พรสวรรค์ระดับ SSS: เริ่มต้นบนเส้นทางเทพเจ้า - #324บทที่ 324 การแลกเปลี่ยนคุณความดีทางทหาร

#324บทที่ 324 การแลกเปลี่ยนคุณความดีทางทหาร

บทที่ 324 การแลกเปลี่ยนคุณความดีทางทหาร

เมื่อเห็นเช่นนั้น หยางฟานก็ไม่ได้แสดงอาการผิดหวังมากนักบนใบหน้า

ที่จริงแล้ว นอกเหนือจากแก่นแท้ของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของกึ่งเทพจากเผ่าพันธุ์อื่นแล้ว เขาก็แทบไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับเทพเจ้าที่อยู่เบื้องหลังอาณาจักรนั้น

การจำลองล้มเหลว ซึ่งเป็นสิ่งที่คาดการณ์ไว้ได้อยู่แล้ว

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมพิกัดของเทพเจ้าจึงมีค่ามาก

สำหรับเผ่าพันธุ์ต่างๆ การหาข้อมูลเฉพาะเกี่ยวกับเทพเจ้าของอีกฝ่ายหนึ่งนั้นเป็นเรื่องยากอย่างยิ่ง

นอกจากการพึ่งพาการ์ดหักล้างอาณาจักรเทพและการเสี่ยงโชคแล้ว แทบไม่มีทางเลือกอื่นเลย

เทพเจ้ามากมายได้พิชิตเทพครึ่งมนุษย์ต่างดาวนับร้อยตนผ่านสงครามตัวแทน แต่ก็ยังไม่สามารถระบุพิกัดของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของเทพเจ้าต่างดาวได้แม้แต่เพียงองค์เดียว

“หยางต้า จากแก่นพลังศักดิ์สิทธิ์นี้ สามารถตรวจสอบพรสวรรค์ระดับเทพของอีกฝ่ายได้หรือไม่?”

หยางฟานถาม

“การรายงานต่อเจ้านายนั้นเป็นไปไม่ได้”

หยางต้าส่ายหัวเล็กน้อย

“อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาถึงพรสวรรค์ในการวิวัฒนาการดั้งเดิมแล้ว ฉันขอแนะนำว่าถึงแม้คุณจะได้รับแก่นแท้ของอาณาจักรเทพครึ่งมนุษย์ในอนาคต คุณก็ไม่ควรปล่อยมันไปง่ายๆ”

“ผู้ที่สามารถก้าวข้ามไปสู่สถานะกึ่งเทพได้นั้น ต้องมีพรสวรรค์ระดับอาณาจักรเทพ และส่วนใหญ่แล้วน่าจะมีระดับอย่างน้อย D ขึ้นไป”

“ถึงแม้จะเป็นเทพเจ้าจากเผ่าพันธุ์อื่นก็ตาม หลังจากที่ผู้ฝึกฝนดูดซับพลังเข้าไปแล้ว อย่างน้อยเขาก็จะได้รับพรสวรรค์ระดับ F”

แม้แต่ขาของยุงที่เล็กที่สุดก็ยังถือเป็นเนื้อสัตว์อยู่ดี

หลังจากฟังการวิเคราะห์ของหยางต้าแล้ว หยางฟานก็พยักหน้าเห็นด้วย

จากนั้น เขาค่อยๆ วางมือขวาลงบนแก่นแท้ของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์

ในชั่วขณะถัดไป

แก่นพลังแห่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ที่มีขนาดครึ่งมนุษย์ได้แปรสภาพเป็นละอองแสงอย่างรวดเร็ว และถูกหยางฟานดูดซับไปจนหมด

หลังจากสูญเสียแก่นหลักไปแล้ว อาณาจักรเทพของเผ่าสัตว์ร้ายก็เริ่มพังทลายและแตกสลายในทันที

ในขณะเดียวกัน ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ผืนเล็กๆ ก็ถูกดึงดูดด้วยพลังที่มองไม่เห็น และค่อยๆ ผสานรวมเข้ากับอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของหยางฟาน

ดินแดนแห่งนั้นยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นเหม็นเน่าของความตายและไวรัสซอมบี้

อย่างไรก็ตาม หยางฟานไม่ได้กังวลเลยแม้แต่น้อย

พวกเขาไม่ได้พิจารณาที่จะให้ยาแก้พิษด้วยซ้ำ

ตอนนี้ นอกเหนือจากเหมืองศพอมตะแล้ว อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของเขาก็อุดมไปด้วยพลังวิญญาณอย่างมาก เนื่องจากรังน้ำนมวิญญาณจำนวนมากที่เขาสร้างขึ้น

พลังงานจากศพและไวรัสจำนวนมหาศาลนี้จะถูกชำระล้างให้บริสุทธิ์โดยสมบูรณ์ในไม่ช้า ด้วยความสามารถในการชำระล้างตนเองอันยิ่งใหญ่ของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์

ความคิดของหยางฟานเริ่มปั่นป่วนเล็กน้อย

ข้อความจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ค่อยๆ ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาเขา

【พรสวรรค์ระดับ A: ร่างกายต่อสู้; พรสวรรค์ระดับ F: ทรงพลัง】 (สามารถผสานได้)

อย่างที่หยางต้าคาดการณ์ไว้ หลังจากดูดซับแก่นพลังของอาณาจักรเทพต่างดาวแล้ว เขากลับได้รับเพียงพรสวรรค์ระดับ F เท่านั้น

หยางฟานไม่แปลกใจกับเรื่องนี้

เหล่าเทพครึ่งมนุษย์ที่ทำหน้าที่เป็นตัวแทนในแนวหน้าเหล่านี้ ไม่ได้มีความสามารถโดดเด่นเป็นพิเศษ

คล้ายคลึงกับสถานการณ์ภายในเผ่าพันธุ์มนุษย์

ผู้ที่มีพรสวรรค์ระดับ A หรือสูงกว่านั้นในอาณาจักรเทพ เมื่อตื่นขึ้นในอาณาจักรเทพของตน แม้จะไม่มีพื้นฐานมาก่อน ก็ได้รับการคัดเลือกและฝึกฝนโดยตระกูลต่างๆ ล่วงหน้าแล้ว

ผู้ที่ปรากฏตัวในแนวหน้าจริงๆ มักจะเป็นกึ่งเทพที่ไม่มีภูมิหลังและมีความสามารถธรรมดาๆ

พวกเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเสี่ยงภัยสงครามอย่างมหาศาลเพื่อคว้าโอกาสในอนาคตที่จะก้าวข้ามขีดจำกัดของเทพเจ้า

“ผู้ที่มีพรสวรรค์โดดเด่นนั้นเป็นเพียงส่วนน้อยเท่านั้น”

“บุคลากรระดับ C, ระดับ D และแม้แต่ระดับ F ถือเป็นเรื่องปกติ”

หยางฟานพึมพำกับตัวเอง

ตลอดสามปีที่ผ่านมา นับตั้งแต่เขาได้รับคัดเลือกเป็นพิเศษจากสำนักไท่จูให้มาฝึกฝนที่เมืองไท่จู เขาได้พบเห็นผู้ที่เรียกตัวเองว่าอัจฉริยะมากมาย และยังได้พบปะกับผู้คนที่อยู่ในระดับแนวหน้าอย่างแท้จริงอีกด้วย

ตอนนี้ผมอยู่แนวหน้าแล้ว ผมเลยรู้สึกว่าปรับตัวกับความแตกต่างของลำดับชั้นนี้ค่อนข้างยาก

บางมุมมองถูกกำหนดโดยสภาพแวดล้อมโดยที่เราไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

เมื่อคุณใช้เวลาอยู่กับผู้คนที่มีฐานะสูงกว่าคนอื่นมาก โลกที่คุณเห็นก็จะดูเหมือนเป็นสิ่งที่ยากจะเอื้อมถึงไปโดยปริยาย

การใช้เวลาอยู่ในสภาพแวดล้อมเช่นนั้นมากเกินไป ย่อมนำไปสู่ความเข้าใจโลกที่บิดเบือนไปโดยปริยาย

สุภาษิตที่ว่า “ทำไมไม่กินโจ๊กเนื้อล่ะ?” นั้นก็คือเรื่องนี้แหละ

“เรายังต้องหาวิธีที่จะได้พิกัดของเทพเจ้าต่างดาวมาให้ได้”

“คุณค่าของเหล่ากึ่งเทพนับร้อยหรือนับพันอาจเทียบไม่ได้กับแก่นแท้ของอาณาจักรของเทพเจ้าจากต่างแดน”

“หรือ……”

แววตาของหยางฟานมืดมนลงเล็กน้อยขณะที่เขาเริ่มคิดทบทวนวิธีการที่จะได้รับผลประโยชน์ในแนวหน้า

เขาสะดุ้งตื่นจากภวังค์ได้อย่างรวดเร็ว

“หยางต้า อัปโหลดพิกัดของเทพครึ่งมนุษย์เผ่าออร์คผู้นี้ลงในระบบคุณความดีทางทหาร และแลกเปลี่ยนเป็นคุณความดีทางทหาร”

“ครับ นายท่าน”

หยางต้าเห็นด้วยอย่างนอบน้อม

ระบบการประเมินผลการปฏิบัติงานของทหารแนวหน้ามีความรวดเร็วอย่างมาก

ไม่นานนัก คุณความดีทางด้านการทหารก็ถูกยกให้แก่เขา

แผงข้อมูลปรากฏขึ้นตรงหน้าหยางฟาน

【ชื่อ: หยาง ฟาน】

【อัตลักษณ์: สมาชิกของกองทัพที่เก้า】

【คะแนนความดีความชอบทางทหารปัจจุบัน: 100,000】

รางวัลสำหรับการสังหารเทพครึ่งมนุษย์จากเผ่าพันธุ์อื่นมีเพียง 100,000 คะแนนความดีความชอบทางทหารเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม โครงสร้างหลักอย่าง “คู่มือเทพสงคราม” ซึ่งสามารถขับเคลื่อนวิวัฒนาการของอารยธรรมอาณาจักรเทพทั้งหมดได้นั้น ต้องใช้แต้มบุญทางทหารถึง 50 ล้านแต้มในการแลกเปลี่ยน

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ จะต้องใช้เทพครึ่งมนุษย์ต่างดาวถึงห้าร้อยองค์เลยทีเดียว

หยางฟานขมวดคิ้วเล็กน้อย ดวงตาของเขาฉายแววครุ่นคิด

หลังจากทดสอบสถานการณ์ในสงครามตัวแทนครั้งแรก เขาได้ตัดสินใจว่าตนเองมีความสามารถอย่างเต็มที่ในการกำจัดเทพครึ่งมนุษย์ต่างดาวจำนวนมาก ซึ่งจะทำให้เขาได้รับความดีความชอบทางทหารอย่างรวดเร็ว

แต่ปัญหาก็เกิดขึ้นเช่นกัน

ประสิทธิภาพนี้เด่นชัดเกินไป

หากสิ่งใดโดดเด่นมากเกินไป ก็มีแนวโน้มที่จะดึงดูดความสนใจจากผู้มีอำนาจสูงสุดในเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้

แม้แต่ในระบบสงครามตัวแทน เทพเจ้าก็ยังระมัดระวังอย่างยิ่งในการเลือกตัวแทนของตน

หากตัวแทนอ่อนแอเกินไป หลังจากพ่ายแพ้ เผ่าพันธุ์ต่างดาวอาจวิเคราะห์สถานการณ์ย้อนกลับ ซึ่งอาจเปิดเผยพิกัดของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของพวกมันเองได้

โดยทั่วไปแล้ว เทพเจ้าส่วนใหญ่ที่อยู่แนวหน้ามักจะก่อสงครามตัวแทนไม่เกินสิบครั้งต่อปี

เหตุผลหนึ่งคือเรื่องความปลอดภัย เนื่องจากเจ้าหน้าที่ที่เหมาะสมมีจำนวนจำกัดอยู่แล้ว

ในอีกด้านหนึ่ง ก็มีประเด็นเรื่องค่าใช้จ่ายเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

ตัวละครอย่างหลี่เทียนเหิง ผู้ครอบครอง “พรสวรรค์โลหิตคลั่ง” มีความเสี่ยงสูงถึง 20,000 แต้มเทพสำหรับการทำสงครามเพียงครั้งเดียว และเมื่อรวมกับการลงทุนทรัพยากรเพิ่มเติม ค่าใช้จ่ายโดยรวมของสงครามมักจะอยู่ที่ประมาณ 50,000 แต้มเทพ

แม้แต่เทพเจ้าก็ต้องคำนึงถึงต้นทุนเมื่อทรงกระทำการใดๆ

ถ้าคุณโชคดีพอที่จะถอดรหัสพิกัดของเทพเจ้าต่างดาวได้ คุณจะร่ำรวยมหาศาล

แต่บ่อยครั้งที่พวกเขาแทบจะรักษาความสมดุลไว้ไม่ได้ หรือบางครั้งก็ขาดทุนเล็กน้อยด้วยซ้ำ

แม้ว่าหยางฟานจะไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงเรื่องค่าใช้จ่าย แต่เขาต้องควบคุม “การปรากฏตัว” ของตนเอง

มิฉะนั้น หากมีการสังหารเทพครึ่งมนุษย์ต่างดาวจำนวนมากภายในหนึ่งปี และมีการแลกเปลี่ยนคุณงามความดีทางทหารเป็นจำนวนมาก ก็จะดึงดูดความสนใจของกองบัญชาการระดับสูงของเผ่าพันธุ์มนุษย์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ภายในพระราชวัง หยางฟานนั่งอย่างเงียบๆ บนบัลลังก์ นิ้วของเขาเคาะที่วางแขนเป็นจังหวะ

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เขาก็พูดขึ้น

“หยางต้า”

“ลูกน้องของท่านมาแล้ว” หยางต้ากล่าวอย่างนอบน้อม

“ซื้อพิกัดของอาณาจักรเทพครึ่งมนุษย์ต่างดาวอีกห้าแห่ง ซึ่งทั้งหมดจะเป็นอาณาจักรประเภทสิ่งมีชีวิต”

“ส่งเรื่องให้หลี่เทียนเหิง และใช้กลยุทธ์เดิมต่อไป”

“นอกจากนี้ ให้จัดสรรหุ่นยนต์และสิ่งก่อสร้างป้องกันอีกชุดหนึ่งให้เขาด้วย”

“ครับ นายท่าน”

หยางต้าเห็นด้วยอย่างนอบน้อม

…

สติของหยางฟานกลับคืนสู่ความเป็นจริงอย่างรวดเร็ว

ไม่นานหลังจากนั้น ก็มีเสียงเคาะประตู

เข้ามาได้เลย

หลังจากได้รับอนุญาตแล้ว หลี่เทียนเหิงก็ผลักประตูเปิดออกแล้วเข้าไปข้างใน

เขามีท่าทีประหม่าอย่างเห็นได้ชัด

“เอ่อ… พี่หยาง ผมเพิ่งได้รับการแจ้งเตือนจากปัญญาประดิษฐ์ของคุณครับ”

“คุณซื้อพิกัดอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์เพิ่มอีกห้าอันในคราวเดียวเหรอ?”

หยางฟานพยักหน้า

“ถูกต้องแล้ว”

“ข้าจะเสริมความแข็งแกร่งด้านการป้องกันอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของท่านต่อไป พร้อมทั้งส่งหุ่นยนต์ไปประจำการเพิ่มเติม”

“กลยุทธ์การทำสงครามยังคงไม่เปลี่ยนแปลง”

หลี่เทียนเหิงถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่ง “แล้ว…ฉันควรโจมตีใครก่อนดีล่ะ?”