พรสวรรค์ระดับ SSS: เริ่มต้นบนเส้นทางเทพเจ้า - #390บทที่ 3 ความตาย

#390บทที่ 3 ความตาย

บทที่ 390 ก่อนความตาย

ปัจจุบันไม่มีผู้ศรัทธาจำนวนมากประจำอยู่ที่นั่นอีกแล้ว

ในพื้นที่ใจกลางของเผ่าพันธุ์เทวดา แทบไม่มีการต่อต้านที่มีประสิทธิภาพเลย

กองทัพขนาดมหึมาเคลื่อนพลตรงเข้ามา

ภายในพระราชวังอันยิ่งใหญ่แห่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์

จากภาพวิดีโอในสนามรบ ในที่สุดหยางฟานก็ได้เห็นลักษณะของพื้นที่ใจกลางอาณาจักรเทพของเผ่าเทวดา

นั่นเป็นโลกที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากอาณาจักรเทพเจ้าของมนุษย์

บนท้องฟ้า อาคารระดับเอหลายหมื่นหลังเปล่งแสงสีขาวบริสุทธิ์อันศักดิ์สิทธิ์ออกมา

อาคารขนาดมหึมาลอยอยู่เหนือพื้นโลก

ที่นี่มีแท่นบูชาที่ดูคล้ายเทวดา อาคารพิเศษที่หยางฟานไม่เคยเห็นมาก่อน และแม้แต่สิ่งอำนวยความสะดวกแปลก ๆ บางอย่างที่ไม่สามารถเข้าใจวัตถุประสงค์ได้จากรูปลักษณ์ภายนอก

ระบบสถาปัตยกรรมของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์มีความแตกต่างกันอย่างมากในแต่ละเผ่าพันธุ์

อาคารหลายแห่งแทบจะใช้งานไม่ได้เลยสำหรับเผ่าพันธุ์อื่น

อย่างไรก็ตาม…นี่คือแนวหน้าของสนามรบ

อาคารสูงเหล่านี้มีมูลค่ามหาศาลในตัวมันเอง

ถึงแม้จะใช้งานไม่ได้ ก็สามารถนำไปแลกเปลี่ยนเป็นคุณความดีทางทหารได้

อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบัน อาคารสูงระฟ้าที่มีมูลค่ามหาศาลเหล่านี้ กลับไม่มีผู้ศรัทธาอาศัยอยู่แล้ว

พวกเขาปล่อยให้กองทัพปล้นสะดมได้ตามอำเภอใจ

ในขณะนั้น ลูฟายังคงนั่งอยู่บนบัลลังก์

พลังศักดิ์สิทธิ์ของเขาอ่อนลง และรัศมีของเขาก็จางลง

เขามีลักษณะเหมือนชายชราในช่วงบั้นปลายชีวิต กำลังรอความตายมาเยือน

อีกด้านหนึ่ง

กองทัพซอมบี้ที่นำโดยหยางซื่ออี้ขณะนี้พ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิงแล้ว

นอกจากการตายอย่างต่อเนื่องของแม่ทัพซอมบี้จำนวนมากแล้ว แม้แต่ผู้ติดตามระดับราชาซอมบี้ก็เริ่มประสบกับความสูญเสียครั้งใหญ่เช่นกัน

ในสนามรบ หยางซืออี้ออกคำสั่งอยู่ตลอดเวลา

“ทิ้งนายพลซอมบี้สองร้อยล้านตัวไว้คุ้มกันการถอยทัพ!”

“กองทัพที่เหลือถอยทัพอย่างเป็นระเบียบภายใต้การคุ้มครองของรังแม่แห่งหายนะโลหิตและเนื้อหนัง!”

“จงจำไว้ว่า อย่าต่อสู้กับศัตรูจนตาย!”

“ตราบใดที่กองกำลังหลักยึดครองแก่นกลางของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ได้ เหล่าผู้ศรัทธาต่างดาวเหล่านี้จะสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวไปในทันที!”

“ภารกิจของเราคือการขัดขวางพวกเขา!”

เนื่องจากมีการออกคำสั่งต่างๆ อย่างต่อเนื่อง

ฝูงซอมบี้จำนวนมหาศาลเริ่มปรับเปลี่ยนรูปแบบการจัดทัพอย่างรวดเร็ว

หยางซืออี้รู้ดีว่าผลลัพธ์ของสงครามระหว่างอาณาจักรเทพนี้ได้ถูกกำหนดไว้แล้ว

ในฐานะผู้บัญชาการสูงสุดแห่งอาณาจักรซอมบี้ ภารกิจที่สำคัญที่สุดของเขาในตอนนี้ไม่ใช่การต่อสู้เพื่อแย่งชิงผลประโยชน์จากสงครามอีกต่อไป

แต่เราควรลดความสูญเสียให้น้อยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

ณ แนวหน้าของสนามรบ

ราชาซอมบี้จำนวนมากใช้อาวุธอัจฉริยะระดับสี่ที่อารยธรรมจักรกลสร้างขึ้นเป็นพิเศษสำหรับพวกมัน

ณ ขณะนี้ เหล่าราชาซอมบี้ได้ยืนอยู่แนวหน้าของสนามรบ

อาวุธอัจฉริยะในมือของพวกเขาเปลี่ยนแปลงรูปร่างอยู่ตลอดเวลา จนในที่สุดก็กลายเป็นฐานปืนใหญ่เคลื่อนที่ได้

บูม! บูม! บูม!

การโจมตีด้วยพลังงานที่น่าหวาดกลัวเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง

บนท้องฟ้า เหล่าเทวดาตกสวรรค์ที่กำลังโฉบลงมาอย่างบ้าคลั่งถูกลำแสงพุ่งชนอยู่ตลอดเวลา และพวกเขาก็ร่วงหล่นจากท้องฟ้าเป็นจำนวนมาก

แม้แต่เหล่าเทวดาตกสวรรค์ผู้ทรงพลังก็ยังยากที่จะต้านทานพลังของอาวุธอัจฉริยะเหล่านี้ได้

อย่างไรก็ตาม…เมื่อต้องเผชิญกับความสูญเสียอันน่าสยดสยองเช่นนี้

อย่างไรก็ตาม เหล่าทูตสวรรค์ก็ไม่ยอมถอยแม้แต่น้อย

ตามคำสั่งของลูฟา

เหล่าเทวดาตกสวรรค์ที่เหลืออยู่เกือบทั้งหมดในอาณาจักรเทพต่างพากันมุ่งหน้าไปยังที่ตั้งของหยางซืออี้

มีจำนวนมากเกินไป

มันดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด

แม้จะได้รับความช่วยเหลือจากอาวุธกลไกแล้ว จำนวนผู้เสียชีวิตของกองทัพซอมบี้ก็ยังคงเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง

“ทั่วไป.”

“เรามาควบคุมการจัดท่าเต้นของฝูงซอมบี้กันดีไหม?”

ผู้ที่ศรัทธาในระดับเดียวกับไวท์ซอมบี้กล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ

“ผู้ศรัทธาที่บริสุทธิ์เหล่านี้มีภูมิคุ้มกันตามธรรมชาติต่อไวรัสซอมบี้”

“ผลกระทบจากรังแม่แห่งหายนะโลหิตและเนื้อหนังนั้นมีจำกัด”

“หากสถานการณ์เป็นเช่นนี้ต่อไป ความเสียหายก็มีแนวโน้มที่จะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยางซืออี้ก็ส่ายหัว

“ไม่จำเป็น”

“ในอาณาจักรซอมบี้ พวกคุณทุกคนล้วนมีค่ามหาศาล”

“ภารกิจที่สำคัญที่สุดของคุณคือการบีอัดแกนกลางของศพ”

“นั่นคือทรัพยากรที่เหล่าเทพเจ้าต้องการอย่างแท้จริง”

“จงควบคุมรังของหน่วยจู่โจมโลหิตและเนื้อหนังต่อไป โดยทำการต่อสู้และถอยทัพไปพร้อมๆ กัน”

“ใช้หมอกพิษและความสามารถในการป้องกันของรังแม่เพื่อชะลอการรุกคืบของพวกมัน”

“พวกเขาต้านทานได้ไม่นานหรอก”

Yang Shiyi พูดอย่างหนักแน่น

ในบรรดาราชาซอมบี้หมื่นตัว อาจไม่มีซอมบี้สีขาวแม้แต่ตัวเดียว

ในฐานะสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาที่มีเป้าหมายในการทำสงคราม มันจึงจำเป็นต้องพิจารณาไม่เพียงแต่ผลลัพธ์ของการรบเท่านั้น แต่ยังรวมถึงต้นทุนของสงครามด้วย

ในการแสวงหาชัยชนะเพียงชั่วครู่ เหล่าผู้ติดตามอันล้ำค่าของไวท์ซอมบี้กำลังถูกกลืนกิน

ในความคิดของเขา มันไม่คุ้มค่าเลย

“เทวดาองค์นี้เสียสติไปแล้วหรือเปล่า?”

“คุณคิดว่าฉันเป็นคนถูกรังแกง่ายเหรอ?”

“ถ้าข้าเป็นผู้บัญชาการสนามรบทั้งหมด ข้าคงกำจัดพวกเจ้าไปนานแล้ว!”

หยางซืออี้มองดูเหล่ากองทัพเทวดารุกคืบอย่างไม่หยุดยั้ง และสาปแช่งพวกมันในใจ

ในการต่อสู้ครั้งนี้ ระบบการเพาะเลี้ยงศพถูกเผ่าเทวดาตอบโต้ได้อย่างเป็นธรรมชาติ

ผลที่ตามมาคือ กองทัพของเขาได้รับชัยชนะเพียงเล็กน้อย แต่ต้องสูญเสียอย่างหนักมาก

ความรู้สึกผิดหวังนี้ทำให้หยางซืออี้รู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก

“หลังจากที่เรากลับมาแล้ว…”

“เราต้องขออนุญาตจากหยางอี้เพื่อซื้อห้องเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อเพิ่มเติม”

“อาณาจักรซอมบี้ต้องการเลือดใหม่เพิ่มอีก”

หยางซืออี้ตัดสินใจอย่างลับๆ แล้ว

เมื่อเวลาผ่านไป

ในที่สุดกองทัพของหยางซี่ก็ประสบความสำเร็จในการยึดครองพื้นที่ใจกลางอาณาจักรเทพของเผ่าเทพได้สำเร็จ

หากปราศจากการสนับสนุนจากผู้ศรัทธา พื้นที่นี้แทบจะไม่มีการต่อต้านใดๆ เลย

ในชั่วขณะถัดไป

กันดั้มอัจฉริยะตัวหนึ่งเดินไปยังด้านหน้าของแกนกลางอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ และแขนกลขนาดมหึมาของมันก็ยื่นลึกลงไปในพื้นดิน

จากนั้น ผลึกขนาดใหญ่ถูกขุดขึ้นมาจากพื้นดินอย่างช้าๆ

นั่นคือ…แก่นแท้ของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์แห่งเหล่าเทพทูตสวรรค์

มันมีความสูงถึงหนึ่งร้อยฟุตเต็มๆ ดูคล้ายกับอาคารขนาดเล็กหลังหนึ่ง

และในทันทีนั้นเอง แก่นแท้ของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ก็ถูกยึดครอง

ร่างหนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้น

เขาผู้นั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากลูฟา เทพแห่งเทวดา

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้หยางฟานประหลาดใจก็คือ…

แม้ว่าศัตรูจะควบคุมใจกลางอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของเขาอยู่ แต่ลู่ฟาไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกบนใบหน้า แต่กลับแสดงออกถึงความโล่งใจและสงบ

ราวกับว่าพวกเขารอคอยช่วงเวลานี้มานานแสนนานแล้ว

“เทพเจ้าแห่งมนุษย์ ข้าพ่ายแพ้แล้ว”

ลู่ฟาค่อยๆอ้าปาก

“ก่อนตาย ฉันสงสัยว่า…”

“ผมขอพบพวกคุณทุกคนได้ไหมครับ/คะ?”

น้ำเสียงของเขาสงบมาก

แม้ว่าหยางฟานจะอยู่ในอาณาจักรเทพของตนเองก็ตาม

แต่ด้วยความเชื่อมั่น พวกเขาก็ได้ยินสิ่งที่อีกฝ่ายพูดอย่างชัดเจนเช่นกัน

“หยางต้า ถ้าฉันได้พบกับเขาจะเป็นอย่างไร?”

“ขณะนี้เขายังสามารถส่งข้อความไปยังโลกภายนอกได้อยู่หรือไม่?”

หยางฟานถาม

สงครามระหว่างอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์นี้ยืดเยื้อมายาวนานเหลือเกิน

แม้ว่าเขาจะไม่ได้ใช้ไพ่ตายทั้งหมด แต่กองทัพแห่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของเขาก็ได้ปรากฏตัวในสนามรบแล้ว

เขาไม่ต้องการให้เทพเจ้าต่างดาวรู้ตัวตนของเขา

“รายงานถึงท่านอาจารย์ ศูนย์กลางอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของศัตรูถูกควบคุมโดยสมบูรณ์แล้ว”

“จิตสำนึกของเขาไม่สามารถออกจากร่างได้ และเขาไม่สามารถส่งข้อมูลใดๆ ออกไปสู่โลกภายนอกได้”

Yang Da ตอบกลับด้วยความเคารพ

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยางฟานก็รู้สึกโล่งใจในที่สุด

ในชั่วขณะถัดไป

จิตสำนึกของเขาเดินทางผ่านช่องทางมิติที่เหล่าผู้ศรัทธาสร้างขึ้น และลงไปสู่ใจกลางอาณาจักรแห่งทูตสวรรค์ในทันที

ลูฟา ยืนอยู่ตรงนั้นอย่างเงียบๆ

เมื่อเห็นหยางฟานปรากฏตัว เขาก็ไม่ได้พูดอะไรในทันที

เธอมองหยางฟานอย่างเงียบๆ ราวกับกำลังรออะไรบางอย่าง

“เทพเจ้าเทวดา”

หยางฟานมองไปที่เขา

“อะไรทำให้พระองค์เสด็จมาพบข้าพเจ้า พระเจ้า?”

น้ำเสียงของเขาสงบ

ลู่ฟาขมวดคิ้วเล็กน้อย

“คนอื่นๆ…”

ทำไมพวกเขาถึงไม่มา?