มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 405 หวนคืนสู่ทะเลอเวจี
ครืน!
หลังจากทะลุผ่านวังวนสีรุ้งมาแล้ว เมื่อภาพเบื้องหน้าปรากฏชัด ทุกคนก็พบว่าตนได้เข้าสู่ทะเลอเวจีเป็นที่เรียบร้อย
ที่นี่คือดินแดนรกร้าง
ท้องฟ้าและพื้นดินมืดมน พื้นพิภพกว้างใหญ่ไพศาล
ทั่วทั้งสวรรค์และปฐพีอบอวลไปด้วยกลิ่นอายชั่วร้ายหนาแน่น ไม่มีวี่แววสิ่งมีชีวิตแม้แต่น้อย มีเพียงความเงียบงันตลอดทั่วผืนดิน
แม้จะเตรียมใจไว้แล้ว แต่ทุกคนก็ยังรู้สึกได้ถึงความเบาบางของพลังวิญญาณฟ้าดิน และมีกลิ่นอายชั่วร้ายกระจายอยู่ทั่วไป บวกกับพลังด้านลบมากมาย ทั้งกลิ่นอาฆาต ความอำมหิต ทำให้รู้สึกไม่สบายตัวอย่างยิ่ง
“บรรพชนจักรพรรดิเทพยุทธ์ของนิกายไร้เริ่มต้นของข้าได้ติดตามกลิ่นอายของจักรพรรดิเทพปีศาจไปแล้ว พวกเราตามไปกันเถอะ! ข้ากลัวว่าอีกไม่นาน พวกเราคงจะถูกพวกปีศาจจากนอกแดนพบเข้า แล้วจะต้องมีศึกใหญ่แน่นอน!”
แววตาเฉินเมี่ยเต๋าเป็นประกาย เขากล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“รับทราบ!”
ไป๋เสี่ยวซานกับจงหลินต่างพยักหน้า สีหน้าก็จริงจังขึ้นเล็กน้อย
“ซูเฉิน ข้าได้ยินมาว่าจักรพรรดิเทพปีศาจดำถูกผนึกไว้ในหุบเขาเทียนโม่ เจ้าควรรีบไปที่นั่น! หากเกิดอะไรขึ้นกับจักรพรรดิเทพปีศาจดำ สามสำนักของพวกเจ้าจะต้องเป็นผู้รับผิดชอบ!”
ขณะนั้นเอง ซุนฉีหยางมองซูเฉินพร้อมหัวเราะเยาะ
“หุบเขาเทียนโม่งั้นหรือ? วางใจเถอะ ข้าจะไปแน่นอน! แต่รองประมุขซุน ท่านควรระวังตัวไว้ให้ดี เพราะอีกเดี๋ยวพวกปีศาจจากนอกแดนอาจจะมาล่าท่านก็เป็นได้!”
ซูเฉินยิ้มบาง ๆ กล่าวอย่างสงบ
เขารู้ดีว่าซุนฉีหยางเร่งให้เขาไปยังหุบเขาเทียนโม่เพราะเหตุใด
บางทีซุนฉีหยางอาจยังไม่รู้สถานการณ์แท้จริงของทะเลอเวจี และซูเฉินก็เชื่อว่าอีกไม่นาน พวกปีศาจจากนอกแดนจะมอบของขวัญสุดพิเศษให้เขาแน่นอน
“ล่าข้า? ข้าเคยเผชิญพายุและคลื่นมาไม่รู้เท่าไรแล้ว แค่ปีศาจจากนอกแดน กระดิกมือเดียวก็จัดการได้!”
ซุนฉีหยางกล่าวอย่างเย่อหยิ่ง
“เช่นนั้น ขอให้รองประมุขซุนโชคดี! ไปกันเถอะ!”
ซูเฉินกล่าวอย่างสงบนิ่ง
จากนั้น เขาก็เคลื่อนไหวพร้อมกับจ้านเหยียน ฉินซงเหนียน และเลิ่งเชียนเฟิง นำผู้แข็งแกร่งจากทั้งสามสำนัก ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า มุ่งหน้าไปยังทิศทางของหุบเขาเทียนโม่ด้วยความเร็วสูง
เฉินเมี่ยเต๋ามองซูเฉินและคนอื่น ๆ แววตาแฝงด้วยความเย็นเยียบ
“ไปกันเถอะ!”
เขานำผู้แข็งแกร่งจากนิกายไร้เริ่มต้น นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า และนิกายปราบอสูร มุ่งหน้าไปในทิศทางที่จักรพรรดิยุทธ์เดินทางไป
“พี่เฉิน นิกายเทียนเต๋า หอสมบัติว่านเป่า และสำนักกระบี่อู๋เหลียงรวมตัวกันเป็นพันธมิตร พวกเขาจะสร้างปัญหาให้เราหรือไม่?”
จงหลินหันไปถามเฉินเมี่ยเต๋าอย่างช้า ๆ
“ไม่สำคัญ! แค่จักรพรรดิเทพปีศาจดำหนึ่งตนก็พอจะสั่งสอนพวกเขาได้! หากพวกเราจัดการกับจักรพรรดิเทพปีศาจเก้าหยินได้ พวกเขาก็ไม่อาจทำอะไรได้อีก!”
เฉินเมี่ยเต๋าหัวเราะเยาะ
“พี่เฉินกล่าวถูก แม้ว่าทะเลอเวจีจะเต็มไปด้วยปีศาจจากนอกแดน แต่จักรพรรดิอสูรทั้งสองคือตัวอันตรายที่สุด! เราควรสังหารจักรพรรดิเทพปีศาจเก้าหยินก่อน แล้วค่อยฉวยโอกาสในตอนที่ทั้งสามสำนักและจักรพรรดิเทพปีศาจดำต่างก็อ่อนแรงจากการต่อสู้…”
แววตาไป๋เสี่ยวซานฉายแววสังหารอย่างชัดเจน
ทั้งสามใช้กระแสจิตในการสื่อสาร ทำให้ผู้คนรอบข้างไม่มีใครรับรู้ได้เลย
ความจริงแล้ว นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า และนิกายปราบอสูร ได้แปรพักตร์เข้าร่วมกับนิกายไร้เริ่มต้นมานานแล้ว ดังที่ซูเฉินคาดไว้
“พี่เฉิน ไม่ต้องห่วง ซุนฉีหยางได้ประสานกับทะเลอเวจีเรียบร้อยแล้ว! เมื่อทั้งสามสำนักไปถึงหุบเขาเทียนโม่ พวกเขาจะพบว่ามีปีศาจจากนอกแดนมากมายรออยู่ที่นั่น พวกเขาจะไปถึงจุดที่จักรพรรดิเทพปีศาจดำถูกผนึกไว้ได้หรือไม่นั้น ยังไม่แน่เลย…”
จงหลินหัวเราะเยาะ
“ดีมาก! ช่างพวกมันเถอะ ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือสังหารจักรพรรดิเทพปีศาจเก้าหยิน!”
ดวงตาเฉินเมี่ยเต๋าเปล่งแสงมุ่งมั่น
“ว่ากันว่าจักรพรรดิเทพปีศาจเก้าหยินถือครองพลังเทพอยู่ หากข้าสามารถครอบครองพลังนั้นได้ ไม่เพียงแต่บรรพชนของข้าจะยืดอายุขัยและพลังยุทธ์เพิ่มขึ้น แต่ตัวข้าเองก็อาจสามารถทะลวงคอขวดสุดท้าย บรรลุขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ได้!”
แววตาเฉินเมี่ยเต๋าเต็มไปด้วยความเร่าร้อน
นั่นแหละคือความทะเยอทะยานที่แท้จริงของเขา
สังหารจักรพรรดิเทพปีศาจเก้าหยิน ดูดซับแก่นแท้ของจักรพรรดิเทพปีศาจ และแย่งชิงพลังเทพในมือของมัน หากทำสำเร็จ นิกายไร้เริ่มต้นก็จะมีจักรพรรดิเทพยุทธ์ถึงสองคน กลายเป็นผู้ครองแดนรกร้างตะวันออกอย่างแท้จริง!
เพื่อบรรลุเป้าหมายนี้ ต่อให้ต้องร่วมมือกับปีศาจจากนอกแดน แล้วจะเป็นไรไป?
ใช่แล้ว นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าร่วมมือกับปีศาจจากนอกแดน และผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ก็คือนิกายไร้เริ่มต้นนั่นเอง!