มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 192 ข้ายอมแล้ว ได้โปรดไว้ชีวิตข้าเถอะ
ร่างวิญญาณของมังกรดำหลงเหลืออยู่เพียงเท่านั้น และด้วยการถูกเปลวเพลิงนิพพานเผาผลาญต่อเนื่องมานับหมื่นปี พลังของมันจึงอ่อนแรงลงอย่างถึงขีดสุด เหลือเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งในหมื่นของช่วงยุครุ่งเรืองเท่านั้น
ยิ่งไปกว่านั้น เปลวเพลิงกลืนสรรพสิ่งและแสงแห่งดวงเนตรเทพตัดมายา ต่างก็มีพลังทำลายต่อวิญญาณอย่างรุนแรง
ตูม!
โซ่อสูรสีดำแตกกระจายเป็นเสี่ยง ๆ ขณะที่แสงแห่งดวงเนตรเทพตัดมายาทะลวงเข้าสู่ร่างของมังกรดำ แสงอสูรแตกกระจาย ร่างวิญญาณสั่นสะท้าน และเสียงคำรามโหยหวนดังลั่น
พร้อมกันนั้น เปลวเพลิงกลืนสรรพสิ่งมิได้เพียงแค่แผดเผาสรรพสิ่งเท่านั้น แต่ยังแฝงไว้ด้วยกฎแห่งการกลืนกิน ส่งผลให้วิญญาณของมังกรดำพลุ่งพล่านอย่างควบคุมไม่อยู่
“นี่มันอะไรกัน! เหตุใดเจ้าถึงมีเปลวเพลิงกลืนสรรพสิ่งได้?!”
มังกรดำคำรามออกมาด้วยความตกใจอย่างที่สุด
แต่เดิมมันคิดว่าซูเฉินมาเพื่อแย่งชิงเปลวเพลิงนิพพานทองคำ ทว่ากลับคาดไม่ถึงว่าผู้นี้จะครอบครองเปลวเพลิงสวรรค์ที่เหนือยิ่งกว่าอย่าง “เปลวเพลิงกลืนสรรพสิ่ง!”
แถมแสงแห่งดวงเนตรเทพตัดมายาก็สร้างความเสียหายแก่ตนไม่น้อยเช่นกัน
“มังกรดำ เจ้าก่อกรรมทำเข็ญไว้มากมาย จนถูกนักบุญยุทธ์ตู้เจินผนึกไว้ที่นี่ บัดนี้ยังคิดจะหลอกลวงข้าอีกหรือ? ตายเสียเถอะ!”
ซูเฉินแค่นเสียงอย่างเย็นชา
เปลวเพลิงกลืนสรรพสิ่งและแสงดวงเนตรเทพตัดมายาถูกปลดปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่อง โหมกระหน่ำเข้าใส่มังกรดำ
ตูม!
พลังอสูรหมุนวนปั่นป่วน วิญญาณมังกรสั่นไหวอย่างรุนแรง จนเริ่มมีร่องรอยจะถูกกลืนกินและเผาผลาญจนสิ้นสลาย
แม้เปลวเพลิงนิพพานทองคำที่ได้รับพรจากเพชรคัมภีร์ยังมิอาจหลอมกลืนมังกรดำได้โดยสมบูรณ์ แต่เปลวเพลิงกลืนสรรพสิ่งกลับทำลายล้างได้เหนือกว่านั้น
“หยุดก่อน! เจ้าหนุ่มมนุษย์ เจ้ารังแกข้าเพียงเพราะข้าไม่มีร่างกาย! หากมีน้ำอดน้ำทนจริงก็ปล่อยข้าออกมา แล้วมาสู้กันตัวต่อตัวอย่างลูกผู้ชายสิ!”
มังกรดำแผดเสียงออกมา
“เจ้าคิดว่าข้าโง่หรืออย่างไร?”
ซูเฉินหัวเราะเยาะ
มังกรตัวนี้เจ้าเล่ห์นัก หากไม่สั่งสอนให้หนัก ย่อมไม่ยอมสำนึกอย่างแท้จริง
ในความคิดของซูเฉิน ฆ่ามันให้ตายยังจะดีกว่า
ตูม!
แสงดวงเนตรเทพตัดมายาทะลวงเข้าใส่อีกครั้ง ทำให้ร่างวิญญาณของมังกรเต็มไปด้วยบาดแผล ช่องว่างของพลังวิญญาณที่เพิ่งฟื้นคืนกลับถูกเผาผลาญแทบหมดสิ้น
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเปลวเพลิงกลืนสรรพสิ่ง ที่แม้เจ้าตัวจะใช้เคล็ดลับป้องกันมากมาย ก็ยังไม่อาจต้านทานได้
เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของมังกรดำดังลั่นสะท้านห้วงมิติ
“เจ้าหนุ่มมนุษย์ เจ้าช่างเลวทราม! หากข้าอยู่ในสภาพสมบูรณ์ เพียงพ่นลมหายใจก็สังหารเจ้าได้หมื่นครั้ง!”
“เจ้าหนุ่มมนุษย์ เจ้าตายแน่! เจ้ากล้าทำร้ายปู่หลงผู้นี้ ข้าจะฉีกเส้นเอ็นของเจ้า ลอกหนังเจ้า แล้วเผาวิญญาณเจ้าจนกลายเป็นโคมฟ้า!”
“โอ๊ย! เจ็บ ๆ ๆ… ข้ายอมแล้ว ข้ายอมแล้ว ได้โปรดไว้ชีวิตข้าเถอะ…”
จากที่แรกเริ่มมังกรดำยังตะโกนข่มขู่ แต่สุดท้ายก็ต้องยอมจำนนอย่างหมดท่า
เพลิงกลืนสรรพสิ่งและดวงเนตรเทพตัดมายาทำลายวิญญาณของมันอย่างร้ายแรง วิญญาณมังกรเริ่มเลือนราง หากดื้อรั้นต่อไปก็มีหวังสูญสิ้นอย่างแน่นอน
“เจ้าหนุ่มมนุษย์ ข้ายอมแพ้แล้ว ได้โปรดหยุดเถอะ!”
มันร้องขอความเมตตาอย่างต่อเนื่อง
แต่ซูเฉินยังคงทำเป็นไม่ได้ยิน ส่งเพลิงกลืนสรรพสิ่งและแสงดวงเนตรเทพตัดมายาเข้าใส่อย่างไม่หยุดยั้ง จนมังกรดำแทบสิ้นสภาพ
“เจ้าหนุ่มมนุษย์ ข้ายอมจริง ๆ แล้ว! ได้โปรดไว้ชีวิตข้า! เจ้าอยากรู้ไม่ใช่หรือว่าทำไมเจ้าหัวโล้นตู้เจินถึงต้องการสังหารข้า? ข้าจะบอกความลับให้ ความลับที่จะนำไปสู่การเป็นเทพ! เจ้าไม่อยากรู้หรือ?!”
มังกรดำเริ่มหวาดกลัวจริง ๆ
มันสบถอยู่ในใจว่าเด็กมนุษย์ผู้นี้ช่างโหดเหี้ยมยิ่งนัก คิดจะฆ่าลุงหลงของมันเสียให้ได้
แต่ว่าปู่หลงนั้นรู้จักพลิกแพลง ยอมจำนนไว้ก่อน ค่อยหาโอกาสแก้แค้นภายหลัง
เมื่อเห็นซูเฉินหยุดลง มังกรดำก็รู้ว่าตนยังมีโอกาสรอด
“ความลับของการเป็นเทพ? ถ้าข้อมูลของเจ้ามีค่าไม่พอ อย่าโทษข้าที่จะกำจัดเศษขยะให้สิ้นซาก!”
ซูเฉินเอ่ยเสียงเรียบ
มังกรดำแทบอยากพ่นเลือด เจ้าเรียกข้าว่าเศษขยะ?
ถ้าไม่บาดเจ็บหนักจนเหลือแค่วิญญาณ ป่านนี้แม้แต่จักรพรรดิยุทธ์ก็ต้องคุกเข่าเรียกข้าว่าทวด!
“แค่ก ๆ… เจ้าควรจะรู้ว่าข้ามิใช่สิ่งมีชีวิตของดินแดนเซวียนเทียน ข้ามาที่นี่เพราะพบเข้ากับดินแดนลับซึ่งเหลือทิ้งไว้โดยจักรพรรดิยุทธ์ผู้หนึ่ง ขณะที่เขากำลังฝ่าพ้นสู่ความเป็นเทพ!
จักรพรรดิยุทธ์ผู้นั้นคือผู้อาวุโสแห่งสำนักของเจ้าหัวโล้นตู้เจิน นามว่า ‘จักรพรรดิยุทธ์ตู้จั้น’!
ข้าเพียงเข้าไปเพื่อซึมซับพลังแห่งกฎเกณฑ์ และค้นหาความลับในการทะลวงสู่เทพ แต่กลับโดนกับดักของจักรพรรดิยุทธ์ผู้นั้นโจมตีจนบาดเจ็บสาหัส!
ในดินแดนลับนั้น ข้าพบเพชรคัมภีร์ และอาศัยมันหลบหนีออกมาได้
ทว่าก็เป็นเหตุให้เจ้าหัวโล้นตู้เจินตามล่าข้าเพื่อชิงเพชรคัมภีร์คืน จนข้าถูกผนึกอยู่ที่นี่…
ทั้ง ๆ ที่หากไม่มีอุบายของเขา ข้าเพียงตบเดียวก็ฆ่าเขาได้แล้ว!”
มังกรดำรีบเล่าเรื่องราวทั้งหมดด้วยท่าทีคับแค้นใจนัก
พวกพระในพุทธะช่างเจ้าเล่ห์จริง ๆ แม้แต่ในดินแดนลับยังวางกลไกไว้แน่นหนา จนปู่หลงของมันตกหลุมพลางโดยไม่ทันรู้ตัว
“จักรพรรดิยุทธ์ตู้จั้น?”
หัวใจของซูเฉินถึงกับสะท้าน
YOU MAY ALSO LIKE
