มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 286 ปะทะจักรพรรดิยุทธ์ กระจกโบราณสะท้านพิภพ
“นายท่าน เราแย่แล้ว! บุรุษผู้นี้มีนามว่า โม่จั้ง เป็นผู้อาวุโสแห่งนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า พลังฝึกปรือของเขาทะลวงถึงขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ขั้นสูง เป็นผู้ที่ได้รับการยอมรับว่ามีความหวังสูงสุดในการก้าวเข้าสู่ขอบเขตนักบุญยุทธ์! พลังต่อสู้ของเขาแข็งแกร่งถึงขั้นต่อกรกับนักบุญยุทธ์ได้!
อีกเดี๋ยวข้าจะเปิดค่ายกลฮวงจุ้ยลวงตาไว้ นายท่านรีบหนีไปทันที อย่าได้สู้กับพวกเขา!”
จ้าวซวีเอ่ยเสียงเคร่งขรึม ดวงตาเปี่ยมด้วยความหนักแน่น
เขาแฝงตัวอยู่ในภูเขาชิงเหลียนมาหลายเดือน รู้ดีถึงพลังของโม่จั้ง ที่นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าไม่ส่งนักบุญยุทธ์มาที่นี่ ก็เพราะมีโม่จั้งอยู่
เขาเดิมทีวางแผนจะขโมยศิลาหัวใจแห่งกระบี่เงียบๆ แล้วหลบหนีทันที
แต่กลับพบกับซูเฉินโดยไม่คาดคิด แล้วตอนนี้กลับสร้างความโกลาหลจนโม่จั้งและผู้แข็งแกร่งมากมายของนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้ารู้ตัว กลายเป็นต้องเผชิญศึกหนัก
“ไม่เป็นไร แค่ฆ่ามัน ก็ออกไปได้แล้ว!”
ซูเฉินกล่าวเสียงเย็น
ปัง!
จากนั้นโดยไม่ลังเล โลหิตและพลังในร่างของเขาเดือดพล่านดั่งเตาหลอม หมัดอันทรงพลังพุ่งออกไปทันที กระแทกเข้าใส่โม่จั้ง
“หาเรื่องตาย!”
แววตาของโม่จั้งเปล่งเจตนาฆ่า ก้าวออกไปในพริบตา พลังฟ้าดินไหลรวมสู่ร่าง พลันตบฝ่ามือเข้าใส่ซูเฉิน
เขามองว่าซูเฉินเป็นเพียงแค่ราชายุทธ์ จึงไม่เห็นอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย
ใครจะคาดว่า ซูเฉินจะกล้าลงมือก่อน?
ปัง!
หมัดและฝ่ามือปะทะกันอย่างรุนแรง มิติสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง
ผลของการปะทะ โม่จั้งรู้สึกถึงความผิดปกติทันที
หมัดของซูเฉินรุนแรงดั่งคลื่นสึนามิ แฝงพลังมหาศาล จนร่างของเขาสั่นสะท้าน แล้วกระเด็นไปทันที!
“อะไรนะ?!”
โลหิตของโม่จั้งปั่นป่วนทั่วร่าง พุ่งกระแทกกำแพงหินในระยะไกล ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
“เจ้าเป็นใครกันแน่?”
ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม
“คนที่จะฆ่าเจ้า!”
แววตาของซูเฉินแน่วแน่ราวเหล็กกล้า เขาเหยียบพื้นจนใต้ดินสะเทือนเลือนลั่น ภูผาแผ่นดินไหวสะท้าน แล้วพุ่งใส่โม่จั้งอีกครั้ง
ปัง! ปัง! ปัง!
ซูเฉินปล่อยหมัดออกมานับสิบในพริบตา แต่ละหมัดเปี่ยมพลังรุนแรงดั่งสายฟ้าฟาด น่าหวาดกลัวยิ่งนัก
แม้โม่จั้งจะพยายามต้านทานสุดกำลัง แต่ก็ถูกแรงกระแทกอย่างรุนแรงจนกระอักโลหิต กระเด็นไปอีกครั้ง
“นายท่าน...แข็งแกร่งถึงเพียงนี้เชียวหรือ?”
จ้าวซวีถึงกับตะลึง
อย่าลืมว่าตอนที่ซูเฉินต่อสู้กับจักรพรรดิยุทธ์เล่ยตงก่อนหน้านี้ ยังตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก เขาเองยังเตรียมพร้อมจะสละชีพส่งซูเฉินหลบหนี
แต่ไม่คาดคิดว่าในเวลาเพียงไม่กี่เดือน ซูเฉินกลับเติบโตถึงระดับนี้ได้
เมื่อใดที่จักรพรรดิยุทธ์ขั้นสูงกลายเป็นสิ่งไร้พลังได้ถึงเพียงนี้?
“ซูเฉิน! เจ้าคือซูเฉินจริงๆ! บังอาจลอบเข้ามายังนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า ซูเฉิน! เจ้าจะต้องตายอย่างไร้ที่ฝัง!”
ดวงตาของโม่จั้งเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและความตกตะลึง
เมื่อได้ปะทะกับซูเฉิน เขาก็ตระหนักทันทีว่าในนิกายเทียนเต๋า มีเพียงซูเฉินเท่านั้นที่มีพลังต่อสู้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้
ไม่คิดเลยว่าการล้างแค้นของนิกายเทียนเต๋าจะมาถึงรวดเร็วเช่นนี้
“ซูเฉิน? เขาคืออัจฉริยะใหม่แห่งนิกายเทียนเต๋านั่นเอง?”
“เจ้ากล้าบังอาจอาละวาดในภูเขาชิงเหลียนของข้า? พวกเรารวมพลัง ฆ่ามัน!”
“ฆ่า!”
ดวงตาของเหล่ายอดฝีมือล้วนเปี่ยมด้วยเจตนาฆ่า ต่างเรียกใช้วิชาแล้วพุ่งเข้าใส่ซูเฉิน
“เรียงกระบวน!”
ขณะนั้นเอง จ้าวซวีตะโกนลั่น
ผืนดินสั่นสะเทือน รอยแยกปรากฏ แสงดำลึกลับพุ่งออกมา ในพริบตา เมฆหมอกปกคลุม อักขระค่ายกลลอยขึ้นปกคลุมทั่วภูเขาชิงเหลียน
โอ๊ววววว!
เสียงคำรามของมังกรโบราณดังกึกก้อง แปรสภาพเป็นมังกรดำล้อมรอบ สายฟ้าฟาดเปรี้ยง แผ่เปลวเพลิงกระหน่ำเข้าใส่นักสู้ทั้งหลาย
ค่ายกลฮวงจุ้ยที่จ้าวซวีเตรียมไว้มาเนิ่นนาน ปะทุออกมาแล้ว!
ปัง!
ในระยะไกล ซูเฉินชกหมัดอีกครั้ง กระแทกอกโม่จั้งอย่างจัง จนร่างเขาสั่นสะท้าน โลหิตกระอักกระฉูด
“ซูเฉิน! ข้าจะสู้ตายกับเจ้า!”
โม่จั้งกระอักโลหิต คำรามดังกึกก้อง ดวงตาแดงฉานด้วยความโกรธ
ปัง!
แสงเจิดจ้าเล่มหนึ่งพุ่งออกจากร่างของเขา แปรเปลี่ยนเป็นกระจกโบราณ แผ่รัศมีลี้ลับออกมา
โม่จั้งกระอักโลหิตใส่กระจกโบราณทันที แสงกระจกสั่นไหว รังสีดาบคมกริบพุ่งออกมาฟาดใส่ซูเฉิน
กระจกโบราณซ่อนกระบี่!
นี่คืออาวุธวิญญาณระดับสวรรค์สูงสุดทรงพลัง และเป็นไพ่ตายของจักรพรรดิยุทธ์โม่จั้ง ที่สามารถต่อกรกับนักบุญยุทธ์ได้ ในยามคับขันภายใต้แรงกดดันของซูเฉิน เขาจึงเรียกกระจกโบราณซ่อนกระบี่ออกมา
ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!
กระจกกระบี่โบราณปลดปล่อยแสงดาบคมกริบดั่งสายฟ้า พุ่งฟาดใส่ซูเฉินอย่างไม่ขาดสาย
“อาวุธวิญญาณระดับสวรรค์สูงสุด?”
ดวงตาของซูเฉินเปล่งแสง หมัดของเขาทรงพลังยิ่งนัก แต่เมื่อพบแสงดาบกลับถูกเฉือนผ่าน รังสีคมกริบนี้ทำให้เขารู้สึกถึงภัยคุกคามเล็กน้อย
ฉัวะ!
แม้ซูเฉินจะหลบหลีกอย่างคล่องแคล่ว แต่ก็ยังถูกแสงดาบกรีดจนเป็นรอยเลือดที่ไหลซึมออกมา
“ฆ่า!”
ดวงตาของซูเฉินแน่วแน่ถึงขีดสุด ไม่แยแสบาดแผลในร่างแม้แต่น้อย คำรามลั่น พุ่งเข้าใส่โม่จั้งอีกครั้งด้วยพลังหมัดอันมหาศาล!