มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 374 ซูเฉินเริ่มหลอมโอสถ
ซูเฉินนั่งขัดสมาธิอยู่หน้าเตาหลอมโอสถ หลับตานิ่งราวกับกำลังพักผ่อน
เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วยาม ซูเฉินยังไม่เริ่มลงมือหลอมโอสถ แม้แต่ฉินมู่หยิงกับเฟิงเวินเทียนที่มีความเชื่อมั่นในตัวเขาอย่างเต็มเปี่ยม ก็เริ่มรู้สึกกังวล
“คุณหนู ข้าว่าท่านซูเฉินเป็นอะไรไปหรือไม่ หากยังไม่เริ่มหลอมโอสถ เราคงพ่ายแพ้แน่!”
ชิงจู สาวใช้ข้างกายของฉินมู่หยิงเอ่ยถามด้วยความร้อนรน
“รออีกสักหน่อย ซูเฉินต้องมีเหตุผลของเขาแน่!”
ฉินมู่หยิงสูดลมหายใจลึก พลางเอ่ยด้วยเสียงหนักแน่น
นับตั้งแต่มอบทุกสิ่งให้ซูเฉินนับจากนี้ นางก็ทำได้เพียงเชื่อมั่นในตัวเขาเท่านั้น
ยิ่งไปกว่านั้น ซูเฉินย่อมมีเหตุผลที่ให้เธอจัดเตรียมสมุนไพรวิญญาณมากมายสำหรับหลอมโอสถตัดสวรรค์
ฉินมู่หยิงเลือกที่จะเชื่อว่าซูเฉินกำลังวางแผนบางอย่างอยู่
ตูม!
จากเตาหลอมโอสถของเสวียนหมิง พลันมีแสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้าพุ่งทะลุขึ้นไป ทำให้ความว่างเปล่าสั่นสะเทือนเล็กน้อย
ภายใต้แสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้านั้น ปรากฏภาพลวงตาอันลึกลับมากมาย ทั้งสายฟ้าคำราม เปลวเพลิงลุกโชน คลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำ และขุนเขาตระหง่าน
พลังแห่งสวรรค์และปฐพีหลั่งไหลเข้าหาเตาหลอมของเสวียนหมิงอย่างมืดฟ้ามัวดิน
ในเตาหลอมโอสถของเขา แก่นสารของสมุนไพรวิญญาณกำลังลอยขึ้นลงท่ามกลางเปลวเพลิงแท้เสวียนหมิง เปล่งแสงระยิบระยับดุจดวงดาวดูดกลืนพลังแห่งสวรรค์และปฐพีรอบด้านอย่างต่อเนื่อง
เขาได้หลอมสมุนไพรวิญญาณทั้งหมดเสร็จสิ้นแล้ว ขณะนี้กำลังบ่มเพาะแก่นสาร
เสวียนหมิงเหลือบมองซูเฉินเพียงเล็กน้อย พบว่าอีกฝ่ายยังไม่เริ่มหลอมโอสถแม้แต่น้อย
“หรือว่าเจ้าจะยอมแพ้แล้ว?”
แววเย้ยหยันผุดขึ้นในดวงตาของเสวียนหมิง
เขาไม่สนใจซูเฉินอีกต่อไป แต่รวบรวมสมาธิทั้งหมดมุ่งไปยังแก่นสารโอสถในเตาหลอม
ขณะที่ร่ายอักขระ เปลวเพลิงแท้เสวียนหมิงก็ลุกโชน แสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้าขึ้นเรื่อย ๆ ภาพลวงตาลึกลับหลากหลายยิ่งชวนให้ตกตะลึง
“ปรากฏการณ์เช่นนี้น่าตื่นตะลึงยิ่ง สมแล้วที่เป็นโอสถโบราณ โอสถศักดิ์สิทธิ์หมื่นธรรม!”
“เมื่อโอสถศักดิ์สิทธิ์ระดับเจ็ดขึ้นไปก่อตัว ย่อมเกิดหายนะโอสถ ข้าอยากรู้เหลือเกินว่าครานี้จะเกิดหายนะโอสถกี่ชั้นกัน?”
ทุกสายตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง
พวกเขาเลิกคาดหวังซูเฉินแล้ว หันไปสนใจเสวียนหมิงเพียงผู้เดียว
“ดูนั่น! ซูเฉินเริ่มหลอมโอสถแล้ว!”
ขณะนั้นมีคนอุทานขึ้น
ตูม!
ดวงตาของซูเฉินพลันลืมขึ้น เปล่งแสงทองสว่างไสว เขาตวัดฝ่ามือฟาดไปข้างหน้า เตาหลอมโอสถพลันสั่นสะเทือนและลอยขึ้นกลางอากาศทันที
เปลวเพลิงลุกโชนพวยพุ่งจากฝ่ามือของซูเฉิน แปรเปลี่ยนเป็นมังกรเพลิงสองตัว หนึ่งดำ หนึ่งทอง แผ่พลังมังกรโบราณอันสูงส่งปกคลุมเตาหลอมเอาไว้
พริบตา เปลวเพลิงแท้พลันแผดเผาขึ้นอย่างสมบูรณ์
มังกรเพลิงกลืนกินเตาหลอม ลุกโชนอย่างดุดัน
อักขระรอบเตาหลอมเปล่งแสงเจิดจ้า ถูกกระตุ้นถึงขีดสุดในชั่วพริบตา
คลื่นความร้อนแผ่กระจายออกมา
ทุกคนรู้สึกราวกับอุณหภูมิรอบตัวพุ่งสูงขึ้น ลมหายใจร้อนระอุราวกับเปลวเพลิง
“ถึงตอนนี้ค่อยหลอมโอสถ เจ้ามิกลัวว่าจะสายเกินไปหรือ?”
มีคนตั้งคำถามขึ้น
ทว่าท่ามกลางเปลวแสงรอบตัวซูเฉิน มังกรเพลิงทั้งสองประหนึ่งมังกรแท้ปรากฏตัวลงสู่โลก คำรามกึกก้องสะเทือนความว่างเปล่า ทำให้ทุกคนตะลึงลานในทันใด
พวกเขาไม่เคยเห็นวิธีหลอมโอสถเช่นนี้มาก่อน
ฟิ้ว!
เมื่อเตาหลอมเปลี่ยนเป็นสีแดงเพลิง อักขระทุกตัวถูกกระตุ้นจนถึงขีดสุด เตาหลอมประหนึ่งทะเลเพลิง ซูเฉินตวัดแขนเสื้อขึ้นทันใด
สมุนไพรทั้งหมดพลันลอยเข้าเตาหลอมราวกับแสงวิญญาณ
“ว่าอย่างไรนะ?!”
เหล่านักหลอมโอสถพากันตกตะลึง
“ซูเฉินคิดจะทำอะไร? เขาโยนสมุนไพรทั้งหมดลงเตาหลอมพร้อมกัน?”
“ใช่ แม้แต่นักบุญโอสถยังต้องหลอมสมุนไพรทีละชนิดเพื่อป้องกันคุณสมบัติตีกัน หากเกิดการต่อต้านกันอาจล้มเหลวทั้งหม้อ! เขาไม่กลัวเตาหลอมระเบิดหรือไร?”
“ไร้สาระ! เทคนิคควบคุมเปลวเพลิงของเขานั้นลื่นไหลดั่งสายน้ำ ข้าคิดว่าเขาจะหลอมโอสถมหัศจรรย์เสียอีก ที่ไหนได้กลับทำลายสมุนไพรไปเสียมากมาย!”
ดวงตานักหลอมโอสถหลายคนเต็มไปด้วยความสับสนและโกรธเคือง
ในสายตาของพวกเขา การสิ้นเปลืองสมุนไพรและทรัพยากรธรรมชาติถือเป็นเรื่องให้อภัยไม่ได้
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อมากลับเกินกว่าจินตนาการ
โฮกกกก!
โฮกกกก!
เสียงคำรามของมังกรสองสายโบราณลึกลับดังกึกก้อง สะเทือนความว่างเปล่า ก้องไกล
มังกรเพลิงทั้งสองพันเกี่ยวกัน เปลวไฟลุกโชนพวยพุ่ง พลันรวบรวมสมุนไพรทั้งหมดแปรเปลี่ยนเป็นลูกแก้วแสงขนาดมหึมา ลอยขึ้นดุจสุริยันเจิดจ้า
เตาหลอมโอสถสั่นสะเทือนและส่งเสียงฮัม
มังกรเพลิงทั้งสองยังคงแผ่เปลวไฟอย่างต่อเนื่อง ลูกแก้วแสงมหึมานั้นขับไล่สิ่งเจือปนออกไปเรื่อย ๆ จนแสงยิ่งเจิดจ้า
เมื่อหมุนเวียน แก่นสารของโอสถในนั้นก็ยิ่งบริสุทธิ์ พลังแห่งสวรรค์และปฐพี กับพลังวิญญาณโดยรอบพลันหลั่งไหลรวมกันดั่งสายน้ำไหลสู่ทะเล สมทบเข้ากับลูกแก้วแสงนั้น
ไม่เพียงแต่ไม่มีเตาหลอมระเบิด
ในทางกลับกัน ความเร็วในการหลอมโอสถของซูเฉินกลับเพิ่มขึ้นเป็นสิบหรือร้อยเท่า
ทุกคนต่างตะลึงงัน!