มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 188 เทือกเขามังกรดำ
นครโบราณมังกรดำ
ครืน!
จู่ ๆ ก็มีพลังอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกมาจากที่ใดไม่ทราบ พร้อมกับแรงกดดันมหาศาลปกคลุมทั่วทั้งนคร ชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง สวมชุดเกราะดำ ใบหน้าขึงขังทรงอำนาจ ร่อนลงมาจากท้องฟ้า
“นั่นมัน… ท่านเจ้าผู้ครองนครกลับมาแล้วหรือ?”
“ฮึ่ม! ข้าเกรงว่าเป็นเพราะเขารู้เรื่องที่เฉินเชียนเชียนเสียชีวิต!”
“โทสะของจักรพรรดิยุทธ์อาจคร่าชีวิตผู้คนนับล้าน เลือดไหลนองดั่งธารา ชายผู้นั้นหนีไม่รอดแน่!”
เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังอำนาจอันน่าสะพรึงนั้น บรรดาผู้ฝึกยุทธ์ทรงพลังในนครโบราณมังกรดำต่างลืมตาขึ้น สีหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึงและสงสัย
ชายวัยกลางคนในชุดเกราะดำผู้นั้นคือเจ้าผู้ครองนครโบราณมังกรดำ เฉินเจิ้น!
เขามองศพของเฉินเชียนเชียนในจวนเจ้าเมือง ดวงตาเยียบเย็นถึงขีดสุด พลังสังหารปะทุออกมาจากร่างกายราวกับจะฉีกทำลายสวรรค์ จนกระทั่งมิติรอบข้างสั่นสะเทือนดังฮือฮา
ทั่วบริเวณเต็มไปด้วยทหารกองทัพมังกรดำที่คุกเข่าลง ทุกคนต่างนิ่งเงียบด้วยความหวาดกลัว
ฮึ่ม!
ระหว่างคิ้วของเฉินเจิ้นมีแสงศักดิ์สิทธิ์สาดส่องออกมา กลายเป็นอักขระโบราณดวงหนึ่ง ล่องลอยวนเวียนอยู่รอบร่างเฉินเชียนเชียน จากนั้นพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ชี้นำไปทางเทือกเขามังกรดำ และสั่นไหวไม่หยุด
“เจ้ากล้าฆ่าบุตรสาวของข้า เฉินเจิ้น เช่นนี้ ช่างกล้าหาญยิ่งนัก! กองทัพมังกรดำ ฟังคำสั่งข้า ออกค้นหาในเทือกเขามังกรดำ จับตัวมันมาให้ได้ ไม่ว่าตายหรือเป็น!”
เฉินเจิ้นกล่าวเสียงเรียบ ราวกับไม่มีอารมณ์ใด ๆ
แต่พลังสังหารในน้ำเสียงนั้นกลับทำให้ทุกคนสั่นสะท้าน สายตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด
“พะย่ะค่ะ!”
เหล่าทหารกองทัพมังกรดำพร้อมใจกันตะโกนรับคำสั่ง
จากนั้น พวกเขาก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า กลับสู่ค่ายกองทัพมังกรดำ ระดมกำลังทัพแนวหน้า มุ่งหน้าสู่เทือกเขามังกรดำ!
“เชียนเชียน ไม่ต้องห่วง! บิดาจะต้องล้างแค้นให้เจ้า มันจะต้องตาย!”
เฉินเจิ้นมองร่างของเฉินเชียนเชียน สายตาเต็มไปด้วยความเศร้าสลด
แต่แล้ว แววตาก็เปลี่ยนเป็นดุร้ายดั่งปีศาจจากเก้าหุบเหว ทำให้พลังอำนาจทั้งร่างกลายเป็นน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด
โครม!
พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของเขาแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ จากนั้นร่างของเขาก็กลายเป็นแสงสีดำ พุ่งทะยานไปยังเทือกเขามังกรดำ
……
เทือกเขามังกรดำ
ซูเฉินกำลังบินมุ่งหน้าสู่ส่วนลึกของเทือกเขา
ตอนนี้เขาได้แผนที่ที่หลงเหลือจากจิตวิญญาณของตู้เจินแล้ว จึงกำลังมุ่งหน้าไปยังจุดที่ตู้เจินละสังขาร เพื่อค้นหาเปลวเพลิงทองนิพพานที่ตู้เจินทิ้งไว้
โฮกก!
จากส่วนลึกของเทือกเขามังกรดำ เสียงคำรามของสัตว์อสูรโบราณดังก้องออกมา ดั่งฟ้าผ่า เขย่าภูผาและพงไพร พลังอำนาจอันดุร้ายแผ่กระจายอย่างน่าสะพรึง
เทือกเขามังกรดำทอดตัวยาวนับพันลี้ ว่ากันว่าภายในมีราชาอสูรผู้ทรงอำนาจอยู่นับไม่ถ้วน แม้แต่มนุษย์ระดับราชายุทธ์ยังไม่กล้าเข้าไปลึกนัก
ซูเฉินล่วงลึกเข้ามาแล้วนับร้อยลี้ แม้เขาจะซ่อนเร้นกลิ่นอายอย่างมิดชิด แต่ระหว่างทางก็ยังต้องปะทะกับอสูรอันร้ายกาจอยู่หลายตัว และสังหารไประหว่างทาง
อีกไม่นานก็จะถึงตำแหน่งที่ระบุไว้ในแผนที่
ทว่า ซูเฉินกลับพบปัญหาสำคัญประการหนึ่ง
สถานที่ที่จิตวิญญาณของตู้เจินนั่งละสังขารเอาไว้ในแผนที่ กลับถูกยึดครองโดยราชาอสูรตนหนึ่ง
ฟิ้ว!
ซูเฉินเคลื่อนไหวเหนืออากาศ ผ่านยอดไม้โบราณอันสูงตระหง่าน โดยไม่หลงเหลือคลื่นพลังแม้แต่น้อย ไม่นานก็พบหุบเขาเบื้องหน้าปรากฏขึ้น
เหนือหน้าผา มีน้ำตกขนาดใหญ่สายหนึ่งไหลตกลงมาดังสนั่น สูงกว่าสามพันฟุต เกิดเสียงกระหึ่มราวกับอัสนีบาต
ในหุบเขานั้น มีกลิ่นอายอสูรดำมืดปกคลุม
เสียงคำรามของสัตว์อสูรยังคงดังก้องออกมาไม่หยุด
ซูเฉินยืนอยู่บนยอดไม้โบราณ เฝ้ามองเข้าไปในหุบเขา
“นั่นมัน…”
ดวงตาของซูเฉินส่องแสงสีทองขึ้น
เขาเห็นในหุบเขา ใต้แอ่งน้ำที่อยู่เบื้องล่างของน้ำตก มีมังกรดำตนหนึ่งพุ่งทะยานออกมา ยาวนับร้อยจ้าง แผ่พลังมังกรออกมาอย่างเข้มข้น คำรามก้องดั่งเสียงเทพอัสนี
ทั่วทั้งร่างของมังกรดำมีเกล็ดสีดำปกคลุม ใต้แสงอาทิตย์ส่องประกายเย็นเยียบดั่งโลหะหรือเหล็กกล้า แข็งแกร่งเฉียบคม
นอกจากมังกรดำ ยังมีอสูรอีกนับร้อยตัวอยู่ในหุบเขานั้น หลังจากมังกรดำปรากฏออกมา พวกมันต่างก็แสดงอาการเคารพสยบ
“ราชาอสูรตัวหนึ่ง และยังเป็นราชาอสูรระดับสูงใกล้จะทะลวงสู่ขอบเขตจักรพรรดิอสูร!”
ซูเฉินคิดในใจ
เขาใช้เนตรเทพทองคำตรวจสอบความผันผวนของพลังเลือดในร่างมังกรดำได้ชัดเจน รุนแรงดั่งทะเลคลั่ง แข็งแกร่งยิ่งกว่าราชายุทธ์มนุษย์ และแม้จะด้อยกว่าจักรพรรดิยุทธ์อยู่เล็กน้อย
เผ่าอสูรมีพลังเลือดลมแข็งแกร่งกว่าผู้ฝึกยุทธ์มนุษย์อยู่มาก!
แต่สถานที่ที่ตู้เจินละสังขาร กลับอยู่ในแอ่งน้ำใต้ม่านน้ำตกซึ่งบัดนี้กลายเป็นรังของมังกรดำ
หากต้องการเข้าไป คงต้องกำจัดราชาอสูรมังกรดำตนนี้เสียก่อน!
“หืม?”
ทันใดนั้น ขณะที่ซูเฉินกำลังจะลงมือ จู่ ๆ ก็เห็นร่างหลายร่างพุ่งผ่านหมู่เมฆบนท้องฟ้าเบื้องไกล กำลังมุ่งหน้ามาทางหุบเขานี้โดยตรง!
ซูเฉินขมวดคิ้ว สะกดกลิ่นอายรอบตัวให้เงียบสงัดทันที กลายเป็นหนึ่งเดียวกับยอดไม้โบราณ ซ่อนเร้นตัวเองอย่างแนบเนียน