ผมเป็นเจ้าของโรงพยาบาลจิตเวชพิศวง - บทที่ 967 ผ้าคลุมทั้งสาม

ยืมดาบ?
อามามิยะ ฮารูกิมองดาบยาวสีดำทองที่อยู่ข้างตัวแล้วถามอย่างสงสัย
“พวกคุณต้องการยืมมันเหรอ? เอาไปทำอะไร?”
อู๋เซียงหนานเงียบไปชั่วขณะ แล้วตอบตามตรง “ไปเปิดประตู เอาไปฆ่าเทพ”
เมื่อได้ยินคำตอบนี้ อามามิยะ ฮารูกิและยูรินะสบตากัน ทั้งคู่เห็นความงุนงงในดวงตาของอีกฝ่าย
“ผมรู้ว่าคำขอนี้อาจจะดูไม่สุภาพ แต่พวกเราต้องการมันจริงๆ เมื่อทุกอย่างจบลง พวกเราจะคืนมันให้แน่นอน”
สีหน้าของอู๋เซียงหนานจริงจังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “ผมขอสาบานด้วยเกียรติของหน่วยฝนสีคราม”
“ไม่ใช่ว่าพวกเราไม่อยากให้ยืม แต่ถึงผมจะให้ยืม พวกคุณก็ใช้มันไม่ได้”
ยูรินะลอยออกมาจากตัวดาบ แล้วกล่าวว่า “ในโลกนี้ มีเพียงสองคนเท่านั้นที่ได้รับการยอมรับจากทั้งวิญญาณ
ดาบและตัวดาบ ซึ่งสามารถใช้ดาบเล่มนี้ได้……”
อู๋เซียงหนานชะงักไปเล็กน้อย “ไม่ใช่แค่มีโลหิตราชันก็สามารถใช้ดาบมากาตสึได้เหรอ?”
เจ้าของโลหิตราชันมีสิทธิ์ในการใช้พลังของดาบมากาตสึ โดยไม่จำเป็นต้องได้รับการยอมรับจากวิญญาณดาบ
และโลหิตราชันเองก็เป็นสายเลือดที่วิวัฒนาการมาจากรากฐาน ปัจจุบัน อู๋เซียงหนานมีรากฐานสุริยัน จึงมีโลหิตราชันที่
บริสุทธิ์โดยธรรมชาติ
ในทางทฤษฎีแล้ว เขามีความสามารถในการใช้พลังของดาบมากาตสึทุกเล่ม
“ดาบมากาตสึเล่มนี้แตกต่างจากเล่มทั่วไป” ยูรินะส่ายหน้าและถอยหลังไปครึ่งก้าว “ถ้าพวกคุณไม่เชื่อ ก็ลองดูสิ
ว่าจะสามารถชักมันออกจากฝักได้หรือเปล่า”
อู๋เซียงหนานขมวดคิ้วเล็กน้อย ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ก้าวเข้าไปข้างหน้าและจับด้ามดาบสีดำทองไว้
เขากระตุ้นรากฐานสุริยันในร่างกาย ดวงตาทั้งสองสะท้อนดวงอาทิตย์สีดำสองดวง เขาใช้แรงทั้งหมดพยายามชัก
ดาบออกจากฝัก!
แต่ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน ดาบเล่มนี้ก็เหมือนฝังอยู่ในฝัก ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
หลังจากพยายามอยู่สิบกว่าวินาที อู๋เซียงหนานก็ปล่อยด้ามดาบอย่างหมดแรง ก่อนจะถอนหายใจยาว……
เขาไม่สามารถชักดาบเล่มนี้ออกมาได้จริงๆ
ดาบมากาตสึระดับวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่รวมเก้าดาบเข้าด้วยกัน ไม่ใช่สิ่งที่อ่อนแอที่จะถูกบังคับใช้ด้วยรากฐานเพียง
อย่างเดียวอีกต่อไป หากไม่สามารถได้รับการยอมรับจากทั้งวิญญาณดาบและตัวดาบพร้อมกัน แม้แต่เทพสูงสุดก็ไม่
สามารถชักมันออกจากฝักได้แม้แต่นิดเดียว
เขาสบตากับหน้ากากหวัง สีหน้าของทั้งคู่ดูหนักอึ้ง ในแผนการของพวกเขา ดาบมากาตสึเป็นส่วนสำคัญอย่างยิ่ง
มีเพียงดาบเล่มนี้เท่านั้นที่จะสามารถเปิดประตูแห่งการนำพาเข้าสู่ที่ราบฟ้าสูงได้ และเช่นเดียวกัน มีเพียงการถือดาบเล่ม
นี้เท่านั้นที่จะทำให้พลังของอู๋เซียงหนานยกระดับขึ้นสู่ขอบเขตเทพเจ้า ด้วยวิธีนี้ โอกาสที่พวกเขาจะสังหารซูซาโนโอะก็
จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก
หากปราศจากพลังของดาบเล่มนี้ พวกเขาก็ไม่สามารถเข้าสู่ที่ราบฟ้าสูงได้
“เมื่อกี้คุณบอกว่ามีเพียงสองคนที่สามารถใช้ดาบเล่มนี้ได้ใช่ไหม?” หน้ากากหวัง ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วถาม “ถ้าผม
เดาไม่ผิด หนึ่งในนั้นคงเป็นน้องชายของคุณ แล้วอีกคนล่ะ?”
ยูรินะเม้มริมฝีปากเล็กน้อย “อีกคนคือ……”
ก่อนที่เธอจะพูดจบ หมอกนอกรัศมีแสงพลันปั่นป่วนขึ้นมาอีกครั้ง!
ทั้งสี่คนหันไปมองพร้อมกัน เห็นร่างของใครบางคนกำลังเดินฝ่าหมอกตรงมาที่นี่
เป็นชายหนุ่มสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้ม ที่เอวมีดาบยาวสีขาวราวหิมะ มือหนึ่งถือเบาะรองนั่ง ชายเสื้อคลุมสะบัดไป
ตามสายลมราวกับวิญญาณ เขาค่อยๆ เดินขึ้นมาบนภูเขา
เมื่อยูรินะเห็นใบหน้านั้นชัดเจน ดวงตาพลันเปล่งประกาย ตาทั้งสองข้างยิ้มโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว
“อีกคน……คือเขา”
“หลินชีเยี่ย?” อู๋เซียงหนานและหน้ากากหวังเอ่ยด้วยความประหลาดใจ
หลินชีเยี่ยเดินผ่านแสงสีทองอ่อนๆ ที่ล้อมรอบใบดาบ สายตาตกลงบนร่างของทั้งสี่คน เขาชะงักไปเล็กน้อย
“หน้ากากหวัง? รองหัวหน้าอู๋? พวกคุณมาทำอะไรที่นี่?”
อู๋เซียงหนานและหน้ากากหวังมองหน้ากันแล้วยิ้ม “พวกเรามาขอยืมดาบ”
หลินชีเยี่ยมองตามสายตาของพวกเขาไปยังยูรินะที่ลอยอยู่ข้างๆ ใบดาบ สีหน้าของเขาซับซ้อนขึ้นมา
“พี่ชิจิยะ!” ยูรินะวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว พุ่งเข้าสู่อ้อมกอดของหลินชีเยี่ย จากนั้นราวกับนึกอะไรขึ้นได้ ร่างที่ไร้ตัว
ตนหยุดชะงักทันทีที่สัมผัสกับอีกฝ่าย
เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาเป็นประกายจ้องมองดวงตาของเขาด้วยความยินดี
“ยูรินะน้อย” หลินชีเยี่ยยื่นมือออกไปหมายจะลูบหัวของยูรินะ แต่มือกลับทะลุผ่านร่างเธอไป
รอยยิ้มของหลินชีเยี่ยพลันแข็งค้าง ความเจ็บปวดในดวงตาวูบผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในวินาทีถัดมา เขาก็ยิ้มอย่าง
อ่อนโยนราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“ขอบคุณนะที่ทิ้งคลับไว้ให้ฉัน ฉันชอบมันมาก” หลินชีเยี่ยไม่ได้พูดถึงเรื่องที่เด็กสาวกลายเป็นวิญญาณดาบ
รอยยิ้มของยูรินะยิ่งสดใสขึ้น เธออ้าปากราวกับมีหลายสิ่งที่อยากจะพูด แต่เมื่อเห็นอู๋เซียงหนานและหน้ากาก
หวังยืนอยู่ข้างๆ เธอก็ระงับความรู้สึกนั้นไว้ชั่วคราว
“พี่ชิจิยะ พวกเขามีธุระกับคุณ”
หลินชีเยี่ยส่งเสียงรับรู้ แล้วหันไปมองคนทั้งสอง ก่อนจะถามอย่างสงสัย “พวกคุณจะยืมดาบไปทำอะไร?”
“พวกเราต้องการมัน เพื่อเปิดประตูที่ราบฟ้าสูง” หน้ากากหวังเว้นวรรค “จากนั้น……”
“ฆ่าซูซาโนโอะ” อู๋เซียงหนานเอ่ยอย่างสงบ
“ฆ่าเขาเหรอ?” หลินชีเยี่ยผงะ “แต่ว่า พวกคุณไม่ได้อยู่ในขอบเขตเทพเจ้า และก็ไม่มีพลังกฎเกณฑ์……”
“พลังกฎเกณฑ์ ฉันมีแล้ว”
อู๋เซียงหนานเล่าเรื่องกฎเกณฑ์สุริยันอย่างคร่าวๆ หลินชีเยี่ยหรี่ตาลง ดวงตาเป็นประกาย ราวกับกำลังครุ่นคิด
อะไรบางอย่าง
“ชีเยี่ย นายแค่ใช้มันช่วยพวกเราเปิดประตูที่ราบฟ้าสูงก็พอ” อู๋เซียงหนานพูดอย่างจริงใจ “ส่วนเรื่องที่เหลือ ให้
พวกเราจัดการเอง”
“ไม่” หลินชีเยี่ยส่ายหัว ราวกับตัดสินใจอะไรบางอย่าง “ผมจะไปด้วย”
“นายจะไปด้วยเหรอ?” หน้ากากหวังเบิกตากว้าง “นายจะไปทำอะไร? นายกับซูซาโนโอะไม่น่าจะมีเรื่อง
บาดหมางกันนี่?”
“……มี”
ดวงตาของหลินชีเยี่ยวาบขึ้นด้วยความอาฆาต “ผมกับเขามีแค้นต้องชำระ”
“แต่นายยังไม่แข็งแกร่งพอ ฉันเองก็อยู่จุดสูงสุดของมนุษย์แล้ว เซียงหนานฟื้นคืนชีพได้ แล้วยังมีพลังกฎ
เกณฑ์……ถ้านายไปด้วย มันอันตรายเกินไป”
“ผมก็มีวิธีของผมเอง”
หลินชีเยี่ยมองเบาะรองนั่งในมือ แล้วเดินไปที่ดาบยาวสีดำทอง
เขายื่นมือออกไปจับด้ามดาบ แล้วหันไปยิ้มให้ยูรินะ “ยูรินะน้อย ขอยืมพลังของเธอหน่อยนะ”
“ได้ค่ะ” ยูรินะพยักหน้าหนักแน่น
มือที่จับด้ามดาบของหลินชีเยี่ยออกแรงกระชับทันที!
ชิ้ง!!
เสียงชักดาบแผ่วเบา ดาบยาวสีดำทองถูกชักออกจากฝัก เสื้อคลุมสีแดงเข้มส่งเสียงดังพลิ้วไหวในสายลม
หลินชีเยี่ยกำดาบเดินไปหน้าหน้ากากหวังและอู๋เซียงหนาน ราวกับนึกอะไรขึ้นได้ วงเวทย์อัญเชิญอันงดงามก็
ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของเขา
วินาทีต่อมา ดาบยาวสีเงินเล่มหนึ่งก็ตกลงบนมือของเขา เขาส่งดาบเล่มนั้นให้อู๋เซียงหนาน
“รองหัวหน้า ดาบเล่มนี้ให้คุณ”
“นี่มัน……” อู๋เซียงหนานยื่นมือรับดาบ ดวงตาฉายแววสงสัย
“วัตถุศักดิ์สิทธิ์สังหารอันดับหนึ่งของที่ราบฟ้าสูง ดาบอามาโนะมุราคุโมะ” หลินชีเยี่ยกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
อู๋เซียงหนานสูดลมหายใจเฮือกใหญ่
“ตอนนี้วัตถุศักดิ์สิทธิ์อันดับหนึ่งของที่ราบฟ้าสูง รวมถึงวัตถุศักดิ์สิทธิ์อันดับหนึ่งของคุนิสึคามิ ล้วนอยู่ในมือของ
พวกเรา” หลินชีเยี่ยเอ่ยแผ่วเบา “บวกกับคุณที่เป็นสุดยอดมนุษย์ และเบาะรองนั่งในมือผม……การสังหารเทพ ก็ไม่ใช่
เรื่องเป็นไปไม่ได้”
หน้ากากหวังชะงักไปครู่หนึ่ง มองอู๋เซียงหนาน แล้วหันไปมองหลินชีเยี่ย ก่อนจะยิ้มบางๆ
“ฝนสีคราม เร้นลับ และม่านราตรี หน่วยรบพิเศษสามหน่วยร่วมมือกันในการปฏิบัติภารกิจเป็นครั้งแรก ในเมื่อ
เป็นแบบนี้ ขอให้พวกเราในฐานะตัวแทนของหน่วยพิทักษ์ราตรีแห่งต้าเซี่ย มาทำให้ที่ราบฟ้าสูงพลิกคว่ำกันเถอะ”
เขาเงยหน้าขึ้น จ้องมองความว่างเปล่าเหนือศีรษะ
ท่ามกลางหมอกควันอันสับสนวุ่นวาย บนเทือกเขาที่แตกสลาย เสื้อคลุมสีฟ้าอ่อน เทาเข้ม และแดงเข้ม กำลังโบก
สะบัดไปตามสายลม ปลดปล่อยกลิ่นอายแห่งจิตสังหารออกมาอย่างน่าสะพรึงกลัว!
………………………………………………………………………………………………………………
XTGBKGEL
เจอโค๊ดแล้วอย่าเพิ่งเมินเฉย โค๊ดนี้สามารถนำมากรอกเพื่อรับเหรียญได้ที่เว็บไซต์ Enjoybook
ไปที่โปรไฟล์ >> รหัสแลกรับ >> ใส่โค๊ดที่ได้ (ตัวพิมพ์ใหญ่)
ลุ้นรับเหรียญสูงสุด 100 เหรียญ ตั้งแต่วันนี้ – 30 ตุลาคม
ด่วน! ใครใช้โค๊ดก่อน ได้เหรียญก่อนนะ