พิชิตเกมส์วันสิ้นโลก ด้วยระบบผู้กอบกู้ - บทที่ 164: แหวนราชันย์หนู
หลินอันหันกลับไปมองเกาเทียน ในใจรู้สึกยินดีอยู่บ้าง
ความเร็วในการเติบโตของเกาเทียนนั้นรวดเร็วจริงๆ ด้วยระดับ 0 สามารถฆ่าอสูรกลายพันธุ์ขั้นที่ 2 ได้ในพริบตา…
พรสวรรค์ล็อกเป้าสังหารนี้ช่างเหนือเหตุผลเสียจริง
แม้ว่าหากไม่มีการช่วยเหลือจากจางเถี่ยและคนอื่นๆ เขาก็คงทำไม่ได้
แต่ไม่ว่าจะอย่างไร เมื่อพูดถึงความเสียหายเพียงอย่างเดียว ก็สมแล้วที่เป็นหนึ่งในหกราชันย์แห่งชาติก่อน 【นักล่าอสูร】
หลินอันพลิกข้อมือ โยนดาบที่เหลือเพียงด้ามจับเข้าไปในแหวนโดยตรง
ดาบที่ได้รับการบ่มเพาะหลังจากอัดฉีดพลังจิตเข้าไป พลังของมันช่างน่าทึ่งจริงๆ
แต่ความเสียหายต่ออาวุธก็มากเกินไป…
สองครั้งที่ลงมือ ในเวลาไม่ถึง 12 วินาที เขาก็ทำลายอาวุธไปแล้วสามเล่ม
ปวดหัว…
หยิบดาบยาวธรรมดาเล่มหนึ่งออกมาจากแหวน แล้วก็โยนเข้าไปในฝักดาบสะกดวิญญาณเพื่อบ่มเพาะต่อไป
หลินอันมองดูศพสองร่างบนพื้นด้วยความสงสัย แล้วก็เก็บเข้าไปในแหวนด้วยแสงสีขาว
เมื่อครู่ตอนที่สังหาร ระบบได้ส่งข้อความแจ้งเตือนมามากมาย ของที่ดรอปออกมาก็ไม่น้อย
“ติ๊ด, ได้รับเครื่องมือสีฟ้า: กลืนกิน”
“ติ๊ด, ได้รับอุปกรณ์สีขาว: แหวนราชันย์หนู”
“ติ๊ด, ได้รับเครื่องมือพิเศษ: ป้ายคำสั่งเรียกชุมนุม”
“ติ๊ด, ได้รับหางหนู1, แก่นเนื้อโลหิต1, เนื้อเยื่อเชื่อมต่อ*1”
ของที่ดรอปออกมาแม้จะไม่มาก แต่ก็น้อยครั้งที่จะดรอปเครื่องมือสีฟ้า
ค่อนข้างคาดหวัง หลินอันตั้งใจจะกลับไปที่รถเพื่อตรวจสอบ
ความสุขที่สุดหลังจากสังหารอสูรกลายพันธุ์ก็คือการค้นศพนี่แหละ~
และที่เกาเทียนน่าจะยังมีอุปกรณ์ที่ดรอปจาก【อสูรรถถัง】อีกด้วย
ในฐานะผู้สังหารคนแรก เขาไม่เพียงแต่เลื่อนระดับ แต่ยังสามารถได้รับอุปกรณ์ก่อนใคร
ไม่รู้ว่าโชคของเกาเทียนจะยังดีต่อไปหรือไม่…
เรียกเกาเทียนขึ้นรถมาด้วยกัน
อย่างไรเสียอสูรกลายพันธุ์และซอมบี้ก็จัดการเสร็จแล้ว ที่นี่สามารถขนย้ายธัญพืชได้อย่างสบายใจแล้ว
……..
ฝูงชนที่อยู่ไกลออกไปต่างก็วิพากษ์วิจารณ์กัน
กระทั่งผู้ปลุกพลังสามคนของฐานที่มั่นก็มีสีหน้าประหลาดใจ มองไปยังเกาเทียนที่เดินตามหลังหลินอันด้วยสายตาที่ค่อนข้างเกรงกลัว
ก่อนหน้านี้เกาเทียนในหมู่ผู้ปลุกพลังเรียกได้ว่าอยู่ท้ายสุด พลังของทักษะยังไม่สู้ปืนพกกระบอกหนึ่งเลย
ทำไมสองวันไม่เจอกัน ตามท่านหลินอันไปแล้วถึงได้น่ากลัวขนาดนี้……
ธนูนัดเดียวสังหารขั้นที่สอง ความสามารถนี้แข็งแกร่งกว่าหลี่หัวและพวกเขาสมัยนั้นมากนัก
ไม่รู้ว่าท่านหลินอันสอนอะไรเขา…
นี่เพิ่งจะกี่วันเอง…
……
“ให้ตายเถอะ…”
จางเถี่ยยังคงนั่งยองๆ อยู่หน้าเถ้าถ่านที่อสูรกายกลายเป็นอยู่ ไม่ก็ตักขึ้นมาหนึ่งกำแล้วก็เป่าให้กระจายไป
“ให้ตายสิ นี่มันกลายเป็นเถ้ากระดูกโดยตรงเลยนี่หว่า…”
ดวงตาหมีเบิกโพลง ไม่หยุดที่จะอุทาน
แม้ว่าหลินอันจะเคยบอกเขาว่าความสามารถของเกาเทียนคืออะไร แต่การได้เห็นด้วยตาตนเองกับการรู้เป็นคนละเรื่อง
เขาคิดอย่างไรก็คิดไม่ออกว่า เห็นได้ชัดว่าธนูนัดนั้นดูไม่มีพลังอะไร ทำไมจู่ๆ ก็ทำให้อสูรกายตัวใหญ่ขนาดนั้นกลายเป็นเถ้าถ่านไปได้
ได้ยินว่าทักษะของเกาเทียนต้องอาศัยความร่วมมือจากพี่หลินถึงจะมีพลังขนาดนี้ ทำไมพี่หลินไม่ช่วยข้าบ้างเล่า?
พึมพำอยู่ครู่หนึ่ง หลังจากหลุดจากร่างหมีแล้วจางเถี่ยก็โปรยเถ้าถ่านของอสูรกายทิ้งอย่างซุกซน
ให้แกทุบข้าตั้งนาน! เถ้ากระดูกก็โปรยให้หมดเลย!
หลังจากขึ้นรถแล้ว นอกหน้าต่างก็คึกคัก
เพราะอย่างไรเสียในยุคสุดท้ายความสุขของการขนย้ายธัญพืชก็ไม่น้อยไปกว่าการปล้นธนาคาร
นอกจากผู้เล่นในเมืองบางคนที่ไม่ค่อยอยากจะขยับตัว รวมตัวกันปรึกษาอะไรบางอย่าง
คนอื่นๆ ล้วนมีสีหน้ายินดีแบกกระสอบป่านโยนขึ้นรถบรรทุก
หันกลับมา
ปลายนิ้วของหลินอันลูบผ่านฝักดาบสะกดวิญญาณที่เย็นเฉียบ
เขาสังเกตเห็นแสงสว่างที่ส่องประกายขึ้นบนฝักดาบก่อนหน้านี้และลวดลายที่ถูกเติมพลัง
สีขาวถึงสีฟ้า คล้ายกับระดับของอุปกรณ์
การเพิ่มพลังจากการอัดฉีดพลังจิตจะแสดงสีที่แตกต่างกันไปตามปริมาณที่อัดฉีดเข้าไปหรือ?
แต่ว่า…
การเพิ่มพลังจากการบ่มเพาะเพียงอย่างเดียวนั้นไม่มากนัก แต่เมื่อคิดดูก็เป็นเรื่องปกติ
อุปกรณ์สีฟ้าชิ้นหนึ่ง สามารถเพิ่มพลังได้ 20% ทุกวันก็ถือว่าแข็งแกร่งอย่างยิ่งแล้ว
สะสมไว้สักสิบวันครึ่งเดือน เมื่อพูดถึงการโจมตีครั้งแรกหลังจากลงมือ ก็เพียงพอที่จะเทียบเท่ากับอุปกรณ์ระดับมหากาพย์ได้
เมื่อเทียบกับการพึ่งพาการบ่มเพาะจากฝักดาบ สิ่งที่ทำให้หลินอันประหลาดใจจริงๆ คือการอัดฉีดพลังจิตเพื่อเพิ่มความเสียหาย
ประกายดาบที่พ่นออกมานั้นพลังของมันเรียกได้ว่าน่าสะพรึงกลัว
ไม่เพียงแต่เสริมการโจมตีทางจิต แต่ยังยืดระยะการโจมตีออกไปอีกด้วย
ดาบเดียวฉีกกระชากหนูกลายพันธุ์นับพันตัว มีผลขนาดนี้ ต่อไปก็ไม่ต้องปวดหัวกับอสูรกายร่างรวมอีกแล้ว
กระทั่งเขายังสงสัยว่า หากอัดฉีดพลังจิตเข้าไปอีกหน่อย ทุกวันอัดฉีดเข้าไปบ้าง จะสามารถบ่มเพาะปราณกระบี่ในตำนานออกมาได้หรือไม่?
ค่อนข้างจะอดใจรอไม่ไหว
หลินอันตั้งใจจะกลับไปที่ฐานที่มั่นแล้วให้เวินหย่ามอบพลังจิตให้ตนเองเพื่อทดลองอีกครั้ง
หลังจากระงับความคิดแล้ว
เขาก็ตรวจสอบของที่ดรอปออกมาทีละชิ้น
เกาเทียนก็หยิบของที่เขาได้รับทั้งหมดออกมาอย่างนอบน้อม แล้วก็ยืนอยู่ข้างๆ หลินอันปรับสายธนู
ไม่มีความคิดที่จะเก็บไว้เป็นของส่วนตัวเลยแม้แต่น้อย
เขารู้ดีว่า หากไม่มีจุดอ่อนที่ดวงตาพิพากษาของพี่หลินมอบให้ เขาอย่าว่าแต่จะสังหารขั้นที่สองเลย
ซอมบี้สองสามสิบตัวก็สามารถไล่ตามเขาไปทั่วได้แล้ว
ผลงานชิ้นโบแดงในการสังหารอสูรกลายพันธุ์ขั้นที่สองคือหลินอัน รองลงมาคือจางเถี่ย แล้วก็ถึงจะเป็นเขา
ดังนั้น สำหรับของที่ดรอปออกมาเขาก็ไม่มีความคิดอะไร
“ติ๊ด, ได้รับอุปกรณ์สีขาว แหวนราชันย์หนู (อุปกรณ์สีขาว)”
“แหวนราชันย์หนู: เครื่องมือประเภทเครื่องประดับ, ผู้เล่นสามารถสวมใส่อุปกรณ์ประเภทแหวนได้สูงสุด”
“คุณสมบัติอุปกรณ์: ความว่องไว+1”
“คุณสมบัติพิเศษของอุปกรณ์: ค้นหา, หลังจากใช้พลังจิตแล้วคุณสามารถค้นหาเครื่องมือ, อุปกรณ์, พืชพลังงานจิต และสิ่งของใดๆ ที่มีพลังงานจิตอยู่ใกล้เคียงได้”
“ระยะการค้นหาสูงสุด: 100 เมตร”
“พื้นที่เก็บของในตัวเครื่องมือ: 1 ลูกบาศก์เมตร”
“คำประเมินอุปกรณ์: หนูที่ซ่อนตัวอยู่ในยุ้งฉาง, มันที่สร้างอาณาจักรขึ้นมา, เคยมีสมบัติมากมาย”
หลินอันค่อนข้างประหลาดใจที่หยิบแหวนที่แกะสลักหัวหนูขึ้นมา หลังจากปลดปล่อยพลังจิตแล้ว ในห้วงสำนึกก็เปิดพื้นที่เล็กๆ ขึ้นมาในทันที
ในพื้นที่สีดำสนิทมีของจิปาถะลอยอยู่ประปราย ส่วนใหญ่เป็นอาหารที่มนุษย์ทิ้งไว้
อุปกรณ์สีขาวก็มีฟังก์ชันเก็บของด้วยหรือ?
แม้ว่าจะมีเพียง 1 ลูกบาศก์เมตร เมื่อเทียบกับแหวนแห่งวันสิ้นโลกแล้วก็ห่างกันคนละชั้น
แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็จัดเป็นอุปกรณ์มิติที่หายาก
ตามมูลค่าในชาติก่อน แลกกับรถบรรทุกที่เต็มไปด้วยสาวงามก็ไม่มีปัญหา
อัดฉีดพลังจิตเข้าไป
สีหน้าของหลินอันค่อนข้างแปลก มองดูของในแหวนแล้วก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
(เพชร, แหวนทอง, หินที่ไม่รู้จักชื่อ, เนย, เค้กครีมที่เสียแล้ว, ช็อกโกแลต...)
สมแล้วที่เป็นหนู ซ่อนแต่ของที่มนุษย์ทิ้งไว้
เพียงแต่ไม่รู้ว่าทำไมมันถึงถูกระบบตัดสินว่าเป็นอสูรกลายพันธุ์ เป็นเพราะห่อหุ้มอสูรกลายพันธุ์ไว้หรือ?
บางทีศพขั้นที่หนึ่งนั่นอาจจะสามารถไขข้อสงสัยนี้ได้
ช่างเถอะ ก็ไม่รีบร้อนที่จะสำรวจปัญหานี้
หลินอันยังคงสำรวจของที่ดรอปจาก【อสูรรถถัง】ต่อไป
เกาเทียนไม่ได้โชคดีเหมือนครั้งก่อน ครั้งนี้อสูรกลายพันธุ์ที่ตายในมือของเขาดรอปของออกมาเพียงสามชิ้น
หนังสือทักษะหนึ่งเล่ม, เครื่องมือหนึ่งชิ้น, วัสดุหนึ่งชิ้น
ปลายนิ้วสัมผัส
“ติ๊ด, ได้รับหนังสือทักษะ, ผิวเหล็กกล้า (ระดับ B)”
“ติ๊ด, ได้รับแก่นพลังงาน (เครื่องมือสีขาว)”
“ติ๊ด, ได้รับกระดูกสันหลัง【อสูรรถถัง】 (วัสดุสีขาว)”