มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 156 จิตสังหารของจักรพรรดิเล่ยตง
โฮกก!
เหนือฟากฟ้า สายฟ้าฟาดกระหน่ำ ฟ้าร้องสนั่นงัด และงูเงินวิบวับพลิ้วไหวเต็มนภา
เงาร่างหนึ่งปรากฏกลางเวหา แผ่กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวไร้เปรียบ มือถือสายฟ้าที่ลุกไหม้อย่างบ้าคลั่ง ราวกับเทพอัสนี สายตาเย็นเยียบราวน้ำแข็งพันปี
จากนั้น เขายื่นมือฟาดอากาศ สายฟ้าแผดเผาราวมังกรอัสนีคำราม พุ่งตรงลงมายังซูเฉิน จักรพรรดิชรา หลินลั่วเว่ย และหยางเจิ้ง
“สายฟ้า?!”
แสงเยือกเย็นวาบขึ้นในดวงตาซูเฉิน เขาจำเงาร่างนั้นได้ทันที
คือจักรพรรดิเล่ยตง ผู้อาวุโสแห่งนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า!
กระบวนท่าแรกที่จักรพรรดิเล่ยตงออกมา คือไม้ตายที่ทรงพลังที่สุดของเขา ดึงเอาอัสนีจากฟ้าดินเพื่อฆ่าซูเฉินให้สิ้น!
“ลั่วเว่ย ระวัง!”
ซูเฉินรู้สึกถึงความร้ายกาจของกระบวนท่านี้ ราวกับทำลายสวรรค์แยกแผ่นดิน แผ่ขยายหลายสิบลี้รอบตัว ทุกสิ่งภายในล้วนถูกกวาดล้าง
พลังสายฟ้าฟ้าดินนั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าจักรพรรดิหลินเสียอีก
ซูเฉินร้องเตือนเสียงดัง พร้อมพุ่งตัวไปข้างหลินลั่วเว่ยทันที
พลังกระจายตัวออกจากร่างเขา แสงสีทองลุกโชน พลังโบราณอันยิ่งใหญ่ปะทุออกมาจากร่าง
เขาชูมือรับฟ้า ราวกับเทพยักษ์แบกสวรรค์ไว้ไม่ให้ถล่มลงมา พลังกดข่มอย่างไม่ยอมจำนน!
ร่างกายปั่นป่วนแห่งจิตวุ่นวายไร้เทียมทานของเขาถูกกระตุ้นถึงขีดสุด!
ฝ่ามือจากจักรพรรดิเล่ยตงอู่นี้คือการโจมตีหมายสังหาร แม้แต่หลินลั่วเว่ยกับหยางเจิ้ง หรือแม้แต่จักรพรรดิชรา ก็อาจไม่อาจรับไหว
ซูเฉินจึงต้องใช้สุดกำลังเพื่อปกป้องหลินลั่วเว่ย
ร่างกายปั่นป่วนไร้เทียมทานของเขาสามารถดูดซับพลังทำลายจากฟ้าดินมาเสริมสร้างตัวเอง เป็นหนึ่งในวิธีป้องกันที่ทรงพลังที่สุด
เขาขับเคลื่อนพลังนี้ถึงขีดสุด เพื่อรับมือกับพลังอัสนีที่ลุกโชนทั่วฟ้า
โฮกก!
เวลาเพียงพริบตา ท้องฟ้าถูกสายฟ้าอัดแน่น เสียงคำรามของมังกรโบราณแทรกเข้ามา ทุกสิ่งถูกสายฟ้ากลืนกลาย ซูเฉินและพวกถูกกลบกลืนจนหมด
สายฟ้าฟาดใส่ร่างซูเฉินไม่หยุด เขากลืนกลายพลังนั้นกลายเป็นพลังทำลายเพื่อกลั่นกายา ทำให้กลิ่นอายเขาทวีความแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ
ร่างกายเขาราวกับสูงขึ้นหลายจั้ง ราวกับเทพยักษ์ คุ้มกันหลินลั่วเว่ยแน่นหนา
“ซูเฉิน!!!”
หัวใจของหลินลั่วเว่ยสั่นสะท้าน นางมองภาพซูเฉินยืนต้านฟ้า รับพลังอัสนีเพื่อปกป้องนางไว้แนบแน่น พลังทำลายที่เหลือกระทบถึงนางได้น้อยมาก
สายฟ้าฟาดใส่ซูเฉินไม่หยุด ทำให้เลือดไหลพรากตามร่างกาย
ดวงตานางแดงก่ำ
ความรู้สึกบางอย่างเอ่อล้นในใจอย่างไม่อาจควบคุม อารมณ์รุนแรงต่อซูเฉินพลุ่งพล่านขึ้น
ซูเฉินถึงกับไม่สนใจความเป็นตายของตนเพื่อปกป้องนางเช่นนี้หรือ?
ทางด้านจักรพรรดิชราและหยางเจิ้งกลับไม่โชคดีเช่นนั้น
แม้จักรพรรดิชราจะอยู่ในขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ แต่ด้วยอายุขัยใกล้หมด พลังเลือดเสื่อมถอย และยังบาดเจ็บสาหัสจากศึกก่อนหน้า เมื่อถูกสายฟ้าจู่โจม เลือดพุ่งออกจากปากไม่หยุด ลมหายใจรวยริน ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวถึงขีดสุด
หยางเจิ้งชูพัดภูผาห้วยขึ้นต้านรับ
แม้พัดภูผาห้วยจะเป็นอาวุธวิญญาณระดับสูงอันทรงพลัง ทว่ายังไม่อาจต้านพลังอัสนีจากฟ้า ท้ายที่สุดพัดก็ระเบิดแตกกระจาย
หยางเจิ้งเองก็ถูกฟาดจนเลือดทะลักออกจากปาก
แต่ก็ยังถือว่ารอดชีวิตไว้ได้!
โฮกก!
ร่างซูเฉินเต็มไปด้วยสายฟ้า มังกรอัสนีพันรอบตัว เขาดูบาดเจ็บนองเลือด
แต่กลิ่นอายเขากลับแหลมคมอย่างถึงขีดสุด
พลังสายฟ้าฟ้าดินทำให้พลังวิบัติหลอมรวมในกายเขาหลายสาย แม้ดูบอบช้ำ แต่ร่างกายเขากลับแข็งแกร่งขึ้นมาก
เขาอยากให้เล่ยตงอู่ฟาดมาอีกสักหลายครั้ง!
“หือ? ยังไม่ตาย?”
เหนือเวิ้งฟ้า ดวงตาจักรพรรดิเล่ยตงอู่แฝงประกายตะลึง
ต้องรู้ว่าเขาเพิ่งใช้วิชายุทธ์ระดับสวรรค์ของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า
ฝ่ามือเทพอัสนี!
ด้วยพลังระดับจักรพรรดิยุทธ์ขั้นสูง แม้แต่จักรพรรดิชรายังบาดเจ็บสาหัสเกือบสิ้นชีวิต แล้วซูเฉินที่เป็นเพียงขุนนางยุทธ์จะรอดมาได้อย่างไร?
เป็นไปได้ยังไง?
“เด็กผู้นี้ปล่อยไว้ไม่ได้!”
แววตาจักรพรรดิเล่ยตงอู่เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าเย็นเยือก
ด้วยเหตุผลบางอย่าง เขารู้สึกไม่สบายใจเมื่อมองซูเฉิน ราวกับว่าซูเฉินจะกลายเป็นภัยคุกคามแก่ตนในอนาคต
ทันใดนั้น จิตสังหารก็แผ่กระจายอย่างเต็มเปี่ยม
ฟิ้ว!
เขายื่นมือคว้าร่างเลือนรางของปีศาจนอกดินแดนไว้ จากนั้นฝ่ามือแหลมคมอีกข้างก็ฟาดลงมาหมายจะสังหารซูเฉิน
“เล่ยตง เจ้าเฒ่าชั่ว หากแตะต้องศิษย์ข้า ข้าจะสังหารล้างตระกูลเจ้าให้หมดสิ้น!”
ทันใดนั้น เสียงแหลมชัดราวสายฟ้าฟาดสะท้านเวิ้งฟ้าก็ดังขึ้น
โฮกก!
เทพธิดาผู้หนึ่งปรากฏขึ้นอย่างไร้สุ้มเสียง นางงามล่มเมือง แขนเสื้อปลิวไสว โฉมงามเหนือสรรพสิ่ง ดวงตาแฝงเจตนาฆ่าเย็นยะเยือกถึงขีดสุด
นางชี้นิ้วขึ้นสู่นภา กระบี่พลังงานแสงเจิดจ้านับหมื่นสายไหลเวียนกลายเป็นสายน้ำทะยานฟ้าปะทะฝ่ามือจักรพรรดิเล่ยตง
เปรี๊ยะ!
เวิ้งฟ้ากึกก้อง ฝ่ามือของจักรพรรดิเล่ยตงอู่ถูกพลังดาบของนางฟันจนแหลกสลาย
“ท่านอาจารย์?”
ดวงตาซูเฉินเปล่งประกายสว่าง
ผู้มาถึงคือ… ลั่วเสวี่ยน!