มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 395 กายาโกลาหลขั้นสอง พลังพุ่งทะยาน
หอสมบัติว่านเป่า พื้นที่ต้องห้ามเบื้องหลังภูเขา
โครม!
พลังวิญญาณอันมหาศาลจากฟ้าดินไหลมาจากทุกทิศทาง ราวกับทะเลหมอกแห่งวิญญาณเปล่งแสงเรืองรองเจิดจ้า
หมู่เมฆเคลื่อนคล้อย อากาศอันเป็นมงคลถักทอกัน บังเกิดภาพนิมิตแปลกประหลาดแห่งฟ้าดินเหนือท้องนภา
ราวกับมีเสียงแห่งมหาสัจธรรมของสวรรค์ดังกังวาน พลังแห่งกฎเกณฑ์อันกว้างใหญ่ไพศาลพลุ่งพล่านขึ้นมา
แผ่วเบาราวกับเทพเจ้าลงมาจุติยังโลกมนุษย์!
อู๋เฉียนคุนยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูพื้นที่ต้องห้าม แววตาคมกริบลุ่มลึก ปกป้องซูเฉินไม่ให้ผู้ใดรบกวน
หยางช้วน เฟิงเวินเทียน และผู้อาวุโสสูงสุดคนอื่น ๆ แห่งหอสมบัติว่านเป่า ได้ยินจากฉินมู่หยิงว่าซูเฉินกำลังทะลวงขอบเขตในพื้นที่ต้องห้ามเบื้องหลังภูเขา พวกเขาจึงมิได้รบกวน
แต่ทว่า ภาพนิมิตอันมหึมาและแปลกประหลาดของฟ้าดินนี้ก็ยังทำให้พวกเขาตื่นตะลึงเป็นอย่างยิ่ง
แม้แต่การทะลวงผ่านถึงขอบเขตนักบุญยุทธ์ ยังมิอาจก่อให้เกิดปรากฏการณ์สะเทือนฟ้าดินเช่นนี้ได้
ซูเฉินบัตรศักดิ์สิทธิ์ กำลังฝึกเคล็ดวิชาอะไรอยู่กันแน่ ถึงได้สั่นสะเทือนสวรรค์ปฐพีถึงเพียงนี้?
และปรากฏการณ์นี้ยังคงดำเนินต่อเนื่องยาวนานกว่าหนึ่งเดือนเต็ม
ผู้นำหอสมบัติว่านเป่า ฉินซงเหนียน ก็กลับมาจากนิกายอู๋ซื่อแล้วเช่นกัน เขาได้มาที่พื้นที่ต้องห้าม พูดคุยกับอู๋เฉียนคุนอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะจากไป
ฉินซงเหนียนดูเหมือนจะให้ความสำคัญกับซูเฉินเป็นอย่างมาก
เขากล่าวว่าจะมาเยี่ยมซูเฉินหลังจากซูเฉินออกจากการปิดด่าน
……
ในพื้นที่ต้องห้าม
เลือดลมของซูเฉินพวยพุ่ง เมฆทองส่องแสงระยิบระยับ เงาของมังกรแท้จริงวนเวียนรอบกาย ด้านหลังเขาราวกับปรากฏเงาร่างยักษ์สูงตระหง่านเหนือเมฆา ทำให้เขาดูสง่างามและลึกลับยิ่งนัก
กลิ่นอายของเขาในยามนี้รุนแรงกว่าก่อนหน้าหลายเท่าตัว
โครม!
ร่างกายของซูเฉินราวกับหลุมดำไร้ก้น ดูดกลืนพลังวิญญาณแห่งฟ้าดินทั้งหมด ดวงตาของเขาค่อย ๆ เปิดออก
ลำแสงสีทองเจิดจ้าเสียดแทงออกมา ราวกับสามารถเจาะทะลวงทุกสรรพสิ่งได้
“ข้าไม่คาดคิดเลยว่า กระดูกนิ้วของเทพโบราณกับดวงตาเทพโบราณจะมีสายเลือดและต้นกำเนิดเดียวกัน หรือว่าเป็นของเทพโบราณองค์เดียวกัน?!”
หัวใจของซูเฉินพลันสะท้าน แววตาแฝงแววครุ่นคิด
ดวงตาเทพโบราณที่เขาเคยได้รับมาก่อนนั้น ถูกอู๋เฉียนคุนนำออกมาจากทะเลเหวลึก ส่วนกระดูกนิ้วเทพโบราณได้มาจากซากปรักหักพังของเทพโบราณ
แต่หลังจากที่ซูเฉินหลอมรวมกระดูกนิ้วเทพโบราณ เขากลับค้นพบว่ามันกับดวงตาเทพโบราณมีต้นกำเนิดเดียวกัน
หรือว่ามันจะเป็นเพียงเรื่องบังเอิญกระนั้นหรือ?
ซูเฉินมีข้อสันนิษฐานในใจว่า ดวงตาเทพโบราณในทะเลเหวลึกอาจจะมาจากซากเทพโบราณเช่นกัน
เรื่องนี้ยิ่งทำให้เขาอยากรู้เกี่ยวกับซากเทพโบราณมากยิ่งขึ้น
“กายาโกลาหลขั้นยี่สิบนะ? แม้แต่นักบุญยุทธ์ขั้นสูงสุดก็คงไม่อาจทานรับพลังหมัดของข้าได้!”
แววตาของซูเฉินเป็นประกาย เขาพึมพำกับตนเอง
แสงสีทองจาง ๆ ส่องออกจากมือซ้าย เขาต่อยออกไปหมัดหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ
ผัวะ!
ความว่างเปล่าถูกฉีกกระชาก พายุพลังแห่งความว่างพลันปั่นป่วนออกมา ราวกับจะทำลายล้างสรรพชีวิตให้สูญสิ้น
เพียงหมัดเดียวก็สามารถฉีกกระชากมิติได้
นี่เป็นพลังที่มีเพียงนักบุญยุทธ์ขั้นสูงสุดเท่านั้นที่จะสามารถทำได้โดยใช้พลังทั้งหมด!
การหลอมรวมกระดูกนิ้วเทพโบราณในครั้งนี้ ทำให้ร่างของซูเฉินถือกำเนิดใหม่ แข็งแกร่งจนเกินจะเปรียบ และกายาโกลาหลของเขาก็ทะลวงถึงระดับยี่สิบ!
แม้ว่าซูเฉินจะไม่ได้ตั้งใจเพิ่มพลังบ่มเพาะ แต่ระดับพลังของเขาตอนนี้ก็ทะยานถึงขั้นหกของขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์แล้ว!
พลังการต่อสู้ของเขาเปลี่ยนแปลงไปอย่างมหาศาล
หากหยวนเฉียนจุนยืนอยู่เบื้องหน้าเขาในเวลานี้ เขาก็สามารถฆ่าอีกฝ่ายได้ด้วยหมัดเดียว!
“กระดูกนิ้วเทพโบราณนี่ช่างร้ายกาจนัก! อย่างไรก็ตาม ข้ายังไม่ได้หลอมรวมกลิ่นอายเทพทั้งหมดภายในมัน หากสามารถหลอมรวมได้อย่างสมบูรณ์ ร่างกายของข้าคงจะแข็งแกร่งกว่านี้อีกหลายเท่า!”
ซูเฉินคิดในใจอย่างลึกซึ้ง
หลังจากหลอมรวมกระดูกนิ้วเทพโบราณ ซูเฉินก็มีอาวุธลับเพิ่มอีกหนึ่งอย่าง
หากใช้ดวงตาเทพโบราณร่วมกับมือเทพโบราณแล้วละก็ ซูเฉินก็สามารถต่อกรกับราชันนักบุญได้อย่างสมน้ำสมเนื้อ
กระทั่ง… อาจจะชนะได้ด้วยซ้ำ!
โดยไม่รู้ตัว ซูเฉินได้เติบโตมาถึงระดับนี้แล้ว
“ได้เวลาพบกับจ้าวหอสมบัติว่านเป่าแล้ว!”
แววตาของซูเฉินเป็นประกาย เขาลุกขึ้นยืนและเดินออกจากพื้นที่ต้องห้าม
เขารับรู้ได้ว่า ผู้นำหอสมบัติว่านเป่ากำลังรอเขาอยู่ด้านนอก!