มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 167 หยุนเซียง
เหนือกำแพงเมืองราชวงศ์ต้าหลี่
จู่ ๆ ขอบเขตราชายุทธ์ทั้งสามก็ปรากฏตัวขึ้นนอกเมือง พร้อมปลดปล่อยพลังอันน่าสะพรึงออกมาโดยไม่เกรงกลัวสิ่งใด ทำให้ทั่วทั้งเมืองหลวงต้าหลี่ตกอยู่ในความตื่นตระหนกทันที
“มีราชายุทธ์บุกมางั้นหรือ?”
“นั่นมัน… เจ้าของหอเฟิงอวี่? ฮึ่ม! เหตุใดเขาถึงมาที่เมืองหลวงของอาณาจักรต้าหลี่กัน?”
“ดูสิ คนสองคนที่เขากำลังขวางอยู่ไม่ใช่องค์หญิงใหญ่กับซูเฉินหรอกหรือ? แย่แล้ว!”
บนกำแพงเมืองสูงตระหง่าน เหล่าผู้บ่มเพาะมากมายต่างจับจ้องเหตุการณ์ด้วยความตกตะลึงและสงสัยเต็มเปี่ยม
ในอาณาจักรต้าหลี่ มีเพียงองค์หญิงหลินลั่วเว่ยกับหยวนห้าวหรานเท่านั้นที่อยู่ในขอบเขตราชายุทธ์ และตอนนี้หยวนห้าวหรานก็ไม่อยู่ในเมืองหลวง
เจ้าของหอเฟิงอวี่ถึงกับพาราชายุทธ์อีกสองคนมาล้อมฆ่าองค์หญิงหลินลั่วเว่ยกับซูเฉิน นี่ทำให้ทุกผู้คนพากันวิตกกังวลอย่างหนัก
“ซูเฉิน… เขาต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน!”
ในหมู่ฝูงชน จวินจื่อหลิงก็เร่งรุดมาถึงหลังได้ยินข่าว นัยน์ตาเต็มไปด้วยความกังวล
แต่นางยังจำได้ว่า ซูเฉินเคยสังหารแม่ทัพหยางซาในศึกเมืองเฟิงหลางด้วยตัวคนเดียว และเขาเองก็มีพลังต่อสู้ไม่ด้อยไปกว่าราชายุทธ์ ความกังวลในใจของนางจึงบรรเทาลงเล็กน้อย
“คุณหนูจวิน ไม่ต้องห่วง! คุณชายของเรานั้นมีพรสวรรค์ล้ำเลิศ พลังต่อสู้ล้ำหน้า ราชายุทธ์บ้านป่าเมืองเถื่อนแค่สามคนนี้ คิดจะฆ่าคุณชายงั้นหรือ? ข้าเดิมพันได้เลยว่าไม่ถึงหนึ่งก้านธูป พวกมันต้องตายใต้มือคุณชายหมดแน่นอน!”
จ้าวซวี่ที่อยู่ข้าง ๆ จวินจื่อหลิง ยิ้มบาง ๆ พลางกล่าวด้วยความมั่นใจในตัวซูเฉินอย่างเต็มเปี่ยม
“ขอให้เป็นเช่นนั้นเถอะ!”
จวินจื่อหลิงพยักหน้ารับ
ด้านบนกำแพงเมือง ซูหลิงเอ๋อร์ในชุดขาวสะอาด ใบหน้างดงาม ผิวขาวผ่องดั่งหิมะ แต่ในดวงตากลับเต็มไปด้วยความเป็นกังวล
“ท่านพี่… ต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน...”
ซูหลิงเอ๋อร์พึมพำกับตนเอง
“หลิงเอ๋อร์ เจ้าคิดเช่นนั้นหรือ? หากเจ้าตามข้าไป ข้าสามารถสังหารเจ้าราชายุทธ์สามคนนี้ได้ทันที ช่วยชีวิตพี่ชายเจ้ากลับมา อย่างไรล่ะ?”
ข้าง ๆ ซูหลิงเอ๋อร์ เป็นชายชรารูปร่างอ้วนท้วน ใบหน้าอ่อนเยาว์ ผมขาว หน้าแดงก่ำดูมีเมตตา ดวงตาเปี่ยมความคาดหวัง
“ท่านอาจารย์หยุน ข้ายังตัดสินใจไม่ได้! ท่านพี่ต้องสามารถเอาชนะพวกมันได้แน่นอน!”
ซูหลิงเอ๋อร์มีแววลังเลฉายชัดในแววตา
ชายชราผู้นั้นมีนามว่า หยุนเซียง ปรากฏตัวที่เมืองหลวงต้าหลี่เมื่อไม่กี่วันก่อน อ้างว่าตนเป็นสหายเก่าของหยวนฮ่าวหรัน เขาเห็นคุณสมบัติของซูหลิงเอ๋อร์แล้วถูกใจอย่างมาก ต้องการพานางไปฝึกบ่มเพาะยังจงโจว
แม้ซูหลิงเอ๋อร์จะปฏิเสธตั้งแต่ต้น แต่หยุนเซียงก็ไม่ลดละ พยายามเกลี้ยกล่อมนางอย่างต่อเนื่อง
“หลิงเอ๋อร์ เจ้ามีพรสวรรค์เหนือกว่าพี่ชายเจ้าเพียงใด หากเจ้าตามข้าไปยังจงโจว ภายในสิบปี เจ้าจะกลายเป็นยอดฝีมือแน่นอน! หากมัวรั้งอยู่ที่นี่ เจ้าก็จะเป็นได้แค่ภาระของพี่เจ้า เหมือนตอนนี้ เห็นหรือไม่ เขากำลังถูกล้อม แต่เจ้ากลับได้แค่มอง ไม่อาจช่วยใด ๆ ได้เลย…”
หยุนเซียงกล่าวพลางกลอกตา ดวงเสียงแฝงความยั่วยุ
คำพูดของเขาทำให้สีหน้าซูหลิงเอ๋อร์ซีดเผือด นางกำมือแน่น ดวงตาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและโทษตัวเอง
ใช่แล้ว…
ตั้งแต่เล็กจนโต ตนเองเหมือนเป็นภาระของพี่ชายเสมอ หลายครั้งยังทำให้เขาตกอยู่ในอันตรายด้วยซ้ำ
ครั้งก่อน เมื่อนางกับมารดาถูกหยางซาจับตัวไปยังเมืองเฟิงหลาง ใช้เป็นเหยื่อล่อซูเฉินให้เดินเข้าสู่กับดัก… นางเจ็บปวดใจอย่างยิ่ง โทษตนเองที่ไร้พลัง
และวันนี้ นางก็ได้แต่มองดูพี่ชายถูกล้อมอีกครั้ง
ความรู้สึกไร้พลังเช่นนี้… ช่างเจ็บปวดเหลือเกิน!
“หลิงเอ๋อร์ ราชายุทธ์สามคนนั้นล้วนแข็งแกร่งยิ่ง แม้พี่ชายเจ้าจะมีพรสวรรค์มากเพียงใด แต่ตอนนี้ยังอยู่แค่ขอบเขตขุนนางยุทธ์ จะให้เขาต่อกรกับราชายุทธ์งั้นหรือ? แทบเป็นไปไม่ได้เลย! หากเจ้ายินยอม ข้าจะช่วยเขาทันที ดีหรือไม่?”
เมื่อเห็นว่าซูหลิงเอ๋อร์เริ่มลังเล หยุนเซียงก็กล่าวเร่งเร้าอย่างกระตือรือร้น
“ข้า…”
ซูหลิงเอ๋อร์กำลังจะเอ่ยตอบ
แต่จู่ ๆ นางกลับเบิกตากว้าง จ้องมองไปยังเบื้องหน้าอย่างฉับพลัน
ตูม!
นอกเมืองหลวง เจ้าของหอเฟิงอวี่กับราชายุทธ์อีกสองคน ได้เริ่มโจมตีซูเฉินและหลินลั่วเว่ยแล้ว
กระบี่สั้นเย็นเฉียบปรากฏในฝ่ามือของเจ้าหอเฟิงอวี่ ร่างของเขาเคลื่อนไหวในอากาศราวภูตผี
เงาร่างนับร้อยพัน ซ้อนทับกับลำแสงคมกระบี่เย็นเยือกนับไม่ถ้วน ปิดกั้นทางหนีของซูเฉินและหลินลั่วเว่ยจนหมดสิ้น ทุกการโจมตีล้วนพุ่งเป้าไปยังจุดตายโดยตรง
ฝั่งราชายุทธ์อีกสองคน คนหนึ่งถือแส้ยาว อีกคนเล่นพิณโบราณประหลาด
แส้ยาวคล้ายงูพิษ แฝงพลังร้อนแรงทะลวงอากาศฟาดมาอย่างรุนแรงใส่ซูเฉินและหลินลั่วเว่ย
ส่วนอีกคน บรรเลงพิณสร้างคลื่นเสียงประหลาด ทำให้โลหิตทั่วร่างพลุ่งพล่าน วิญญาณถึงกับสั่นคลอน
พร้อมกันนั้น พลังกระบี่ไร้รูปร่างก็พุ่งออกจากพิณโบราณนั้น แหลมคมจนสามารถเจาะทองทะลุหินได้
พวกเขาร่วมมือกันอย่างสมบูรณ์แบบ ทุกกระบวนท่าคือกระบวนท่าที่แข็งแกร่งที่สุด หมายเด็ดชีพซูเฉินและหลินลั่วเว่ย!
“ฆ่า!”
ดวงตาของซูเฉินฉายแววเย็นเฉียบ เขาตะโกนเสียงดัง เลือดลมพลุ่งพล่าน หมัดใหญ่จึงพุ่งออกไปในทันที
เปรี้ยง!
เสียงระเบิดราวสายฟ้าฟาดกลางเวหา พลังหมัดรุนแรงบดทำลายทุกสิ่ง เบิกทางเป็นวงกว้างในพริบตา ทำลายภาพลวงของเจ้าหอเฟิงอวี่จนหมดสิ้น
แทบจะทันที ซูเฉินก็ระบุร่างจริงของเจ้าหอเฟิงอวี่ได้ และใช้หมัดไร้เทียมทานโจมตีใส่โดยตรง
ปัง!
แรงปะทะระหว่างหมัดของซูเฉินกับกระบี่สั้นของเจ้าหอเฟิงอวี่ทำให้มิติสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ประกายไฟแลบกระเซ็นออกจากมีดสั้น เจ้าหอเฟิงอวี่รู้สึกราวกับปะทะกับสัตว์อสูรโบราณ แขนของเขาชาไปทันที โลหิตไหลย้อนกลับทั่วร่าง
“อะไรนะ?!”
แววตาเจ้าหอเฟิงอวี่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
จากนั้น เขาก็ถูกหมัดไร้เทียมทานของซูเฉินซัดกระเด็น เลือดทะลักออกจากปาก!
YOU MAY ALSO LIKE
![เกิดใหม่เป็นสามีภรรยาชาวสวนผู้มั่งคั่งยุค 70 [宠婚蜜恋在八零]](https://novel-lucky.com/wp-content/uploads/2022/08/novel_5523_cover-75x106.jpg)
