พรสวรรค์ระดับ SSS: เริ่มต้นบนเส้นทางเทพเจ้า - #429บทที่ 42 เป็นสิ่งจำเป็นเมื่อปฏิบัติต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
#429บทที่ 42 เป็นสิ่งจำเป็นเมื่อปฏิบัติต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
บทที่ 429 การให้เกียรติซึ่งกันและกันเป็นสิ่งจำเป็น
กู่เล่อไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าลูกพี่ลูกน้องของเธอซึ่งปกติแล้วฉลาดและใจเย็น จะยอมเสี่ยงอันตรายใหญ่หลวงเช่นนี้เพื่อหยางฟาน
ลู่ว่านกล่าวต่อว่า:
“ความเสียหายเหล่านี้เล็กน้อยมาก”
“ปัญหาที่แท้จริงคือจะทำลายอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของบุคคลนี้ให้สิ้นซากได้อย่างไร”
“ขณะนี้ผมสามารถระดมเงินสดได้เพียงประมาณ 170 ล้านล้านแต้มศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น”
แล้วตอนนี้คุณอยู่ที่ไหนล่ะ?
กู่เล่อหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า “ประมาณ 40 ล้านล้าน”
ลู่ว่านขมวดคิ้วเล็กน้อย
“แค่นั้นยังไม่พอ ผมยังมีเงินฝากประจำและพันธบัตรรัฐบาลอีกจำนวนหนึ่ง ซึ่งผมจะดำเนินการให้เร็วที่สุด”
“ให้เงินผมมาเท่าไหร่ก็ได้ที่คุณหามาได้”
“ค่อยโอนให้ฉันทั้งหมดในคราวเดียวทีหลัง”
กู่เล่อพยักหน้า “ตกลง”
ลู่ว่านหยุดไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า:
“ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง”
“มีแต่คุณเท่านั้นที่รับมือเรื่องนี้ได้”
เมื่อเห็นลู่ว่านทำหน้าจริงจังขึ้นมาทันที สีหน้าของกู่เล่อก็เคร่งขรึมตามไปด้วย
“ว่าไง?”
ลู่ว่านกล่าวอย่างช้าๆว่า:
“ไปหาพ่อของเจ้าเถิด”
“ลุงกู่น่าจะรู้จักเทพเจ้าชั้นสูงของตระกูลดาบ”
“ที่จริงแล้ว ตระกูลกูส่งยาเม็ดจำนวนมากให้แก่ตระกูลดาบทุกปี”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของกู่เล่อก็เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
“คุณบ้าไปแล้วเหรอ? ราคาแพงเกินไป!”
ลู่ว่านมองเธอ สีหน้าของเธอไม่เปลี่ยนแปลง
“นี่คือทางเลือกสุดท้ายแล้ว”
“ในเมื่อเราเริ่มต้นแล้ว เราก็ต้องทำจนสุดทาง”
“คนที่กล้าเสี่ยงสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของผู้อื่นเพียงเพราะอาคารระดับ S…”
“คนประเภทนี้มีปัญหาเรื่องคุณธรรม พวกเขาเป็นคนชั่วร้ายอย่างแท้จริง”
“การปล่อยให้เขาอยู่ใกล้ๆ เป็นอันตรายที่ซ่อนเร้นสำหรับท่าน ท่านลอร์ด”
“ยิ่งแก้ไขปัญหาได้เร็วเท่าไหร่ เราก็จะยิ่งสบายใจได้เร็วเท่านั้น”
“ไม่ต้องห่วงค่ะ คุณลุงไม่จำเป็นต้องเข้ามาแทรกแซงด้วยตัวเอง ฉันแค่ต้องการช่องทางในการติดต่อเท่านั้น”
“ตระกูลเบลดชื่นชอบการทำข้อตกลงแบบนี้มาโดยตลอด”
“แค่ให้พิกัดและทรัพยากรกับพวกเขา พวกเขาก็จะจัดการปัญหาเอง”
“มันจะไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ”
กู่เล่อสูดหายใจเข้าลึกๆ “ฉันเข้าใจแล้ว”
ในขณะที่ลู่ว่านกำลังจะออกจากโลกเสมือนจริง
“ลูกพี่ลูกน้อง” กู่เล่อเรียกเธอขึ้นมาอย่างกระทันหัน
ลู่ว่านหยุดชะงักและหันกลับมาด้วยความงุนงง “มีอะไรเหรอ?”
กู่เล่อมองเธอ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดออกมาไม่ได้ว่า:
“ทำไมฉันถึงรู้สึกว่า… คุณชื่นชมสามีของฉันมากกว่าที่ฉันคิด?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลู่ว่านก็ตกใจมาก
จากนั้นเธอก็ส่ายหัวเบาๆ “ไม่ใช่ว่าฉันมองโลกในแง่ดีหรอกนะ”
กู่เล่อเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
“โอ้?”
นั่นคืออะไร?
จริงๆ แล้วเธอก็เริ่มรู้สึกอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาบ้าง
ลู่ว่านมองเธอ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏบนริมฝีปากของเธอ “เพราะความรักค่ะ”
ฝากข้อความนี้ไว้
ในชั่วพริบตาต่อมา ร่างของลู่ว่านก็หายไปจากโลกเสมือนจริง
กู่เล่อจึงยืนอยู่คนเดียวตรงนั้นด้วยความตกตะลึงอยู่นาน
“คุณ…ฉัน…”
“นั่นเรียกว่าเหตุผลเหรอ?”
กู่เล่ออ้าปาก แต่ชั่วขณะหนึ่งเธอไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี
เธอเริ่มสงสัยอย่างมากว่านี่ใช่ญาติที่เธอรู้จักหรือเปล่า
…
อีกด้านหนึ่ง
สติของหยางฟานกลับคืนสู่แดนเทพแล้ว
“หยางต้า รีบซื้อการ์ดลดค่าพลังอาณาจักรเทพให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้จากทุกช่องทาง”
หยางฟานออกคำสั่งโดยตรง
“ครับอาจารย์” Yang Da พยักหน้า
เนื่องจากเป็นไปตามพินัยกรรมของหยางฟาน เขาจึงรู้เรื่องราวต่างๆ ของหม่าฮว่าหนานอยู่แล้ว
แน่นอนว่าพวกเขารู้ว่าหยางฟานวางแผนจะทำอะไรต่อไป
ในชั่วขณะต่อมา หยางฟานก็พูดต่อว่า:
“นับจากนี้เป็นต้นไป แจ้งให้หยางซืออี้สั่งให้ผู้ศรัทธาซอมบี้ขาวทุกคนผลิตยาเม็ดศพให้เต็มกำลัง”
“หยุดเพาะปลูกเสีย ยิ่งคุณมีเม็ดยาจากศพมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งดีเท่านั้น”
หยางต้าตอบทันทีว่า “ใช่”
“นอกจากนี้.”
หยางฟานกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า:
“ก่อนอื่นเลย ฉันจะมอบอำนาจศักดิ์สิทธิ์ให้คุณ 500 ล้านล้านแต้ม”
“ส่งหุ่นยนต์จำนวนมากไปจัดหายุทโธปกรณ์แบบใช้แล้วทิ้งจากสถานที่ต่างๆ ในแนวหน้าเป็นชุดๆ”
“ยิ่งมากยิ่งดี ตอนนี้ยังไม่มีขีดจำกัดสูงสุด”
หยางต้าตกใจเล็กน้อย “อาจารย์ เราต้องซื้ออะไรบ้างครับ/คะ?”
หยางฟานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
“ระเบิดนิวเคลียร์, ระเบิดฟิวชั่นพลังงานสูง, ระเบิดทำลายล้างอวกาศ, ระเบิดกัดกร่อน…”
“ผลึกต้นกำเนิดโรคระบาด, เครื่องรางทำลายล้าง, เครื่องรางสายฟ้าทะลวงขอบเขต, ม้วนคัมภีร์คำสาป…”
“ซื้อของใช้แล้วทิ้งให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้”
หยางพยักหน้า “เข้าใจแล้ว”
อย่างไรก็ตาม หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ยังย้ำเตือนเขาอีกครั้งว่า:
“ท่านอาจารย์ การรักษาคนที่อยู่ในระดับเทพชั้นหนึ่งแบบนี้ มันดูสิ้นเปลืองไปหน่อยไม่ใช่หรือครับ?”
“ด้วยกำลังรบในปัจจุบันของอาณาจักรซอมบี้ พวกมันเทียบชั้นกับเราไม่ได้เลย”
ยุทโธปกรณ์สงครามแบบใช้แล้วทิ้งเหล่านี้ แท้จริงแล้วไม่เป็นที่ชื่นชอบของเหล่าเทพเจ้า
เหตุผลนั้นง่ายมาก: มันไม่มีคุณค่าในระยะยาวและไม่สามารถเสริมสร้างรากฐานของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ได้
ไม่สามารถเลี้ยงดูบุตรบุญธรรมได้ ไม่สามารถเพิ่มกำลังการผลิตได้
การซื้อสิ่งของเหล่านี้ด้วยแต้มศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากนั้นแท้จริงแล้วเป็นการสิ้นเปลืองทรัพยากรโดยเปล่าประโยชน์
หากหยางต้าไม่รู้ว่าเทพของเขามีความสามารถในการสร้างผลตอบแทนได้เป็นพันเท่า เขาคงสงสัยว่าอาจารย์ของเขาเสียสติไปแล้วหลังจากใช้พลังเทพไปถึง 500 ล้านล้าน
“การเตรียมตัวให้พร้อมมากกว่าเดิมนั้นไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร”
หยางฟานกล่าวอย่างใจเย็น
“ท้ายที่สุดแล้ว…”
“หม่า ฮว่าหนานคนนี้ก็เหมือนกับผม เป็นลูกเขยที่อาศัยอยู่กับครอบครัวภรรยา”
“โดยธรรมชาติแล้ว เราควรแสดงความเคารพต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกันให้มากขึ้น”
ในขณะนั้น รอยยิ้มเย็นชาปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของหยางฟาน
หลังจากพูดคุยกับลู่ว่านและกู่เล่อแล้ว เขาก็เข้าใจแล้ว
ในสงครามแห่งอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์นี้ หากข้าพเจ้าจะลงมือด้วยตนเอง ข้าพเจ้าคงต้องพึ่งพาเหล่าผู้ศรัทธาที่เหมือนซอมบี้
นี่คือไพ่ตายที่ซ่อนไว้ลึกที่สุดของเขา
ไม่มีใครในสหพันธ์ทั้งหมดรู้ว่าอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของเขาได้พัฒนาระบบซอมบี้ขึ้นมา
ในเวลานั้น กองทัพซอมบี้จะเข้ายึดครองอาณาจักรเทพหม่าฮว่าหนาน
ไม่มีใครจะเชื่อมโยงสิ่งนี้กับหยางฟานเลย
ไม่ว่าพวกเขาจะสืบสวนหนักแค่ไหน พวกก็จะไม่มีวันพบเทพเจ้าที่ไม่มีอยู่จริงและดำเนินตามวิถีแห่งการบำเพ็ญเพียรจากศพ
อย่างไรก็ตาม เมื่อพิจารณาถึงตระกูลซือหม่าที่อยู่เบื้องหลังหม่าฮว่าหนาน…
แน่นอนว่าหยางฟานจะไม่ลดความระมัดระวังลง
เทพเจ้าของตระกูลซีมานั้นไม่เรียบง่ายเหมือนเทพเจ้าเทวดาในอดีต
ใครจะรู้ว่าพวกเขายังมีไพ่เด็ดอีกกี่ใบซ่อนอยู่?
ดังนั้น เขาจึงต้องเตรียมการอย่างเพียงพอสำหรับการรบครั้งนี้
…
หลังจากอธิบายถึงการจัดเตรียมสำหรับอาณาจักรของพระเจ้าแล้ว
สติของหยางฟานกลับคืนสู่โลกแห่งความเป็นจริงแล้ว
เขารีบส่งข้อความไปหาหม่าหยูทันที
จากนั้น เมื่อสวมชุดหูฟังเสมือนจริง จิตสำนึกของเขาก็ลงไปอยู่ที่ดาวเคราะห์ซีหลิง
สำนักงานใหญ่ของกลุ่มบริษัทหยาง ซึ่งเป็นสำนักงานระดับสูงสุด
หม่าหยูรอคอยมานานแล้ว
เมื่อเห็นหยางฟานปรากฏตัว เขาก็โค้งคำนับด้วยความเคารพทันที และกล่าวว่า “ท่านอาจารย์”
หยางฟานพยักหน้า
“ฉันจะโอนแต้มพลังศักดิ์สิทธิ์ 100 ล้านล้านให้คุณ”
“นับจากนี้เป็นต้นไป โปรดช่วยผมจัดหายุทโธปกรณ์สงครามแบบใช้แล้วทิ้งทุกชนิด ผ่านร้านค้าออนไลน์ ช่องทางการค้าส่วนตัว และช่องทางการค้าอื่นๆ”
ยิ่งมากยิ่งดี
“ถ้าคุณมีเงินไม่พอ โปรดติดต่อผมโดยตรง”
“นอกจากนี้ ควรจัดทีมขนส่งไปที่แนวหน้าทุกวันเพื่อส่งมอบอุปกรณ์ที่จัดซื้อทั้งหมดให้กับหุ่นยนต์”
“คุณเข้าใจไหม?”
หม่าหยูไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย
“ครับ นายท่าน”
“ฉันจะจัดการให้ทันที”
เขาไม่ได้ถามว่าทำไม เขาเพียงต้องทำตามคำสั่งเท่านั้น
…
หลังจากจัดการเรื่องต่างๆ ให้กับกลุ่มหยางเสร็จแล้ว จิตสำนึกของเขาก็ลงไปถึงดินแดนของตระกูลกู่
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้ไปพบกู่ซวนติง
แต่พวกเขากลับเปิดส่วนการค้าภายในของตระกูลกูโดยตรง นั่นก็คือ ตลาดซื้อขายอาคารพิเศษ
YOU MAY ALSO LIKE
