พรสวรรค์ระดับ SSS: เริ่มต้นบนเส้นทางเทพเจ้า - #366บทที่ 3 ของวิญญาณยาเม็ด

#366บทที่ 3 ของวิญญาณยาเม็ด

บทที่ 366 อาณาจักรแห่งวิญญาณยาเม็ด

หลังจากได้ยินรายงานนั้น หยางฟานก็ถอนหายใจโล่งอก

จากนั้น พลังจิตของเขาก็แผ่ขยายไปทั่วสนามรบในทันที

จากมุมมองของผู้ศรัทธา เขาจึงรับรู้สถานการณ์ในแนวหน้าได้อย่างชัดเจน

ขณะนี้กองทัพของเขารุกคืบไปได้ประมาณหนึ่งในห้าของอาณาจักรทูตสวรรค์แล้ว

ความเร็วนี้เร็วกว่าที่เขาคาดไว้มาก

“ดี.”

หยางฟานพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

“ทำได้ดี.”

จากนั้นเขาก็ถามด้วยความสับสนว่า:

“ในเมื่อไม่มีปัญหาอะไรในสนามรบ แล้วทำไมจู่ๆ คุณถึงติดต่อฉันมาล่ะ?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าของหยางต้าก็สว่างไสวด้วยความตื่นเต้น

“รายงานต่อเจ้านายของข้าพเจ้า”

“การประมูลในโลกออนไลน์มืดครั้งนี้ มีอาคารระดับ S ชั้นนำ ซึ่งเหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับการพัฒนาอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์!”

“และ…พวกเขามีอยู่สองคน!”

“เนื่องจากเว็บมืดใช้ระบบการประมูลแบบครั้งเดียวจบ ลูกน้องของผมจึงไม่กล้าตัดสินใจอะไรด้วยตัวเอง”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของหยางฟานก็เป็นประกายขึ้นทันที

หลังจากรอมานาน ในที่สุดเว็บมืดก็ได้เห็นการขนส่งสินค้าครั้งใหญ่เสียที

“แสดงข้อมูลเฉพาะเจาะจง”

“ครับ นายท่าน”

หยางพยักหน้า

ในชั่วขณะต่อมา ข้อมูลจำนวนมหาศาลก็ปรากฏขึ้นแวบหนึ่งต่อหน้าต่อตาเขา

ทันใดนั้น จอแสงเสมือนจริงขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหยางฟาน

【สิ่งก่อสร้างระดับ S: อาณาจักรตานหลิง】

【คำอธิบาย: สิ่งก่อสร้างที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว สร้างขึ้นจากทรัพยากรธรรมชาติ และสร้างโลกเล็กๆ ของตัวเองขึ้นมา】

【อาณาจักรตานหลิงครอบคลุมพื้นที่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ของอาณาจักรเทพทั้งหมด อุดมไปด้วยพลังวิญญาณ และมีเตาหลอมสวรรค์ระดับสูงสุด】

【การเข้าสู่ดินแดนวิญญาณยาเพื่อปรุงยาจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการปรุงยาได้อย่างมาก】

【ผล: เพิ่มอัตราความสำเร็จของวิชาเล่นแร่แปรธาตุ 500%】

【การอาศัยอยู่ในแดนหลิงเป็นเวลานานสามารถเพิ่มพูนความเข้าใจของนักเล่นแร่แปรธาตุได้อย่างละเอียดอ่อน ซึ่งอาจนำไปสู่การปรับปรุงสูตรที่มีอยู่และเพิ่มอัตราความสำเร็จในการสร้างยาเม็ดใหม่】

…

【การประเมิน: การสร้างทรัพยากรระดับสูงสุด การครอบครองอาณาจักรวิญญาณยาจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของอุตสาหกรรมยาของอาณาจักรเทพอย่างมาก เพิ่มผลกำไรที่เกี่ยวข้องกับยาได้มากถึง 4-5 เท่า】

【อาคารระดับ S: ศาลสวรรค์】

【แนะนำ:……】

【ประเมิน:……】

เมื่อพิจารณาข้อมูลตรงหน้า ดวงตาของหยางฟานก็เผยให้เห็นถึงความพึงพอใจ

“การหาอาคารระดับ S-class ชั้นนำสองหลังนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย”

“เราต้องเอาตัวพวกเขาทั้งหมด ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม”

สำหรับหยางฟาน ความสำคัญของยาอายุวัฒนะนั้นเป็นสิ่งที่เห็นได้ชัดอยู่แล้ว

นอกเหนือจากสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาในอารยธรรมจักรกลแล้ว

ระบบการฝึกฝนพลัง ระบบศิลปะการต่อสู้ เผ่าเอลฟ์ และแม้แต่ผู้ที่นับถือลัทธิการฝึกฝนพลังจากศพ

พืชเหล่านี้ทั้งหมดจำเป็นต้องใช้ยาอายุวัฒนะเพื่อช่วยในการเพาะปลูก

และนี่เป็นเพียงปริมาณการบริโภคต่อวันเท่านั้น

หากเกิดสงครามขึ้นจริง การบริโภคยาอายุวัฒนะจะเพิ่มขึ้นเป็นร้อยเท่าในทันที

อาณาจักรตานหลิงมีขนาดเพียงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของอาณาจักรเทพเท่านั้น

แต่ปัจจุบันอาณาจักรเทพของหยางฟานได้ขยายอาณาเขตไปถึง 10,000 ล้านตารางกิโลเมตรแล้ว

หนึ่งเปอร์เซ็นต์เท่ากับหนึ่งร้อยล้านตารางกิโลเมตร

พื้นที่อันกว้างใหญ่เช่นนี้ เพียงพอที่จะใช้ฝึกฝนนักเล่นแร่แปรธาตุได้สบายๆ

แน่นอนว่า หยางฟานยังไม่ได้คิดที่จะหารายได้จากการขายยาเม็ดเลย

ท้ายที่สุดแล้ว ด้วยความสามารถในการวิวัฒนาการที่เพิ่มขึ้นร้อยเท่า การบริโภคของผู้ศรัทธาจึงน่าหวาดกลัวอย่างยิ่ง

บางครั้ง หยางต้าจำเป็นต้องซื้อยาอายุวัฒนะจากแหล่งภายนอกเพื่อตอบสนองความต้องการในการพัฒนาอาณาจักรเทพ

ในระยะยาว อาณาจักรตานหลิงมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อเขา

ด้วยการมีอยู่ของโลกเสมือนจริง การซื้อทรัพยากรจากโลกแห่งความเป็นจริงจึงสะดวกสบายอย่างยิ่งในปัจจุบัน

อย่างไรก็ตาม อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ที่ทรงพลังอย่างแท้จริงไม่สามารถพึ่งพาปัจจัยภายนอกได้ทั้งหมด

ในโลกแห่งความเป็นจริง ไม่มีสงครามระหว่างเชื้อชาติขนาดใหญ่เกิดขึ้นมานานหลายหมื่นปีแล้ว

อย่างไรก็ตาม จากเอกสารทางประวัติศาสตร์ที่หยางฟานได้อ่านในเมืองไท่จู…

สงครามขนาดใหญ่ทุกครั้งย่อมมีต้นตอ

ทรัพยากรต่างๆ เช่น ยาอายุวัฒนะ อาวุธ และสิ่งก่อสร้างสำหรับการทำสงคราม จะมีราคาสูงขึ้นอย่างมาก

สถานการณ์เลวร้ายถึงขั้นที่ว่ามีราคาแต่ไม่มีตลาดรองรับแล้ว

มันก็เหมือนอาหารนั่นแหละ

ประเทศหนึ่งสามารถซื้ออาหารได้ แต่ไม่ควรพึ่งพาการนำเข้าทั้งหมดโดยสิ้นเชิง

มิเช่นนั้น ระบบทั้งหมดจะตกอยู่ในสภาวะตั้งรับหากสภาพแวดล้อมภายนอกเปลี่ยนแปลงไป

หลักการเดียวกันนี้ก็ใช้ได้กับอาณาจักรของพระเจ้าเช่นกัน

อัตราการพึ่งพาตนเองด้านทรัพยากรเป็นมาตรฐานสำคัญเสมอในการวัดรากฐานของประเทศที่ศักดิ์สิทธิ์

แน่นอนว่า หยางฟานเรียนรู้หลักการเหล่านี้มาจากหนังสือ

บางทีหลักการนี้อาจไม่สามารถนำมาใช้กับอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของตนเองได้

ที่จริงแล้ว…บรรดาผู้ติดตามของเขาก็ถูกเขาตามใจจนเสียคนไปมากแล้ว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งบรรดาผู้ศรัทธาที่ได้บรรลุถึงขั้นการสร้างแก่นแท้หรือสูงกว่านั้น

พวกเขามักจะดื่มของเหลวทางจิตวิญญาณและนมทางจิตวิญญาณ

ในโอกาสครบรอบพิเศษของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ ยังมีโอกาสได้ลิ้มลองวัตถุดิบชั้นสูง เช่น น้ำนมวิญญาณแห่งดินอีกด้วย

เมื่อมองไปทั่วทั้งแนวหน้าแล้ว ยากที่จะหาอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์แห่งอื่นใดที่หรูหราเท่าที่นี่ได้

แต่หลักการยังคงเหมือนเดิม

การเตรียมพร้อมไว้ล่วงหน้าย่อมเป็นเรื่องดีเสมอ

เขาต้องเข้ายึดครองอาณาจักรตานหลิง

ศาลสวรรค์ก็ต้องการมันเช่นกัน

เมื่อหยางฟานทะลุเข้าสู่แดนเทพได้สำเร็จ

หลังจากที่ศาลสวรรค์ขยายตัวจนมีพื้นที่หนึ่งพันล้านตารางกิโลเมตรแล้ว มันก็หยุดการเติบโตโดยสิ้นเชิง

ในปัจจุบัน ดินแดนศาลสวรรค์ทั้งหมดครอบครองพื้นที่เพียงประมาณหนึ่งในสิบของอาณาเขตสวรรค์แห่งอาณาจักรเทพเท่านั้น

เนื่องจากสภาพแวดล้อมในการฝึกฝนภายในศาลสวรรค์นั้นยอดเยี่ยม

ดังนั้น ผู้ที่สามารถเข้าไปฝึกฝนในสถานที่นั้นได้ส่วนใหญ่จึงเป็นผู้ที่มีพื้นฐานความรู้ที่ลึกซึ้ง หรือผู้ที่มีความเชื่อในการฝึกฝนที่แข็งแกร่ง

บรรดาผู้ฝึกฝนที่ขาดกำลังกายส่วนใหญ่ในปัจจุบันมักเลือกที่จะอาศัยอยู่ในเมืองที่มีเทคโนโลยีขั้นสูงบนพื้นดิน

ดังนั้น อาคารระดับ S-class สองหลังนี้จึงเป็นอาคารชั้นนำ

หยางฟานไม่ต้องการที่จะละทิ้งพวกเขาคนใดเลย

“ท่านอาจารย์ เราควรตั้งราคาข้อเสนอของเราอย่างไรดีคะ?”

หยางฟานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงถามว่า:

มีข้อมูลราคาซื้อขายในอดีตของอาคารสองหลังนี้บนดาร์กเว็บหรือไม่?

“รายงานต่อเจ้านายของข้าพเจ้า”

“จากการค้นหาในฐานข้อมูล พบว่าราคาซื้อขายเฉลี่ยในอดีตในแดนหลิงนั้นอยู่ที่ประมาณเจ็ดล้านล้านแต้มเทพ”

“ราคาซื้อขายในอดีตของศาลสวรรค์อยู่ที่ประมาณเก้าล้านล้านแต้มเทพ”

หยางต้ารายงานข้อเท็จจริงอย่างตรงไปตรงมา

“ต่ำขนาดนั้นเลยเหรอ?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยางฟานก็แสดงสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย

มีแค่ไม่กี่ล้านล้านแต้มศักดิ์สิทธิ์เองเหรอ?

เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับเขาอีกต่อไปแล้ว

เมื่อเห็นสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อยของหยางฟาน

ใบหน้าของหยางต้ากระตุกอย่างรุนแรง

“เจ้าของ……”

“คุณอาจมีความเข้าใจผิดเกี่ยวกับมูลค่าของแต้มพลังศักดิ์สิทธิ์หลายล้านล้านแต้ม”

หยางลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดอย่างระมัดระวัง

“ในบรรดาบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ของระบบดาวต่างๆ หลายบริษัทมีมูลค่าตลาดต่ำกว่าหนึ่งล้านล้านคะแนนศักดิ์สิทธิ์”

“จากข้อมูลที่มีอยู่ ไม่มีเทพองค์ใดสร้างรังแหล่งน้ำนมศักดิ์สิทธิ์และต้นไม้โบราณแห่งการตรัสรู้ในแดนเทพมากมายเท่ากับท่านอาจารย์”

“ผลประโยชน์ในปัจจุบันของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์นั้นสร้างขึ้นบนพื้นฐานของพรสวรรค์เชิงวิวัฒนาการระดับ SSS และการเติบโตของพรสวรรค์ระดับ S ในทุกสิ่ง”

“ถ้าไม่ใช่เพราะพรสวรรค์พิเศษเหล่านี้”

“รายได้ต่อเดือนของอาณาจักรเทพของท่านเจ้าเมืองนั้นคาดว่ามีเพียงประมาณ 100,000 ล้านแต้มเทพเท่านั้น”

“ถึงกระนั้น กำไรนี้ก็ยังสูงกว่ากำไรประจำปีของบริษัทจดทะเบียนส่วนใหญ่เสียอีก”

เสียงของหยางต้าเบามาก

เขายังแอบสังเกตสีหน้าของหยางฟานขณะอธิบายอีกด้วย

พวกเขากลัวว่าคำพูดของพวกเขาจะทำให้เจ้านายรู้สึกว่าพวกเขากำลังตั้งคำถามต่อการตัดสินใจของเขา

ในมุมมองของหยางต้า

ปัญหาใหญ่ที่สุดของเจ้าของกิจการคือ การหาเงินนั้นง่ายเกินไป

มันง่ายเกินไปจนทำให้ความเข้าใจเรื่องราคาผิดเพี้ยนไป

…

พอได้ยินเช่นนั้น หยางฟานก็อดไม่ได้ที่จะไอออกมาอย่างกระอักกระอ่วน

“ถ้าอย่างนั้น…”

คุณคิดว่าราคาที่เหมาะสมควรเป็นเท่าไหร่?

หยางต้าตอบกลับทันทีว่า:

“อ้างอิงจากการวิเคราะห์ข้อมูลทางประวัติศาสตร์”

“ถ้าหากอาจารย์เสนอพลังเทพให้สิบล้านล้านแต้ม”

“โอกาสที่จะประมูลสินค้าชิ้นใดชิ้นหนึ่งได้สำเร็จนั้นอยู่ที่ประมาณ 97.2%”

“โอกาสที่จะยึดอาคารสองหลังพร้อมกันได้คือ 82%”

หยางฟานพยักหน้า

“ถ้าข้อเสนอคือ 15 ล้านล้านล่ะ?”