พรสวรรค์ระดับ SSS: เริ่มต้นบนเส้นทางเทพเจ้า - #401บทที่ 401 สกุลเงินที่ยุติธรรมที่สุด

#401บทที่ 401 สกุลเงินที่ยุติธรรมที่สุด

บทที่ 401 สกุลเงินที่ยุติธรรมที่สุด

“ทรัพยากรเหล่านี้มากเกินไปจริงๆ”

เมื่อมองดูทรัพยากรจำนวนมหาศาลที่กองอยู่ทั่วอาณาจักรเทพ หยางฟานอดไม่ได้ที่จะส่ายหัวและยิ้มอย่างขมขื่น

“ถึงแม้คุณจะสะสมคุณความดีทางทหารผ่านทางดาร์กเว็บ มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก”

“ผมคงไม่สามารถซื้อสิ่งก่อสร้างของมนุษย์ต่างดาวมูลค่าหลายล้านล้านดอลลาร์จากเว็บมืดทั้งหมดในคราวเดียว แล้วแปลงพวกมันทั้งหมดให้เป็นคุณสมบัติทางทหารได้หรอกใช่ไหม?”

“นั่นจะเป็นเรื่องที่ได้รับความสนใจมากเกินไป”

เมื่อหลายปีก่อน เขาตื่นเต้นมากเพราะอาคารระดับ C อย่างบ่อน้ำจันทร์ สามารถสร้างรายได้ศรัทธาได้ถึง 30,000 คะแนนทุกเดือน

อย่างไรก็ตาม ในเวลาเพียงไม่กี่ปี ผลตอบแทนจากการลงทุนในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์กลับพุ่งสูงขึ้นจนแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังรู้สึกว่าเกินจริง

ปัจจุบัน ผลตอบแทนที่แท้จริงจากการลงทุนในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของเขานั้นมีมูลค่าอย่างน้อยสี่ถึงห้าล้านล้านแต้มศักดิ์สิทธิ์ต่อเดือน

ความร่ำรวยมหาศาลเช่นนี้ทำให้หยางฟานเกิดความสงสัย

บริษัทยักษ์ใหญ่ระดับแนวหน้าเหล่านั้นที่อ้างว่าจดทะเบียนในตลาดหลักของสหพันธ์มนุษย์ จะสามารถประสบความสำเร็จในระดับนี้ได้หรือไม่?

อย่างไรก็ตาม การเพิ่มขึ้นของความมั่งคั่งไม่ได้นำมาซึ่งความสุขเพียงอย่างเดียว แต่ยังมาพร้อมกับความเสี่ยงที่ซ่อนเร้นอยู่ด้วย

หยางฟานเข้าใจหลักการข้อหนึ่งเป็นอย่างดี

ความมั่งคั่งและอำนาจของบุคคลควรสอดคล้องกับสถานะและตำแหน่งของตน

หากบุคคลใดมีทรัพย์สินมากมายเกินกว่าฐานะทางสังคมของตน แต่กลับขาดความเข้มแข็งที่จะปกป้องทรัพย์สินนั้น ทรัพย์สินนั้นก็ไม่ใช่โอกาส แต่กลับเป็นจุดอ่อนที่ถูกเปิดเผยออกมา

บ่อยครั้ง อันตรายที่แท้จริงไม่ได้อยู่ที่ว่าคนอื่นรู้ว่าคุณมีอำนาจ แต่เป็นเพราะพวกเขาค้นพบว่าคุณครอบครองบางสิ่งที่คุณไม่ควรมี

ดังนั้น ก่อนที่ความแข็งแกร่งของบุคคลจะถึงระดับที่สูงพอ การปกปิดความสามารถของตนจึงสำคัญกว่าการแสดงความสามารถนั้นอย่างไม่ยั้งคิด

“ถ้าหากฉันเป็นเทพระดับสูงอยู่แล้ว ทรัพยากรเหล่านี้ก็จะสามารถมีบทบาทมากขึ้นได้โดยธรรมชาติ”

หยางฟานสูดหายใจเข้าลึกๆ และเตือนตัวเองอีกครั้ง

“แต่ตอนนี้ ฉันต้องหักห้ามใจตัวเอง”

จากนั้นเขาก็เงยหน้ามองหยางต้า

“ปริมาณทรัพยากรที่ใช้ในปัจจุบันนั้นน่าตกใจมากอยู่แล้ว และเพื่อปรับปรุงสภาพแวดล้อมของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ให้ดียิ่งขึ้นในอนาคต ข้าจะยังคงซื้อสิ่งก่อสร้างที่ใช้ทรัพยากรเป็นหลัก เช่น รังนมแห่งสติ จากเว็บมืดต่อไป”

“เป็นที่คาดการณ์ได้ว่าผลกำไรของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์จะพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องในอนาคต”

คุณมีข้อเสนอแนะดีๆ บ้างไหม?

“อย่างไรก็ตาม มีข้อกำหนดอยู่ข้อหนึ่ง คือ ยิ่งมีการติดต่อกับโลกภายนอกน้อยเท่าไหร่ ก็ยิ่งดีเท่านั้น”

“คุณน่าจะดูรายงานประจำปีของบริษัทจดทะเบียนขนาดใหญ่เหล่านั้นบ้างนะ”

“หากเรายังคงแลกเปลี่ยนทรัพยากรกันอย่างกว้างขวางผ่านตลาดออนไลน์และช่องทางภายนอกเช่นเดิม โดยพิจารณาจากปริมาณทรัพยากรที่เรามีอยู่ในปัจจุบัน มันจะดึงดูดความสนใจจากบุคคลบางกลุ่มที่มีเจตนาแอบแฝงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้”

“สถานะของผมในฐานะลูกเขยของหนึ่งในห้าตระกูลใหญ่ และอัจฉริยะผู้ไร้เทียมทานแห่งสหพันธ์มนุษย์นั้นยังไม่เพียงพอ”

หยางฟานกล่าวอย่างจริงจัง

หยางเข้าใจความกังวลของหยางฟานเป็นอย่างดี

“ท่านอาจารย์ ยิ่งท่านมีแต้มพลังศักดิ์สิทธิ์มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งดีเท่านั้น”

“เมื่อระดับจิตวิญญาณของผู้ศรัทธาสูงขึ้นเรื่อยๆ การบริโภคทรัพยากรของพวกเขาก็จะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเช่นกัน”

“ทรัพยากรที่ผู้ศรัทธาระดับการกลั่นพลังปราณสิบคน หรือแม้แต่ร้อยคนต้องการ อาจไม่มากเท่ากับทรัพยากรที่ผู้ศรัทธาระดับการสร้างรากฐานต้องการ”

“ในอนาคต เมื่ออาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ขยายตัวและผู้ศรัทธาเข้าถึงระดับที่สูงขึ้น ผู้ศรัทธาจะใช้ทรัพยากรจำนวนมหาศาล”

“นอกจากนี้ หากกลุ่มหยางซึ่งท่านอาจารย์ได้ก่อตั้งขึ้นในโลกแห่งความเป็นจริง ต้องการขยายอิทธิพลไปทั่วทั้งสหพันธ์มนุษย์ในอนาคต ก็จำเป็นต้องมีแต้มเทพจำนวนมากเป็นตัวสนับสนุนด้วย”

หยางต้าเตือนเขา

ในมุมมองของเขา อาณาจักรเทพของหยางฟานไม่ได้มีทรัพยากรมากเกินไป แต่โครงสร้างการพัฒนาของมันขาดความสมดุลอยู่บ้าง

จำนวนสิ่งก่อสร้างที่ใช้ทรัพยากรเป็นวัตถุดิบมีมากกว่าจำนวนผู้ศรัทธาอย่างมาก

อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันหยางฟานเป็นเพียงเทพระดับหนึ่งเท่านั้น

เมื่อพิจารณาจากเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งหมด อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุดแห่งใดที่จะสามารถครอบครองสิ่งก่อสร้างประเภททรัพยากรระดับ S ได้หลายแสนแห่ง?

แม้แต่ทายาทหลักของห้าตระกูลใหญ่ก็ไม่สามารถครอบครองอาคารและสิ่งอำนวยความสะดวกที่หรูหราฟุ่มเฟือยเช่นนี้ได้ในยุคนี้

แม้ว่า 【พรสวรรค์วิวัฒนาการระดับ SSS 100 เท่า】 จะเพิ่มผลผลิตทรัพยากรขึ้น 100 เท่า แต่ก็หมายความว่าการบริโภคทรัพยากรจะเพิ่มขึ้นอย่างมากในระหว่างการเติบโตของผู้ศรัทธาด้วย

หยางต้าเชื่อว่าเมื่อเวลาผ่านไป อาณาเขตของอาณาจักรเทพจะขยายออกไปเรื่อยๆ และผู้ศรัทธาจะสามารถทะลุทะลวงไปสู่ระดับการเปลี่ยนแปลงเทพ หรือแม้กระทั่งระดับที่สูงกว่านั้นได้

วันหนึ่ง อัตราการบริโภคทรัพยากรของผู้ศรัทธาจะค่อยๆ ไล่ตามทันอัตราการผลิตทรัพยากร

แม้ในจุดนั้น กลุ่มหยางในโลกแห่งความเป็นจริงก็ยังคงต้องให้การสนับสนุนด้านทรัพยากรแก่แดนเทพอยู่ดี

แต้มพลังศักดิ์สิทธิ์นั้นไม่เคยเพียงพอ นี่เป็นความจริงที่เหล่าเทพทุกองค์ยอมรับ

มิเช่นนั้น สหพันธ์มนุษย์คงไม่สามารถสร้างกลุ่มบริษัทขนาดใหญ่ บริษัทต่างๆ องค์กรจดทะเบียน และตระกูลชั้นนำมากมายเช่นนี้ได้

สาระสำคัญของกิจกรรมทางธุรกิจคือการแสวงหาทรัพยากรให้มากขึ้น

ในยุคแห่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ เป้าหมายสูงสุดของกิจกรรมทางการค้าทั้งหมดคือการทำให้อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยางฟานก็ยิ้มอย่างมั่นใจ

“ฉันเข้าใจสิ่งที่คุณหมายถึง”

“อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าคุณจะยังไม่ได้พิจารณาถึงการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง”

หยางต้าถามด้วยความสับสนว่า “โปรดให้คำแนะนำแก่ข้าด้วยเถิด ท่านอาจารย์”

หยางฟานมองไปยังอาณาจักรเทพอันกว้างใหญ่ไพศาลที่อยู่ไกลออกไป

“พื้นที่ที่สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้จริงในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดนั้น ยังห่างไกลจากขีดจำกัดของมันมาก”

“นอกเหนือจากพื้นที่ใจกลางเมืองแล้ว สถานที่ส่วนใหญ่ยังคงมีแต่สิ่งปลูกสร้างระดับ A เหมือนกับเส้นพลังงาน”

“บริษัท God Kingdom Investment ยังมีโอกาสพัฒนาอีกมาก”

“ตราบใดที่ช่องทางเว็บมืดยังคงอยู่ ก่อนที่พื้นที่ที่น่าลงทุนในอาณาจักรของพระเจ้าจะได้รับการพัฒนาอย่างเต็มที่ อัตราการบริโภคทรัพยากรของผู้เชื่อจะไม่สามารถตามทันอัตราการผลิตทรัพยากรจากสิ่งก่อสร้างต่างๆ ได้”

“นั่นเป็นเพียงประเด็นแรกเท่านั้น”

“ที่สำคัญที่สุดคือ มันคือวิวัฒนาการดั้งเดิม”

ในขณะนั้นเอง ประกายแสงวาบขึ้นในดวงตาของหยางฟาน

“พลังระดับ S 【การเติบโตของสรรพสิ่ง】 ได้เพิ่มผลผลิตของทรัพยากรทั้งหมดในอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์มากกว่าสิบเท่า”

“ในอนาคตจะมีการผนวกรวมผู้ที่มีความสามารถมากขึ้นเข้ามา องค์กรจะสามารถพัฒนาต่อไปได้หรือไม่?”

“ยศระดับ SS?”

“ถึงขั้น…ระดับ SSS เลยเหรอ?”

หยางฟานจ้องมองไปยังอาณาจักรเทพด้วยน้ำเสียงที่สงบ

“ยิ่งไปกว่านั้น คุณยังมองข้ามประเด็นที่สำคัญที่สุดไปอีกด้วย”

“ทรัพยากรนั้นไม่มีคุณค่าในตัวเอง”

“สิ่งที่ทรงคุณค่าอย่างแท้จริงคือทรัพยากรที่ถูกนำมาใช้ประโยชน์”

“ไม่ว่าคุณจะมีคะแนนศักดิ์สิทธิ์มากแค่ไหน มันก็เป็นแค่ตัวเลขที่ไร้ความหมาย”

“ทรัพยากรเหล่านี้จะมีคุณค่าอย่างแท้จริงก็ต่อเมื่อเราเปลี่ยนทรัพยากรเหล่านี้ให้เป็นพลังที่ช่วยให้ผู้ศรัทธาเติบโต อาณาจักรแห่งสวรรค์เจริญรุ่งเรือง และตัวเราเองมีอำนาจมากขึ้น”

“หยางต้า รู้ไหมว่าอะไรคือสิ่งที่ยุติธรรมที่สุดในยุคนี้?”

หยางฟานถามขึ้นมาอย่างกระทันหัน

หยางต้าถึงกับตกใจเล็กน้อย

แม้ว่าเขาจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่ฉลาดและมีฐานข้อมูลขนาดใหญ่ แต่เขาก็ไม่สามารถเดาได้อย่างแม่นยำว่าเทพเจ้าของเขากำลังพยายามจะพูดอะไรในขณะนี้

“มันคือเงินตรา”

หยางฟานมองไปยังที่ไกลๆ และพูดช้าๆ

“ภายใต้กฎแห่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ คะแนนศรัทธาและคะแนนแห่งความเป็นเทพ คือสกุลเงินที่เป็นธรรมชาติและไม่อาจทดแทนได้ในยุคนี้”

“สิ่งเหล่านี้มีที่มาจากความเชื่อของผู้ศรัทธา และเป็นระบบคุณค่าที่ได้รับการยอมรับจากเทพเจ้า เทพครึ่งมนุษย์ และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย”

“และอัตราการเสื่อมค่าของสกุลเงินนี้ขึ้นอยู่กับจำนวนและความเร็วในการพัฒนาของเทพเจ้า เทพครึ่งมนุษย์ และสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์ในจักรวาลทั้งหมด”

“คุณคิดว่าโลกจะเป็นอย่างไรหากปราศจากระบบการเงินที่เป็นหนึ่งเดียวตามธรรมชาติเช่นนี้?”

รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของหยางฟาน

“ผมเกรงว่าประเทศมหาอำนาจทั้งหมดจะสร้างสกุลเงินของตัวเองขึ้นมา”

“ตระกูลซือหม่าออกเหรียญซือหม่า ตระกูลกู่ออกเหรียญกู่ และตระกูลฮั่นออกเหรียญฮั่น…”

ท้ายที่สุดแล้ว โลกจะตกอยู่ในความโกลาหลอย่างเหลือเชื่อ