พรสวรรค์ระดับ SSS: เริ่มต้นบนเส้นทางเทพเจ้า - #237บทที่ 237 ความสัมพันธ์ในชีวิตสมรส

#237บทที่ 237 ความสัมพันธ์ในชีวิตสมรส

บทที่ 237 ความสัมพันธ์ในชีวิตสมรส

เมื่อกลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง หยางฟานก็สวมหมวกเสมือนจริงกลับเข้าไปอีกครั้ง

ที่ดินของตระกูลกู

“ลูกชายของท่านทักทายพ่อครับ” หยางฟานโค้งคำนับด้วยความเคารพ

กู่ซวนติงมองหยางฟานด้วยแววตาพึงพอใจ

“มันเติบโตมาถึงขนาดนี้ในระยะเวลาอันสั้น”

“ยินดีด้วย!”

หยางฟานกล่าวอย่างจริงจังว่า “ทั้งหมดนี้เป็นเพราะคำแนะนำของพ่อผมครับ”

“หากปราศจากการลงทุนของกู่เจีย แม้ว่าผมจะมีเวลาอีกสิบปี ผมก็อาจจะมาไม่ถึงจุดนี้”

นี่ไม่ใช่ความถ่อมตน

สำหรับการพัฒนาอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์นั้น ความสามารถเป็นสิ่งสำคัญ แต่ทรัพยากรนั้นสำคัญยิ่งกว่า

หากปราศจากการสนับสนุนจากตระกูลกู เทพครึ่งมนุษย์คนหนึ่งคงมีทรัพย์สินมากมายจนแม้แต่เทพระดับกลางยังต้องอิจฉา

อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ไม่น่าจะขยายใหญ่โตเกินจริงขนาดนั้นได้

บางครั้งหยางฟานก็ต้องยอมรับความจริงข้อนี้

เนื่องจากขาดความสามารถ พวกเขาจึงไม่สามารถหลุดพ้นจากครอบครัวดั้งเดิมของตนได้

ถ้าผมไม่ได้มีคนเลี้ยงดู ผมคงไม่สามารถประสบความสำเร็จได้มากขนาดนี้ด้วยตัวเอง

พรสวรรค์ช่วยให้คุณมองเห็นยอดเขา ในขณะที่การสนับสนุนทางการเงินโดยตรงเปรียบเสมือนลิฟต์ที่พาคุณขึ้นไป

กู่ซวนติงอดหัวเราะไม่ได้เมื่อได้ยินเช่นนั้น “คุณซื่อตรงมากเลยนะ”

หลังจากพูดจบ กู่ซวนติงก็ลุกขึ้น ตบไหล่หยางฟานเบาๆ แล้วทำท่าให้เขานั่งลง

หลังจากหยางฟานนั่งลง สีหน้าของกู่ซวนติงก็ค่อยๆ เคร่งขรึมขึ้น

“คุณได้อันดับที่เก้าสิบเก้าในสมรภูมิยุคดึกดำบรรพ์”

“แต่คุณเพิ่งอยู่ปีสองเอง ดังนั้นมันจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่คุณจะตกเป็นเป้าหมายของเผ่าพันธุ์ต่างดาว”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของหยางฟานก็เคร่งขรึมขึ้นเช่นกัน

เขาจำสิ่งที่ซีมาบังเคยพูดไว้ได้

ครั้งหนึ่ง เทพเจ้าจากเผ่าพันธุ์อื่นได้ฝ่าฝืนกฎและโจมตีอัจฉริยะผู้ไร้เทียมทานแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ และประสบความสำเร็จ

หยางฟานมั่นใจว่าเขาไม่เกรงกลัวต่อเทพครึ่งมนุษย์

แต่ถ้าหากพระเจ้าที่แท้จริงเข้ามาแทรกแซง…

เขาไม่แน่ใจว่าตอนนี้เขาจะสามารถยับยั้งพวกมันไว้ได้หรือไม่

“เทพเจ้าต่างดาวผู้ทรงพลังจะโจมตีข้าหรือ?” หยางฟานถามพลางขมวดคิ้ว

ความปลอดภัยของอาณาจักรเทพเป็นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับหยางฟานเสมอ

“ไม่ต้องกังวลไป โอกาสที่จะเกิดขึ้นนั้นน้อยมาก”

กู่ซวนติงโบกมือ

“ราคาที่จะฝ่าฝืนกฎของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์นั้นสูงเกินไป สูงเสียจนแม้แต่เผ่าพันธุ์ใดก็คงไม่เลือกทำเช่นนั้นโดยง่าย”

“พรสวรรค์ของคุณนั้นดีเยี่ยมทีเดียว แต่จากการประเมินของผม คุณอยู่ในอันดับต้นๆ 5 อันดับแรกของสถาบันไพรมอร์เดียลเท่านั้น”

“ถ้าหากเรารวมเอา Starry Sky Academy และคนรุ่นใหม่ทั้งหมดของมนุษยชาติเข้าไปด้วยแล้ว สิ่งที่คุณให้ความสำคัญอาจจะไม่ติดอยู่ในสิบอันดับแรกด้วยซ้ำ”

“ต่อให้เทพเจ้าเข้ามาแทรกแซง ก็เป็นไปได้ยากมากที่จะเป็นตาของคุณ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยางฟานก็รู้สึกโล่งใจมาก

ตราบใดที่เทพเจ้าไม่เข้ามาแทรกแซง เขาก็ไม่มีอะไรต้องกลัวจริงๆ

“อย่างไรก็ตาม เราไม่สามารถประมาทได้”

สีหน้าของกู่ซวนติงดูเคร่งเครียดขึ้นกว่าเดิม

“โอกาสที่เทพเจ้าจะเข้ามาแทรกแซงนั้นต่ำ แต่หากพิกัดถูกเปิดเผย ก็มีความเป็นไปได้สูงที่กึ่งเทพจากเผ่าพันธุ์อื่นจะรุกรานอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของคุณ”

“คุณมีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยม แต่การพัฒนาอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์นั้นสั้นเกินไป”

“เทพครึ่งมนุษย์บางองค์มีชีวิตอยู่มานานหลายพันปีแล้ว”

“เพื่อประโยชน์ของเผ่าพันธุ์ พวกเขาอาจถึงขั้นแชร์พิกัดและรวมทีมกันฆ่าคุณ”

“เราต้องระมัดระวังอยู่เสมอ”

“พ่อหมายความว่ายังไงครับ?” หยางฟานถาม

“จงบรรลุถึงความเป็นเทพให้เร็วที่สุด”

กู่ซวนติงพูดช้าๆ

“สิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาสูงสุดของสหพันธ์ได้ปกป้องข้อมูลของคุณไว้อย่างดีเยี่ยมแล้ว แต่ก็ยังมีข้อผิดพลาดเกิดขึ้นได้เสมอ”

“เผ่าพันธุ์ต่างดาวมีแนวโน้มสูงที่จะใช้การ์ดหักล้างอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากเพื่อค้นหาพิกัดของคุณ”

“คุณควรจะบรรลุถึงระดับเทพให้ได้ก่อนปีการศึกษาที่สามนะ”

“เมื่อถึงเวลา เราจะไปแนวหน้าและสร้างพันธมิตรกับเทพเจ้าตระกูลกูของข้าเพื่อร่วมต่อสู้”

“ถึงตอนนั้น เผ่าพันธุ์ต่างดาวเหล่านั้นก็จะโจมตีคุณได้ยากขึ้นแล้ว”

หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น หยางฟานก็รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเทพครึ่งมนุษย์จากเผ่าพันธุ์อื่นเข้ามาแทรกแซง?

เขาไม่กลัวเลยสักนิด

ในความเป็นจริงแล้ว หนึ่งปีอาจเทียบเท่ากับหนึ่งร้อยปีในที่อื่นๆ

นอกจากนี้ อาณาจักรเทพของเขามีสภาพแวดล้อมในการฝึกฝนแบบไหนในตอนนี้?

ส่วนเรื่องการก้าวข้ามขีดจำกัดไปสู่ความเป็นเทพเจ้าในปีที่สามของมหาวิทยาลัยนั้น…

กู่ซวนติงประเมินตัวเองต่ำเกินไปจริงๆ

หากไม่ใช่เพราะความปรารถนาที่จะแสวงหาผลประโยชน์จากสถาบันดั้งเดิมต่อไป

บางทีเขาอาจจะเป็นเทพเจ้าชั้นหนึ่งอยู่แล้วก็ได้

“ขอบคุณสำหรับคำแนะนำครับท่านพ่อ ผมเข้าใจแล้ว” หยางฟานกล่าวอย่างจริงใจขณะลุกขึ้นยืน

กู่ซวนติงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

จากนั้น ราวกับว่านึกอะไรขึ้นมาได้ เธอก็เปลี่ยนเรื่องคุยทันที

“อ้อ ใช่แล้ว”

“ลูกสาวของฉันพูดถึงคุณไม่หยุดเลยทุกครั้งที่เราเจอกัน”

“ทำไมฉันถึงไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าเธอเป็นคนที่หมกมุ่นอยู่กับความรักขนาดนี้?”

กู่ซวนติงลูบคางของเขา

“เฮ้ เจ้าหนู…มีประสบการณ์อะไรอยากจะเล่าให้ฟังบ้างไหม?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยางฟานก็รู้สึกหนาวสั่นไปทั่วทั้งตัวและรีบลุกขึ้นนั่งตัวตรง

“คุณพ่อคะ หนูแค่ใจดีกับเลเออร์มากขึ้น เธออาจจะ…ห่วงใยหนูมากขึ้นก็ได้ค่ะ”

“ใช้ได้.”

กู่ซวนติงโบกมือ

ทำไมคุณถึงดูประหม่าจัง?

“ตราบใดที่พวกคุณไม่ทำร้ายเธอและทำให้เธอมีความสุข ฉันไม่สนใจว่าใครจะอยู่เหนือกว่าหรือด้อยกว่าในหมู่พวกคุณหนุ่มสาว”

ทันใดนั้น กู่ซวนติงก็ถอนหายใจออกมา

“ฉันกำลังขอคำแนะนำอย่างจริงใจเกี่ยวกับวิธีจัดการกับความสัมพันธ์ในชีวิตสมรส”

หยางฟานตกตะลึง

ชั่วขณะหนึ่ง ภาพลักษณ์ดูเหมือนจะพังทลายลงด้วยซ้ำ

บุคคลที่อยู่ตรงหน้าข้าพเจ้าคือเทพระดับสูง ผู้ทรงอิทธิพลอย่างแท้จริงในตระกูลกู

ตอนนี้พวกเขามาขอคำแนะนำเรื่องวิธีอยู่ร่วมกับคู่สมรสอย่างสงบสุขแล้วเหรอ?

กู่ซวนติงดูเหมือนจะเขินอายเล็กน้อยและไอเบาๆ

คุณไม่เข้าใจ

“เทพเจ้ามีอายุยืนยาวเกินไป และยิ่งอายุยืนยาวเท่าไหร่ ก็ยิ่งทะเลาะกันบ่อยขึ้นเท่านั้น”

“ตอนที่เรายังเด็ก เราส่งดอกไม้และสิ่งของช่วยเหลือไปให้”

“ถ้าฉันส่งทรัพยากรไปตอนนี้ เธอบอกว่าฉันทำไปแบบขอไปที”

“เธอบอกว่าการให้ของขวัญฉันเป็นเรื่องสิ้นเปลือง”

“เมื่อสองปีก่อน ฉันไปแนวหน้า และเธอก็ถามฉันว่าฉันตายที่นั่นหรือเปล่า”

อาการปวดหัวของกู่ซวนติงทวีความรุนแรงขึ้นขณะที่เขาพูด

“ข้าถนัดเรื่องการบริหารอาณาจักรเทพ และสงครามในอาณาจักรเทพก็ไม่ใช่เรื่องยากเช่นกัน”

“แต่แม่สามีของคุณ…รับมือยากกว่าเทพเจ้าต่างชาติเสียอีก”

หยางฟาน: “…”

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ก็สังเกตเห็นสีหน้าเคร่งขรึมของกู่ซวนติง

หยางฟานตัดสินใจนำความรู้ที่เขาได้เรียนรู้จากหลิวรูหยานมาใช้

“คุณพ่อคะ จริงๆ แล้วความสัมพันธ์ระหว่างสามีภรรยานั้นค่อนข้างเรียบง่ายค่ะ”

“ประการแรก ต้องเพิ่มคุณค่าทางอารมณ์ให้มากขึ้น”

“ประการที่สอง พูดถึงเหตุผลให้น้อยลง”

ประการที่สาม ใช้เวลาอยู่กับพวกเขามากขึ้น

ประการที่สี่ อย่าพยายามพิสูจน์ว่าตัวเองถูกเสมอไป

กู่ซวนติงขมวดคิ้ว “เล่าให้ฟังโดยละเอียดเลยสิ?”

หยางฟานอธิบายอย่างจริงจังว่า:

“ตัวอย่างเช่น ถ้าแม่สามีบอกว่าเหนื่อย อย่าพูดว่า ‘พักผ่อนสักหน่อยเถอะ'”

คุณควรบอกว่า คุณทำงานหนักมาก

“แม่สามีบอกว่าคิดถึงคุณ”

โปรดอย่าตอบว่า ‘ฉันก็อยากทำเหมือนกัน’

คุณน่าจะพูดว่า—ฉันก็กำลังคิดถึงคุณอยู่เหมือนกัน

“นอกจากนี้ ไม่ว่าใครจะถูกหรือผิดก็ตาม”

“ยอมรับความผิดพลาดของตัวเองก่อน”

คิ้วของกู่ซวนติงขมวดลึกขึ้นเรื่อยๆ “แต่ถ้าจริงๆ แล้วไม่ใช่ความผิดของฉันล่ะ?”

หยางฟานนิ่งเงียบไปสองวินาที

“พ่อ.”

“ในความสัมพันธ์แบบคู่สมรส ความถูกผิดไม่ใช่เรื่องสำคัญ”

กู่ซวนถิง: “…”

ในขณะนั้นเอง เทพชั้นสูงก็พลันครุ่นคิดอย่างหนัก

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เขาก็พยักหน้าช้าๆ

“เข้าใจแล้วค่ะ ไม่แปลกใจเลยที่ลูกสาวฉันหลงรักคุณขนาดนี้”

“คุณอัจฉริยะสุดๆ เลยนะ อายุยังน้อยขนาดนี้ คุณเรียนรู้ทุกอย่างมาจากไหนเนี่ย?”

หยางฟาน: “…”

ฉันไม่รู้จะตอบยังไงดี ฉันบอกพวกเขาไม่ได้หรอกว่าคุณจะได้ครูฟรีใน Tianxiang Renjian ด้วยคะแนนศรัทธา 10,000 คะแนน!

กู่ซวนติงมองหยางฟานด้วยรอยยิ้มครึ่งๆ ดวงตาเต็มไปด้วยความสนุกสนาน

หยางฟานตัวสั่นทันที

เขาเพิ่งมารู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้นก็ต่อเมื่อถึงตอนนี้นี่เอง

พ่อตาของเขาไม่ได้ขอคำแนะนำเรื่องความสัมพันธ์ในชีวิตสมรสเลยสักนิด เห็นได้ชัดว่าเขาใช้บทสนทนานั้นเพื่อวิพากษ์วิจารณ์เขาอย่างแยบยล

“ใช้ได้.”

กู่ซวนติงโบกมือ

“คุณมีความสามารถที่ยอดเยี่ยมและอนาคตที่สดใส”

“แต่คุณห้ามปล่อยให้ลูกสาวของฉันต้องประสบกับความอยุติธรรมในอนาคต เข้าใจไหม?”

สีหน้าของหยางฟานเปลี่ยนเป็นจริงจัง “เข้าใจแล้ว”