พระเอกแสนดีผู้นี้คือสามีของข้า - ตอนที่ 9 : บทที่ 3 ย้อนความ (3/3)

“ตายจริงจ้าวเยว่ชิงนี่เจ้าได้ยินทั้งหมดแล้วหรือ ข้าและ
พี่เผยชวนตั้งใจจะไปบอกเจ้าในวันพรุ่งนี้อยู่แล้วเชียว” ฉู่เจียว
เจียวเดินลอยหน้าลอยตาออกมาพร้อมทั้งตั้งใจดึงชายเสื้อที่
หลุดรุ่ยนั้นขึ้นให้จ้าวเยว่ชิงได้เห็น
“บอกข้าทีว่ามันไม่จริง บอกข้าทีว่าท่านล้อข้าเล่น”
น้ำตาที่กลั้นเอาไว้เมื่อครู่ไม่สามารถกลั้นได้อีกต่อไปเมื่อเห็นว่า
ใบหน้าของบุรุษอันเป็นที่รักไม่ปฏิเสธใดๆ เขาทำหน้าบอกบุญ
ไม่รับแต่ก็ไม่ปฏิเสธใดๆ นี่มันเป็นความจริงอย่างนั้นหรือ
“ข้าขอโทษชิงชิงเป็นข้าเองที่ไม่ดี แต่…เรายกเลิกการ
แต่งงานกันเถอะ พรุ่งนี้ข้าจะให้ท่านแม่ไปยกเลิกงานแต่งที่
ตระกูลจ้าว…”
จงเผยชวนจำใจบอกความจริงออกไปเพราะสตรีที่ยืน
อยู่ด้านหลังของเขากดดันอยู่ ฉู่เจียวเจียวนั้นเป็นคนเช่นไรเขารู้
ดีอยู่แก่ใจ แต่ที่เขายังเลือกนางมันก็มีหลายเหตุผลอยู่เช่นกัน
“ท่านทำเช่นนี้ได้อย่างไรกัน แล้วที่ผ่านมาเล่าท่าน
หลอกข้าอย่างนั้นน่ะหรือ” ม่านน้ำตาบดบังการมองเห็นของ
จ้าวเยว่ชิงในตอนนี้ไปหมดแล้ว นางมองไม่เห็นเลยว่าในตอนนี้
ชายโฉดหญิงชั่วตรงหน้านั้นมีท่าทีเช่นไร เหตุใดเขาถึงทำกับ
คนที่รักเขาได้ถึงเพียงนี้ ไม่เคยเห็นค่าความรักจากนางเลยหรือ
อย่างไรกัน ทำไม…ทำไมถึงใจร้ายทำร้ายกันได้ลง
“เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใครมาจากไหนกัน เหตุใดบุรุษใน
ใต้หล้าจะต้องเลือกเจ้า เป็นเพียงบุตรสาวของพ่อค้าที่ร่ำรวย
แต่ไร้ยศศักดิ์แถมตัวเองยังสู้พี่สาวไม่ได้แม้แต่ปลายเล็บ แล้ว
ผู้ใดจะมาเลือกเจ้ากัน” ฉู่เจียวเจียวเมื่อมีโอกาสก็พูดจาร้าย
กาจค่อนแขวะจ้าวเยว่ชิงไม่มีหยุด ส่วนจงเผยชวนก็ทำอันใด
ไม่ได้เพราะเกรงกลัวในอารมณ์ของฉู่เจียวเจียว
“ครอบครัวของเจ้าก็แค่ทำการค้าขาย เจ้าไม่รู้หรือ
อย่างไรตระกูลใดที่ไม่ใช่ขุนนางย่อมไม่ได้รับการยอมรับแม้จะ
ร่ำรวยล้นฟ้าก็ตาม เพราะเหตุนี้พี่เผยชวนจึงเลือกข้าอย่างไร
เล่า” ฉู่เจียวเจียวยังคงดูถูกเหยียดหยามจ้าวเยว่ชิง สายตาที่
นางมองไปที่จ้าวเยว่ชิงนั้นแสนเกลียดชังยิ่งนัก
แต่เหมือนว่าฉู่เจียวเจียวจะลืมไปอย่างหนึ่ง นั่นก็คือจ้าว
เยว่ชิงนั้นเป็นถึงหลานสาวของกุ้ยไท่เฟยนั่นเอง…
ฉู่เจียวเจียวนั้นชิงชังจ้าวเยว่ชิงมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว
ถึงแม้จะไม่เคยมีเรื่องบาดหมางโดยส่วนตัวกันมาก่อน แต่แค่
เพียงพบหน้าตนก็อยากจะพูดจาร้ายๆ ใส่แล้ว เพราะรู้สึกไม่
ชอบหน้ามาตั้งแต่แรกพบ
มันเป็นเพราะตนอิจฉาริษยาที่จ้าวเยว่ชิงนั้นมีพร้อมทุก
อย่างทั้งทรัพย์สินเงินทอง ขาดก็เพียงแต่ยศถาบรรดาศักดิ์
ถึงแม้จะเป็นถึงหลานสาวของกุ้ยไท่เฟยก็ตาม
แต่เช่นนั้นแล้วมันอย่างไรเล่าบิดาของนางก็เป็นถึงขุน
นางขั้นที่หกแถมยังมีคนหนุนหลังมากมายในตอนนี้ แค่กุ้ยไท่
เฟยแล้วอย่างไรตนไม่เกรงกลัวหรอก
เมื่อมารู้ว่าจงเผยชวนคือคู่หมั้นของจ้าวเยว่ชิงก็ยิ่งทำให้
นางอยากที่จะแย่งมาจนในที่สุดก็แย่งมาได้ นางมีความสุขเป็น
อย่างมากเมื่อเห็นความทุกข์ใจของจ้าวเยว่ชิง
ความจริงเรื่องทั้งหมดย่อมมีมูล เพราะว่าครอบครัว
ตระกูลจ้าวนั้นร่ำรวยกว่าตระกูลฉู่เป็นอย่างมาก จะทำสิ่งใด
มักจะไหลลื่นเพราะมีเงิน ส่วนตระกูลฉู่แม้จะมียศเป็นถึงขุน
นางแต่ก็ไม่ได้ร่ำรวยเพียงนั้น การที่อยากจะเลื่อนขั้นหรือ
เลื่อนตำแหน่งมักจะต้องใช้เงินเกื้อหนุน
และเพราะเรื่องนี้บิดาของฉู่เจียวเจียวในอดีตจึงต้องหา
ที่พึ่งเลยมาขอให้ตระกูลจ้าวสนับสนุนแต่โดนปฏิเสธ จึงทำให้ฉู่
เจียวเจียวเกลียดจ้าวเยว่ชิงและครอบครัวนัก เลยหาทางที่จะ
เอาคืน ประจวบเหมาะกับที่ต้องตาในคู่หมั้นของจ้าวเยว่ชิง
ขึ้นมาฉู่เจียวเจียวจึงตั้งใจแย่งเขามาอย่างไรล่ะ
จ้าวเยว่ชิงที่ร้องไห้จนแทบหมดแรงพยุงตัวเองขึ้นมา
ด้วยท่าทางทุลักทุเลแล้วเดินจากไปอย่างคนไร้ซึ่งสติ แต่พอ
เดินมาถึงทางออกจากโรงเตี๊ยมนางก็หมดสติล้มพับลงไปกับ
พื้นเสียอย่างนั้น ยังดีที่มีคนผู้หนึ่งช่วยเอาไว้แล้วพานางมาส่งที่
บ้าน ไม่อย่างนั้นนางคงนอนกองอยู่ตรงนั้นไม่มีผู้ใดเหลียวแล
แล้ว
หลังจากวันนั้นมาจงเผยชวนก็พาผู้เป็นมารดามาขอ
ยกเลิกงานแต่งแล้วจากไปอย่างไร้เยื่อใย
ส่วนจ้าวเยว่ชิงก็ตกอยู่ในห้วงแห่งความเศร้าโศกเสียใจ
อย่างรุนแรง ข้าวปลาไม่ยอมกินไม่ยอมออกจากห้องปิดขัง
ตัวเองอยู่ในนั้นแต่เพียงผู้เดียว จะเรียกว่าตรอมใจก็ได้เพราะ
การกระทำของนางเป็นเช่นนั้น และนั่นก็สร้างความเจ็บปวดใจ
ให้กับครอบครัวของตระกูลจ้าวเป็นอย่างมาก
จนในที่สุด ‘เยว่ชิง’ ผู้นี้ก็ได้ข้ามภพเข้ามาอยู่ในร่าง…
หรือก็คือ ‘จ้าวเยว่ชิง’ ตัวจริงนั้นสิ้นลมไปแล้ว นางจากไป
อย่างไม่มีวันหวนกลับ…
จ้าวเยว่ชิงตื่นนอนขึ้นมาด้วยความตกใจ นี่เป็นความฝัน
บอกถึงเรื่องราวและสาเหตุที่นางข้ามภพมาอย่างนั้นน่ะหรือ
เจ้าของร่างช่างน่าสงสารยิ่งนัก โดนคนรักหักหลังจนต้องพบ
เจอกับความตาย อย่างนั้นนางก็จะขอเอาคืนให้เองเพื่อเรียก
ความยุติธรรมให้กับเจ้าของร่าง
หญิงโฉดชายชั่วคู่นั้นจะต้องได้รับบทเรียนในครั้งนี้อย่าง
สาสม!…