มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 129
ฟิ้ววว!
ซูเฉินเก็บแหวนเก็บของจากมือชายชราในชุดขาว ก่อนจะควบคุมกระบี่จวินหลิงทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า พุ่งตรงออกไปอย่างรวดเร็ว
บนร่างของชายชราในชุดขาว เพลิงกลืนสรรพสิ่งยังคงลุกไหม้อย่างรุนแรง และไม่นานก็เผาร่างของเขาจนไม่เหลือเถ้าธุลี
“ด้วยพลังต่อสู้ในตอนนี้ของข้า เมื่อเปิดไพ่ตายทั้งหมดก็ไม่ยากที่จะสังหารราชายุทธ์ครึ่งก้าว แต่หากเป็นราชายุทธ์ตัวจริง…คงไม่ง่ายนัก!”
ซูเฉินคิดในใจระหว่างที่ขี่กระบี่บิน
แม้ชายชราในชุดขาวจะเป็นเพียงราชายุทธ์ครึ่งก้าว แต่พลังต่อสู้ที่แท้จริงนั้นเหนือกว่าราชายุทธ์ทั่วไป อีกทั้งยังเชี่ยวชาญด้านการลอบสังหาร ถือว่าอันตรายอย่างยิ่ง
ซูเฉินสามารถฆ่าเขาได้รวดเร็วเช่นนี้ เพราะเป็นการโจมตีโดยที่เขาไม่ได้ตั้งตัว ใช้ทั้งแสงเทพตัดมายา กระบี่ชะตาชีวิต และเพลิงกลืนสรรพสิ่งพร้อมกัน
นอกจากนี้ ซูเฉินยังยืนยันถึงระดับความแข็งแกร่งของตนเองได้อย่างชัดเจน
“หอเฟิงอวี่ยังไม่เลิกรา! ตอนนี้รองเจ้าหอยังโผล่มาเอง เช่นนั้นเจ้าหอก็คงไม่ยอมอยู่เฉยแน่ ต้องหาทางถอนรากถอนโคนหอเฟิงอวี่ให้สิ้นซาก!”
แววตาซูเฉินฉายแววเย็นชา
…
หลังบินออกจากเขาอู่หลงไกลออกมาหลายร้อยลี้ ซูเฉินก็สัมผัสได้ถึงอันตรายบางอย่างที่ใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว
ฟิ้วว!
เขาเร่งบินเข้าสู่หุบเขาร้างแห่งหนึ่ง ก่อนจะหาที่ซ่อนในถ้ำลึก จากนั้นจึงใช้เคล็ดลับกลืนลมหายใจมังกรของเคล็ดวิชาสงครามฟ้าดินเก้ามังกร ทำให้ร่างกายของเขากลืนไปกับผนังหินราวกับไร้ซึ่งการมีอยู่
พร้อมกับส่งสัมผัสจิตไปซ่อนยังต้นสนโบราณบนไหล่เขา
ไม่นานนัก ร่างหนึ่งในชุดดำก็ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า เขาเป็นชายวัยกลางคน ผิวขาวซีด ใบหน้าสุภาพแต่แววตาลึกล้ำราวกับหุบเหวไร้ก้น ทำให้คนเพียงมองก็หนาวเยือกในใจ
“หายไป? เจ้าหนูนี่ช่างเจ้าเล่ห์นัก!”
ชายชุดดำยืนอยู่เหนือภูเขา ร่างคล้ายล่องลอยอยู่ในความว่างเปล่า แววตาเยียบเย็นเต็มไปด้วยความไม่พอใจ
เขาคือเจ้าหอเฟิงอวี่!
ตั้งแต่รองเจ้าหอแจ้งข่าวว่าได้พบซูเฉิน เขาก็รีบเร่งมายังที่นี่ทันที แม้ระยะทางจะไกลนับร้อยลี้ แต่ด้วยวิชาตัวเบาระดับสูงจึงมาถึงได้ทันที
หอเฟิงอวี่สูญเสียมือสังหารยอดฝีมือจำนวนมาก และซูเฉินยังมีค่าหัวจากนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าด้วย เจ้าหอจึงไม่อาจนิ่งเฉยได้อีก
แต่ไม่คาดคิดว่า พอถึงก็พบว่ารองเจ้าหอได้กลายเป็นเถ้าธุลีไปแล้ว ซ้ำยังไล่ตามกลิ่นอายของซูเฉินมาถึงที่นี่…แต่ก็ยังคลาดเป้า!
“ซูเฉิน! ข้ารู้ว่าเจ้าต้องหลบอยู่แถวนี้แน่! หากเจ้ายังไม่ออกมา ข้าจะไปยังเมืองหลวงอาณาจักรต้าหลี่ ฆ่าญาติพี่น้องของเจ้าทิ้งให้หมด!”
เสียงชายชุดดำเยียบเย็นแผ่กระจายก้องทั่วหุบเขา
แต่แม้สัมผัสจิตของเขาจะครอบคลุมทุกทิศ ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติใด ๆ
ในถ้ำลึก ดวงตาซูเฉินฉายแววเย็นชา
เจ้าหอเฟิงอวี่…ต้องตาย!
จุดอ่อนของเขาคือมารดาและน้องสาว หากพวกนางเป็นอันตรายแม้เพียงนิดเดียว ซูเฉินจะคลุ้มคลั่งในทันที!
เขารู้ว่าอีกฝ่ายเพียงแค่ลองหยั่งเชิง แต่ด้วยเคล็ดลับกลืนลมหายใจมังกรของเขา ต่อให้เป็นราชายุทธ์ก็ไม่อาจสัมผัสได้!
เป็นครั้งแรกที่ซูเฉินเกิดความรู้สึกอยากฆ่าคนให้ได้จริง ๆ!
…
หนึ่งชั่วยามผ่านไป ร่างหนึ่งในชุดเทาหม่นก็ล่องลอยออกมาจากความว่างเปล่าคือเจ้าหอเฟิงอวี่คนเดิม!
เขาลองย้อนกลับมาตรวจสอบซ้ำด้วยหวังจะจับผิดซูเฉินอีกครั้ง แต่ก็ยังไม่พบสิ่งผิดปกติ
“ดูท่าคงไม่อยู่จริง ๆ…”
เจ้าหอพึมพำ จากนั้นก็บินจากไปอย่างรวดเร็ว
ครู่ใหญ่ ซูเฉินจึงลุกออกจากถ้ำ แววตาหนักแน่น
“เจ้าหอเฟิงอวี่? ตั้งแต่เจ้าลงมือเอง ข้าก็จะไม่ออมมืออีก! ข้าต้องกลับเมืองหลวงให้เร็วที่สุด…”
แม้เขาจะเป็นห่วงมารดาและน้องสาว แต่ยังไม่เลือกเส้นทางตรงสู่เมืองหลวง เขาเลือกที่จะมุ่งหน้าไปทางตะวันออกแทน
เป้าหมายนครตงไห่!
เพราะจากตงไห่ เขาสามารถโดยสารเรือวิเศษข้ามมิติกลับไปยังเมืองหลวงได้ทันที หลีกเลี่ยงการซุ่มโจมตีของศัตรูทั้งหลายได้มากที่สุด
แต่ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น…
สำนักงานใหญ่ของหอเฟิงอวี่…ตั้งอยู่ที่นครตงไห่!
แววตาซูเฉินทอประกายดุดัน
“ในเมื่อเจ้าคิดฆ่าข้า ข้าก็จะล้างหอเจ้าทิ้งเสีย!”
เขาซ่อนกลิ่นอาย เดินทางเงียบ ๆ ตลอดทาง จนกระทั่งหลายพันลี้ผ่านไปนครโบราณอันยิ่งใหญ่ก็ปรากฏอยู่เบื้องหน้า
มาถึงนครตงไห่แล้ว!