มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 23
“ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้! ซูเหยา รับกระบี่ของข้าไป!”
ซูเฉินกล่าวเรียบ ๆ
แววตาเขาคมวาวราวแสงกระบี่ พลังกระบี่พุ่งออกจากปลายนิ้ว แฝงไว้ด้วยเสียงคำรามของมังกรโบราณ
ในสายตาของทุกคน คล้ายมังกรเทพตัวหนึ่งทะยานออกจากปลายนิ้วของซูเฉิน ทะลุอากาศด้วยความเร็วสูง มุ่งสู่ซูเหยาอย่างรวดเร็ว
พลังกระบี่นั้นแผ่ขยายไปทั่วเก้าเมฆา ลอยล่องอยู่กลางอากาศราวแสงพุ่งพราย แฝงไว้ด้วยพลังปราณแท้ที่หนักหน่วงจนผู้คนไม่กล้าขัดขืนแม้แต่ในใจ
ใบหน้าซูเหยาเปลี่ยนสีอย่างฉับพลัน นางยกกระบี่น้ำแข็งหยกขึ้นต้านทานอย่างรวดเร็ว
ตูม!
พลังกระบี่ปะทะกระบี่น้ำแข็งหยก เสียงหวีดหวิวดังสนั่น แรงอำนาจราวเทพยักษ์ถาโถมใส่ร่างซูเหยาอย่างจัง ราวกับฟ้าผ่ากลางอก กระบี่ในมือกระเด็นออกไปทันที
ร่างของซูเหยาถูกซัดกระเด็นอย่างแรง กระแทกพื้นเวทีจนเลือดพุ่งทะลัก ลมหายใจอ่อนแรงลงทันที
“เจ้า…อยู่ระดับเก้าขอบเขตชำระลมปราณ? เป็นไปไม่ได้!”
ดวงตาซูเหยาฉายแววตกตะลึงถึงขีดสุด
ก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน ทะเลปราณของซูเฉินยังถูกทำลาย กลายเป็นขยะที่ไม่สามารถบ่มเพาะได้
แต่ในเวลาเพียงไม่กี่วัน ไม่เพียงทะเลปราณของเขาฟื้นคืน แต่ยังทะลวงสู่ระดับเก้าขอบเขตชำระลมปราณ อีกทั้งพลังต่อสู้ยังน่าสะพรึง!
เขาได้รับโชควาสนาอันใดกันแน่?
“ซูเหยา เจ้าแพ้แล้ว”
ซูเฉินกล่าวเรียบ ๆ
ไม่เพียงเขามีระดับพลังเท่ากับนาง แต่ยังมีทะเลปราณมังกรแท้ถึงเก้าสาย พลังปราณแท้ลึกซึ้งกว่าซูเหยาหลายเท่า
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงประสบการณ์และวิถียุทธ์จากชาติก่อน การเอาชนะซูเหยา จึงไม่มีสิ่งใดเหนือความคาดหมาย
คำพูดของซูเฉินราวภูเขาทับใจ ทำให้ใบหน้าซูเหยาซีดเผือด เลือดพุ่งออกจากปากอีกครั้ง
“ไม่! ข้าไม่ยอมแพ้!”
แววตาซูเหยาเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม
โอสถเม็ดหนึ่งปรากฏในมือของนาง สีดำสนิท นางกลืนลงไปในพริบตา พลังโดยรอบเริ่มพุ่งพล่าน
“โอสถปะทุพลัง?! แย่แล้ว!”
ใบหน้าของปรมาจารย์กู่หยานเปลี่ยนไปทันที
ซูเหยากินโอสถระดับสาม โอสถปะทุพลัง แม้มีผลข้างเคียงมหาศาล เสี่ยงต่อการเสียพลังต้นกำเนิดและตกต่ำลงในภายหลัง
แต่ภายในหนึ่งชั่วยามหลังจากกิน สามารถปลดปล่อยพลังต่อสู้เพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว!
ซูเหยาต้องการแลกชีวิตกับซูเฉิน!
“ซูเฉิน เจ้านั่นแหละที่สมควรตาย!”
ดวงตาของซูเหยาเต็มไปด้วยจิตสังหารเยือกเย็น
บาดแผลของนางราวกับหายไปในพริบตา พลังปราณอันน่าสะพรึงแผ่พุ่ง กระบี่น้ำแข็งหยกลอยกลับมาสู่มืออีกครั้ง ปล่อยพลังกระบี่ออกมาราวพายุ
กระบวนท่ากระบี่สายลมพิโรธ!
นี่คือวิชายุทธ์ระดับเหลืองขั้นสูงอีกแขนงหนึ่ง อาศัยพลังปราณอันรุนแรงเพื่อปลดปล่อยพลังกระบี่เป็นสายลมรุนแรง ทำให้ศัตรูไร้ทางหลบหนี
จากมุมไกลดูคล้ายพายุบ้าคลั่งที่เต็มไปด้วยพลังกระบี่มากมาย ฟาดฟันเข้าใส่ซูเฉินจากทุกทิศ
ซูเหยาเกลียดซูเฉินถึงขีดสุด ยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อสังหารเขาให้ได้!
ฟิ้ว!
ซูเฉินกระทืบพื้น ลอยตัวหลบกระบวนท่าอันดุร้ายของซูเหยาอย่างงดงาม
“ไร้ประโยชน์! ซูเฉิน ด้วยพลังระดับชำระลมปราณของเจ้า เจ้าต้านกระบวนท่ากระบี่สายลมพิโรธของข้าไม่ได้หรอก! หากเจ้าคุกเข่าขอขมาในตอนนี้ ข้าอาจไว้ชีวิตเจ้า แต่หากไม่…ไม่มีใครช่วยเจ้าได้!”
ซูเหยากล่าวเสียงเย็น
นางหยิ่งทะนงในใจนัก
ในสายตาของนาง ซูเฉินคือขยะโดยแท้ โดยเฉพาะหลังจากทะเลปราณเขาถูกทำลาย จึงยิ่งไม่ให้ค่า
แต่ตอนนี้ขยะกลับพลิกชะตา แสดงพลังอันน่ากลัวจนเกือบเอาชนะนางได้ นางจะทนได้อย่างไร?
ยกเว้นซูเฉินยอมก้มกราบอ้อนวอนต่อหน้า นางจะไม่มีวันยกโทษ!
“แม้เจ้ากินโอสถปะทุพลัง เจ้าก็ยังอ่อนแอเกินไป!”
ใบหน้าซูเฉินยังคงนิ่งสงบ
เขามองออกทันทีว่าโอสถปะทุพลังแม้จะเพิ่มพลังได้มหาศาลในเวลาอันสั้น แต่ผลข้างเคียงร้ายแรง หากบาดเจ็บระหว่างนั้น มีโอกาสสูงที่จะเสียพลังต้นกำเนิดถาวร
“ซูเฉิน เจ้ายังกล้าอวดดีในเวลานี้อีกหรือ? เจ้าคิดว่าเก่งนักหรือไร? ข้าจะพิสูจน์ให้เห็นว่า เจ้าก็เป็นแค่ขยะอยู่ดี!”
ซูเหยาแผดเสียง ใบหน้างดงามพลันบิดเบี้ยวด้วยโทสะ
“ขยะงั้นหรือ? เช่นนั้นวันนี้ ข้าจะให้เจ้ารู้ว่า ใครกันแน่ที่เป็นขยะ!”
ซูเฉินกล่าวเบา ๆ
ปราณแท้หลั่งไหลออกจากฝ่ามือ พลังมังกรแผ่ซ่านทั่วร่าง คล้ายมีมังกรทองม้วนตัวล้อมรอบ สง่างามและลึกล้ำ
พลันฝ่ามือของเขาก็กดลงใส่ซูเหยา
ฝ่ามือนั้นราวกับบดบังฟ้าดิน เสียงคำรามมังกรโบราณดังกึกก้อง ราวกับภูเขาถล่มฟ้าทลาย
เปรี๊ยะ!
พลังกระบี่สายลมพิโรธถูกทำลายจนสิ้นในพริบตา ราวกับเศษกระดาษ
กระบี่น้ำแข็งหยกกระเด็นออกจากมืออีกครั้ง แทงปักพื้นหินแกร่งอย่างแรง!
ฝ่ามือของซูเฉินกระแทกอกซูเหยาเต็มแรง
ตูม!
หน้าอกของซูเหยายุบลงในทันที ไม่รู้ว่าซี่โครงหักไปกี่ท่อน เลือดพุ่งทะลัก และนางก็ลอยกระเด็นออกไปทันที!
YOU MAY ALSO LIKE
