พรสวรรค์ระดับ SSS: เริ่มต้นบนเส้นทางเทพเจ้า - #220บทที่ 220 การออกไปข้างนอก

#220บทที่ 220 การออกไปข้างนอก

บทที่ 220 การออกไปข้างนอก

การตกปลาโดยใช้ไม้บำรุงจิตวิญญาณได้ผลลัพธ์ที่น่าทึ่งอย่างแท้จริง

หยางฟานเคยคิดว่าเขาสามารถกลายเป็นเทพได้ภายในหนึ่งปี แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาอาจไม่จำเป็นต้องใช้เวลาถึงหกเดือนด้วยซ้ำ

แม้แต่หยางฟานเองก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกถึงอารมณ์ที่พลุ่งพล่านเมื่อคิดถึงเรื่องนี้

อย่างไรก็ตาม เขาระงับความวุ่นวายภายในใจได้อย่างรวดเร็ว

อาณาจักรของพระเจ้ากำลังขยายตัวอย่างรวดเร็ว ซึ่งเป็นยุคทองแห่งการพัฒนาของผู้เชื่อ

เขาไม่ได้รีบร้อนที่จะขยายอาณาเขตแห่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของเขาต่อไป และเขาก็ไม่ได้รีบร้อนที่จะบรรลุถึงความเป็นเทพ

สิ่งที่สำคัญกว่าการแบ่งอาณาจักรในตอนนี้ คือการพัฒนาความแข็งแกร่งโดยรวมของอาณาจักรเทพให้ดียิ่งขึ้นต่อไป

ถ้าคุณขับเร็วเกินไป อันตรายก็จะมาเยือนอย่างรวดเร็ว

เขาต้องลดความเร็วลงบ้าง

ด้วยเหตุนี้ หยางฟานจึงออกคำสั่งทันทีว่า “นับจากนี้ไป ไม่จำเป็นต้องทำสงครามกับอาณาจักรเทพอีกต่อไปแล้ว ควรเน้นไปที่การเสริมสร้างความแข็งแกร่งของเหล่าผู้ศรัทธาแทน”

“ครับ ท่านอาจารย์” หยางต้าพยักหน้าอย่างเคารพ

หยางฟานรู้ดีว่าเมื่อเขาทะลุระดับเทพได้แล้ว คู่ต่อสู้ที่เขาจะต้องเผชิญหน้าจะไม่ใช่กึ่งเทพอีกต่อไป แต่จะเป็นเทพระดับหนึ่งถึงสาม

เมื่อเทียบกันแล้ว ตอนนี้เราอยู่ในระดับกึ่งเทพแล้ว

ในทางตรงกันข้าม นี่เป็นช่วงเวลาที่ปลอดภัยและเหมาะสมที่สุดในการสร้างรากฐานของตนเอง

เขามีพรสวรรค์ในการพัฒนาตนเองและไม่จำเป็นต้องใจร้อนอยากได้ความสำเร็จอย่างรวดเร็ว

การแสวงหาชัยชนะผ่านความมั่นคงคือทางเลือกที่ดีที่สุด

ยิ่งไปกว่านั้น ตามกฎของสถาบันดั้งเดิม

เมื่อคุณก้าวข้ามขีดจำกัดสู่ความเป็นเทพได้ นั่นหมายถึงการสำเร็จการศึกษา

ในเวลานั้น เขาจะต้องไปอยู่แนวหน้าของเผ่าพันธุ์มนุษย์และต่อสู้กับเทพเจ้าต่างดาวอย่างแท้จริง

หยางฟานรู้สึกว่าเขาไม่จำเป็นต้องรีบร้อนเลย และสามารถใช้ช่วงเวลาการพัฒนาที่ค่อนข้างปลอดภัยนี้ให้เกิดประโยชน์ได้

ในระดับกึ่งเทพนั้น ควรพัฒนาความแข็งแกร่งโดยรวมของอาณาจักรเทพให้ถึงขีดจำกัดก่อนที่จะพิจารณาการก้าวไปสู่ระดับเทพ

หลังจากจัดการเรื่องต่างๆ ภายในแดนเทพเสร็จสิ้น จิตสำนึกของหยางฟานก็ถอนตัวออกจากแดนนั้น

กลับสู่ความเป็นจริงแล้ว

ในลานบ้าน กู่เล่อกำลังนั่งอยู่บนโซฟาและแกว่งขาไปมา

เมื่อเห็นหยางฟานลืมตาขึ้น เธอก็กระโจนเข้าใส่เขาในทันที

“สามีของฉัน ชายชราคนนั้นเพิ่งติดต่อมาหาฉัน”

“อืม?”

เขาบอกว่าเราควรไปพบกันในโลกเสมือนจริง

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยางฟานก็ไม่กล้าที่จะรอช้าอีกต่อไป

ทั้งสองเข้าสู่โลกเสมือนจริงอย่างรวดเร็ว

โลกเสมือนจริง อาณาเขตของตระกูลกู

นอกจากกู่ซวนติงแล้ว ยังมีชายหนุ่มอีกคนหนึ่งยืนอยู่ในห้องนั้น

ชายผู้นั้นแต่งกายด้วยชุดสีขาว มีรูปงาม และมักมีรอยยิ้มอ่อนโยนอยู่บนใบหน้าเสมอ

มันให้ความรู้สึกเย้ยหยันค่อนข้างแรง

ทันทีที่เธอเข้ามาในบ้าน กู่เล่อก็รีบวิ่งเข้ามาหา

“พ่อ!”

“ในที่สุดคุณก็จำได้แล้วสินะว่าคุณมีลูกสาวเหมือนฉัน?”

สีหน้าของกู่ซวนติงแสดงออกถึงความสิ้นหวังเล็กน้อย

“คุณโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ทำไมถึงยังทำตัวเหมือนเด็กอยู่ล่ะ?”

ถึงแม้เขาจะพูดอย่างนั้น แต่แววตาของเขากลับแสดงออกถึงความรักความห่วงใยอย่างชัดเจน

สายตาของเขาเหลือบไปมองหยางฟานครู่หนึ่ง ก่อนที่แววตาของเขาจะฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย

“ไม่เลวเลย ความแข็งแกร่งของคุณพัฒนาขึ้นมากในเวลาอันสั้น”

“ดูเหมือนว่าลูกเขยของฉันจะเก่งขึ้นเรื่อยๆ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยางฟานจึงโค้งคำนับด้วยความเคารพและกล่าวว่า “ท่านพ่อ ท่านชมเชยผมมากครับ”

กู่ซวนติงโบกมือ จากนั้นก็มองไปยังชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆ

“นี่คือกู่เส้าฉิง เขาอายุมากกว่าคุณสองปี ดังนั้นเขาจึงเป็นรุ่นพี่ของคุณ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยางฟานจึงตอบอย่างสุภาพทันทีว่า “สวัสดีครับ ท่านผู้อาวุโส”

อย่างไรก็ตาม กู่เส้าชิงรู้สึกตกใจ

เขารีบโบกมือ

ไม่ ไม่ ไม่!

“ขอคารวะท่านลอร์ดเส้าจุน”

เขายังโค้งคำนับอย่างเป็นทางการขณะพูดอีกด้วย

ณ สถาบันการศึกษาดั้งเดิม

เกรดไม่เคยมีความสำคัญเลย

ความแข็งแกร่งและความสามารถคือเสียงที่แท้จริงของประชาชน

หยางฟาน อัจฉริยะผู้ไร้เทียมทาน ถูกกำหนดให้เป็นบุคคลสำคัญของตระกูลกูในอนาคต

ส่วนกู่เส้าชิงนั้น เป็นเพียงอัจฉริยะชั้นยอดเท่านั้น

ทั้งสองฝ่ายไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกันเลย

เมื่อเห็นเช่นนั้น กู่ซวนติงจึงหัวเราะและดุว่า “เอาล่ะ พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน ไม่มีคนนอกที่นี่ อย่าสุภาพนักเลย”

จากนั้นเขาก็มองไปที่หยางฟานอีกครั้ง

“แฟนคลับ”

“ฉันเรียกคุณมาที่นี่วันนี้เพราะฉันต้องการให้คุณไปกับเส้าฉิงในการเดินทาง”

สีหน้าของหยางฟานเปลี่ยนเป็นจริงจัง “โปรดให้คำแนะนำด้วยครับ ท่านพ่อ”

กู่ซวนติงเพียงแค่ยิ้มอย่างมีเลศนัย

“ขอให้พวกคุณลุ้นกันต่อไปก่อนนะ”

“หลังจากเดินทางถึงที่หมายแล้ว”

“พวกคุณสองคนสามารถปรึกษาหารือและตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรต่อไปได้”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยางฟานก็ยิ่งงุนงงมากขึ้นไปอีก

อย่างไรก็ตาม กู่ซวนติงดูเหมือนจะไม่พูดอะไรเพิ่มเติม ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงระงับคำถามไว้ก่อนในขณะนี้

ไม่นานนัก กลุ่มคนเหล่านั้นก็ออกจากห้องไป

อย่างไรก็ตาม หยางฟานและกู่เล่อไม่ได้ออกจากโลกเสมือนจริงในทันที

ด้านนอกห้องโถงใหญ่ กู่เล่อยืนกอดอกจ้องมองกู่เส้าฉิงอย่างระแวง

“ฉันเตือนคุณแล้วนะ”

“ทำในสิ่งที่ต้องทำ”

“เขาคือสามีของฉัน”

“คุณไม่มีสิทธิ์มาทำให้ฉันเสื่อมเสีย”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น กู่เส้าชิงก็เหงื่อแตกพลั่กและรีบโบกมือ

“ไม่ต้องห่วงครับ คุณผู้หญิง”

“ในการเดินทางครั้งนี้ ผมจะรับผิดชอบในการปฏิบัติตามคำแนะนำของพี่หยางอย่างแน่นอน”

เขามีลักษณะเหมือนลูกน้องเป๊ะเลย

กลับสู่ความเป็นจริงแล้ว

หยางฟานยังคงงงงวยอยู่บ้าง

“เลอเออร์ พ่อตาของคุณต้องการให้ฉันทำอะไรกันแน่?”

กู่เล่อส่ายหัว

“วางใจได้เลย”

“นั่นเป็นเรื่องที่ดีอย่างแน่นอน”

“อย่างไรก็ตาม ชายชราไม่ได้บอกรายละเอียดให้ผมฟัง”

หยางฟานพยักหน้า

จากนั้นก็มีอีกสิ่งหนึ่งที่ผุดขึ้นมาในความคิด

“กู่เส้าชิงคนนี้…”

ทันทีที่พูดจบ กู่เล่อก็ดูประหม่าขึ้นมาทันที

“สามีคะ คุณต้องไม่เรียนรู้สิ่งไม่ดีจากเขานะ!”

“อ่า?”

หยางฟานรู้สึกตกใจ

กู่เล่ออดไม่ได้ที่จะกลอกตา

“หมอนี่ไม่มีทักษะอื่นเลย”

“ทักษะการจีบสาวของเขานั้นยอดเยี่ยมมาก”

“เขาเป็นทั้งเทพและกึ่งเทพ ปัจจุบันเขามีภรรยามากกว่าสองร้อยคน”

“ชื่อของเขาก็คือเส้าชิงเช่นกัน”

“นั่นเป็นเหตุผลที่ทุกคนเรียกเขาว่า ‘คุณชายผู้โรแมนติก'”

“เป็นคนเลวโดยสิ้นเชิง”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยางฟานก็ตกใจอย่างมาก

อายุมากกว่าเขาแค่สองปี แต่เขามีภรรยามากกว่าสองร้อยคนแล้วเหรอ?

ผู้ชายคนนี้เอาเวลามาจากไหนเนี่ย? เขาเป็นหมูตัวผู้ทุกวันเลยเหรอ?

หยางฟานตกใจอย่างมาก

หากคุณต้องการจริงๆ มีผู้ให้บริการมากมาย เช่น Tianxiang Renjian คุณสามารถเลือกใช้บริการที่แตกต่างกันได้ทุกวัน

ปรากฏว่าเด็กคนนี้สามารถเลี้ยงดูครอบครัวใหญ่ได้ทั้งครอบครัวเลยทีเดียว

จริงอยู่ แม้ว่าผู้คนอาจมีสิ่งที่สนใจร่วมกันบ้าง แต่พวกเขาก็มีความแตกต่างกันอย่างมากเช่นกัน

…

วันถัดไป

Yang Fan แจ้ง Tang Yue และ Ye Wen จากนั้นจึงไปพบกับ Gu Shaoqing

กู่เส้าชิงมองไปยังคณะผู้ติดตามของหยางฟาน และแววตาของเขาก็ฉายแววอิจฉาขึ้นมาทันที

“สมกับที่เป็นอัจฉริยะไร้เทียมทาน เขามีเทพระดับสามสององค์คอยคุ้มครองอยู่”

“วัว!”

ขณะที่เขาพูด เขาก็ยกนิ้วโป้งให้เบาๆ

กู่เส้าฉิงมีบุคลิกที่เข้ากับคนง่ายมาก

แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็ฉลาดมาก และมีไหวพริบดีเยี่ยมทั้งในคำพูดและการกระทำ

เขามักทำตัวเหมือน “น้องชายของพี่หยาง” ทำให้คนอื่นยากที่จะรู้สึกไม่ดีต่อเขา

ทั้งสี่คนขึ้นไปบนยานอวกาศที่ตระกูลกูเตรียมไว้

กู่เส้าชิงพูดหลังจากที่เขานั่งลงแล้ว:

“จุดหมายปลายทางของเราในครั้งนี้”

“นั่นคือดาวซีหลิง ซึ่งอยู่ห่างออกไปห้าพันล้านปีแสง”

“ถ้าใช้การกระโดดข้ามอวกาศ น่าจะใช้เวลาประมาณสิบวันในการเดินทางไปถึงที่นั่น”

หยางฟานขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเช่นนั้น

พวกเราไปที่นั่นเพื่ออะไรกัน?

กู่เส้าชิงยักไหล่

“ฉันเองก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน”

“อย่างไรก็ตาม ผู้อาวุโสคนที่สามกล่าวว่า…”

“หลังจากเดินทางมาถึงดาวซีหลิงแล้ว”

“พี่หยาง คุณทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ”

“นักสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดบนดาวซีหลิงเป็นเพียงเทพระดับสามเท่านั้น”

Gu Shaoqing ยิ้ม

“อย่าไปพูดถึงเรื่องการลงมือทำเลยดีกว่า”

“ต่อให้คุณยิงดาวซีหลิงตก ก็ไม่มีใครหยุดคุณได้”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยางฟานก็เต็มไปด้วยคำถามมากมาย

กู่ซวนติง ชายผู้ไขปริศนาได้เก่งคนนี้ กำลังพยายามทำอะไรกันแน่?

เมื่อไม่สามารถหาคำตอบได้ หยางฟานจึงเลิกกังวลเกี่ยวกับเรื่องนั้นไปในที่สุด

เมื่อเราไปถึงดาวซีหลิงแล้ว เราก็จะรู้คำตอบได้เองโดยธรรมชาติ