พรสวรรค์ระดับ SSS: เริ่มต้นบนเส้นทางเทพเจ้า - #286บทที่ 28 ลิงชนิดหนึ่ง

#286บทที่ 28 ลิงชนิดหนึ่ง

บทที่ 286 ลิงชนิดที่แตกต่างออกไป

ภายในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ การระดมพลเพื่อทำสงครามได้เสร็จสิ้นลงแล้ว

เมื่อมองไปรอบๆ โลกเต็มไปด้วยเงามืดมิด

นักรบศิลปะการต่อสู้หลายสิบล้านคนยืนอยู่แนวหน้า สวมเกราะและถืออาวุธ

บรรยากาศแห่งความหายนะที่กำลังจะมาถึงปกคลุมท้องฟ้า

สิ่งมีชีวิตทรงปัญญาชั้นรองนับสิบล้านตัวก่อตัวเป็นกระแสน้ำเชี่ยวกรากอยู่ด้านหลังพวกมัน

เกราะของหุ่นยนต์รบเปล่งประกายด้วยแสงเย็นยะเยือก และปืนใหญ่ที่ติดตั้งอย่างหนาแน่นทั้งหมดก็พร้อมที่จะยิง

ถัดไปอีกหน่อย ก็พบกับกองทัพผู้ฝึกฝนระดับสร้างรากฐานที่ใหญ่กว่านั้นอีก

พลังวิญญาณพลุ่งพล่าน และสิ่งของวิเศษลอยอยู่ในอากาศ

ด้านหลังของกองทัพ เหล่านักรบเอลฟ์จำนวนมหาศาลกำลังง้างธนูและลูกศร ราวกับมหาสมุทรสีเขียว

เฉพาะกองกำลังแนวหน้าก็มีจำนวนมากกว่า 100 ล้านคนแล้ว

ส่วนอาณาจักรผู้เพาะพันธุ์ศพและอาวุธสงครามของพวกเขานั้น ยังไม่ได้ถูกส่งออกไปใช้งานเลยด้วยซ้ำ

“ท่านอาจารย์ หลังจากได้รับพิกัดแล้ว ข้าพเจ้าได้มอบหมายให้หลิงซู่จื่อไปสำรวจเบื้องต้นเรียบร้อยแล้ว”

“เราควรจะ…”

ก่อนที่หยางต้าจะพูดจบ หยางฟานก็ขัดจังหวะเขาทันที

“กองหน้าทั้งหมดได้เข้าสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของศัตรูแล้ว”

“นอกจากนี้ แจ้งให้หยางเอ๋อร์นำเหล่านักสะสมต่างดาวตามหลังมาด้วย”

“การรุกและการถมทะเลจะดำเนินไปพร้อมกัน”

หยางต้าค่อนข้างประหลาดใจ ทำไมอาจารย์ของเขาถึงกล้าหาญขึ้นมาอย่างกะทันหัน?

“ใช่!”

…

เมื่อทางเข้าสู่แดนเทพเปิดออก กองทัพขนาดใหญ่ก็หลั่งไหลเข้าสู่แดนเทพต่างดาว

จากมุมมองของผู้ศรัทธา หยางฟานได้เห็นอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของเทพเจ้าลิงวัชระองค์นี้เป็นครั้งแรก

สิ่งที่ปรากฏให้เห็นคือมหาสมุทรสีเขียวอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา

ต้นไม้โบราณสูงตระหง่านบดบังแสงอาทิตย์ และบรรยากาศเต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวา

เมื่อมองไปรอบๆ แทบจะไม่เห็นพื้นที่โล่งเลย

ดูเหมือนว่าทั้งโลกจะถูกปกคลุมไปด้วยป่าไม้โดยสมบูรณ์

ใจกลางอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ ต้นไม้โบราณขนาดมหึมาต้นหนึ่งสูงเสียดฟ้าอย่างเหลือเชื่อ

ดูเหมือนว่ามันจะเชื่อมต่อสวรรค์และโลกเข้าด้วยกัน ลำต้นของมันหนามากจนทอดยาวไปไกลสุดลูกหูลูกตา

กิ่งก้านสาขามากมายแผ่ขยายออกไปทุกทิศทาง ก่อให้เกิดร่มเงากว้างใหญ่ที่ปกคลุมโลกทั้งใบ

สายลมพัดเบาๆ ใบไม้มากมายพลิ้วไหวอย่างแผ่วเบา

จากระยะไกล ดูเหมือนว่ามีมดนับไม่ถ้วนกำลังคลานอยู่บนยอดไม้

แต่หยางฟานมองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าพวกนั้นไม่ใช่ฝูงมดเลย แต่เป็นผู้ศรัทธาในเผ่าลิงที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่

ภาพลวงตาเกิดขึ้นเนื่องจากระยะทางที่ไกลมาก

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ต้นไม้โบราณต้นนี้ไม่ใช่พืชธรรมดา แต่เป็นสิ่งก่อสร้างศักดิ์สิทธิ์ที่พิเศษอย่างยิ่ง

กลุ่มผู้ศรัทธาที่มีลักษณะคล้ายลิงซึ่งอาศัยอยู่โดยการเกาะติดกับต้นไม้โบราณ พบว่าพื้นที่อยู่อาศัยของพวกเขาเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสองในสาม

“นี่มันของดีจริงๆ…”

หยางฟานอดไม่ได้ที่จะเลียริมฝีปาก

หากอาคารเช่นนี้สามารถเคลื่อนย้ายกลับไปยังอาณาจักรของพระเจ้าได้ คุณค่าของมันจะประเมินค่าไม่ได้

ทันใดนั้น ป่าที่อยู่ไกลออกไปก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

กองทัพลิงปีศาจกำลังรุกคืบเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ลิงแสมยักษ์เหล่านี้มีขนาดใหญ่มาก แต่ละตัวสูงกว่าสามสิบเมตร ดูคล้ายอาคารเคลื่อนที่ขนาดเล็ก

กล้ามเนื้อของเขาปูดโปนไปทั่วร่างกาย และผิวหนังของเขามีประกายแวววาวเหมือนโลหะ

ทุกครั้งที่กระโดด ลำต้นไม้ขนาดมหึมาก็ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดภายใต้แรงกดดัน

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นฉากนี้ หยางฟานก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

อ่อนแอเกินไป!

พวกเขามีจำนวนไม่เกินหนึ่งหมื่นคน และพละกำลังของพวกเขาก็อยู่ในระดับสิ่งมีชีวิตลำดับที่ห้าเท่านั้น

เมื่อพิจารณาจากความสามารถของเหล่าเทพครึ่งมนุษย์ฝ่ายตรงข้ามแล้ว เป็นไปไม่ได้เลยที่พวกเขาจะไม่รู้ถึงขนาดของกองหน้าของฝ่ายตรงข้าม

การส่งกองกำลังไปขัดขวางศัตรูนั้นไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง

ที่น่าประหลาดใจคือ ลิงปีศาจเหล่านี้ไม่แสดงความกลัวเลยแม้แต่น้อย

แต่ดวงตาของพวกเขากลับเย็นชาและดูเหมือนพร้อมที่จะตายอยู่แล้ว

ทันใดนั้น โลกก็มืดมิดลงทันที

เงาขนาดมหึมาที่ปกคลุมท้องฟ้าค่อยๆ ปรากฏขึ้น

มันคือลิงปีศาจที่น่าสะพรึงกลัว สูงหลายสิบล้านฟุต มีแสงศักดิ์สิทธิ์ไหลเวียนอยู่รอบตัวมัน

เพียงแค่การปรากฏตัวของมันก็ดูเหมือนจะกดข่มโลกทั้งใบไว้

รูปลักษณ์ของมันเหมือนกับราชาลิงวัชระทุกประการ และเห็นได้ชัดว่ามันคือผู้ปกครองอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์นี้

คิงคอง เทพครึ่งมนุษย์ลิง!

“อัจฉริยภาพของมนุษย์—”

“ทำไมคุณไม่แสดงตัวออกมาล่ะ!”

เสียงอันทรงพลังและศักดิ์สิทธิ์ดังก้องไปทั่วสวรรค์และโลก ทำให้ต้นไม้นับไม่ถ้วนสั่นไหวอย่างรุนแรง

อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวงสั่นสะเทือนเล็กน้อย

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยางฟานก็ไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย

จิตสำนึกได้เคลื่อนลงสู่แดนสวรรค์ของอีกฝ่ายในทันทีผ่านช่องทางมิติ

บูม–

แสงศักดิ์สิทธิ์รวมตัวกัน และร่างอันสง่างามค่อยๆ ปรากฏขึ้นระหว่างสวรรค์และโลก

หยางฟานปรากฏตัวขึ้น

ภาพลวงตาขนาดมหึมาของปีศาจลิงนั้น ไม่เพียงแต่ไม่แสดงความเป็นศัตรู แต่กลับเผยให้เห็นรอยยิ้มที่สดใสอย่างยิ่ง

“ฉัน…”

“เอ่อ ไม่ใช่แบบนั้น”

“ฉันควรจะบอกว่าเป็นลิงตัวนี้มากกว่า”

ปีศาจลิงเกาหัว ดูเหมือนจะไม่ได้ติดต่อกับคนนอกมานานแล้ว และคำพูดของมันก็ฟังดูติดขัดเล็กน้อย

“แปลเป็นภาษาที่มนุษย์เข้าใจได้”

“ชื่อของฉันคือฉีเทียน”

“ยินดีที่ได้รู้จัก.”

หลังจากพูดเช่นนั้นแล้ว เขายังเลียนแบบมารยาทของมนุษย์ด้วยการยื่นมือขวาออกไปอย่างเคร่งขรึม

หยางฟานยืนนิ่ง แต่แววตาของเขาฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย

“หมายความว่าอย่างไร?”

“ไอ ไอ”

ฉีเทียนไอสองครั้งและดึงมือออกอย่างเก้ๆ กังๆ

จากนั้นสีหน้าของเขาก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้น

“ผมต้องการเจรจาข้อตกลงกับคุณ”

“ซื้อขาย?”

หยางฟานเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

พวกเขาได้บุกรุกเข้าไปในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของศัตรูแล้ว แต่คำพูดแรกของพวกเขาไม่ใช่การประกาศสงคราม แต่เป็นการเจรจาต่อรอง

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้

ลิงที่อยู่ตรงหน้าฉันดูจะไม่เหมือนกับที่ฉันจินตนาการไว้เสียทีเดียว

“ถูกต้องแล้ว”

ฉีเทียนพยักหน้า

“คุณยังอายุน้อย แต่ผู้ติดตามของคุณกลับมีอำนาจมากมาย”

“สถานะของเขาในหมู่มนุษย์ต้องสูงมากทีเดียว”

“ฉันหวังว่าคุณจะช่วยฉันใช้เส้นสายและดูว่าคุณจะสามารถขอให้ผู้บังคับบัญชาระดับสูงของเผ่าพันธุ์มนุษย์ของคุณปล่อยตัวฉันได้หรือไม่”

“คุณสามารถรับสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดเป็นค่าตอบแทนได้”

แชะ!

ฉีเทียนดีดนิ้วเบาๆ

สาวกของปีศาจลิงตัวหนึ่งรีบวิ่งออกมาพร้อมกับอุปกรณ์ประหลาดชิ้นหนึ่ง

เมื่ออุปกรณ์ถูกเปิดใช้งาน จอแสงขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า

แม้แต่หยางฟานเองก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองภาพบนจอภาพนั้น

มันเป็นกลุ่มอาคารขนาดใหญ่และไร้ขอบเขต

อาคารระดับ A ถูกสร้างซ้อนกันเป็นชั้นๆ เหมือนภูเขา

เกมนี้มีครบทุกอย่าง ทั้งเกมแนวสงคราม เกมที่เน้นทรัพยากร และเกมที่เน้นการสนับสนุน

แค่เหลือบมองก็รู้แล้วว่าจำนวนนั้นเกินหนึ่งล้านแล้ว

แม้แต่หยางฟานเองก็ยังบอกชื่ออาคารหลายแห่งไม่ได้

นอกจากนี้ เขายังเห็นเรือรบอวกาศ หุ่นรบจักรกล และอาคารระดับ S หลายหลังที่แผ่พลังงานอันน่าสะพรึงกลัวออกมา

แม้จะมองผ่านม่านแสง อาคารเหล่านั้นก็ยังคงเปล่งประกายออร่าที่พิเศษอย่างยิ่ง

“นี่เป็นเพียงสินค้าคงคลังที่ยังไม่ได้ถูกนำเข้าเท่านั้น”

ฉีเทียนรีบเสริมว่า:

“นอกจากนี้ ยังมีอาคารทรัพยากรจำนวนมากที่ได้ถูกใช้งานไปแล้วในประเทศของฉัน”

“เส้นเลือดทางจิตวิญญาณ บ่อน้ำทางจิตวิญญาณ สวนสมุนไพร และเหมืองแร่”

“ถ้าคุณปล่อยฉันออกไป พวกมันทั้งหมดจะเป็นของคุณ”

“นี่คือทรัพย์สินทั้งหมดที่ข้าได้สะสมมาตลอดหลายพันปี ซึ่งส่วนใหญ่ได้มาจากอัจฉริยะของเผ่าพันธุ์มนุษย์ของพวกเจ้า สิ่งเหล่านี้จะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อพวกเจ้าอย่างแน่นอน”

เมื่อพูดจบ ฉีเทียนจ้องมองหยางฟานอย่างตั้งใจ ดวงตาของเขาแสดงออกถึงความกังวลเล็กน้อย

ราวกับกลัวว่าหยางฟานจะปฏิเสธ

ที่จริงแล้ว เขากำลังเสียสติอย่างหนัก

ฉีเทียนแข็งแกร่งมาก แข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อ

อย่างน้อยในช่วงที่เป็นกึ่งเทพ เขาก็เชื่อเสมอว่าตัวเองนั้นไร้เทียมทานเหนือกว่าใครๆ ในกลุ่มเดียวกัน

แม้แต่ในบรรดาสมาชิกตระกูลคิงคอง ความสามารถของเขาก็ถือว่าโดดเด่นที่สุด

แต่ความแข็งแกร่งนั้นมีประโยชน์อะไร?

เขายังคงเป็นแค่ผู้ต้องขังอยู่ดี