มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 343 ซากศักดิ์สิทธิ์เทพเจ้าโบราณ
“คนนำทางอย่างนั้นหรือ? เจ้ามีดีอะไร?”
ซูเฉินเหลือบตามองเด็กหนุ่มเบื้องหน้า พลางยิ้มอย่างมีแววสนใจ
เด็กหนุ่มตรงหน้าเขายังอยู่ในระดับขอบเขตกายภาพเท่านั้น แต่ดวงตากลับใสกระจ่างและบริสุทธิ์ ซูเฉินไม่ได้พบเห็นสายตาเช่นนี้มานานแล้ว
หัวใจของเขาอดไม่ได้ที่จะสะท้านเล็กน้อย
“คุณชาย ข้าอาศัยอยู่ในเมืองโบราณแห่งรกร้างทางใต้มานานกว่าสิบปี ข้ารู้จักทุกถนน ทุกตรอกซอกซอยในเมืองนี้ดี ไม่ว่าท่านต้องการซื้อสิ่งใด ข้าก็ช่วยท่านได้!”
เมื่อเห็นว่าซูเฉินไม่ได้ปฏิเสธทันที แววตาเด็กหนุ่มก็สว่างขึ้นทันใด รีบเอ่ยปากพูดอย่างรวดเร็ว
“จริงหรือ? เช่นนั้นเจ้าบอกข้ามา ว่าถนนสายนี้มีไว้ทำอะไร?”
ซูเฉินชี้ไปยังถนนเบื้องหน้า พลางยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ
เด็กหนุ่มตอบโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อยว่า “คุณชาย ถนนสายนี้จัดไว้ให้สำหรับนักสู้อิสระและพ่อค้ารายย่อย ค่าเช่าที่นี่ถูกมาก! เพราะฉะนั้นคนส่วนใหญ่จึงนำสมุนไพรวิญญาณและอัญมณีที่หาได้จากภูเขาใกล้เคียงมาวางขาย รวมไปถึงของจากซากโบราณของเทพเจ้าด้วย!
แต่ว่าสมบัติในซากศักดิ์สิทธิ์เทพเจ้าโบราณนั้นได้ถูกเจ็ดนิกายศักดิ์สิทธิ์หลักแบ่งกันไปหมดแล้ว เหลือไว้เพียงของที่ไร้ค่าเท่านั้น
ของที่นี่จึงปะปนกันมั่วซั่ว ของปลอมมีอยู่มาก แม้จะมีข่าวลือว่ามีคนซื้อคัมภีร์วิชาเทพสูงสุดได้ที่นี่เมื่อไม่กี่ปีก่อน แต่ก็แยกแยะของจริงปลอมยากนัก! เพราะฉะนั้นข้าแนะนำว่าหากท่านต้องการซื้อของ ควรไปที่หอสมบัติวั่นเป่าจะดีกว่า แม้ราคาจะสูงแต่ล้วนเป็นของคุณภาพดี ซื่อสัตย์และยุติธรรม!”
“เยี่ยมมาก! ข้าต้องการเจ้าเป็นคนนำทาง!”
ซูเฉินพยักหน้าแล้วยิ้ม
“ขอบคุณท่านคุณชาย ข้าขอเพียงศิลาวิญญาณสิบก้อนก็พอแล้ว!”
เด็กหนุ่มพูดอย่างรู้สึกกระดาก
“ไม่มีปัญหา หากเจ้าช่วยให้ข้าได้ของที่ถูกใจ ข้าจะให้เจ้าร้อยศิลาวิญญาณ! ว่าแต่ เจ้าชื่ออะไร?”
ซูเฉินยิ้มอย่างใจดี
“ข้าชื่ออาหมิง ขอบคุณท่านคุณชายมาก!”
เด็กหนุ่มกล่าวอย่างยินดี
ซูเฉินยิ้มเล็กน้อยแล้วเดินไปยังถนนเบื้องหน้า
“คุณชาย ท่านจะไปทางนั้นหรือ?”
อาหมิงเดินตามมาอย่างงุนงง
“ไม่เป็นไร เดินดูสักหน่อยเถอะ!”
ซูเฉินกล่าวเรียบ ๆ
เมื่อได้ยินเรื่องซากศักดิ์สิทธิ์เทพเจ้าโบราณ ซูเฉินก็รู้สึกสนใจขึ้นมา
เมื่อหมื่นปีก่อน มีซากศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่งปรากฏขึ้นในดินแดนรกร้างทางใต้ ว่ากันว่าเป็นซากที่เทพทิ้งไว้ ล้ำค่ายิ่งนัก
ครั้งนั้น ดินแดนรกร้างตะวันออกถึงกับสะท้านสะเทือน บรรดาจอมยุทธ์จากเจ็ดนิกายศักดิ์สิทธิ์หลักต่างออกโรง จนท้ายที่สุดก็แบ่งสมบัติจากซากศักดิ์สิทธิ์แห่งนั้นกันไป
หลังจากนั้น ซากศักดิ์สิทธิ์เทพเจ้าโบราณก็กลายเป็นแดนสวรรค์ของนักสู้เร่ร่อน
พวกเขาชอบขุดของที่มีค่าและไร้ค่าจากซากศักดิ์สิทธิ์ แล้วนำมาขายในเมืองโบราณแห่งรกร้างทางใต้
แม้จะมีสมบัติดี ๆ ปรากฏบ้างเป็นครั้งคราว แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นเศษซากไร้ค่า
แต่ซูเฉินยังจำได้ว่าในชาติก่อน เขาเคยได้ยินข่าวว่ามีคนซื้อตาจักรพรรดิเทพได้ในราคาแสนถูกที่เมืองนี้ จนสร้างความฮือฮาไปทั่วเมืองโบราณแห่งรกร้างทางใต้
ถึงขั้นที่นักบุญยุทธ์มากมายปรากฏตัว และเกิดศึกนักบุญขึ้นอย่างรุนแรง ท้ายที่สุดตาจักรพรรดิเทพก็ตกอยู่ในมือของหอสมบัติวั่นเป่า
เมื่อซูเฉินได้ยินอาหมิงพูดถึงซากศักดิ์สิทธิ์เทพเจ้าโบราณ จึงเกิดความสนใจขึ้นมาทันทีและตั้งใจเดินดูรอบ ๆ
ฮึ่ม!
ซูเฉินแอบใช้ดวงเนตรเทพ ปรากฏแสงทองบางเบาในดวงตา กวาดมองแผงค้าสองข้างทาง
ในสายตาของเขา สมุนไพรและอาวุธวิญญาณที่วางขายอยู่ล้วนแต่ไร้พลังวิญญาณและหมดค่าทั้งสิ้น
แต่แล้วสายตาของซูเฉินก็สะดุดเข้ากับบางสิ่ง
“น่าสนใจทีเดียว ข้ากลับพบกับสมุนไพรเทพ!”
แววตาของซูเฉินฉายแววสนใจ
เขามองไปยังแผงค้าด้านหน้า เห็นต้นไม้ตายแล้วเพียงครึ่งต้น ขนาดเท่าแขน สีดำสนิท ดูธรรมดาอย่างยิ่ง
ทว่าซูเฉินกลับมองเห็นแสงศักดิ์สิทธิ์เปล่งประกายจากในนั้น ดุจสายฟ้าเรืองรอง หาได้ธรรมดาไม่!
YOU MAY ALSO LIKE
