มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 262 เลวทราม
ในห้วงมิติ สายฟ้าแลบวาบไปทั่วท้องฟ้า เปลวเพลิงอสูรสีดำถูกสายฟ้ากวาดล้างจนหมดสิ้นแทบจะในพริบตา
ร่างของอสูรชั่วจากนอกแดนทั้งสาม ถูกทัณฑ์สวรรค์ที่น่าสะพรึงกลัวผ่าจนแหลกสลาย กลายเป็นผุยผง หายไปในระหว่างฟ้าดิน
ร่างของลั่วเสวียนถูกกลืนกินโดยทัณฑ์สวรรค์
ซุนฉีหยางและจักรพรรดิสายฟ้าเล่ยตงยืนมองฟ้าที่เต็มไปด้วยสายฟ้า ใบหน้าเผยแววคาดหวังออกมา
ลั่วเสวียน…นางตายแล้วหรือไม่?
“นางยังไม่ตาย!”
ดวงตาของซุนฉีหยางเปล่งประกาย
เขาเห็นว่าท่ามกลางสายฟ้าในห้วงมิติค่อย ๆ สงบลง ร่างหนึ่งก็ทะยานออกมาท่ามกลางสายฟ้านั้น
คือลั่วเสวียน!
ทว่าในยามนี้ ลั่วเสวียนอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่ยิ่ง เลือดเปรอะเปื้อนทั่วร่าง กระบี่โบราณในมือสั่นระรัว มีรอยเลือดสดที่มุมปาก ใบหน้าซีดเผือดเล็กน้อย
พลานุภาพอันมหาศาลของทัณฑ์สวรรค์ลูกที่สองนั้น ทำให้นางรับมือได้ยากลำบาก บาดเจ็บสาหัสไม่น้อย
“พวกนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ไสหัวออกมาเสีย! มีแต่กล้าแอบวางแผนลับหลัง ถึงได้กล้าทำเรื่องต่ำช้าอย่างร่วมมือกับอสูรชั่วนอกแดน ทรยศเผ่าพันธุ์มนุษย์!”
ลั่วเสวียนกล่าวด้วยเสียงเย็นเยียบ
นางไม่เชื่อเลยว่าอสูรชั่วจากนอกแดนจะปรากฏตัวขึ้นที่นี่โดยไม่มีเหตุผล
นางแทบจะมั่นใจทันทีว่า ต้องเป็นฝีมือของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าแน่นอน
ซุนฉีหยางและเล่ยตงอู่หวงไม่อำพรางตัวอีกต่อไป พวกเขาปรากฏกายให้เห็น
“ลั่วเสวียน ทัณฑ์สวรรค์ลูกที่สองทรงพลังถึงเพียงนี้ เจ้ากลับสามารถต้านทานไว้ได้! แต่การก้าวสู่เขตแดนนักบุญยุทธ์ ต้องผ่านทัณฑ์สวรรค์ทั้งเก้าลูก แต่ละลูกรุนแรงยิ่งกว่าลูกก่อน ข้าอยากดูนักว่าเจ้าจะรับมือมันได้อย่างไร!”
ซุนฉีหยางกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
“นับว่าเจ้ามีบุญนักที่ได้ตายภายใต้ทัณฑ์สวรรค์!”
จักรพรรดิสายฟ้าเล่ยตงแค่นเสียงเย็นชา
“ก็แค่สองคนชั่วที่ใจคอโหดเหี้ยม! รีบร้อนจะฆ่าข้าเสียให้ได้ หรือกลัวว่าหากข้าผ่านทัณฑ์สวรรค์ไปได้ วันหน้าจะบุกนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าไปเฉือนหัวพวกเจ้าหรือไง?”
ลั่วเสวียนกล่าวเย้ยหยัน
ครืน!
คำพูดยังไม่ทันจบ ทะเลสายฟ้าเหนือเก้าชั้นฟ้าก็พลันปั่นป่วน พลังสวรรค์โหมกระหน่ำ ทัณฑ์สวรรค์ลูกที่สามปรากฏขึ้นอย่างช้า ๆ และฟาดลงมาอย่างฉับพลัน
ทัณฑ์สายฟ้าที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิม สายฟ้าสีดำนั้นแผ่กลิ่นอายแห่งการทำลายล้าง ทำให้มิติสั่นสะเทือนและร้องครวญคราง ราวจะถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ
“หากวันนี้ข้าไม่ตาย พรุ่งนี้ข้าจะทำลายนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าให้สิ้นซาก!”
ลั่วเสวียนคำราม แล้วเงยหน้าขึ้นสบสายฟ้าด้วยแววตาคมกล้า กระบี่โบราณในมือพ่นแสงกระบี่ออกมาอย่างหาที่เปรียบมิได้ ทันใดนั้นนางทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า
แสงกระบี่เจิดจ้าดั่งจะแหวกฟ้าผ่าโลก แหลมคมเกินจินตนาการ ฟาดฟันทันทีสู่ทัณฑ์สวรรค์ลูกที่สาม!
กระบี่ของลั่วเสวียนดังสนั่นดั่งเสียงฟ้า เปล่งพลังดุดัน สะเทือนฟ้าดินอย่างไม่เกรงกลัวใด
จากมุมไกล ๆ ราวกับว่าทัณฑ์สวรรค์ทั้งสองลูกพุ่งชนกัน!
“นั่นมัน…เคล็ดวิชาทัณฑ์สวรรค์กระบี่คุมฟ้างั้นหรือ?!”
ซุนฉีหยางตะลึง ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
เคล็ดวิชาทัณฑ์สวรรค์กระบี่คุมฟ้า เป็นมรดกล้ำค่าของนิกายเทียนเต๋า
เป็นสุดยอดเคล็ดวิชาระดับเทพศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกขนานนามว่า ‘ศิลปะจักรพรรดิ’
เล่าลือกันว่า เคล็ดวิชานี้สืบทอดจากปฐมบรรพชนของนิกายเทียนเต๋า สามารถควบคุมพลังทัณฑ์สวรรค์และทำลายทุกสิ่งด้วยพลังอันไร้เทียมทาน
เมื่อครั้งปฐมบรรพชนเผชิญทัณฑ์เทพ นางใช้เคล็ดวิชานี้ผ่าฟ้าจากหนึ่งกระบี่ แล้วเหินทะยานขึ้นสู่เบื้องบน
แต่การฝึกฝนเคล็ดวิชานี้ยากเย็นแสนเข็ญ ในช่วงหลายหมื่นปีที่ผ่านมาไม่มีผู้ใดฝึกสำเร็จ
แต่ลั่วเสวียนกลับสามารถฝึกสำเร็จ?
ผัวะ!
กลางห้วงมิติ แสงกระบี่เจิดจ้ากระทบกับทัณฑ์สายฟ้า กลืนกินกันจนแหลกสลาย กลายเป็นพายุทำลายล้างกวาดกระจายไปทั่วสารทิศ
โลหิตของลั่วเสวียนเอ่อล้น นางกระเด็นถอยหลังไปทันที!
แต่นางก็สามารถต้านทานทัณฑ์สวรรค์ลูกที่สามได้สำเร็จ
“สารเลว! นางฝึกเคล็ดวิชาทัณฑ์สวรรค์กระบี่คุมฟ้าได้ด้วย? ข้าไม่อยากเชื่อว่านางยังมีไม้ตายซ่อนอยู่อีก แล้วเราจะทำอย่างไรต่อดี?”
จักรพรรดิสายฟ้าเล่ยตงเอ่ยด้วยความตกใจและโทสะ
เขารู้ดีถึงความน่าสะพรึงกลัวของเคล็ดวิชานี้ หากลั่วเสวียนใช้มันในภูมิภาคตงหลินก่อนหน้านี้ เขาคงกลายเป็นศพไปแล้ว
“โจมตีทันที ฆ่านางเสียจากระยะไกล!”
ซุนฉีหยางกล่าวเสียงเย็น
ครืน!
มีดบินสีแดงปรากฏในฝ่ามือเขา ล้อมรอบด้วยเปลวเพลิงร้อนแรง แล้วทะยานขึ้นฟ้าฟาดไปยังลั่วเสวียน
แม้พวกเขาจะไม่อาจเข้าไปในขอบเขตของทัณฑ์สวรรค์ได้ ไม่เช่นนั้นจะตกเป็นเป้าของทัณฑ์สวรรค์จนหนีไม่รอด
แต่ก็สามารถโจมตีจากระยะไกลได้
ฟิ้ว!
ลูกแก้วสีดำปรากฏในฝ่ามือเล่ยตง แผ่กลิ่นอายทำลายล้างน่าสะพรึงกลัว กลายเป็นลำแสงทะยานไปหาลั่วเสวียน
ลูกแก้วเทพเพลิงทำลายสวรรค์!
สมบัติโจมตีแบบใช้ครั้งเดียว ที่สามารถปลดปล่อยเปลวเพลิงทำลายวิญญาณ ทรงพลังถึงขนาดทำร้ายนักบุญยุทธ์ได้
เพื่อฆ่าลั่วเสวียน เล่ยตงไม่ลังเลที่จะใช้สิ่งนี้
“เลวทรามยิ่งนัก!”
ใบหน้าลั่วเสวียนเปลี่ยนสีทันที กระบี่โบราณในมือพ่นกระบี่คมกล้าออกมานับร้อย เสือกแทงออกไปอย่างฉับพลัน
ปัง!
มีดบินของซุนฉีหยางคมกล้าเป็นอย่างยิ่ง พริบตาทำลายพลังกระบี่นับสิบ ก่อนจะกระแทกปะทะกับกระบี่ของลั่วเสวียน
ประกายไฟกระจาย พลังกระบี่สะท้านฟ้า
ร่างลั่วเสวียนสั่นสะท้าน แขนชาหนึบ ถอยหลังไปหลายก้าว
ในยามนั้น ลูกแก้วเทพเพลิงทำลายสวรรค์พุ่งถึงเบื้องหน้า แล้วระเบิดออกด้วยเสียงดังกึกก้อง
ปัง!
เปลวไฟน่าสะพรึงโหมกระหน่ำ แปรเปลี่ยนเป็นลำแสงทำลายล้างหลายสาย พุ่งทะลวงไปยังหว่างคิ้วของลั่วเสวียน!