ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่ 5835 อย่าได้ประเมินความปรารถนาในการมีชีวิตรอดต่ำไป(1)
- Home
- ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน
- บทที่ 5835 อย่าได้ประเมินความปรารถนาในการมีชีวิตรอดต่ำไป(1)
หลังจากที่เที่ยวบินพิเศษของอู๋เฟยเยี่ยนมาถึงสนามบินยงโจว ก็พร้อมที่จะบินมุ่งหน้าไปยังออสเตรเลียได้ทันทีโดยไม่ต้องเตรียมการอะไรมากนัก
ตามแผนการการบิน พวกเขาเหมือนกับตอนขามา หลังจากที่ต้องแวะเติมเชื้อเพลิงที่ออสเตรเลีย ก็บินไปถึงบัวโนสไอเรสได้ในคราวเดียว
ในขณะที่เครื่องบินที่อู๋เฟยเยี่ยนโดยสารกำลังเคลื่อนตัวไปยังรันเวย์ด้านขวาของสนามบิน เครื่องบินส่วนตัวที่เย่เฉินกับหลินหว่านเอ๋อร์โดยสาร กำลังลงจอดที่รันเวย์อีกด้านหนึ่งของสนามบิน
รถออฟโรดของเมอร์เซเดส-เบนซ์คันหนึ่งได้จอดอยู่ที่ลานจอดรถของสนามบินเรียบร้อยแล้ว หลังจากที่เย่เฉินกับหลินหว่านเอ๋อร์ออกจากสนามบินก็มุ่งหน้าตรงไปยังลานจอดรถ หลังจากที่ตามหารถออฟโรดคันนี้เจอแล้ว เย่เฉินคลำหากุญแจดอกหนึ่งเจอ จากด้านในข้างบนของล้อหน้าด้านซ้าย
จากนั้น เขาใช้กุญแจปลดล็อกประตู ขึ้นไปนั่งพร้อมกันกับหลินหว่านเอ๋อร์ แล้วขับมุ่งหน้าตรงไปยังทิศทางของภูเขาแสนลี้
หลินหว่านเอ๋อร์ที่นั่งข้างคนขับ ภายในใจมักจะมีความไม่สงบสุขอยู่หน่อยๆ เธอรู้สึกว่า ที่อู๋เฟยเยี่ยนรีบร้อนออกไปจากภูเขาแสนลี้อย่างกะทันหัน นี่ก็พิสูจน์ได้ว่าที่ภูเขาแสนลี้จะต้องมีอันตรายที่ตนกับเย่เฉินยังไม่เคยเจอ
แต่ว่า หลินหว่านเอ๋อร์กลับไม่ได้เกลี้ยกล่อมให้เย่เฉินยอมแพ้
เนื่องจากในใจของหลินหว่านเอ๋อร์ชัดเจนมากว่า นับตั้งแต่หลังจากที่เย่เฉินพบกับคุณตาคุณยายของเขา เขาก็อยากรู้มากมาโดยตลอดว่า ตอนนั้นพ่อกับแม่ได้พบเจอและประสบกับอะไร แล้วก็มีความเชื่อมต่อกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้แบบไหน กับตำราเก้าเสวียนเทียนที่เขาได้รับมาในตอนหลัง
ดังนั้น สำหรับตัวของหลินหว่านเอ๋อร์เองแล้ว ในเมื่อเย่เฉินอยากจะไปค้นหาคำตอบ ถ้าอย่างนั้นตนก็จะไปด้วยกันกับเขาอย่างไม่ลังเลเลย
เย่เฉินในตอนนี้ ภายในใจจะต้องมีความกังวลอยู่บ้างไม่มากก็น้อย
แต่ ความเกี่ยวโยงของพ่อและแม่กับความลับอมตะและจิ่วเสวียนจิงซวี้(บทนำตำราเก้าเสวียน เป็นกุญแจสำคัญที่เขาอยากจะหาคำตอบมาโดยตลอด เขาแทบจะอดรนทนไม่ไหวที่จะทำความเข้าใจข้อความทุกอย่างในนั้นให้กระจ่าง
และภูเขาแสนลี้ ก็มีความเป็นไปได้มากว่าจะเป็นต้นสายปลายเหตุของเรื่องทุกอย่างนี้
ดังนั้น ถึงแม้ว่าจะอันตราย เขาก็จะต้องไปค้นหาคำตอบที่ถึงภูเขาแสนลี้ให้ได้
เมื่อวานนี้อู๋เฟยเยี่ยนขับรถมาที่ภูเขาแสนลี้ ตอนที่ออกไปรถก็หายสาบสูญไปแล้ว อีกทั้งไม่มีบันทึกภาพวิดีโอตอนออกจากทางด่วนของรถคันนั้นอีกด้วย ดังนั้นเย่เฉินคาดเดาว่า มีความเป็นไปได้สูงว่าเธอจะนำเอารถ ซุกซ่อนเอาไว้ ณ จุดใดจุดหนึ่งของช่วงทางด่วนนั้น ในขณะเดียวกันคนก็ออกไปจากจุดนั้นของทางด่วน
ดังนั้น แผนการของเย่เฉิน คือจะต้องไปที่ช่วงนั้นของทางด่วนที่รถของอู๋เฟยเยี่ยนหายสาบสูญไปให้ได้ ลองดูว่าจะสามารถตามหาร่องรอยของอู๋เฟยเยี่ยนเจอหรือไม่
เมื่อตอนที่เข้าใจช่วงนั้นของทางด่วนที่อู๋เฟยเยี่ยนหายตัวไป เย่เฉินก็เริ่มปล่อยปราณทิพย์การรับรู้ออกไปทั่วทุกสารทิศ โดยเฉพาะหุบเขาด้านล่างสะพานสูง
เป็นไปไม่ได้ที่รถยนต์น้ำหนักสองถึงสามตันจะหายไปโดยไม่มีมูล ความเป็นไปได้มากที่สุดก็คือซ่อนเอาไว้ในหุบเขา
หลังจากทะลุผ่านอุโมงค์มาหลายสาย ทันใดนั้นเย่เฉินก็ลดความเร็วของรถลง หลังจากที่เขาออกจากทางด่วนก็นำรถจอดชิดช่องทางฉุกเฉิน ชี้ไปที่ทิศทางตรงกันข้ามกับช่องทางเดินรถ กล่าวกับหลินหว่านเอ๋อร์: “อู๋เฟยเยี่ยนน่าจะลงไปจากตรงนั้น”
หลินหว่านเอ๋อร์ถามด้วยความสงสัย: “คุณชายรู้ได้ยังไง?”
เย่เฉินกล่าว: “รถของเธออยู่ด้านล่าง”
หลินหว่านเอ๋อร์ตกตะลึงไปเล็กน้อย เอ่ยปากกล่าว: “เธอกระโดดลงไปจากตรงนี้?”
เย่เฉินพยักหน้า: “น่าจะนำรถทิ้งลงไปก่อน จากนั้นคนค่อยกระโดดตามลงไป”
หลินหว่านเอ๋อร์รีบถาม: “คุณชายคงจะไม่กระโดดลงไปจากตรงนี้ใช่ไหม……”
เย่เฉินกล่าวด้วยรอยยิ้ม: “ไม่หรอก ถ้าไม่อย่างนั้นเอาแบบนี้ คุณขับรถออกจากทางด่วนในช่องทางออกข้างหน้า ไปรอผมที่เมือง ผมจะลงไปจากตรงนี้”
“ไม่……”หลินหว่านเอ๋อร์จับมือของเย่เฉินเอาไว้โดยไม่รู้ตัว กล่าวอย่างตึงเครียด: “ข้าน้อยจะไปด้วยกันกับคุณชาย!”