พิชิตเกมส์วันสิ้นโลก ด้วยระบบผู้กอบกู้ - บทที่ 262: หัวใจหลอมรวม

บนลานกว้างที่เต็มไปด้วยหลุมบ่อ ไททันคำราม

จางเถี่ยลากร่างของตนเอง เดินโซซัดโซเซมาอยู่หน้าอสูรกาย เตะขึ้นไปอย่างอ่อนแรงทีละครั้ง

“แกมันไม่ใช่ว่าเก่งนักเหรอ!?”

“ให้แกมาทุบข้า!”

“ร้องโอดโอยอะไรกันนักหนา”

ไม่มีเวินหย่าอยู่ เจ้าหมีโง่กล้าเปิดใช้ทักษะฟื้นฟูเลือดเนื้อได้เพียงครั้งเดียว บาดแผลบนตัวฟื้นฟูไม่เร็วเท่าไหร่ แม้ร่างกายจะไม่มีแรง แต่เสียงยังคงดังอยู่

“เม้ง!!”

พลังชีวิตของอสูรกลายพันธุ์ระดับสองนั้นเหนียวแน่น อสูรกายหลังจากถูกจางเถี่ยเตะติดต่อกันสองสามครั้ง ก็เหลือเพียงศีรษะที่โล่งเตียนหันไปมา ส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธ

ฝูงชนที่กำลังดูอยู่บนชั้นสองตกใจ รีบหลบไปข้างหลังอีกครั้ง

ธนูในมือของเกาเทียนไม่หยุด ยิงสังหารซอมบี้ประปรายที่พุ่งออกมาจากโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว เช่นเดียวกับทุกคน เขามองไปยังหลินอันด้วยความประหลาดใจ เพียงแต่ขาดความเกรงกลัวในสายตาของคนอื่นๆ

หัวหน้าหลินก็คือหัวหน้าหลิน…ทุกครั้งที่ลงมือก็อลังการขนาดนี้ คาดเดาขีดจำกัดพลังของหัวหน้าหลินไม่ได้เลยว่าอยู่ที่ไหน

เพียงแต่นึกถึงว่าครั้งนี้ตนเองถึงกับไม่สามารถกระตุ้นผลสังหารได้ ในใจของเกาเทียนก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แม้ว่าหัวหน้าหลินจะบอกว่าไททันค่อนข้างจะพิเศษ และระดับก็สูงกว่าอสูรรถถังเล็กน้อย ถึงได้ทำให้พลังจิตสิ้นเปลืองเร็วเกินไป แต่เขาก็ยังคงรู้สึกว่าตนเองยังอ่อนแออยู่

ไม่รู้ว่าตนเองเมื่อไหร่ถึงจะสามารถแข็งแกร่งเหมือนกับหัวหน้าหลินได้

โดยไม่รู้ตัว…จิตใจของเกาเทียนก็ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างมหาศาล จากผู้ปลุกพลังที่ “ขยะ” ที่สุดในวิทยาลัย จนถึงตอนนี้ที่ไม่ให้ความสำคัญกับระดับสองทั่วไปแล้ว ทั้งหมดล้วนเป็นเพราะประสบการณ์ในช่วงเวลานี้

เพียงแต่…จิตใจแบบนี้หากผู้ปลุกพลังคนอื่นรู้เข้า ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจะต้องกระอักเลือด อย่างในช่องสนทนา ผู้ปลุกพลังทั่วไปสังหารอสูรกลายพันธุ์ระดับหนึ่งได้ก็สามารถกลายเป็นผลงานที่น่าอวดอ้างได้แล้ว อยากจะโพสต์สองสามข้อความประกาศพลังของตนเอง ไม่ต้องพูดถึงอสูรกลายพันธุ์ระดับสองเลย

ยกตัวอย่างเช่น ผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่งที่ถูกเขตสงครามเมืองหลวงผลักดันออกมา พลเอกหลิงฮ่าว ผลงานที่แข็งแกร่งที่สุดที่เขาประกาศออกมาก็เป็นเพียงการสังหารระดับสองขั้นสูง ถึงกระนั้น ภายใต้การประชาสัมพันธ์อย่างเต็มที่ของทางการ พลเอกหลิงฮ่าวก็ได้รับการประเมินจากทั้งเขตสงครามหัวเซี่ยว่าเป็นผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่ง ความหวังแห่งการฟื้นฟู

ไม่ไกลนัก หวังคุนกุมไหล่เดินมาอย่างหวาดหวั่น ก้มศีรษะลง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ เมื่อเทียบกับความประหลาดใจและความเกรงกลัวของคนอื่นๆ แล้ว ความตกตะลึงในใจของเขามีแต่จะมากกว่า

เขา “ต่อสู้” กับอสูรกายมาแล้ว ย่อมรู้ดีถึงความน่าสะพรึงกลัวของอสูรกลายพันธุ์ระดับสอง ความเสียหายจากการเฉี่ยวโดนเล็กน้อยก็สามารถทำให้ตนเองสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ได้แล้ว…นี่จะสู้ได้อย่างไร?

หัวเราะอย่างขมขื่น…เยาะเย้ยตนเอง…ตนเองกระทั่งการป้องกันของอสูรกายก็ยังทะลวงไม่ได้ ส่วนหลินอันตั้งแต่ลงมือจนจบมีถึงหนึ่งวินาทีหรือไม่? เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว ช่องว่างของพลังระหว่างคนทั้งสองทำให้เขาค่อนข้างจะสิ้นหวัง

หากไม่ใช่เพราะเห็นกับตาว่าไททันเน่าเปื่อยถูกเฉือนจนกลายเป็นท่อนมนุษย์ เขาฆ่าให้ตายก็ไม่เชื่อว่านี่คือสิ่งที่ผู้เล่นในขั้นปัจจุบันจะทำได้

เมื่อนึกถึงว่าตนเองก่อนหน้านี้ถึงกับแอบเยาะเย้ย, ดูถูกผู้แข็งแกร่งเช่นนี้ เขาก็รู้สึกว่าตนเองเหมือนกับตัวตลกตัวใหญ่ ความโลภ, ความคิดที่จะลงมือ ในวินาทีที่หลินอันลงมือ ก็ถูกลบออกจากใจของเขาโดยสิ้นเชิง

พลังระดับนี้…หากเขายังกล้าที่จะเกิดความคิดชั่วร้าย นั่นไม่ใช่ว่าสมองมีปัญหา…？ หาที่ตายก็ไม่ใช่แบบนี้

หวาดกลัวขึ้นมาในใจ…โชคดีที่มันทวายังไม่ได้ส่งออกไป โชคดีที่ตนเองไม่ได้พูดจายั่วยุ

ฝูงชนสังเกตเห็นหวังคุนที่เดินมา หลายคนมีสีหน้าซับซ้อน พวกเขาตลอดทางก็อยู่รอดภายใต้การคุ้มครองของหวังคุน ก็เคยเห็นพลังของพี่หวัง หมัดร้อยแยกคู่หนึ่งน่ากลัวอย่างยิ่ง ซอมบี้ทั่วไปแตะโดนก็ตาย ภายใต้การทุบด้วยความเร็วสูง กระทั่งรถถังหุ้มเกราะก็สามารถทุบให้กลายเป็นกองเศษเหล็กได้

ในความคิดของพวกเขา…เดิมทีคิดว่าทั้งหัวเซี่ยก็ไม่มีใครแข็งแกร่งไปกว่าพี่หวังมากนัก ไม่คิดว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในเวลาเพียงไม่กี่นาทีนี้ จะพลิกผันการรับรู้ของพวกเขาโดยสิ้นเชิง

ทำไมช่องว่างถึงได้ใหญ่ขนาดนี้? พี่หวังกับชายที่ถือดาบไม่ใช่ว่าล้วนเป็นระดับหนึ่งหรอกหรือ?

ไม่เพียงแต่พวกเขาคิดไม่ออก หลี่เหล่ยกับหวังคุนยิ่งคิดไม่ออก

เดินไปอยู่ข้างอสูรกาย หวังคุนมองไททันเน่าเปื่อยที่ดิ้นรนคำรามไม่หยุดอย่างยากที่จะบรรยาย ก๊าซสีเขียวที่พ่นออกมาจากปากอสูรกายเหมือนกับปิดวาล์วแล้ว ทุกครั้งที่คำรามก็มีเพียงน้ำสีเขียวหยดเล็กๆ ออกมา เขาอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมองดาบสีแดงเข้มที่บางเฉียบในมือของหลินอัน ในใจประหลาดใจไม่แน่นอน

ควบคุมดาบในความว่างเปล่า…นี่มันพรสวรรค์อะไรกันแน่? เขาเป็นผู้ปลุกพลังระดับหนึ่งจริงๆ หรือ? หรือว่า…เป็นผู้เล่นจริงๆ หรือ?

หากไม่ใช่เพราะหลินอันดูเหมือนจะมีรูปลักษณ์ภายนอกของมนุษย์ มิเช่นนั้นเขาคงจะสงสัยจริงๆ ว่าหลินอันที่ถือดาบนั้นอันที่จริงแล้วคืออสูรกาย

ครั้งนี้ เขามองไปยังเครื่องสวมใส่บนตัวของหลินอันก็ไม่มีความคิดโลภอีกต่อไป เสียดายที่ตนเองก่อนหน้านี้ยังคิดว่าเครื่องสวมใส่มากมายขนาดนี้จะต้องอาศัยผลงานของเด็กสาวโม่หลิง ตอนนี้ดูท่าแล้ว หลินอันไม่จำเป็นต้องขับไล่ซอมบี้เลย พลังระดับนี้…คนเดียวดาบเดียวฆ่าจากหัวเมืองจรดท้ายเมืองก็ไม่มีแรงกดดันอะไรมากนัก

ถอนหายใจเข้าลึกๆ หวังคุนกระโดดขึ้นไปชั้นสองอย่างเงียบๆ ก้มหน้าไม่กล้าคิดอะไรมาก

เพียงแต่สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ หลินอันระเบิดพลังแม้จะแข็งแกร่งแต่ก็ไม่ยั่งยืน หนึ่งวินาที “ฆ่า” ไททันเน่าเปื่อย แต่พลังจิตที่สิ้นเปลืองไปก็มหาศาลเช่นกัน ต่อให้มีก่อนหน้านี้ตามความคิดของทักษะที่สร้างขึ้นเอง ฝืนจำลองทักษะคุกกระบี่ออกมา แต่การสิ้นเปลืองพลังจิตก็ยังคงไม่น้อย

การใช้หนามเทพติดต่อกันทำลายการป้องกันพื้นผิวของอสูรกาย แล้วก็อาศัยคุณสมบัติการตัดด้วยการสั่นสะเทือนของโลหิตดับสูญ ถึงได้สร้างผลลัพธ์เช่นนี้ พลังต่อสู้สูงสุดระดับนี้ หากไม่มีการสนับสนุนจากเวินหย่า ด้วยพลังจิตในปัจจุบันของหลินอันอย่างมากก็สนับสนุนได้สามวินาที หลังจากสามวินาที หลินอันก็ทำได้เพียงอาศัยร่างกายในการต่อสู้ กระทั่งสัญชาตญาณการต่อสู้ก็เปิดใช้งานไม่ได้

แต่ข้อจำกัดต่างๆ เหล่านี้หลินอันก็จะไม่พูดออกไป เช่นเดียวกับหลักการที่หลินอันยึดถือ…เขาไม่ลังเลที่จะระเบิดพลังที่แข็งแกร่งที่สุดของตนเองออกมา มีเพียงการทำเช่นนี้ถึงจะสามารถข่มขู่คนชั่ว ลดปัญหาที่ไม่จำเป็นได้ ขอเพียงไพ่ตายยังอยู่ พลังที่แสดงออกมาภายนอกย่อมต้องแข็งแกร่งที่สุดเท่าที่จะทำได้

เมินเฉยต่อฝูงชนที่ยังคงอยู่ในอาการตกตะลึง เขาพลิกมือขวา โลหิตดับสูญถูกโยนกลับเข้าแหวน กลับกันปรากฏขึ้นมาเป็นหัวใจที่กำลังเต้นอยู่

หลี่เหล่ยที่จ้องมองเขาอยู่ตลอดเวลาหายใจติดขัด ในห้วงสำนึก…เสียงชราภาพก็พลันร้องตะโกนด้วยความตกใจ

ยุทโธปกรณ์มิติ! หัวใจที่อย่างน้อยก็ดรอปจากระดับสองขั้นสูง!

ท่ามกลางความตกตะลึงที่ไร้เสียง หลินอันไม่ได้ยิน

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย เพียงแค่กำลังคิดว่าจะใช้หัวใจหลอมรวมโดยตรงเลยหรือไม่

ติ๊ด, ตรวจพบอสูรกลายพันธุ์ที่บาดเจ็บสาหัส, ระดับ 1 【อสูรโลดทะยาน】, ระดับสอง【ไททันเน่าเปื่อย-เทียม】, จะหลอมรวมหรือไม่?

หลังจากหลอมรวมอสูรกลายพันธุ์แล้วจะเกิดการเปลี่ยนแปลงที่ไม่รู้จัก, พลังหลังจากหลอมรวม: ต่ำสุดระดับ 2 ขั้นกลาง – ระดับ 2 ขั้นสูง

เวลาที่คาดว่าจะใช้ในการหลอมรวม: 18 ชั่วโมง

หลอมรวมไหม? หรือว่าจะหาอีกสักตัวระดับสอง?

หัวใจในมือเต้นระรัว…กระทบใจคน