พิชิตเกมส์วันสิ้นโลก ด้วยระบบผู้กอบกู้ - บทที่ 94: ก็แค่หนอนตัวหนึ่ง
ความสำนึกผิดเป็นของจริง การอ้อนวอนก็เป็นของจริง
แม้จะไม่รู้ว่าหลินอันมีวิธีใดที่จะขัดขวางหนอนทรายได้ แต่เมื่อเห็น【โพโทอิ】หยุดนิ่งอยู่ไม่ไกลจริงๆ แล้ว หลินอันก็คือฟางเส้นสุดท้าย
บนโลกนี้ไม่มีความจริงที่สมบูรณ์แบบ และไม่มีคำโกหกที่สมบูรณ์แบบ
คำพูดของพวกเขา จากมุมมองหนึ่งแล้วก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ
เมื่อคำโกหกเจือปนความจริงถึงเจ็ดส่วน ผู้ปลุกพลังทุกคนที่ก่อนหน้านี้คิดจะลงมือ ในตอนนี้ในใจก็เต็มไปด้วยความสำนึกผิดอย่างแท้จริง
อสูรร้ายแข็งแกร่งเกินไป คิดไปแล้วการโจมตีแบบกลุ่มก่อนหน้านี้ก็ไม่ได้ผล เป็นพวกเขาที่ประเมินความสามารถของตัวเองสูงเกินไป
ส่วนใหญ่แล้วการที่หนอนทรายแกล้งตายเมื่อครู่เป็นฝีมือของหลินอันที่ลงมืออย่างลับๆ ท้ายที่สุดแล้วผู้ปลุกพลังสายพลังจิตมีวิธีการที่ลึกลับ พวกเขาไม่สังเกตก็เป็นเรื่องปกติ
ในชั่วขณะหนึ่งฝูงนักศึกษาธรรมดาที่หนีมาก็พลุ่งพล่าน
“พวกแกทำแบบนี้ทำไม!”
“ทำไมต้องทำให้พวกเราตายไปมากมายขนาดนี้!?”
เด็กสาวจากคณะนาฏศิลป์ใบหน้าเปื้อนน้ำตา ในฐานะผู้ที่มีพละกำลังน้อยที่สุด พวกนางก็ตายในปากหนอนทรายมากที่สุดเช่นกัน
“ผู้ปลุกพลัง!? พวกแกก็คู่ควรที่จะถูกเรียกว่าผู้ปลุกพลังเหรอ!”
“พวกแกมันก็แค่กลุ่มเดรัจฉานที่เห็นคนตายแล้วไม่ช่วย ใจหมา! กินดีอยู่ดีที่สุด! พวกเราประหยัดทุกอย่างเพื่อจัดหาให้พวกแก!”
เด็กหนุ่มที่ถูกจางเถี่ยช่วยไว้ก่อนหน้านี้และเพื่อนก็ด่าทอผู้ปลุกพลังที่วิ่งหนีไปก่อนหน้านี้
“พอมีอันตรายจริงๆ พวกแกกลับเอาแต่หนีเอาตัวรอด!”
ทุกคนนึกถึงหมีดำที่เป็นผู้ปลุกพลังเหมือนกัน เมื่อเปรียบเทียบกันแล้วก็รู้สึกว่าผู้ปลุกพลังในวิทยาลัยของตัวเองช่างขี้ขลาดตาขาวเสียจริง
หวงเจิ้งและคนอื่นๆ ในใจหัวเราะอย่างขมขื่นมองดูนักศึกษาที่ตื่นเต้นอยู่ใต้เวที ในใจรู้ดีว่าหลังจากเรื่องนี้ ต่อให้หลินอันไม่ได้ชี้นำอย่างจงใจ
รอยร้าวครั้งใหญ่ก็จะเกิดขึ้นระหว่างคนธรรมดาและผู้ปลุกพลังในวิทยาลัย
นี่ก็อยู่ในการคำนวณของเขาด้วยหรือ?
อธิการบดีหวงเจิ้งเหลือบมองแผ่นหลังของหลินอันอย่างลับๆ ในใจหนาวเยือก
ต่างจากฝูงชนที่อารมณ์พลุ่งพล่าน หลินอันเพียงแค่ลูบหัวมังกรดำ ในใจสงบนิ่ง
“ถอนอำนาจมังกร”
อำนาจมังกรที่มองไม่เห็นสลายไป หนอนทรายที่เดิมทีลังเลอยู่ไม่ไกลจากเวทีก็เคลื่อนไหวอีกครั้ง
เมื่อไม่มีสมอง มันก็ไม่คิดอะไรเลย
“ซี่!”
ร่างมหึมาเร็วราวกับสายฟ้า
ปากที่เต็มไปด้วยฟันแหลมคมของหนอนทรายพลันพุ่งเข้าใส่ฝูงชนที่หนาแน่น หมอกเลือดลอยขึ้น ชิ้นส่วนแขนขาและแขนปลิวไปด้านนอกราวกับเศษหินที่เกลื่อนพื้น
“อ๊าาาา!”
เหล่านักศึกษากรีดร้อง โหยหวน ในตอนนี้ทุกคนรวมตัวกันอยู่ด้วยกัน ทุกครั้งที่หนอนทรายยื่นหัวออกมาก็สามารถกินคนได้เป็นร้อยๆ คน
เด็กสาวขี้ขลาดบางคนปิดหน้าร้องไห้ แม้แต่คนที่ใจกล้ากว่าก็ทำได้เพียงถอยหลังไม่หยุดด้วยสายตาที่หวาดกลัว
“ผู้ปลุกพลังของพวกเราอยู่ที่ไหน! เข้าไปสิ! รีบลงมือสิ!”
ผู้ปลุกพลังที่ปะปนอยู่ในฝูงชนหันหลังวิ่งหนีโดยตรง
ลงมือ? ล้อเล่นอะไรกัน!
ทักษะของพวกเขาทั้งหมดโจมตีหนอนทรายก็ไม่มีปฏิกิริยาแม้แต่น้อย เมื่อถูกทำให้ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ เขาก็คิดเพียงแต่จะหนีไปให้ไกลที่สุด
“อสูรร้าย! ข้าจะสู้ตายกับแก!”
“พลังยักษ์ขยาย!”
เด็กหนุ่มจากคณะพละคนหนึ่งเห็นหนอนทรายโจมตีอีกครั้ง และเป้าหมายก็คือเด็กสาวที่เขารัก ด้วยความโกรธและร้อนใจ เขาไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น เปิดใช้งานทักษะกระโดดสูงขึ้น พุ่งเข้าใส่หนอนทราย
“ปัง”
หนอนทรายเหวี่ยงตัวอย่างไม่ใส่ใจ
ในความมืดมิดหมอกเลือดก้อนหนึ่งระเบิดออกกลางอากาศ ฝนเลือดโปรยปรายลงมา
เด็กหนุ่มคนเดียวที่รวบรวมความกล้าหาญ ในหน้าหนอนทรายไม่สามารถทนได้แม้แต่ครึ่งวินาทีก็กลายเป็นกองเนื้อ
เมื่อเขาตายไป ฝูงชนราวกับถูกสูบเอาสติสัมปชัญญะสุดท้ายไปจนหมดสิ้น เกือบจะตกอยู่ในความสิ้นหวังอย่างที่สุด
“ซี่!”
“หัวหน้าหลิน!”
หนอนทรายเริ่มการสังหารหมู่ ฝูงชนที่ไม่มีที่หนีมองไปยังหลินอันบนเวทีด้วยความหวังสุดท้าย
“เวินหย่า เปิดใช้งานการเสริมพลังจิตให้ทุกคน!”
หลินอันเสียงสงบ
การแสดงเริ่มขึ้นแล้ว!
เมื่อหนอนทรายโจมตีอีกครั้ง ในสายตาของทุกคนเวลาดูเหมือนจะไหลช้าลง
ปากที่น่าเกลียดน่ากลัวมาถึงตรงหน้า กลิ่นคาวเลือดที่เข้มข้นพ่นออกมาจากปากหนอนทราย
“ท่านหลินอันขอให้ท่านลงมือด้วยเถอะครับ!”
ในขณะที่ทุกคนคิดว่าต้องตายอย่างแน่นอน
เสียงตะโกนต่ำๆ ดังขึ้นข้างหูของทุกคน
พลังระเบิด!
พละกำลัง+2, ความว่องไว+2, ร่างกาย+2, จิตใจ+2!
บนเวที รอบตัวหลินอันพลังงานวิญญาณสีทองที่รุนแรง พลังงานวิญญาณที่ราวกับเป็นของแข็งพุ่งเข้าสู่ร่างกาย แสงที่สว่างขึ้นในทันทีส่องสว่างความมืดรอบๆ
พลังงานวิญญาณที่แผ่ออกมารอบตัวระเบิดออก ราวกับแสงสว่างในความมืด!
“แครก”
ยาแตกละเอียด
“ติ๊ด, พละกำลัง+1, ร่างกาย+1, ความว่องไว+1!”
“ติ๊ด, พลังระเบิดเพิ่มขึ้น 10%, ความอดทน, ความต้านทานการโจมตีเพิ่มขึ้น 30%, ความเร็วในการลงมือเพิ่มขึ้น 20%!”
สถานะสูงสุด!
ภายใต้การเสริมพลังจิตของเวินหย่า ในสัมผัสที่ถูกเสริมความแข็งแกร่งเป็นพิเศษของทุกคน ร่างบนเวทีราวกับเทพเจ้า
“โครม!”
เท้าขวาใช้แรงเหยียบลงไป การเหยียบที่ใกล้ความเร็วเสียงฉีกกระชากอากาศ
เวทีพังทลายภายใต้การระเบิดพลังสูงสุด
หลินอันก้าวเท้าออกไป ร่างกายพลันระเบิดออกเป็นเงาซ้อน ในชั่วพริบตาก็ปรากฏขึ้นบนหัวหนอนทราย
“อำนาจมังกร!”
มังกรดำร่วมมือปล่อยอำนาจมังกรออกมา อำนาจที่มองไม่เห็นแผ่ขยายออกไปกดดันการต่อต้านของหนอนทราย
“เหยียบ!!!”
ราวกับสายฟ้าฟาด เสียงคำรามที่เย็นชาดังสนั่นไปทั่วทั้งสนาม
เท้าขวาของหลินอันเหยียบลงไปอย่างรุนแรงราวกับสายฟ้า! พลังทั้งหมดเปิดใช้งาน!
พลังที่ใกล้เคียงระดับสาม ร่างมหึมาของหนอนทรายถูกพลังมหาศาลนี้กระแทกลงพื้นในทันที!
“โครม!”
เศษหินกระเด็น แผ่นดินสั่นสะเทือน
พื้นปูนที่แข็งแกร่งถูกกระแทกจนเป็นหลุมลึก กลางหลุมลึกร่างหนอนของ【โพโทอิ】บิดตัวอย่างเจ็บปวด เลือดที่เหนียวข้นพุ่งออกมาเหมือนน้ำพุ
ทั้งวิทยาลัยตกตะลึงมองดูภาพตรงหน้า ร่างมหึมาของหนอนทรายและหลินอันสร้างความแตกต่างที่ชัดเจน
ภายใต้ความแตกต่างที่รุนแรงนี้ ในร่างที่ดูเหมือนจะเล็กจ้อยนั้นราวกับมีพลังที่ไม่มีที่สิ้นสุด
“ซี่!!”
เมื่อไม่เคยได้รับความเสียหายเช่นนี้มาก่อน หนอนทรายด้วยความโกรธแค้นก็พลันขดตัวแล้วก็พุ่งขึ้นไปกลางอากาศเหมือนลูกศร ปากอ้าหุบ มันจะฉีกกระชากทุกอย่าง!
“ระวัง!”
เสียงเตือนที่ร้อนรนและหวาดกลัวนับพันดังขึ้น ทุกคนมองดูร่างกลางอากาศอย่างประหม่า
ปากหนอนอยู่ใกล้แค่เอื้อม
“แบ่งปันจิต!”
กลางอากาศ ในดวงตาของหลินอันที่ค่อยๆ ตกลงมาพลันแสงประกาย มือขวายื่นออกไป แล้วก็กำในอากาศ!
“หนามเทพ!”
“โครม! โครม! โครม! โครม!”
พลังจิตจำนวนมหาศาลกลายเป็นคลื่นกระแทกที่จับต้องได้พุ่งเข้าใส่หนอนทรายกลางอากาศอย่างบ้าคลั่ง
“ซี่!”
เสียงร้องของหนอนโหยหวน
ราวกับถูกค้อนหนักนับพันทุบ หนอนทรายที่กระโดดอยู่กลางอากาศก็ถูกกระแทกปลิวไปกลางอากาศอย่างประหลาด ตกลงบนพื้น
ทั้งสนามเงียบกริบ ผู้ปลุกพลังทุกคนมองดูทุกอย่างตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อ
พลังที่หลินอันกำมือเดียวระเบิดออกมาแทบจะทำให้พวกเขาตกใจจนเสียสติ
“ตุ้บ!”
ของใหญ่ตกลงมา
ทั่วร่างของหนอนทรายเต็มไปด้วยบาดแผลที่ราวกับถูกระเบิดออก ด้วยความโกรธแค้นมันก็ดิ้นรนลุกขึ้นมาอยากจะบดขยี้คนตรงหน้า
ทว่า
ในสายตาของทุกคน เมื่อหลินอันลงถึงพื้น
ทุกย่างก้าวของเขา จะแผ่อำนาจที่น่าสะพรึงกลัว
ภายใต้การสิ้นเปลืองพลังจิตอย่างฟุ่มเฟือย หนามเทพที่ปล่อยออกมาต่อเนื่องกลายเป็นคลื่นกระแทก ผลักหนอนทรายที่พุ่งเข้ามาถอยกลับไปครั้งแล้วครั้งเล่า
แข็งแกร่ง ไร้เทียมทาน!
ทุกคนได้แต่มองดูหลินอันเดินไปยังหนอนทรายราวกับเดินเล่นในสวน
ก้าวหนึ่ง พลังผนึกเป็นเส้นเดียว ร่างกายระเบิดออก
สองก้าว คลื่นกระแทกที่จับต้องได้กวาดไป ปากถูกระเบิดจนกลายเป็นฟองเลือด
สามก้าว หนอนทรายร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนา ภายใต้การกระแทกต่อเนื่อง ช่องท้องระเบิดเป็นรูเลือดสูงครึ่งคน เผยให้เห็นหัวใจที่เต้นไม่หยุด
“ซี่!!”
หนอนทราย【โพโทอิ】ไม่เหลืออำนาจที่น่าสะพรึงกลัวเหมือนเมื่อก่อน ทั่วร่างราวกับถูกบดขยี้ ร้องโหยหวนขดตัวอยู่กับพื้น ปากที่ชูขึ้นคือการดิ้นรนครั้งสุดท้ายของมัน
ทั้งสนามเงียบกริบ ภาพตรงหน้าราวกับเทพนิยาย
ตั้งแต่ต้นจนจบ หลินอันไม่ได้ลงมือเลยสักครั้ง เพียงแค่เดินไปข้างหน้าอย่างสงบ
เหมือนโมเสสข้ามทะเล ก้าวเท้าออกไปทะเลเดดซีก็แยกออก เหมือนเทพเจ้าจุติ การเข้าใกล้คือการทำลายล้าง
ความตกตะลึงยากจะบรรยาย
ผู้รอดชีวิตในที่เกิดเหตุไม่สามารถใช้คำพูดใดๆ มาบรรยายความตกตะลึงในใจของตัวเองได้ พลังของทักษะของผู้ปลุกพลังกว่าสามสิบคนยังไม่เท่ากับการโจมตีเพียงครั้งเดียวของหลินอัน
หรือจะพูดว่า เพียงแค่ชายตามอง
นี่มันคนหรืออสูรร้ายกันแน่!?
พวกเรายังคิดจะลงมือกับผู้มีตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้!?
โชคดี หวาดกลัว
ผู้ปลุกพลังที่รอดชีวิตกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก พวกเขาโชคดีที่ยังไม่ทันได้ลงมือ
มิฉะนั้น พวกเขาสงสัยอย่างยิ่งว่าตัวเองจะกลายเป็นเศษเนื้อที่ลอยเกลื่อนฟ้าในทันทีที่ลงมือหรือไม่
หนอนทรายร้องโหยหวน ภายใต้อำนาจมังกรและบาดแผลสาหัส สัญชาตญาณกระตุ้นให้มันไม่กล้าที่จะเคลื่อนไหวอีกต่อไป เพียงแค่พยายามถอยหลังอย่างสุดกำลัง
มันอยากจะหลบหนีชายตรงหน้า
หลินอันหัวเราะเบาๆ สายตามองตรงไปยัง【โพโทอิ】ที่อาบเลือด ค่อยๆ เอ่ยปาก
ภายใต้การช่วยเหลือของอำนาจมังกร เปลี่ยนพลังจิตเป็นจิตสำนึกเจาะเข้าไปในทะเลแห่งจิตสำนึกของหนอนทราย
“ยอมจำนนหรือตาย”
หลินอันยื่นมือขวาออกไปอีกครั้ง กำในอากาศ
พลังจิตจากเวินหย่าถูกเติมเข้ามาอีกครั้ง พลังจิตที่เดิมทีแห้งเหือดก็เต็มเปี่ยมในทันที
คลื่นพลังจิตที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งการทำลายล้างข่มขู่มัน
“ซี่…อิล...”
ภายใต้การคุกคามของความตาย หนอนทรายก้มปากลงอย่างไม่ยินยอม ร่างมหึมาสั่นสะท้านหมอบลงแทบเท้าหลินอัน
“ติ๊ด, ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นที่สยบหนอนทราย【โพโทอิ】ได้”
หลินอันสลายหนามเทพที่สะสมไว้ตามใจชอบ ยิ้มอย่างเฉยเมย
“เหอะ ก็แค่หนอนขี้ขลาดตัวหนึ่งเท่านั้น”
ทั้งสนามเงียบกริบ
เมื่อหนอนทรายแสดงการยอมจำนนอย่างสิ้นเชิงแล้ว ฝูงชนต่างก็เงียบสงบ
ชายหญิงเด็กชรา ไม่ว่าจะเป็นผู้ปลุกพลังที่คิดว่าตัวเองสูงส่งกว่าคนอื่น หรือดาวโรงเรียนที่ได้รับการชื่นชม ไม่ว่าจะเป็นนักศึกษาธรรมดาหรือผู้นำโรงเรียนในอดีต ทุกคนในตอนนี้มองหลินอันด้วยสายตาที่ราวกับมองเทพเจ้า เต็มไปด้วยความเคารพยำเกรง
ข้างหลังหวงเจิ้ง หวงไห่เทาที่ถูกคนพยุงอยู่มองดูภาพตรงหน้าแล้วก็หัวเราะอย่างขมขื่น
“ที่แท้…”
“อสูรร้ายตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวที่พวกเราพยายามอย่างสุดชีวิตก็ไม่สามารถทำร้ายได้ ในสายตาของเขาเป็นเพียงแค่หนอนตัวหนึ่ง…”
หวงเจิ้งตัวสั่น ไม่ได้ตอบกลับ เพียงแค่ก้มศีรษะลงต่ำยิ่งขึ้น
YOU MAY ALSO LIKE
