ยวข้องอะไรกับสภาพปัจจุบันของหมู่บ้านชาวประมง
แห่งนี้หรือไม่?
“แต่ถ้าทั้งหมดนี้เป็นฝีมือมนุษย์จริง แล้วจุดประสงค์ของเขาคืออะไร?” เสิ่นชิงจู่ที่เงียบมาตลอดโพล่งขึ้นอย่าง
กะทันหัน “นี่เป็นเพียงหมู่บ้านชาวประมงเล็กๆ ที่อยู่ชายแดนของต้าเซี่ย ไม่มีอะไรพิเศษเลย ทำไมต้องเสียค่าใช้จ่าย
มหาศาลขนาดนี้เพื่อสร้างลูปเวลาขึ้นที่นี่?”
“นอกจากเรื่องเวลาแล้ว จริงๆ ที่นี่ไม่มีอะไรพิเศษเลยเหรอ? หรือว่าเราแค่ยังไม่ได้ค้นพบ?” อันชิงอวี๋ย้อนถาม
ในตอนนั้นเอง หลินชีเยี่ยดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้
“มี”
ทุกคนหันไปมองหลินชีเยี่ย
“เมื่อคืน ฉันได้ติดต่อกับสัตว์กลางคืนในหมู่บ้านชาวประมงแห่งนี้ ให้พวกมันกระจายออกไปหาเบาะแส แต่ฉันก็
พบว่า……” แสงสลัวของรัตติกาลแผ่ขยายในดวงตาของหลินชีเยี่ย เขายื่นมือออกไปทำท่าคว้าอากาศเหนือพื้นดินเบื้อง
ล่าง ทันใดนั้นความมืดก็ฉีกผิวดินออกเผยให้เห็นชั้นดินหนาทึบด้านล่าง
ในดินนั้นมีซากแมลงและมดนอนเกลื่อนกลาด ชิ้นส่วนร่างกายกระจัดกระจาย สภาพการตายช่างน่าสยดสยองยิ่ง
นัก
“ตายหมดแล้ว เริ่มจากมด แล้วก็ตะขาบ ต่อมาก็ค้างคาว……ภายในเวลาแค่หนึ่งคืน สัตว์ที่ออกหากินตอนกลาง
คืนทั้งหมดก็ตายสิ้น” หลินชีเยี่ยกล่าว
“ไม่ใช่แค่สัตว์กลางคืนเท่านั้น” อันชิงอวี๋หลับตา สัมผัสรับรู้สักครู่ สีหน้าเคร่งเครียดอย่างยิ่ง “หนูตัวที่ฉันฝังเมล็ด
พันธุ์ไว้เมื่อคืนก็ตายหมดเหมือนกัน……”
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น?” ไป๋หลี่พั่งพั่งเกาศีรษะพลางพูดติดตลกว่า “ความพิเศษของที่นี่คือกำจัดศัตรูพืชอัตโนมัติ
หรือไง?”
สิ้นเสียงของไป๋หลี่พั่งพั่ง บางสิ่งก็ตกลงมาบนศีรษะของไป๋หลี่พั่งพั่งอย่างแรง ก่อนจะร่วงลงพื้น ทำเอาเขาเจ็บจน
ต้องร้องออกมา
“ใครกล้ามาโจมตีคุณชายน้อยกัน!?”
ไป๋หลี่พั่งพั่งลูบศีรษะพลางก้มมองลงไป ทั้งร่างของเขาสั่นสะท้านขึ้นมาทันที
ที่ข้างเท้าของเขา นกตัวหนึ่งบาดเจ็บทั่วร่าง นอนอ่อนแรงอยู่บนพื้น ดวงตาเจือประกายสีแดง กระพือปีกที่แทบ
จะหลุดออกจากโคนอย่างบ้าคลั่ง มันกลิ้งมาที่ขอบรองเท้าของไป๋หลี่พั่งพั่ง แล้วจิกเขาอย่างแรงสองครั้ง
ไม่กี่วินาทีต่อมา นกตัวนั้นก็นอนแน่นิ่งไม่ไหวติงอยู่บนพื้น สิ้นลมหายใจ
…………………………………………………………………………………………………………………………
4PPM6Y7D
เจอโค๊ดแล้วอย่าเพิ่งเมินเฉย โค๊ดนี้สามารถนำมากรอกเพื่อรับเหรียญได้ที่เว็บไซต์ Enjoybook
ไปที่โปรไฟล์ >> รหัสแลกรับ >> ใส่โค๊ดที่ได้ (ตัวพิมพ์ใหญ่)
ลุ้นรับเหรียญสูงสุด 100 เหรียญ ตั้งแต่วันนี้ – 30 ตุลาคม
ด่วน! ใครใช้โค๊ดก่อน ได้เหรียญก่อนนะ