มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 105 ค่ายกลมังกรฟ้าดินเส้นมังกรซวนหวง
ครืน!!
ม่อลั่วนำทัพขุนนางยุทธ์ทั้งเจ็ดพุ่งเข้าชนม่านพลังซวนหวงพร้อมกัน
ทันใดนั้น พลังปราณปะทุ เสียงคำรามสะท้าน รอยกระเพื่อมแผ่ขยายไปทั่วม่านพลัง
ทว่า ม่านพลังซวนหวงกลับยังคงแน่นหนา มิได้แตกร้าว!
“นี่มันอะไรกันแน่?!”
“ค่ายกล? เฮือก… หรือว่าหมอนั่นจะเป็นปรมาจารย์ค่ายกล?!”
“ข้าเข้าใจผิดไปจริง ๆ! ด้วยค่ายกลร้ายกาจเช่นนี้ เขาย่อมไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน!”
ขุนนางยุทธ์หลายคนตกตะลึงและโกรธจัด จ้องมองไปที่จ้าวซวี่
บัดนี้ จ้าวซวี่ยืนอยู่ข้างจวินจื่อหลิง มือไม่หยุดร่ายอักขระ พลังปราณสีเหลืองทองไหลออกจากฝ่ามือ แปรเปลี่ยนเป็นอักขระโบราณซัดเข้าใส่ม่านพลังอย่างต่อเนื่อง
“นี่คือค่ายกลฮวงจุ้ยเส้นมังกรซวนหวง แม้นจัดเป็นค่ายกล แต่มันดึงพลังจากเส้นมังกรใต้ดินที่วิหารนี้ตั้งอยู่! ข้าเพียงกระตุ้นมันชั่วคราวเท่านั้น! แต่มันจะคงอยู่ได้ไม่นาน เราต้องหาทางหนีออกไปโดยเร็ว!”
จ้าวซวี่ถอนหายใจโล่งอก ก่อนเอ่ยกับจวินจื่อหลิง
“ถ้าขุนนางยุทธ์ทั้งเจ็ดรุมโจมตีพร้อมกัน ค่ายกลของเจ้าจะต้านได้นานเพียงใด? ซูเฉินยังไม่ฟื้นตัว เราต้องปกป้องเขาให้ได้!”
“หากพวกมันรุมพร้อมกัน… ข้าเกรงว่าค่ายกลนี้จะทานได้นานสุดแค่หนึ่งชั่วยาม! พลังฝึกปรือข้ายังอ่อน หากข้าเข้าสู่ขอบเขตขุนนางยุทธ์เมื่อไร ต่อให้เป็นค่ายกลนี้ พวกมันก็ไม่มีทางทำลายได้แน่!”
จ้าวซวี่ยิ้มขื่น ๆ
“หนึ่งชั่วยาม? ขอเพียงซูเฉินตื่นขึ้นทันเวลา…”
แววตาจวินจื่อหลิงฉายความกังวล แต่นางก็รวบรวมจิตใจแน่วแน่
ซวี่ง!
กระบี่โบราณสีน้ำเงินปรากฏขึ้นกลางอากาศ แล้วหล่นลงสู่มือของนาง
แววตาเปี่ยมด้วยจิตต่อสู้ ออร่าความมุ่งมั่นรุนแรงจนน่าตะลึง จวินจื่อหลิงเผชิญหน้ากับม่อลั่วและพวกโดยไม่ถอย
หากค่ายกลแตก… นางจะสู้จนตาย!
“ไม่อยากจะเชื่อ ว่าผู้หญิงคนนี้จะยอมทุ่มเทให้เขาขนาดนี้…!”
จ้าวซวี่แอบถอนหายใจ
เขารวบรวมจิตใจ มุ่งควบคุมค่ายกลซวนหวงต้านทานพลังจากขุนนางยุทธ์ทั้งเจ็ด!
ครืน!
ขุนนางยุทธ์เหล่านั้นระเบิดพลังออกมา โจมตีม่านพลังอย่างต่อเนื่อง
พลังอันน่าสะพรึงพุ่งใส่ม่านพลังซวนหวง เสียงระเบิดดังกึกก้องราวฟ้าผ่า ม่านพลังสั่นสะเทือนดั่งโลกถล่ม
“ทุกคนหลบไป! ข้าจะเป็นคนทำลายค่ายกลนี้เอง!”
ม่อลั่วกล่าวขึ้น
ขุนนางยุทธ์ทั้งหกสบตากัน ก่อนจะถอยห่างออกไป
ครืน!!
ม่อลั่วแผ่พลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา เขาถือกระบี่สีดำในมือ มองดูเย็นยะเยือกและน่าหวาดกลัว
“ดรรชนีพิฆาตอสูร!”
ม่อลั่วตะโกนลั่น กระบี่สีดำกลายเป็นแสงดาบเจิดจ้า ฟาดฟันใส่ม่านพลังจากกลางอากาศ
เพียงพริบตาเดียว เสียงแตกเปรี๊ยะก็ดังขึ้น ม่านพลังซวนหวงสั่นสะเทือนรุนแรง แสงสีเหลืองทองแตกกระจาย
ครืด!
รอยร้าวแรกปรากฏขึ้นบนม่านพลัง มังกรสีเหลืองทองที่ปกป้องอยู่พลันแปรเปลี่ยนเป็นภาพเลือนราง
“บัดซบ! เขาอยู่ในขั้นกึ่งราชายุทธ์?! แถมยังใช้เคล็ดวิชาในระดับดินอีก?! ข้าเกรงว่าค่ายกลข้าจะต้านได้ไม่ถึงหนึ่งชั่วยามแล้ว!”
ใบหน้าจ้าวซวี่ซีดขาวทันที
เขาไม่คาดคิดเลยว่าม่อลั่วจะแอบซ่อนพลังไว้ถึงขั้นนี้!
“ยื้อให้นานที่สุด! ถึงที่สุดก็ตายด้วยกัน!”
จวินจื่อหลิงกล่าวเสียงเย็น สายตาแน่วแน่ปราศจากความหวาดกลัว
และในตัวนางเอง พลังเจตจำนงกระบี่ที่รุนแรงก็กำลังรวบรวมตัวขึ้นอย่างเงียบงัน พร้อมจะปะทุได้ทุกเมื่อ
“คิดจะทำลายค่ายกลของข้า? แม้เจ้าจะเป็นถึงราชายุทธ์ ข้าก็จะทำให้เจ้าจ่ายราคาแพง!”
จ้าวซวี่กัดฟันแน่น ลูกศรเวทสีดำพลันปรากฏในมือ
มันคือลูกศรปีศาจที่เคยทะลวงหว่างคิ้วของนักบุญยุทธ์!
“คุณชาย ข้ายอมเสียทุกอย่างเพื่อท่านแล้วจริง ๆ!”
แววตาของจ้าวซวีเต็มไปด้วยความปวดร้าว
เขาเร่งร่ายอักขระ พลังซวนหวงห่อหุ้มลูกศรปีศาจ แล้วเขาแฝงตัวหายเข้าไปในค่ายกลซวนหวงมังกรแห่งเส้นลมปราณอย่างเงียบเชียบ
แม้ค่ายกลจะแตก เขาก็จะไม่ยอมให้ศัตรูได้หัวเราะเหยียดหยามเขาเป็นแน่!