พรสวรรค์ระดับ SSS: เริ่มต้นบนเส้นทางเทพเจ้า - #405บทที่ 405 ความสัมพันธ์ของลู่ว่าน

#405บทที่ 405 ความสัมพันธ์ของลู่ว่าน

บทที่ 405 ความสัมพันธ์ของลู่ว่าน

เมื่อเห็นฉากนี้ ร่องรอยของอารมณ์บางอย่างก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของหยางฟาน

ทั้งคู่ต่างอยู่แนวหน้า

อย่างไรก็ตาม สภาพแวดล้อมในการอยู่อาศัยของคนต่างกลุ่มดูเหมือนจะเป็นโลกที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

บริเวณพื้นที่ค้าขายแนวหน้าเต็มไปด้วยผู้คนและเสียงดังอย่างมาก

เหล่าเทพครึ่งมนุษย์ธรรมดาเหล่านั้นกำลังวุ่นวายกับการแย่งชิงทรัพยากร และพวกเขาทุ่มเททำงานอย่างหนักทุกวันเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับเหล่าผู้ติดตามของพวกเขา

สิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์ในฐานการผลิตสามารถอาศัยอยู่ในพื้นที่ส่วนรวมขนาดเล็กได้เป็นระยะเวลานานเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม บริเวณหลักที่ตระกูลใหญ่ทั้งห้าอาศัยอยู่นั้น มีคฤหาสน์ส่วนตัว สภาพแวดล้อมที่ได้รับการดูแลอย่างดี และยังมีสิ่งมีชีวิตทรงปัญญาที่คอยดูแลรักษาชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเขาอีกด้วย

เหล่าเทพครึ่งมนุษย์และสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์ที่อาศัยอยู่บริเวณรอบนอกของเขตการค้าคงไม่มีวันรู้ว่ามีสถานที่เช่นนี้อยู่ลึกเข้าไปในแนวหน้า

พวกเขาอาจเชื่อมาโดยตลอดว่าแนวหน้าหมายถึงอันตราย ความวุ่นวาย และความยากลำบาก

พวกเขาไม่รู้เลยว่าสำหรับผู้ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดอย่างแท้จริง แนวหน้าอาจเป็นสถานที่ที่พวกเขาจะได้รับทรัพยากรและอำนาจด้วยเช่นกัน

“สรุปแล้วนี่คือห้าตระกูลใหญ่ใช่ไหม…?”

หยางฟานพึมพำเบาๆ

จากนั้น เขาก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเบาๆ

โชคดีที่ผมได้เป็นลูกเขยของตระกูลกู

มิเช่นนั้น เมื่อพวกเขาสำเร็จการศึกษาจากเมืองดึกดำบรรพ์และปฏิบัติตามขั้นตอนปกติเพื่อรับใช้ในแนวหน้า พวกเขาก็อาจจะสามารถอาศัยอยู่ในพื้นที่รอบนอกได้เช่นเดียวกับคนส่วนใหญ่

ไม่เพียงแต่สภาพความเป็นอยู่ของพวกเขาจะย่ำแย่และขาดพื้นที่ส่วนตัวเท่านั้น แต่พวกเขายังต้องเผชิญกับอันตรายที่ไม่คาดคิดอยู่ตลอดเวลาอีกด้วย

โลกใบนี้ไม่ใช่สิ่งที่จะเปลี่ยนแปลงได้ด้วยการทำงานหนักเพียงอย่างเดียว

แท้จริงแล้วชีวิตของคนเราคือกระบวนการของการก้าวขึ้นไปสู่ระดับที่สูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ความพยายามเป็นสิ่งสำคัญ แต่การเลือกนั้นสำคัญยิ่งกว่า

บางครั้ง การเลือกทิศทางที่ถูกต้องและการคว้าโอกาสนั้นสำคัญกว่าการจมอยู่กับการทำงานหนักเพียงอย่างเดียว

เพราะความพยายามเท่ากัน เมื่อนำไปใช้ในตำแหน่งที่ต่างกัน ก็อาจให้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

เรือเหาะยังคงแล่นต่อไปข้างหน้า

ไม่นานนัก คฤหาสน์หลังใหญ่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า

เรือเหาะค่อยๆ ลดระดับลงและในที่สุดก็หยุดนิ่งอยู่ด้านนอกศาลาทรงโบราณแห่งหนึ่ง

ทันทีที่เรือเหาะจอดลง หุ่นยนต์อัจฉริยะหลายสิบตัวก็บินเข้ามาต้อนรับ

“ยินดีต้อนรับ คุณลู่”

“ยินดีต้อนรับครับ คุณหยาง”

หุ่นยนต์อัจฉริยะตัวนำโค้งคำนับเล็กน้อยแล้วจึงทำท่าทางประกอบ

“โปรดตามฉันมา”

โดยมีหุ่นยนต์อัจฉริยะนำทาง หยางฟานและลู่ว่านค่อยๆ เดินเข้าไปในคฤหาสน์ของตระกูลฮั่น

หลังจากเข้าไปในคฤหาสน์แล้ว

หยางฟานไม่ได้ปล่อยพลังปราณออกมาโดยเจตนา แต่พลังจิตอันทรงพลังของเขากลับแผ่กระจายไปทั่วบริเวณราวกับคลื่นที่มองไม่เห็น

ในชั่วขณะต่อมา ดวงตาของเขากระพริบเล็กน้อย

“มีเทพเจ้ามากมายขนาดนั้นเลยเหรอ?”

ทั่วทั้งคฤหาสน์มีรัศมีศักดิ์สิทธิ์มากกว่าร้อยแห่ง

ส่วนใหญ่เป็นเทพระดับต่ำ แต่ก็มีอยู่บ้างที่มีออร่าแข็งแกร่งกว่าอย่างเห็นได้ชัด

ยิ่งไปกว่านั้น… ยังมีออร่าที่คุ้นเคยหลายอย่างปรากฏอยู่ท่ามกลางพวกเขา

“ซือหม่า เทียนซี?”

“กู่จิ่วเหิง?”

หยางฟานรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เพราะไม่คิดว่าทั้งสองคนนี้จะอยู่ที่นี่ด้วย

ณ ขณะนี้ ในห้องโถงกลางของคฤหาสน์

ซีหม่าเทียนฉีและกู่จิ่วเหิงนั่งอยู่ด้วยกัน ถือถ้วยไวน์ และพูดคุยกับเทพเจ้าองค์อื่นๆ อีกหลายองค์

นอกจากห้องโถงกลางแล้ว คฤหาสน์ทั้งหลังก็เต็มไปด้วยกิจกรรมคึกคักไม่แพ้กัน

เทพเจ้าชายและหญิงในชุดคลุมอันงดงามสนทนากันด้วยเสียงแผ่วเบาในสวน

บริกรหุ่นยนต์อัจฉริยะเดินฝ่าฝูงชนพร้อมถาดของขวัญโปร่งใส

บนโต๊ะนี้มีการจัดวางผลไม้ทางจิตวิญญาณอันล้ำค่าและไวน์ชั้นดีหลากหลายชนิด พร้อมให้แขกได้เพลิดเพลินได้ตลอดเวลา

เพียงแค่เหลือบมอง หยางฟานก็รู้ได้ว่านี่เป็นงานเลี้ยงขนาดใหญ่

อย่างไรก็ตาม ที่นี่มีการแบ่งลำดับชั้นอย่างชัดเจน

พื้นที่รอบนอกส่วนใหญ่เป็นที่อยู่อาศัยของเทพเจ้าที่มีสถานะอ่อนแอหรือธรรมดา

ยิ่งอยู่ใกล้ห้องโถงกลางมากเท่าไหร่ สถานะและตำแหน่งก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น

ผู้คนในบริเวณนั้นล้วนมีอำนาจมาก เช่น กู่จิ่วเหิง

พวกเขาอาจมีภูมิหลังที่โดดเด่น เช่น ซีมา เทียนฉี ที่กำลังได้รับการฝึกฝนจากครอบครัวให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่ง

“ท่านลอร์ด”

ลู่ว่านเหลือบมองจดหมายเชิญ

“ฮันจือจัดให้พวกเรานั่งที่ล็อบบี้”

“ไปทางนั้นกันเถอะ”

หยางฟานพยักหน้า “ตกลง”

จากนั้นลู่ว่านก็เอื้อมมือไปจับแขนของหยางฟานอย่างเป็นธรรมชาติ

ทั้งสองเดินช้าๆ ไปทางห้องโถง ราวกับคู่สามีภรรยาจริงๆ

หลังจากเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็เดินเข้ามาทักทายพวกเขา

“คุณลู”

“เวลาผ่านไปหลายปีแล้ว และฉันไม่เคยคิดเลยว่าคุณก็จะจบการศึกษาจากโรงเรียนไท่จูด้วยเช่นกัน”

อีกฝ่ายมีรอยยิ้มที่ชัดเจนบนใบหน้า

“เงินกู้ฉุกเฉินที่บริษัทของคุณให้ผมในตอนนั้นเป็นประโยชน์อย่างมาก”

“หากคุณลู่ต้องการอะไรในอนาคต โปรดอย่าลังเลที่จะขอความช่วยเหลือนะคะ”

ลู่ว่านยิ้มเล็กน้อย

“คุณหม่า คุณใจดีเกินไปแล้วค่ะ”

“พี่ฮันยังรอผมอยู่ ผมจะไปเดี๋ยวนี้เลย”

“คุณลู่ครับ/ค่ะ” เมื่อได้ยินเช่นนั้น อีกฝ่ายก็รีบหลีกทางให้ แสดงถึงความเคารพอย่างยิ่ง

ทั้งสองจึงเดินทางต่อไป

ในขณะนั้นเอง เทพธิดาผู้แต่งกายงดงามและมีเสน่ห์คนหนึ่งในฝูงชนได้ยกถ้วยไวน์ขึ้นและกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า:

“ท่านประธานลู่”

“นี่ไม่ใช่ปาร์ตี้อาหารค่ำเสมือนจริง แล้วทำไมคุณถึงพาแฟนมาด้วยล่ะ?”

ลู่ว่านแนะนำเขาอย่างใจเย็นว่า “นี่คือสามีของฉัน”

พอได้ยินเช่นนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของอีกฝ่ายก็แข็งค้างทันที

จากนั้นเขาก็ขอโทษทันที

“ฉันขอโทษจริงๆ”

“ที่ผ่านมา ประธานลู่มักไปร่วมงานเลี้ยงต่างๆ เพียงลำพังเสมอ ดังนั้นฉันจึงเข้าใจผิดไปชั่วขณะ”

เธอหันไปมองหยางฟานอย่างรวดเร็วแล้วพูดว่า “ฉันขอโทษ”

หยางฟานเพียงแค่ยิ้มและพยักหน้า ไม่ได้สนใจอะไรเป็นพิเศษ

แต่ในขณะนั้น ผู้คนรอบตัวเขาหลายคนต่างมองเขาด้วยความสงสัยและอยากรู้อยากเห็น

อย่างไรก็ตาม ชื่อของลู่ว่านนั้นไม่ใช่ชื่อที่ไม่คุ้นเคยในหมู่เทพรุ่นเยาว์

ถึงแม้อีกฝ่ายจะเพิ่งจบการศึกษาจากสถาบันดั้งเดิมมาได้ไม่นานก็ตาม

อย่างไรก็ตาม ด้วยการสนับสนุนจากลู่เหยียนหราน เธอจึงสามารถควบคุมการดำเนินงานของบริษัทจดทะเบียนจำนวนมากได้อย่างแท้จริงแล้ว

ในหมู่คนรุ่นใหม่ในช่วงร้อยปีที่ผ่านมา ลู่ว่านถือเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงอย่างแน่นอน

การที่เธอเรียกหยางฟานว่า “คุณ” ต่อหน้าสาธารณชนนั้นมีความหมายที่แตกต่างออกไป

นี่หมายความว่าทั้งสองได้จดทะเบียนสมรสอย่างถูกต้องตามกฎหมายของรัฐบาลกลางแล้ว

ผู้ที่สามารถเข้าร่วมงานเลี้ยงนี้ได้โดยทั่วไปแล้วล้วนมีฐานะทางสังคมระดับหนึ่ง

พวกเขาทราบดีว่าลู่ว่านไม่ได้เป็นเพียงอัจฉริยะรุ่นเยาว์เท่านั้น แต่ยังเป็นตัวแทนของทรัพยากรทางธุรกิจมากมายและการสนับสนุนจากตระกูลลู่ด้วย

ดังนั้น เธอจึงสนใจหยางฟานเป็นอย่างมาก เพราะเขาอาจเป็นสามีของลู่ว่านได้

อย่างไรก็ตาม ลู่ว่านดูเหมือนจะไม่มีเจตนาที่จะหยุดเพื่ออธิบายรายละเอียดเพิ่มเติม

เธอตอบสั้นๆ แล้วดึงหยางฟานไปยังห้องโถง

“วอนเออร์”

หยางฟานหัวเราะเบาๆ:

“ฉันรู้จักคนค่อนข้างเยอะ”

ลู่ว่านส่ายศีรษะเบาๆ

“ทั้งหมดนี้เป็นเพียงการพูดคุยทางธุรกิจอย่างสุภาพเท่านั้น”

“คนเหล่านี้ไม่ก็เทพเจ้าที่แต่งงานเข้ามาในห้าตระกูลใหญ่ หรือไม่ก็เป็นเป้าหมายของการลงทุนและการสนับสนุนจากห้าตระกูลใหญ่เหล่านั้น”

“ดังนั้นพวกเขาทุกคนจึงมีสถานะบางอย่าง”

“เมื่อผมทำธุรกิจ ผมก็ย่อมได้ติดต่อกับพวกเขาเป็นการส่วนตัวอยู่แล้ว”

ทันใดนั้นเธอก็แลบลิ้นออกมา

“มิเช่นนั้นแล้ว สามีของฉัน คุณคิดว่าฉันได้ฉายา ‘สาวสังคม’ มาได้อย่างไรล่ะ?”

หยางฟานอดหัวเราะไม่ได้เมื่อได้ยินเช่นนั้น

ลู่ว่านกล่าวต่อว่า:

“ผมไม่ได้ดูแลเฉพาะนักเรียนจากสถาบันดั้งเดิมเท่านั้น”

“เทพเจ้าผู้มีสถานะประจำดาวฤกษ์หลักแต่ละดวง ผู้ถือหุ้นของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ และอัจฉริยะผู้มีความสัมพันธ์เชิงร่วมมือกับห้าตระกูลใหญ่”

“ผมรู้จักคนพวกนี้หลายคนเลยครับ”

เธอพูดเช่นนั้นด้วยน้ำเสียงที่แฝงความภาคภูมิใจเล็กน้อย