พิชิตเกมส์วันสิ้นโลก ด้วยระบบผู้กอบกู้ - บทที่ 214: การเคลื่อนย้ายข้ามมิติ
“แผนการหัวอัน…ฉู่อัน?”
หลินอันทวนซ้ำเบาๆ ไม่รู้ทำไม เขารู้สึกเหมือนเคยได้ยินชื่อแผนการนี้ที่ไหนมาก่อน หรืออาจเป็นเพราะมันคล้ายกับคำว่า “หลงอัน” ที่แวบเข้ามาในความทรงจำ
ฉู่อันพยักหน้า ก่อนจะเริ่มอธิบาย
“ก่อนอื่น ผมจะตอบคำถามเกี่ยวกับสถานะของโม่หลิง”
“สถานะของเธอท่านไม่ต้องกังวล รอให้การหลอมรวมกับร่างวิญญาณเสร็จสมบูรณ์ ระบบจะสร้างหน้าต่างข้อมูลส่วนตัวขึ้นมาใหม่ กระบวนการนี้คล้ายกับการปลุกพลังของผู้เล่น”
“และโดยเนื้อแท้แล้ว โม่หลิงคือสมาชิกในทีมที่ท่านไม่ต้องเป็นห่วงที่สุด ในฐานะร่างอยู่ร่วม…”
หลินอันอดไม่ได้ที่จะขัดจังหวะ
“ทำไมคุณถึงได้รู้เรื่องของพวกเราอย่างทะลุปรุโปร่ง?”
“ข้อมูลที่ผมไม่ได้เปิดเผย ทำไมคุณถึงรู้?”
“เป็นเพราะพรสวรรค์ของคุณ หรือทักษะ?”
“หรือว่า…คุณก็กลายเป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษไปแล้ว?”
ฉู่อันส่ายหน้า เป็นนัยว่าปัญหานี้จะอธิบายในภายหลัง
“ท่านไม่ต้องกังวลว่าผมจะเป็นภัยคุกคามต่อพวกท่าน รอให้ผมพูดจนจบแล้วท่านก็จะเข้าใจเอง”
“มาพูดเรื่องของโม่หลิงกันต่อเถอะ”
“ในฐานะร่างอยู่ร่วม ความสามารถในการอยู่รอดของเธอไม่ได้ด้อยไปกว่าพวกซอมบี้เลย”
“ในสถานะปกติ ต่อให้ไม่ได้หลอมรวมกับร่างวิญญาณ ขอเพียงศีรษะของเธอไม่ถูกบดขยี้จนแหลก เธอก็จะไม่ตายเช่นกัน”
“หัวหลุด…หัวใจแตกสลาย…สำหรับเธอแล้วล้วนสามารถซ่อมแซมได้”
“แต่ว่า…พวกท่านคงจะไม่ได้ลองทำดูหรอกนะ”
หลินอันชะงักไปเล็กน้อย เขารู้เพียงว่าร่างอยู่ร่วมสามารถควบคุมซอมบี้ได้ แต่ไม่เคยคิดเลยว่าโดยเนื้อแท้แล้วมันคือครึ่งคนครึ่งซอมบี้
ดังนั้น…โม่หลิงอันที่จริงแล้วอึดมากงั้นหรือ?
ฉู่อันหยุดไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ
“โม่หลิงตอนนี้อยู่ในสถานะหลอมรวมกับร่างวิญญาณ ซึ่งสิ่งที่เรียกว่าร่างวิญญาณก็คือส่วนหนึ่งของทารกปีศาจ”
“รอให้เธอหลอมรวมเสร็จแล้ว ท่านก็จะสามารถเห็นข้อมูลที่เกี่ยวข้องได้เอง ที่นี่ผมก็จะไม่พูดมากความ”
“ต่อไปผมจะเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นที่นี่ให้ท่านฟังสั้นๆ”
“ตอนแรก: ในโรงเรียนประถมเฟิงหัวมีเด็กสาวคนหนึ่งตั้งท้องก่อนวัยอันควร และแอบคลอดลูกในห้องเรียนเพียงลำพัง เนื่องจากการคลอดที่ไม่ถูกสุขลักษณะ เด็กสาวจึงเสียเลือดมากจนเสียชีวิต ส่วนทารกในครรภ์ก็เสียชีวิตเช่นกัน”
“หลังจากวันสิ้นโลกอุบัติขึ้น ไวรัสได้เปลี่ยนเด็กสาวให้กลายเป็นซอมบี้ ด้วยสาเหตุที่ไม่ทราบได้ ซอมบี้ตนนั้นได้นำทารกออกมาแล้วกินเข้าไป ในระหว่างนั้นก็ได้ทำศีรษะของทารกที่ตายแล้วหัก ทำให้ทารกไร้ศีรษะปรากฏขึ้น”
“ด้วยความแค้นที่ตายตั้งแต่ยังไม่เกิด และความปรารถนาที่จะได้ถือกำเนิดอย่างแท้จริง ทารกที่ตายแล้วจึงได้กลายเป็นเหตุการณ์ลี้ลับภายใต้การควบคุมของระบบ:【ทารกปีศาจ】”
“และตอนที่พวกเราเข้าเมืองเล็กๆ แห่งนี้ ก็ได้ถูกทารกปีศาจโจมตี หลังจากที่เห็นวิธีการฆ่าของมันเป็นครั้งแรก พวกเราก็ได้พบร่างซอมบี้หญิงสาวที่นี่ และภายใต้การอนุมานอย่างง่ายๆ ก็ได้เย็บศีรษะของทารกปีศาจกลับเข้าไป เพื่อขัดขวางเหตุการณ์คนหาย”
“แต่น่าเสียดายที่ผมไม่คิดว่าหลังจากเย็บศีรษะของทารกปีศาจเข้าไปแล้ว จะทำให้มันเกิดสติปัญญาขึ้นมา ในขณะเดียวกัน ซอมบี้ก็ได้บุกโจมตีที่ตั้งค่ายของพวกเราจนแตกพ่าย”
“ดังนั้น ผมจึงทำได้เพียงเลือกที่จะถอดศีรษะของทารกปีศาจออกอีกครั้ง และผนึกไว้ในร่างของซอมบี้หญิงสาวตนเดิม ภายใต้การจัดการของผม ร่างซอมบี้ตนนั้นไม่สามารถช่วยให้มันถือกำเนิดได้สำเร็จ”
“ดังนั้น ทารกปีศาจจึงแยกร่างที่สองออกมา สิงสู่ในซอมบี้ตนอื่นเพื่อพยายามจะถือกำเนิดอย่างสมบูรณ์”
“หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น ท่านก็น่าจะรู้ดีอยู่แล้ว”
“ส่วนทำไมทารกปีศาจหลังจากที่สลับหัวกับโม่หลิงแล้วถึงได้ตามพวกท่านมา ข้อนี้ท่านน่าจะคิดออก มันไม่ได้อยากจะตามพวกท่านมา แต่มันตั้งใจจะกลับไปที่ห้องเรียนเพื่อถือกำเนิดอย่างสมบูรณ์ ทว่าร่างกายไม่ใช่ของมัน มันจึงอยู่ภายใต้การควบคุมของโม่หลิงและได้กลับขึ้นรถไป”
“ดังนั้น ตอนที่พวกท่านอยู่ห่างจากเมือง ทารกปีศาจจึงทำได้เพียงเลือกที่จะลงมือฆ่าคน เพื่อบีบบังคับให้พวกท่านกลับมาที่เมืองเล็กๆ แห่งนี้”
หลินอันได้ยินดังนั้นสายตาก็สั่นไหว เขาเอ่ยขึ้นทันที
“ดังนั้น โม่หลิงสองคนเจอกันก็จะไม่เกิดการถือกำเนิดอย่างสมบูรณ์ มีเพียงสามอย่าง…หัวของร่างแยก, ร่างกายของโม่หลิง และร่างหลักของทารกปีศาจ…เจอกันพร้อมกันถึงจะถือกำเนิดอย่างสมบูรณ์”
“ข้อนี้…คุณก็หลอกผมอีกแล้ว”
“แน่นอนว่า…จากสถานการณ์ตอนนั้นมันก็ไม่มีอะไรแตกต่าง”
“อีกอย่าง…การจัดการในห้องเรียนเป็นอย่างไร? แล้วคุณอยู่ในสถานะอะไร?”
สีหน้าของฉู่อันไม่เปลี่ยนแปลง เขาเอ่ยปากอย่างเฉยเมย
“การบั่นศีรษะของทารกปีศาจล่วงหน้ามีแต่ข้อดี ผมไม่พูดแบบนั้น คุณก็คงไม่เด็ดขาดขนาดนั้น”
“ส่วนกระดาษเงินกระดาษทองบนพื้น เป็นทหารที่ตั้งค่ายอยู่โปรยไว้เฉยๆ ไม่มีนัยพิเศษอะไร และกระดาษสีดำบนกระจก ก็เพื่อแยกพื้นที่ออกมาให้สะดวกต่อการทดลองของผม”
“ส่วนผม?”
มุมปากที่แข็งทื่อของเขายกขึ้น ราวกับหุ่นยนต์ที่กำลังจำลองรอยยิ้ม
“ผมได้สับเปลี่ยนอวัยวะภายในของตัวเอง กับอวัยวะของซากสตรีตนนั้น”
!!?
หลินอันชะงักไปอย่างกะทันหัน เขาเอ่ยปากถามโดยสัญชาตญาณ
“ทดลอง? คุณกำลังทำการทดลองอะไร?”
“แล้วคุณไม่ได้บอกว่าร่างหญิงสาวเป็นซอมบี้หรอกหรือ!? คุณจะไปสับเปลี่ยนอวัยวะภายในของเธอทำไม!?”
ฉู่อันก้มหน้ามองหน้าอกของตนเอง ก่อนจะเอ่ยขึ้นช้าๆ
“ซอมบี้บุกค่ายจนแตกพ่าย ทารกปีศาจฟื้นคืนสติปัญญา ในสถานการณ์ตอนนั้นผมแทบจะตายอย่างแน่นอน”
“เพื่อหาทางรอด ผมจึงทำได้เพียงเลือกที่จะทำเช่นนี้”
“ร่างซอมบี้หญิงสาวได้รับคุณสมบัติลี้ลับจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น อวัยวะภายในของเธอสามารถทำให้ผมเปลี่ยนเป็นกึ่งร่างวิญญาณได้ เหมือนกับโม่หลิง เรื่องนี้ก็ไม่ยากที่จะเข้าใจ”
“ส่วนทำไมผมถึงทำได้ถึงขนาดนี้ หลังจากตอบคำถามเสร็จแล้วผมจะแสดงหน้าต่างคุณสมบัติของผมให้ดู เมื่อท่านดูจบแล้วก็จะเข้าใจเอง”
“และปัญหาของการทดลอง…”
ชายผู้นั้นพลันโบกไม้โบกมือขึ้นมา ราวกับกำลังแสดงอารมณ์ตื่นเต้น เพียงแต่บนใบหน้าที่เรียบเฉยราวกับไพ่โป๊กเกอร์ มันกลับทำให้คนดูรู้สึกผิดปกติอย่างยิ่ง
หลังจากแสดงอารมณ์ตื่นเต้นของตนเองเสร็จแล้ว น้ำเสียงของฉู่อันก็พลันสูงขึ้น
“อันที่จริงคุณก็พบช่องโหว่หนึ่งแล้วใช่ไหม”
“เห็นได้ชัดว่าเป็นทารกปีศาจบนรถที่ทำให้สหายของคุณหายไป”
“แต่หลังจากที่คุณเย็บทารกปีศาจในห้องเรียนเสร็จแล้ว สหายของคุณกลับถูกปล่อยออกมาและปรากฏตัวขึ้นในห้องเรียน”
“นี่มันไม่สมเหตุสมผลใช่ไหม?”
หลินอันพยักหน้าอย่างลังเล เขาสังเกตเห็นรายละเอียดข้อนี้ แต่ก็คิดว่าเป็นเพียงความพิเศษของเหตุการณ์ลี้ลับเท่านั้น
ฉู่อันดูเหมือนจะอ่านความคิดของเขาออก เขาถอนหายใจด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“ดูท่าแล้ว…คุณก็ยังไม่ตระหนักว่านี่หมายความว่าอย่างไร”
“ทารกปีศาจทั้งสองตน ล้วนมีความสามารถร่วมกัน…แบ่งปันร่างหลัก…แบ่งปันมิติพิเศษที่ใช้เก็บมนุษย์ที่หายไป”
“ถอดหัวของทารกปีศาจตัวใดตัวหนึ่งออก พวกเราก็จะเริ่มหายไปทีละคนจากบริเวณใกล้เคียงกับตัวที่ถูกถอดหัว”
“เย็บหัวของตัวใดตัวหนึ่งเข้าไป มนุษย์ที่หายไปก็จะปรากฏตัวขึ้นจากบริเวณใกล้เคียงกับตัวที่ถูกเย็บหัว”
“ดังนั้น…”
หลินอันฟังจบก็ตัวสั่นสะท้าน เขาเข้าใจแล้วว่าฉู่อันต้องการจะพูดอะไร…และสิ่งที่เรียกว่าการทดลองคืออะไรกันแน่!
“ความหมายของคุณคือ…”
“ศีรษะของทารกปีศาจทั้งสองหัว…”
“อันที่จริงสามารถใช้เป็นประตูเคลื่อนย้ายข้ามมิติได้!?”
ฉู่อันพยักหน้าถี่ๆ พูดด้วยความเร็วสูง
“ถูกต้อง!”
“สมมติว่าผมอยู่ที่เมืองหลวง ส่วนคุณอยู่ที่เมืองเล็กๆ แห่งนี้ พวกเราสองคนต่างก็ถือทารกปีศาจคนละตัว คุณเพียงแค่ต้องถอดหัวออก คนข้างกายคุณก็จะถูกส่งไปยัง ‘ที่เก็บของ’ ในมิติพิเศษ”
“และผม…เพียงแค่ต้องประกอบหัวของทารกปีศาจฝั่งผมเข้าไป คนที่หายไปก็จะปรากฏตัวขึ้นข้างกายผมในทันที!”
“โดยไม่สนพลังงาน...ไม่สนเวลา…ไม่สนพื้นที่…ไม่สนระยะทาง…และไม่สนจำนวนคน!”
“การเคลื่อนย้ายข้ามมิติที่สมบูรณ์แบบครั้งหนึ่งก็เสร็จสิ้นแล้ว!!”
ฉู่อันตัวสั่นสะท้าน เขายกศีรษะของทารกปีศาจขึ้นสูง พึมพำกับตัวเอง
“นี่คือพลังแห่งมิติที่อารยธรรมของเราเฝ้าตามหาอย่างขมขื่น แต่กลับไม่เคยได้เห็นแม้แต่เงา”
“นี่คือสิ่งประดิษฐ์สูงสุดที่เทียบเคียงได้กับรูหนอนระหว่างดวงดาว!”
“มันคือความหวังของอารยธรรมมนุษย์เราที่จะก้าวไปสู่ทะเลดาว!”
“กระทั่ง…”
“พวกเราสามารถอาศัยมัน…หนีออกจากเกมวันสิ้นโลกนี้ได้…”
YOU MAY ALSO LIKE
