พลิกตำนานสามก๊ก - บทที่ 304 พ่ายแพ้อย่างต่อเนื่อง
บทที่ 304 พ่ายแพ้อย่างต่อเนื่อง
ลิฉุยยังคงคำรามและพุ่งเข้าใส่เหมือนเตียวหรงกับเกียงเลี้ยนที่ตายไปแล้วไม่มีผิดเพี้ยน ในขณะที่กองทัพเป๊งจิ๋วคิดว่ามันจบแล้ว แต่ก็มีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นกับพวกเขา
เปรี้ยง!
เสียงโลหะกระทบกันดังขึ้น อาวุธของทั้งสองปะทะกัน ลิฉุยไม่ได้ตายจากการโจมตีเพียงครั้งเดียว กลับกันเขาประมือกับลิโป้ได้หลายกระบวน!
สีหน้าของลิโป้ดูจริงจังขึ้นมาหน่อยแล้ว สายตาจับจ้องไปที่ลิฉุย ดูท่าแม่ทัพที่สู้รอบนี้จะส่งพวกได้เรื่องได้ราวมาให้เขาเสียที
ทั้งสองเข้าโรมรันกันอย่างแยกไม่ออกจนสถานการณ์ตึงเครียดทันใด นี่ทำให้เกิดเสียงโห่ร้องดีใจของทหารในกองทัพตั๋งโต๊ะ เนื่องจากการตัดหัวติดกันก่อนหน้าทำลายขวัญกำลังใจทหารไปไม่น้อยทีเดียว
ทว่าสีหน้าตั๋งโต๊ะไร้ซึ่งความยินดีใด ๆ กลับกันหยดเหงื่อไหลลงมาไม่หยุด เพราะเขาพบว่าลิโป้ถืออาวุธด้วยมือข้างเดียวตั้งแต่แรก!
ยิ่งเวลาล่วงเลยไป ลิฉุยค่อย ๆ ตกอยู่ในสถานการณ์เสียเปรียบ
ไม่คิดเลยว่าลิโป้จะสยบลิฉุยผู้ห้าวหาญเหนือคนธรรมดาด้วยกำลังเพียงครึ่งเดียว!
ในระหว่างที่ตั๋งโต๊ะหวั่นกลัว ในหัวอดหวนนึกถึงทหารรูปชั่วที่ไม่เคยห่างหายจากข้างกายเล่าเจี้ยงคนนั้นขึ้นมา ลิโป้ยังขนาดนี้ เจ้านั่นจะแข็งแกร่งขนาดไหนกัน?
น่าเสียดายตั๋งโต๊ะไม่รู้เรื่องราวภายในการต่อสู้ระหว่างทั้งสอง ไม่เช่นนั้นคงไม่มีทางดูแคลนลิโป้เช่นนี้
“หึ ๆ เอาละ ข้าเล่นพอแล้ว”
ลิโป้ยิ้มเยาะ การต่อสู้ยี่สิบกว่ากระบวนท่าเริ่มทำให้เบื่อหน่าย ตอนนี้มือซ้ายของเขาจับง้าวกรีดนภาไว้แล้ว
ลิฉุยเคยเป็นกลุ่มกองโจรอาชา ย่อมมีอารมณ์ร้าย แต่เมื่อเผชิญกับคำพูดเหยียดหยามเช่นนี้ กลับไม่กล่าวตอบโต้ใด ๆ เลย เขาในตอนนี้ไม่มีอารมณ์คิดเรื่องพวกนี้แล้ว ความกดดันที่ลิโป้ให้กำลังเพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณ!
สามกระบวนท่า!
เพียงแค่สามกระบวนท่าตั้งแต่ลิโป้จับง้าวสองมือ ลิฉุยก็รู้สึกว่าตัวเองทนไม่ไหวแล้ว อานุภาพของทั้งสามกระบวนท่านี้เหนือกว่ายี่สิบกว่ากระบวนท่าก่อนหน้ามาก
“กุยกี หากเจ้ายังไม่มาอีก ข้าคงจบอยู่ตรงนี้เป็นแน่!”
ลิฉุยหาช่องว่างได้ก็รีบขอความช่วยเหลือจากกุยกีทันที เขามั่นใจมากว่าหากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป ตัวเองไม่มีโอกาสหลบหนีแน่!
“จื้อหรานอย่ากลัวไป! ข้ากุยกีมาแล้ว!”
กุยกีเองเป็นคนห้าวหาญเช่นกัน มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าลิฉุยทนไม่ไหว จึงคำรามควบม้าตะบึงไปข้างหน้าอย่างไม่ลังเลทันที
ความสัมพันธ์ของลิฉุยกุยกีซับซ้อนมาก ดีบ้างร้ายบ้าง แต่ความสัมพันธ์โดยรวมแล้วค่อนข้างลึกซึ้งยิ่งนัก ทั้งสองทำงานร่วมกันมาหลายปี ตอนเป็นกองโจรอาชาในเลียงจิ๋วเคยเป็นเหมือนพี่น้องกัน แต่เพราะแบ่งของที่ริบมาไม่เท่ากันจึงทะเลาะกันอยู่เป็นประจำ ทว่านับตั้งแต่แปรพักตร์เข้ากับตั๋งโต๊ะ ความสัมพันธ์ของทั้งสองก็แน่นแฟ้นขึ้นทุกวัน
มีแม่ทัพอีกคนเข้ามารุมไม่ทำให้ลิโป้มีท่าทีตื่นตระหนกเลย สองต่อหนึ่งสำหรับเขาก็เหมือนกับเป็นเรื่องเล็กน้อย ย้อนกลับไปตอนอยู่ที่ราบกลางทุ่งหญ้า ลิโป้มักจะสู้หนึ่งต่อสิบเสมอเหมือนสิงโตปะทะฝูงหมาใน
กระนั้นลิฉุยกับกุยกีหาใช่ทหารเซียนเป่ยธรรมดาจะเทียบได้ ทั้งสองคนเป็นนักรบที่ชอบสังหารเป็นชีวิตจิตใจ ยามลงมือย่อมโหดเหี้ยมไร้ความปรานี!
การโจมตีเต็มกำลังของกุยกีทรงอานุภาพมาก จนทำให้ลิโป้รับมือไม่ทันเล็กน้อย และแลกกระบวนง้าวกันเป็นพัลวัน
ลิโป้แอบสบถ ก่อนรีบหักห้ามความทระนงของตัวเอง
สองคนตรงหน้าจัดการไม่ได้ง่ายเลยจริง ๆ และจะประมาทไม่ได้อีก!
ลิโป้ที่เอาจริงลงมือไปได้แค่สิบกระบวนท่า ก็เริ่มควบคุมลิฉุยกับกุยกีตรงหน้าได้อย่างช้า ๆ
ลิฉุยกระวนกระวายใจมาก และเข้าใจว่าให้พวกเขาสองคนเอาชนะลิโป้ยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์อีก!
กุยกีกระวนตื่นตระหนกไปก่อนแล้ว ถึงขนาดนึกเสียใจที่ออกมา หากยังเป็นเช่นนี้อยู่ต่อไป อย่าว่าแต่ช่วยลิฉุยไม่ได้ ตัวเขาเองก็จะตายที่นี่ด้วย!
ในตอนนี้เอง กุยกีพบว่าลิฉุยเริ่มขยิบตาให้ตัวเองบ่อย ๆ ก็เข้าใจในทันที และพยักหน้าอย่างกังวล
การกระทำเล็ก ๆ น้อย ๆ ของทั้งสองคนตกอยู่ในสายตาลิโป้ทั้งหมด เขาจึงเริ่มระแวดระวังมากขึ้น ด้วยกลัวว่าจะเกิดเหตุการณ์เหมือนอย่างเตียนอุยขึ้นอีกครั้ง
“ไอ้โจรชั่วตายเสียเถอะ!!”
เสียงคำรามประสานดังก้องอยู่ข้างหูลิโป้ ลิฉุยกับกุยกีจ้องมองด้วยสีหน้าตึงเครียด ราวกับกำลังจะระเบิดการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของตัวเองออกมา
ลิโป้เองยังตกใจกับแผดเสียงร้องอย่างกะทันหันจากทั้งสองคน และเตรียมสวนกลับเต็มกำลังโดยไม่รู้ตัว เขาเชื่อว่าหลังจากการโจมตีครั้งนี้ ทั้งสองจะไม่มีทางโต้กลับได้อีก
น่าเสียดาย การโจมตีด้วยอานุภาพน่าตกใจนี้ไม่เกิดขึ้นตามที่คาดไว้ ชั่วเวลานั้น ลิฉุยกับกุยกีหันหัวม้าพร้อมกัน และควบหนีไปทางด้านหลังอย่างสุดกำลัง!
พลันลิโป้ตระหนักได้ทันใด สองคนนี้หาใช่จะระเบิดกำลังปะทะกับเขา แต่เห็นได้ชัดว่าพวกมันคิดจะหนี! หลังถูกยั่วโมโห ลิโป้ยิ่งเดือดดาลมากขึ้นจึงตวัดง้าวไปเบื้องหน้า พร้อมแผดเสียงคำราม
“ฆ่ามัน!”
“ฆ่ามัน!”
เต๊งหงวนรอโอกาสนี้มานานแล้ว รีบชักดาบออกจากเอวตอบกลับลิโป้
กองทหารหมาป่าแห่งเป๊งจิ๋วล้วนเป็นทหารม้าชั้นยอด ในระหว่างที่นายกวัดแกว่งง้าวพวกเขาก็เตรียมตัวพร้อมแล้ว หลังสิ้นเสียงก็รุดบุกออกมาทันที!
ลิโป้เป็นคนนำคนแรกที่พุ่งตรงบุกเข้าสู่ขบวนศัตรูเพียงลำพัง!
ทุกคนในกองทัพตั๋งโต๊ะล้วนงุนงง จนกระทั่งลิฉุยกับกุยกีหนีผ่านหน้าตัวเองไป ตั๋งโต๊ะจึงได้สติกลับมาทันที
“แย้กกก รีบถอยเร็ว!”
ขณะที่ตั๋งโต๊ะหันหัวม้า ลิโป้ได้ตะบึงม้าบุกมาถึงเขาแล้ว พร้อมยกง้าวขึ้นหมายจะตัดหัวตั๋งโต๊ะอย่างไม่ลังเล!
ลิโป้แสยะยิ้ม ง้าวกรีดนภาของตัวเองเหวี่ยงไปถึงข้างหัวของตั๋งโต๊ะแล้ว หากไม่มีอะไรเหนือความคาดหมาย ตนก็จะเป็นคนสร้างผลงานใหญ่!
น่าเสียดาย สิ่งที่จริงแท้ที่สุดคือโลกนี้นั้นไม่แน่นอน ตั๋งโต๊ะหดลำคอตัวเองโดยไม่ทราบสาเหตุ จนง้าวของลิโป้ตวัดไปโดนพู่หมวกของอีกฝ่ายอย่างบังเอิญ!
เคร้ง!
เสียงเหล็กกับพู่เหล็กปะทะกันเสียงดัง
“ว้าก!”
ได้ยินเพียงเสียงกรีดร้องของตั๋งโต๊ะขณะเอียงหัวลง หมวกก็ถูกฟันจนกระเด็นลอยออกไป ส่วนตัวเองหลีกเลี่ยงง้าวที่อันตรายถึงชีวิตนี้มาได้อย่างปาฏิหาริย์!
ลิโป้แอบอุทานว่าน่าเสียดาย ก่อนปรับท่าทางอีกครั้ง ทว่ามีหรือจะเห้นเงาของตั๋งโต๊ะอีก อีกฝ่ายวิ่งเข้าไปในค่ายแล้ว
เพียงไม่กี่ลมหายใจ กองทหารหมาป่าแห่งเป๊งจิ๋วก็บุกมาถึงและโจมตีทหารของตั๋งโต๊ะโดยไม่ลังเลใจ
ขุนพลถูกฆ่า เจ้านายเฝ้าทางหลบหนี ผู้บัญชาการเกือบถูกตัดหัว!
ขวัญกำลังใจของกองทัพตั๋งสลายไปนานแล้ว ทุกคนต่างรีบแย่งหนีกลับกันไปที่ค่าย
ผู้คนนับหมื่นแห่กันเข้าไปในประตูที่ห่างเพียงสิบกว่าก้าวจนเกิดการผลักและเหยียบย่ำกันทันที คนที่เพิ่งเข้าประตูมายังไม่ทัน ยืนอย่างมั่นคงแค่ไหนก็ถูกผลักด้วยพลังมหาศาลจากด้านหลัง มีแต่ต้องถูกเหยียบย่ำจนตายเท่านั้น
ทหารไม่สามารถเข้าประตูไปได้ แต่กลับต้องการแค่หลบหนีโดยไม่มีเจตนาต่อต้านใด ๆ เลย นี่เป็นผลลัพธ์ที่น่าพึงพอใจมากสำหรับกองทหารหมาป่าแห่งเป๊งจิ๋ว!
พวกเขาเหยียบย่ำกองทัพของตั๋งโต๊ะอย่างไร้ความปรานี กวัดแกว่งดาบสังหารอย่างต่อเนื่อง ปลิดชีพทหารของตั๋งโต๊ะ อย่างโหดเหี้ยม!
เสียงกรีดร้องครวญครางไม่เพียงแต่ไร้การกระตุ้นจิตวิญญาณในการต่อสู้ของทหารเท่านั้น แต่ยังทำให้พวกเขายิ่งเบียดไปข้างหน้าอย่างแรงขึ้น จนแทบจะถล่มประตูค่ายเสียเดี๋ยวนั้น!
“แย่แล้ว!”
ตั๋งโต๊ะหนีเข้าไปในค่ายแล้ว เดิมคิดว่าด้วยความได้เปรียบของค่ายแล้วจะต้านทานกองทัพเป๊งจิ๋วได้ แต่ไม่นึกฝันเลยว่าขวัญกำลังใจของกองทัพได้พังทลายไปนานแล้ว และกองทัพเป๊งจิ๋วไม่ถูกต่อต้านใด ๆ เลยในตอนนี้
หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป ทหารนับหมื่นนอกค่ายถูกสังหารหมด และถูกพวกตัวเองเหยียบย่ำจนตายแน่
ท่ามกลางสถานการณ์วิกฤต พลธนูเริ่มหลั่งไหลออกมาจากด้านหลังค่าย และยิงออกไปข้างนอกอย่างเต็มกำลัง ทว่าเนื่องจากกองทัพเป๊งจิ๋วกับกองทัพตั๋งโต๊ะปะทะกันแล้ว ดังนั้นลูกธนูเหล่านี้จึงไม่แยกมิตรศัตรู!
“หยุด! พวกเจ้ากำลังทำอะไร? นั่นล้วนเป็นทหารของเราเอง!”
YOU MAY ALSO LIKE
