มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 195 จักรพรรดิยุทธ์ปรากฏตัว
ครืนนน!
ทั่วทั้งหุบเขาอบอวลไปด้วยกลิ่นอายมารและพลังปราณแท้
ขณะซูเฉินกำลังฝึกฝน พวกจื่อเฉินก็กำลังต่อสู้กับมังกรดำอย่างดุเดือดถึงขีดสุด
เหล่าอสูรใต้อาณัติมังกรดำถูกสังหารโดยพวกจื่อเฉินไปนับสิบ
ทั่วหุบเขาเต็มไปด้วยซากศพ กลิ่นคาวเลือดคลุ้งไปทั่ว
กลิ่นเลือดยิ่งกระตุ้นโทสะของมังกรดำจนดวงตาแดงก่ำ สายตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า แสงมารดำตวัดวูบไหว พุ่งเข้าหาพวกจื่อเฉินอย่างบ้าคลั่ง
สถานการณ์ของพวกนางเริ่มตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ
เพราะมังกรดำแข็งแกร่งเกินไป ไม่เพียงพลังฝึกปรือแตะถึงจุดสูงสุดของขอบเขตราชันย์อสูร ยังชำนาญในเวทมารทรงพลังนับไม่ถ้วน
สิ่งที่ทำให้จื่อเฉินเคร่งเครียดยิ่งขึ้น คือการที่นางสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันทรงพลังอีกหลายสายใกล้เข้ามาแต่ละสายไม่ด้อยกว่ามังกรดำเลย
พวกมันคือราชันย์อสูรจากหุบเขามังกรดำ!
ทั้งหมดล้วนถูกเสียงสังหารในหุบเขานี้ดึงดูดมา
“เราต้องรีบจัดการให้เร็วที่สุด หากราชันย์อสูรเหล่านั้นมาถึงพร้อมกัน พวกเราคงยากจะถอนตัว!”
จื่อเฉินเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง
“รับทราบ!”
ศิษย์ทั้งสี่แห่งนิกายกระบี่อู่เลี่ยงต่างพยักหน้าเป็นหนึ่งเดียว ดวงตาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว
ต้องสู้สุดชีวิต!
ตูมม!
แต่ในขณะนั้นเอง เงาร่างหนึ่งที่เปล่งแสงเจิดจ้าดั่งตะวัน ก็ปรากฏจากความว่างเปล่า
แสงกระบี่ที่คมกริบพลันฉีกฟ้าฉีกดิน แฝงไว้ด้วยเจตนาฆ่ามหาศาล พุ่งตรงใส่กลุ่มราชันย์อสูร!
“สารเลว! เฉินเจิ้น เจ้าจะทำอะไร?”
“นครโบราณมังกรดำกับหุบเขามังกรดำต่างก็ไม่ข้องเกี่ยวกัน! เจ้าคิดจะเปิดศึกหรือไร?”
“เฉินเจิ้น! ท่านราชันย์อสูรจะไม่มีวันละเว้นเจ้า!”
เสียงคำรามดังกึกก้องออกจากปากของบรรดาราชันย์อสูร
ครืนนน!
แต่เงาร่างในความว่างเปล่ากลับไม่แม้แต่จะตอบโต้ แสงกระบี่ฟันผ่านลงมา เสียงกรีดร้องดังสะท้อน เลือดสดกระเซ็นพลุ่งพล่าน แผ่นดินสั่นสะเทือน
เหล่าราชันย์อสูรถูกฟันขาดในพริบตา ไม่อาจต่อต้านได้เลย!
“นั่นมัน…จักรพรรดิยุทธ์?!”
ศิษย์นิกายกระบี่อู่เลี่ยงผู้หนึ่งอุทาน
“จักรพรรดิยุทธ์? หรือว่า…เป็นเจ้าเมืองนครโบราณมังกรดำ? เรารอดแล้ว!”
ศิษย์อีกคนกล่าวอย่างดีใจ
“อย่าเพิ่งวางใจ เขาอาจมาในเจตนาไม่ดี!”
แววตาของจื่อเฉินฉายแสงคม นางสะบัดกระบี่สลายลำแสงมารเบื้องหน้า ก่อนถอยร่นกลับไป
ฟิ้ววว!
เงาร่างในอากาศหลังจากสังหารราชันย์อสูรหลายตน ก็พุ่งตรงลงมายังหุบเขา ปรากฏตัวเหนือน่านฟ้าในพริบตา
เป็นบุรุษกลางคนในชุดเกราะดำ สีหน้าขรึมขลัง แผ่กลิ่นอายฆ่าฟันตลบอบอวล ยืนอยู่กลางหาว แรงกดดันของสวรรค์และปฐพีถาโถมออกมาราวพายุ
เขาคือ…เฉินเจิ้น เจ้าเมืองนครโบราณมังกรดำ!
“เฉินเจิ้น เจ้ากล้าฆ่าราชันย์อสูรแห่งหุบเขามังกรดำ เช่นนี้ไม่กลัวท่านราชันย์อสูรลงทัณฑ์หรือไร?”
มังกรดำจ้องมองเขา สีหน้าขึงขัง ตะโกนลั่น
ไม่คาดคิดว่าเฉินเจิ้นจะกล้ารุกมาถึงเขตหุบเขามังกรดำ!
“ราชันย์อสูรหรือ? เกรงว่าแม้แต่มันเองยังรักษาชีวิตไม่รอด! พวกเจ้าพวกอสูรชั่วช้าสุมหัวกันในหุบเขานี้มานานนัก คิดว่าข้าไม่กล้าลงมือฆ่ารึ? จงตายเสีย!”
สายตาเฉินเจิ้นคมกล้า รังสีสังหารเอ่อท้น
เป้าหมายที่เขามาที่นี่ ก็เพื่อสังหารซูเฉิน!
เมื่อรับรู้ว่าซูเฉินเข้าสู่หุบเขามังกรดำ เขาจึงตัดสินใจบุกเข้าโจมตีทันที หวังจับตัวราชันย์อสูรแห่งหุบเขาให้ได้ในคราเดียว
หุบเขามังกรดำมีทรัพยากรล้ำค่ามากมาย กระทั่งมีข่าวลือว่ามีเหมืองหินวิญญาณแฝงอยู่ เฉินเจิ้นจึงหมายตาที่นี่มานานแล้ว!
“ไร้สาระ! ท่านราชันย์อสูรแข็งแกร่งไร้เทียมทาน หากไม่เมตตาต่อเจ้า เจ้าคงตายไปนานแล้ว! เฉินเจิ้น เจ้านี่อยากตายเสียจริง!”
มังกรดำคำรามด้วยโทสะและความตื่นตระหนก
ตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา เฉินเจิ้นไม่กล้าเหยียบย่างเข้าสู่หุบเขามังกรดำเลยสักครั้ง
แต่วันนี้เขากลับกล้ามาไล่ฆ่าอสูรถึงถิ่น หากไม่ใช่เพราะเขามีอะไรบางอย่างพึ่งพาได้ เช่นนั้นก็ต้องหมายความว่า…ท่านราชันย์อสูรอาจประสบเคราะห์จริง ๆ?
“ราชันย์อสูร…?”
พวกจื่อเฉินต่างตกตะลึงเช่นกัน ก่อนหน้านี้ไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าหุบเขามังกรดำมี ‘ราชันย์อสูร’ อยู่เบื้องหลัง แสดงว่าที่แห่งนี้ยังซ่อนความลับไว้อีกมาก!
“สัตว์เดรัจฉาน! จงตายเสีย!”
เฉินเจิ้นแค่นเสียงเย็นชา เขาไม่อยากเสียคำพูดกับมังกรดำอีกต่อไป
มีดจันทร์เสี้ยวในมือของเขาปรากฏ แผ่รังสีฆ่าฟันออกมาอย่างไร้ขอบเขต
ตูมมม!
พลังปราณแท้ภายในร่างของเฉินเจิ้นปะทุ แสงคมกระบี่ของมีดจันทร์เสี้ยวเจิดจ้าเป็นลำ พุ่งฟาดลงมาจากกลางเวหา!
“เฉินเจิ้น เจ้าคิดว่าข้ากลัวเจ้ารึ?!”
มังกรดำคำรามลั่น พลันทะยานขึ้นสู่ห้วงเวหาเข้าปะทะ
ความดุร้ายภายในจิตใจก็ถูกปลุกเร้าจนถึงขีดสุด
ปังงงง!
แต่เฉินเจิ้นคือจักรพรรดิยุทธ์โดยแท้ พลังของเขาหาใครทัดเทียมได้ยาก กระบี่เล่มนั้นแฝงไว้ด้วยอำนาจของสวรรค์และปฐพี ฉีกแสงมารกลางหาวออกเป็นเสี่ยง ฟันร่างของมังกรดำร่วงลงจากเวหา!
เบื้องล่าง แผ่นดินสั่นสะเทือน โขดหินระเบิดกระจาย
เกล็ดที่เคยเหนียวแน่นดั่งเหล็กของมังกรดำ ถูกฟันฉีกเป็นชิ้น เลือดสดไหลทะลัก มันคำรามสะท้านฟ้าก่อนจะพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง
ทว่าใครต่างก็เห็นได้ชัด…มังกรดำไม่อาจต้านเฉินเจิ้นได้นานนัก!
“พี่หญิง เราจะเอาอย่างไรต่อดี?”
เหล่าศิษย์นิกายกระบี่อู่เลี่ยงหันไปถามจื่อเฉิน