มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 184 ไม้มหาวิบัติสายฟ้า
แม้จะแตกต่างกันเพียงคำเดียวระหว่างไม้ฟ้าผ่ากับไม้มหาวิบัติสายฟ้า แต่ความจริงแล้วกลับแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว
ไม้ฟ้าผ่าเป็นเพียงวัตถุวิญญาณธรรมดาที่อาบด้วยพลังสายฟ้า มีผลอย่างมากต่อผู้ฝึกฝนวิชาสายฟ้า
แต่ไม้มหาวิบัติสายฟ้านั้นต่างออกไป มันคือสมบัติสวรรค์ชั้นยอดที่กำเนิดจากแหล่งสายฟ้า ดูดกลืนพลังแห่งฟ้าดิน และบรรจุไว้ด้วยพลังหายนะแห่งฟ้าผ่า อานุภาพรุนแรงอย่างหาที่เปรียบมิได้
ไม้มหาวิบัติสายฟ้าสามารถใช้ปรุงโอสถระดับสูงชื่อว่าโอสถเก้าหมุนสายฟ้าหายนะ ซึ่งว่ากันว่าสามารถช่วยจักรพรรดิยุทธ์ให้ผ่านพ้นหายนะเทพได้!
ซูเฉินไม่คิดเลยว่าจะพบไม้มหาวิบัติสายฟ้าที่นี่
“ใช่แล้ว นี่คือไม้มหาวิบัติสายฟ้า! ของล้ำค่าชิ้นนี้เพิ่งมาถึงวันนี้ เดิมทีตั้งใจจะส่งไปประมูลที่สำนักงานใหญ่ หากท่านต้องการ ข้าจะขายให้!”
ชายชราผู้สวมชุดเทายิ้มบาง ๆ
“ข้าต้องการมัน บอกมาเถิดว่าจะแลกกับสิ่งใด!”
ซูเฉินเอ่ยตรง ๆ
พลังแห่งหายนะสวรรค์ในไม้สายฟ้านี้เป็นประโยชน์อย่างมากต่อการฝึกร่างอมตะแห่งความโกลาหลของเขา ย่อมไม่อาจปล่อยไปได้
“แม้ไม้ชิ้นนี้จะไร้ชีวิต แต่ก็มีอายุมากกว่าห้าพันปีและหายากอย่างยิ่ง ดังนั้น หอการค้าวั่นเป่าของเราจะไม่รับศิลาวิญญาณ แต่ขอแลกกับสมบัติที่มีค่าเทียบเท่า ท่านมีหรือไม่?”
ชายชราในชุดเทามองซูเฉินพลางกล่าว
ซูเฉินครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะเรียกแสงสว่างจากฝ่ามือ ปรากฏสมบัติสองชิ้นขึ้นมา
“หนึ่งคือเคล็ดวิชายุทธ์ระดับสวรรค์นามว่า ‘เชือดสังหารอสูรชูร่า’ อีกหนึ่งคือโอสถระดับเจ็ดนามว่า ‘โอสถสร้างชีพ’ แม้จักรพรรดิยุทธ์หากยังมีลมหายใจก็สามารถรักษาได้!”
ซูเฉินกล่าวอย่างราบเรียบ
“โอสถระดับเจ็ด?!”
ชายชราในชุดเทาร่างสั่นสะท้าน สีหน้าตื่นเต้นสุดขีด
เขารีบเปิดขวดหยกเพื่อตรวจสอบ เมื่อตรวจสอบแล้วพบว่าเป็นโอสถสร้างชีพระดับเจ็ดจริง จึงค่อยโล่งใจ แววตาเต็มไปด้วยความปีติยินดี
“ท่าน ข้าแลกไม้มหาวิบัติสายฟ้ากับโอสถสร้างชีพนี้ก็เพียงพอแล้ว ส่วนเคล็ดวิชายุทธ์ระดับสวรรค์นั้น ขอท่านเก็บไว้เถิด!”
แววตาชายชราที่มองซูเฉินพลันเปลี่ยนเป็นเคารพอย่างยิ่ง
บุคคลที่สามารถหยิบยกวิชายุทธ์ระดับสวรรค์กับโอสถระดับเจ็ดได้ง่ายดาย ย่อมไม่ธรรมดา ซูเฉินผู้นี้อาจเป็นศิษย์ของหนึ่งในเจ็ดสำนักศักดิ์สิทธิ์
“แม้ข้าจะขายเคล็ดวิชายุทธ์ระดับสวรรค์นี้ให้หอการค้าว่านเป่า ก็ช่วยจ่ายเป็นศิลาวิญญาณระดับกลางให้ข้าบ้าง หากเป็นระดับสูงก็ยิ่งดี!”
ซูเฉินยิ้มอย่างสงบ
หอการค้าว่านเป่าทำการค้าอย่างยุติธรรม ย่อมไม่คิดละโมบเคล็ดวิชาของเขา อีกทั้งมีหอวั่นเป่าอยู่เบื้องหลัง
“ดี! ท่านใจกว้าง หากเช่นนั้น ข้าจะให้ศิลาวิญญาณระดับกลางหนึ่งแสนก้อนเป็นการแลกเปลี่ยนกับวิชายุทธ์นี้ ท่านว่าอย่างไร?”
ชายชราในชุดเทากล่าว
“ตกลง!”
ซูเฉินพยักหน้า
หนึ่งแสนศิลาวิญญาณระดับกลางเทียบได้กับศิลาวิญญาณระดับต่ำหลายสิบล้าน มีเพียงหอการค้าว่านเป่าเท่านั้นที่มั่งคั่งพอจะหยิบยื่นเช่นนี้ได้
ส่วนศิลาวิญญาณระดับสูงนั้น หอการค้าไม่มีทางนำมาแลกเปลี่ยนง่าย ๆ แน่นอน
ซูเฉินรับไม้มหาวิบัติสายฟ้าและศิลาวิญญาณระดับกลาง แล้วจากไปจากหอการค้าท่ามกลางสายตาเคารพของชายชราผู้สวมชุดเทา
“เขาคือซูเฉินหรือไม่?”
ชายชราในชุดเทามองตามแผ่นหลังซูเฉิน แววตาส่องแสงวาบ
ก่อนหน้านี้ หอว่านเป่าได้ส่งรูปภาพของชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่งออกไป เพื่อแจ้งเตือนผู้ดูแลหอการค้าทั่วทุกภูมิภาคให้ดูแลเขาให้ดีหากพบตัว
ชายชราพลันนึกถึงภาพนั้น และมั่นใจว่าซูเฉินคือบุคคลเดียวกัน
“เขาคงกำลังมุ่งหน้านิกายเทียนเต้า หากเช่นนั้น ข้าจะสร้างสัมพันธ์อันดีกับเขาแทนหอวั่นเป่า!”
ชายชราคิดในใจ
“หลิวชิง!”
เขาตะโกนขึ้น ทันใดนั้น ชายวัยกลางคนในชุดดำก็ก้าวเข้ามา
“ท่านผู้อาวุโสใหญ่!”
หลิวชิงโค้งคำนับอย่างเคารพ
ชายชราในชุดเทานามว่า หวังชาง เป็นผู้อาวุโสใหญ่ของหอการค้าวั่นเป่าในนครโบราณมังกรดำ มีพลังบ่มเพาะถึงจุดสูงสุดแห่งขอบเขตราชายุทธ์
“ข้าต้องเดินทางด่วน จะรับหน้าที่คุมเรือสมบัติว่างเปล่ามุ่งสู่แคว้นเทียนไห่ ช่วงนี้เจ้ารับตำแหน่งผู้อาวุโสใหญ่แทนข้า!”
หวังชางกล่าวเรียบ ๆ
“รับทราบ!”
หลิวชิงตื่นตะลึง แล้วรีบตอบอย่างตื่นเต้น
แม้เขาไม่รู้ว่าทำไมหวังชางจึงไปเอง แต่ก็เข้าใจว่าหวังชางต้องการผลักดันเขา
ในหอการค้าว่านเป่ามีผู้อาวุโสหลายคน การที่หวังชางให้เขารับตำแหน่งแทนเป็นการบ่งบอกชัดเจนถึงความตั้งใจ
……
หลังออกจากหอการค้าวั่นเป่า ซูเฉินมิได้เร่งเดินทาง แต่เลือกเดินเที่ยวทางทิศตะวันตกของนครโบราณมังกรดำ
ย่านนี้มีผู้บ่มเพาะมากมายมาตั้งแผงขายของ
เทือกเขามังกรดำทอดยาวหลายพันลี้ ตำนานกล่าวว่าในอดีตกาล มังกรดำตกลงมาจากฟ้าก่อเกิดเป็นขุนเขานี้
อีกตำนานหนึ่งกล่าวว่าเคยมีเทพเจ้ามังกรดำเสียชีวิตในศึกเทพ ศพของเขาแปรเปลี่ยนเป็นเทือกเขามังกรดำ
บางตำนานก็เล่าว่าเคยมีสถานที่ศักดิ์สิทธิ์โบราณรุ่งเรือง ตั้งอยู่ในเทือกเขามังกรดำ
ทว่าเวลาผ่านมาช้านาน ต้นกำเนิดของนครโบราณมังกรดำกับเทือกเขามังกรดำไม่มีผู้ใดพิสูจน์ได้ มีเพียงเรื่องเล่าขานเท่านั้น
“ชาติก่อน ข้าเคยได้ยินว่ามีผู้พบบางสิ่งที่คล้ายเปลวเพลิงสวรรค์แท้จริงในเทือกเขามังกรดำ บัดนี้เมื่อมีโอกาสมาเยือน ข้าควรสืบดูเสียหน่อย!”
ซูเฉินคิดในใจ
ครั้งนั้น เขาถูกลั่วเสวียนพาเข้าสู่นิกายเทียนเต้าแล้ว ได้ยินเพียงว่าเปลวเพลิงนั้นรุนแรงยิ่ง ดึงดูดจอมยุทธ์มากมายเข้าชิง และมีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก
บัดนี้ เมื่อมาถึงนครโบราณมังกรดำแล้ว บางทีเขาอาจพบเบาะแสของเปลวเพลิงสวรรค์แท้จริงก็เป็นได้!
YOU MAY ALSO LIKE
