มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 181 เจ้าไปรอข้าที่จงโจวนะลั่วเว่ย
ซูเฉินนิ่งงันไปชั่วขณะ
สัมผัสเย็นชื่นและหอมหวานบนริมฝีปาก แม้เพียงแวบเดียว แต่กลับทำให้เขารู้สึกว่างเปล่าในใจอย่างประหลาด
“ซูเฉิน ข้าจะรอเจ้าในจงโจว!”
ใบหน้าของหลินลั่วเว่ยแดงเรื่อขึ้นมาโดยพลัน ไม่กล้าสบตาซูเฉินอีก นางรีบเดินไปทางหลินหง
“สารเลว!”
ภายในใจของหลินเซิงเต็มไปด้วยความอิจฉา อยากจะพุ่งไปฆ่าซูเฉินเสียเดี๋ยวนั้น
แต่ด้วยมีหลินหงอยู่ เขาก็ไม่กล้าเคลื่อนไหวบุ่มบ่าม
หลินหงเห็นการกระทำของหลินลั่วเว่ย แม้ขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ไม่เอ่ยสิ่งใด เพียงเบือนหน้ามองไปทางอื่นเหมือนไม่เห็น
“ท่านอา ไปกันเถอะ!”
หลินลั่วเว่ยกล่าวเบา ๆ
“ได้ แต่ลั่วเว่ย เจ้าต้องเข้าใจ สถานะของเขานั้นไม่คู่ควรกับเจ้า ต่อให้เจ้ายินยอม ตระกูลก็ไม่มีทางยอมรับ!”
หลินหงกล่าวช้า ๆ
“ท่านปู่ ท่านไม่เข้าใจเขา! สักวันหนึ่ง เขาจะทำให้ทั่วทั้งแดนเซวียนเทียนต้องสั่นสะเทือนเพราะเขา แม้แต่ตระกูลหลินแห่งจงโจว ก็ไม่อาจกลบแสงของเขาได้!”
หลินลั่วเว่ยยิ้มบาง ดวงตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยนและความคาดหวัง
“เช่นนั้น ข้าจะรอดู!”
หลินหงไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ เพียงโบกแขนเสื้อพาหลินลั่วเว่ย หลินเซิง และผู้อื่น ขึ้นเรือสมบัติเหินเวหา
“ลั่วเว่ย รอข้าที่จงโจว! ภายในสามปี ข้าจะไปหาเจ้าแน่นอน!”
ซูเฉินสะดุ้งตื่นจากภวังค์ รีบตะโกนเรียกไปยังหลินลั่วเว่ย
ความอาลัยอาวรณ์และความคิดถึงเอ่อล้นในหัวใจ นี่เป็นครั้งแรกที่ซูเฉินเข้าใจความรู้สึกของการรักใครสักคน
ริมฝีปากของหลินลั่วเว่ยมีรอยยิ้มอ่อนโยน นางโบกมือแรง ๆ ไปยังซูเฉิน ดวงตางดงามจับจ้องใบหน้าของเขา ประหนึ่งอยากจะจารึกมันไว้ในใจตลอดกาล
ฟิ้ว!
หลินหงจ้องซูเฉินลึก ๆ หนึ่งครั้ง ก่อนจะโบกแขนเสื้อ ฉีกเปิดห้วงอากาศ เรือสมบัติเหินเวหากลายเป็นลำแสงจมหายเข้าสู่ความว่างเปล่า ไร้ร่องรอย
ซูเฉินจ้องมองท้องฟ้าอันว่างเปล่า ความรู้สึกว่างเปล่ากัดกินหัวใจ
ทั้งน้องสาวและหลินลั่วเว่ย ต่างมุ่งหน้าไปยังจงโจว
ซูเฉินไม่ต้องการให้พวกนางรอนานเกินไป ภายในสามปี เขาจะต้องไปจงโจว เพื่อพาซูหลิงเอ๋อร์และหลินลั่วเว่ยกลับมา!
…
จวนตระกูลหลิว
หลิวเหวินหยาน หลิวหันเยียน หลิวกู่เฉิง หลิวอวี้หลง และผู้อื่นต่างรอคอยอยู่
“ท่านแม่ ไม่ไปนิกายเทียนเต้ากับข้าใช่หรือไม่?”
ซูเฉินหันไปมองหลิวหันเยียนเอ่ยถาม
“เฉินเอ๋อร์ แม่ไม่ไปไหนหรอก แม่จะอยู่ที่นี่! แม่เชื่อว่าพ่อเจ้าจะกลับมาหาแม่ และแม่ก็ยังไม่ได้ทำหน้าที่ลูกสาวอย่างสมบูรณ์ แม่อยากอยู่ดูแลท่านปู่ของเจ้าสักระยะ!”
หลิวหันเยียนตอบอย่างอ่อนโยน
“เข้าใจแล้วครับ ท่านแม่ต้องดูแลตัวเองให้ดี!”
ในดวงตาของซูเฉินเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์
แต่เมื่อหลิวหันเยียนไม่ต้องการจากไป เขาก็เคารพการตัดสินใจของนาง
โชคดีที่เขาได้ให้หยางเหมยมาประจำอยู่ที่จวนหลิว เพื่อคุ้มครองความปลอดภัยของหลิวหันเยียน และยังทิ้งหุ่นเชิดราชายุทธ์ไว้สามตัว
ด้วยการคุ้มกันนี้ ต่อให้ไม่ใช่จักรพรรดิยุทธ์โดยตรง ก็ยากจะทำร้ายหลิวหันเยียนได้ ทำให้ซูเฉินเบาใจลงได้บ้าง
“ไม่ต้องห่วง! เฉินเอ๋อร์ เจ้าเองก็ต้องดูแลตัวเองให้ดี แม่ไม่ต้องการให้เจ้าเป็นผู้ยิ่งใหญ่เหนือผู้ใด แม่ขอแค่เจ้ากับหลิงเอ๋อร์ปลอดภัยก็พอแล้ว!”
ดวงตาของหลิวหันเยียนเต็มไปด้วยความกังวลและห่วงใย
ลูกชายต้องเดินทางไกล มารดาย่อมเป็นห่วง
แม้นางจะพยายามกลั้นไว้ แต่ความห่วงใยก็ปิดไม่มิด
“ท่านตา ฝากดูแลแม่ของข้าด้วย!”
ซูเฉินหันไปมองหลิวเหวินหยาน แม้จะรู้สึกเก้อเขิน แต่เขาก็โค้งคำนับอย่างจริงจัง
“พอแล้ว พอแล้ว! ไม่ต้องพูดมาก ข้าจะดูแลหันเยียนให้ดี หากใครคิดทำร้าย ต้องผ่านข้าก่อน!”
หลิวเหวินหยานแค่นเสียงเย็นชา
แต่ซูเฉินก็เห็นถึงความอาทรอ่อนโยนในแววตาของเขา
เจ้าเฒ่าปากแข็ง!
“พี่ซูเฉินไม่ต้องห่วง พวกเราจะดูแลท่านน้าหลิวให้ดีที่สุด!”
หลิวอวี้หลงตบอกอย่างมั่นใจ
หลิวกู่เฉิงแม้ไม่ช่างพูด แต่ก็พยักหน้าอย่างจริงจัง
ไม่มีใครคาดคิดว่าในระยะเวลาอันสั้นเช่นนี้ ซูเฉินจะเติบโตจนสามารถสังหารแม้แต่ราชายุทธ์ได้
พรสวรรค์อันเจิดจ้านี้คือสิ่งใดกันเล่า?
พวกเขาเชื่อมั่นว่า แม้ซูเฉินจะเข้าสู่นิกายเทียนเต้า เขาก็ยังจะเป็นอัจฉริยะโดดเด่นที่สุด เป็นที่กล่าวขานทั่วทั้งตะวันออก!
โดยเฉพาะหลิวอวี้หลง ที่ทั้งเคารพและเกรงขามซูเฉิน พร้อมทั้งภาคภูมิใจในตัวเขาอย่างยิ่ง
นับตั้งแต่รู้ว่าซูเฉินคือญาติของตน หลิวอวี้หลงก็กลายเป็นคุณชายอันดับหนึ่งของเมืองหลวงโดยไร้ข้อโต้แย้ง มีผู้คนมากมายเข้ามาประจบเอาใจ ทำให้เขายิ่งภาคภูมิใจ
ตอนนี้เขากลัวเพียงอย่างเดียว คือซูเฉินจะตัดขาดจากตระกูลหลิว
“แม่ ลูกจากไปแล้ว!”
ซูเฉินเดินมาหาหลิวหันเยียน คุกเข่าลงแล้วโขกศีรษะสามครั้งอย่างเคารพ ก่อนจะกลั้นความอาลัยในใจ หันหลังทะยานขึ้นสู่ฟ้าโดยใช้กระบี่เหิน
ผ่านมาหลายปี ไม่รู้ว่าเมื่อใดจะได้พบกันอีก
เพียงหวังว่าท่านแม่จะปลอดภัย สุขภาพแข็งแรง และมีความสุขเสมอไป
ขณะเดียวกัน ซูเฉินก็กำลังก้าวสู่โลกที่กว้างใหญ่ยิ่งขึ้น
ทะยานฟ้าดิน ฝ่าทะลุสวรรค์ มุ่งมั่นไม่ถอย ไต่ขึ้นสู่จุดสูงสุด!
จุดหมายต่อไปนิกายเทียนเต้า!
YOU MAY ALSO LIKE
