พรสวรรค์ระดับ SSS: เริ่มต้นบนเส้นทางเทพเจ้า - #76บทที่ 76 เผยเขี้ยวแหลมคม

#76บทที่ 7g เผยเขี้ยวแหลมคม

บทที่ 76 เตรียมพร้อมเผยเขี้ยวแหลมคม

นักเรียนห้อง 1 ต่างรีบหาคู่ต่อสู้ของตนเจอ แต่หยางฟานยังคงยืนอยู่ที่เดิม

หลี่เทียนเหิงเดินเข้ามาแล้วพูดว่า “หยางฟาน ตอนนี้เหลือแค่เราสองคนแล้วนะ”

เมื่อเห็นแววตาเย้ยหยันของอีกฝ่าย หยางฟานก็ถอนหายใจในใจ

“หยางอี้ เธอคิดว่าฉันควรทำอย่างไรดี?” หยางฟานถามในใจ

หยางอี้เตือนว่า “หลี่เทียนเหิงมีพรสวรรค์ระดับซี คือ เลือดคลั่ง ในอาณาจักรเทพมีสิ่งมีชีวิตระดับห้าปรากฏตัวขึ้นแล้ว เขาไม่มีโอกาสชนะเลย”

หยางฟานถอนหายใจและถามว่า “ฉันไม่สู้ไม่ได้เหรอ?”

“โดยทั่วไปแล้ว ไม่มีกรณีใดที่อนุญาตให้ยอมแพ้โดยไม่ต่อสู้มาก่อน”

“ฉันควรยิงแค่ครั้งเดียวแล้วยอมจำนนดีไหม?”

“ได้สิ!” สีหน้าของหลี่เทียนเหิงแสดงออกถึงความโหดร้าย

เมื่อมาถึงสนามรบ หลี่เทียนเหิงได้เรียกเหล่าผู้ติดตามของเขามา: สิ่งมีชีวิตระดับห้า 10 ตัว สิ่งมีชีวิตระดับสี่ 1,000 ตัว และที่เหลือทั้งหมดเป็นสิ่งมีชีวิตระดับสาม

เมื่อมองดูรูปแบบการจัดทัพของฝ่ายตรงข้าม หยางฟานรู้สึกว่าต่อให้เขานำเหล่าผู้ศรัทธาที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรเทพของเขาออกมาทั้งหมด ก็คงไม่เพียงพอที่จะเอาชนะเขาได้

หยางฟานบ่นว่า “หมอนี่กลับไปเสพยาอีกเหรอ? ทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?”

ด้วยการโบกมือขวาเพียงครั้งเดียว หยางฟานก็เรียกเหล่าผู้ศรัทธานับหมื่นคนออกมา

“ฆ่าพวกมัน!” หลี่เทียนเหิงตะโกน

เหล่าผู้ติดตามของหลี่เทียนเหิงปรากฏตัวต่อหน้ากองทัพของหยางฟานในพริบตาเดียว ราวกับฝูงหมาป่าที่หิวโหย

ในพริบตาเดียว ผู้ติดตามของหยางฟานทั้งหมื่นคนก็ถูกสังหารหมด

นี่คือสนามรบที่แท้จริงของอาณาจักรพระเจ้า ที่ซึ่งผู้เชื่อถูกเรียกตัวมาในร่างกายของพวกเขา

ในขณะนั้น สนามประลองซึ่งทอดยาวหลายร้อยกิโลเมตร เต็มไปด้วยเลือดสีแดงฉาน แขนขาและอวัยวะภายในที่ถูกตัดขาดกระจัดกระจายอยู่ทั่วทุกหนทุกแห่ง

กลิ่นเหม็นเน่าชวนสยองราวกับเลือดอบอวลไปทั่วบริเวณ

นักเรียนคนอื่นๆ ที่กำลังทะเลาะวิวาทอยู่ในขณะนั้น ได้ห้ามปรามผู้ติดตามของพวกเขาไม่ให้เคลื่อนไหว

“พี่เทียนเหิงโหดเหี้ยมมาก ฆ่าคนได้เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”

“ไม่น่าจะเป็นไปได้ หยางฟานอ่อนแอขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“นั่นเป็นเพราะเทียนเหิงแข็งแกร่ง ดูรายชื่อนักเรียนของเขาซิ นอกจากปิงเจี๋ยแล้ว ใครในห้องเรียนจะเทียบเท่าเขาได้? เขายังไม่ได้ใช้พลังคลั่งเลยด้วยซ้ำ น่าพอใจจริงๆ!” หลี่เฉิงเจ๋อหัวเราะอย่างสะใจ

หยางฟานทำผลงานได้แย่มากในการสอบกลางภาค ดังนั้นการที่หลี่เทียนเหิงจัดการพวกเขาได้อย่างราบคาบแบบนี้จึงทำให้ทุกคนรู้สึกดีขึ้นมาก

“เกิดอะไรขึ้น?” เฉาหวางเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

หลี่เทียนเหิงอธิบายว่า “จากการรายงานของอาจารย์ ลูกศิษย์ของหยางฟานอ่อนแอเกินไป พวกเขาล้วนเป็นมนุษย์ธรรมดาและไม่มีผลในการเรียนรู้ใดๆ เลย”

เฉาหวางหันไปมองหยางฟานแล้วถามว่า “คุณว่ายังไง?”

หยางฟานกล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า “ในเมื่อเราไม่มีทางชนะได้อยู่แล้ว เราก็ควรลดความเสียหายให้น้อยที่สุด”

เฉาหวางพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา หันหลังกลับและสบถว่า “หลี่เทียนเหิง เจ้าเป็นบ้าไปแล้วหรือไง? พวกเรากำลังเรียนอยู่ เจ้ามีพรสวรรค์ แต่เจ้าควรใช้พลังนั้นต่อสู้กับเผ่าพันธุ์ต่างดาว เจ้ากำลังทำอะไรอยู่ตอนนี้?”

“ไอ้เด็กนี่ทำให้ฉันดูโง่เง่า ฉันสาบานว่าจะไม่หยุดจนกว่าจะได้แก้แค้น” แม้เผชิญหน้ากับเทพเจ้า หลี่เทียนเหิงก็ยังคงยืนหยัดอย่างมั่นคงและไม่เกรงกลัว

“โง่เง่า! ด้วยความคิดแคบๆ แบบนี้ แกจะไม่มีวันประสบความสำเร็จอะไรเลย ในเมื่อแกดื้อรั้นขนาดนี้ ทำไมไม่ข้ามขั้นตอนการเรียนมหาวิทยาลัยหลังจบการศึกษา แล้วไปเป็นทหารรับใช้ชาติที่แนวหน้ากับฉันสักสองสามปีล่ะ?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยางฟานก็รู้สึกประหลาดใจมาก

ดูเหมือนว่าถึงแม้ครูชื่อเฉาหวางจะจ้องเล่นงานฉัน แต่จริงๆ แล้วเขาไม่ใช่คนเลว เขาแค่เกลียดชังคนต่างชาติอย่างมาก และตั้งใจสอนนักเรียนทุกคนอย่างจริงจัง

“พวกคุณทั้งสองกลับไปทบทวนการกระทำของตัวเอง การต่อสู้ครั้งนี้ไร้ความหมายและไม่มีอะไรให้พูดถึง ออกไปจากที่นี่ซะ”

เมื่อได้รับคำสั่งนั้น หยางฟานรู้สึกโล่งใจและออกจากโลกเสมือนจริงในทันที

เขาได้รับข้อความส่วนตัวทันทีที่ถอดหมวกกันน็อกออก

“หยางฟาน เรื่องยังไม่จบ จากนี้ไป ข้าจะส่งคนมาท้าทายเจ้าทุกวัน วันละ 10,000 คน ถึงแม้จะเป็นแค่ผู้ศรัทธาธรรมดา เจ้าก็คงไม่มีคนให้ท้าทายมากมายขนาดนั้นหรอกใช่ไหม? เจ้ากล้าดียังไงมาหาเรื่องข้า นี่คือราคาที่เจ้าต้องจ่าย!”

เมื่อเห็นข้อความข่มขู่ของหลี่เทียนเหิง หยางฟานก็ยิ้มเยาะอย่างดูถูก

ถ้าเป็นคนอื่น พวกเขาคงกลัวเขามาก แต่หยางฟานมีพรสวรรค์ด้านการพัฒนาตนเอง เขาสามารถดำรงชีวิตและกินอยู่ได้เทียบเท่าคนธรรมดา 10,000 คนต่อวันจริงๆ

“อีกไม่นานเจ้าก็จะเริ่มต่อสู้กับข้าแบบนี้อีก และเจ้าจะต้องเสียใจ ครั้งนี้ถือเป็นการระบายความโกรธของเจ้า หากเจ้ายังคงจ้องจะทำร้ายข้าต่อไป ก็อย่ามาโทษข้าว่าโหดเหี้ยม” หยางฟานพึมพำกับตัวเอง

ตลอดหลายวันต่อมา หยางฟานก็ประสบชะตากรรมเดียวกันทุกวัน ดูเหมือนว่าทุกอย่างถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าแล้วว่าคนอื่นจะได้คู่กับคนอื่น เหลือเพียงคนเดียวคือหยางฟานที่ไม่มีทางเลือก

คู่ต่อสู้ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาล้วนเป็น ‘เพื่อนเก่า’ จากทีมเจ็ดคน

หยางฟานเริ่มรู้สึกชาไปทีละน้อย ตอนนี้ประชากรในอาณาจักรเทพของเขามีจำนวนเกิน 4 ล้านคนแล้ว ด้วยสภาพแวดล้อมความเป็นอยู่ที่ดีเยี่ยมและการสนับสนุนจากการ์ดผสมพันธุ์ระดับ C จำนวนการเกิดจึงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

ในวันที่เจ็ด คู่ต่อสู้ของหยางฟานคือหลัวปิง

เมื่อเห็นว่าลูกน้องของหยางฟานล้วนเป็นมนุษย์ธรรมดา นางจึงไม่ฆ่าพวกเขาทันที แต่ด้วยความเบื่อหน่าย จึงขอให้หยางฟานยอมแพ้

นี่เรื่องจริงเหรอเนี่ย?!

หยางฟานรีบยกมือขึ้นเพื่อยอมแพ้และออกจากโลกเสมือนจริงไปอย่างมีความสุข ปล่อยให้หลี่เทียนเหิงยืนอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าบูดบึ้ง

มีเพียงคนเดียวในห้องเรียนที่ 1 ของรุ่นพี่ปีที่ 3 ที่กล้าไม่สนใจความรู้สึกของหลี่เทียนเหิง นั่นก็คือหลัวปิง

ห้าวันต่อมา อาณาจักรของพระเจ้าก็ได้รับการสถาปนาขึ้นอีกห้าสิบปี และจำนวนผู้เชื่อก็เกินสิบล้านคน

ด้วยพรจากเกาะเผิงไหลและศิลาแห่งการตรัสรู้ ทำให้จำนวนผู้ศรัทธาที่ก้าวไปสู่ระดับต่อไปมีมากกว่าหนึ่งล้านคน

ในวันเดียวกันนั้นเอง สิ่งมีชีวิตระดับสี่ตัวแรกในแดนเทพได้ถือกำเนิดขึ้น ส่งผลให้พลังโดยรวมเพิ่มสูงขึ้นไปอีกระดับ

“เทพเจ้า: หยางฟาน”

พื้นที่ของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์: หนึ่งล้านตารางกิโลเมตร

ความสามารถพิเศษ: บุคลากรระดับ F, การพัฒนาความสามารถพิเศษระดับ SSS

ผู้ศรัทธา: สิ่งมีชีวิตลำดับที่สี่ (1) สิ่งมีชีวิตลำดับที่สาม (310) สิ่งมีชีวิตลำดับที่สอง (6252) สิ่งมีชีวิตลำดับที่หนึ่ง (1,010,000) มนุษย์ (9,720,000)

สมาชิกในครอบครัว: สไปรท์ (412)

วิธีการ: วิชาบำรุงพลังชี่ห้าธาตุ, วิชาคงกระพันวัชระ, อาร์เรย์ทลายมวลวิญญาณสู่กำเนิด (มหาปลุรณภาพ), อาร์เรย์ทำลายล้างเต่าลึกลับ…

คะแนนศรัทธา: 1.24 พันล้าน (ได้รับคะแนนศรัทธา 260.4 คะแนนต่อวัน)

สิ่งก่อสร้าง: บ่อน้ำจันทร์ 2000 แห่ง, บ่อน้ำอาทิตย์ 2000 แห่ง, สิ่งก่อสร้างระดับ B บ่อน้ำไวน์ลิง 5 แห่ง, สิ่งก่อสร้างพิเศษ ต้นไม้โบราณเอลฟ์ (อายุหลายพันปี ปัจจุบันกำลังบำรุงเลี้ยงเอลฟ์), สิ่งก่อสร้างพิเศษ หินแห่งการตรัสรู้, สิ่งก่อสร้างระดับ B สระโลหิตทะเลเนื้อ 1 แห่ง, สิ่งก่อสร้างระดับ B สระโลหิตวิญญาณร้อยดวง 1 แห่ง (แช่ไท่ซุย 10 ต้น ความจุ 100%), สิ่งก่อสร้างพิเศษ เครื่องรวมพลังอัตโนมัติเต็มรูปแบบ 3 แห่ง (โรงงานตัดแต่งบรรจุไท่ซุย 300 ต้น ความจุ 100%), สิ่งก่อสร้างระดับ B โรงงานอาวุธวิญญาณ (สร้างในแหล่งแร่ขนาดเล็ก), เมืองเทคโนโลยีระดับ C 1 แห่ง……….

สิ่งมหัศจรรย์: เกาะเผิงไหล (จัดเตรียมไว้แล้ว), ภูเขาหลิงเทา (จัดเตรียมไว้แล้ว)

ทรัพย์สิน: ไท่ซุย 310 หน่วย, แร่ขนาดเล็ก, ผลไม้วิญญาณต่างๆ (***), อาวุธระดับ D (***), อาวุธระดับ E (*****), อาวุธระดับ F (***)

เมื่อพิจารณาข้อมูลเฉพาะเกี่ยวกับอาณาจักรเทพแล้ว หยางฟานกล่าวด้วยความพึงพอใจว่า “หากข้าได้เข้าร่วมสงครามในอาณาจักรเทพจริงๆ ซึ่งมีประชากรนับสิบล้านคน บวกกับผู้มีความสามารถระดับสูง นอกจากหลัวปิงและหลี่เทียนเหิงแล้ว ข้าคงไม่มีคู่แข่งในระดับหนึ่งเลย”

“ถ้าหากนี่เป็นการจำลองการรบในอาณาจักรเทพที่มีสมาชิกหมื่นคน ด้วยระดับความสมบูรณ์แบบขั้นสูงสุดของฉัน วิชาพันวิญญาณกลับคืนสู่กำเนิด ฉันน่าจะติดอันดับท็อปเท็นของผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในระดับเดียวกัน”

ด้วยพละกำลังเช่นนี้ หยางฟานจึงไม่จำเป็นต้องหวาดหวั่นอีกต่อไป เขามั่นใจว่าแม้หลี่เทียนเหิงจะเลือกสู้จนตาย ทหารชั้นยอดหมื่นนายของเขาก็จะต้องสูญเสียอย่างหนัก

ต่างจากหยางฟานผู้มีพรสวรรค์ด้านการวิวัฒนาการมากกว่าถึงสิบเท่า หลี่เทียนเหิงจะรู้สึกเจ็บปวดมากกว่าคู่ต่อสู้ของเขาหากต้องสูญเสียกำลังพลไป 30-40%

“ฉันต้องแสดงความดุดันออกมาบ้าง ไม่อย่างนั้นพวกเขาจะคิดว่าฉันเป็นคนอ่อนแอ” แววตาของหยางฟานฉายแววแห่งจิตวิญญาณนักสู้