มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 407 หุบเขาเทพปีศาจ
กลุ่มของนิกายเทียนเต๋า หอสมบัติว่านเป่า และนิกายกระบี่อู๋เหลียงเคลื่อนทัพมุ่งหน้าสู่หุบเขาเทพปีศาจอย่างเกรียงไกร
แม้จะพบกับปีศาจจากนอกแดนอยู่บ้างระหว่างทาง แต่ปีศาจจากนอกแดนที่อยู่ในทะเลอเวจีต่างถูกดึงความสนใจจากศึกของสองจักรพรรดิเทพยุทธ์ และพากันมุ่งหน้าไปยังทิศทางนั้น
ดังนั้น จึงไม่มีปีศาจจากนอกแดนมาขวางทางมากนัก และส่วนใหญ่ก็ไม่แข็งแกร่งนัก เมื่อพบเจอก็ถูกสังหารทันที
พวกเขาจึงสามารถสังหารปีศาจระหว่างทางได้อย่างต่อเนื่อง และไม่นานก็เดินทางมาถึงหุบเขาเทพปีศาจ
หุบเขาเทพปีศาจตั้งอยู่ระหว่างภูเขาเทพปีศาจสองลูกที่สูงพันจั้ง ดูคล้ายกับน้ำเต้าคว่ำ เมื่อลอดผ่านปากน้ำเต้าที่แคบและยาวเข้าไป ก็จะเข้าสู่ใจกลางของหุบเขา
อย่างไรก็ตาม ภายในหุบเขาแห่งนี้ก็มีปีศาจจากนอกแดนอยู่เช่นกัน ที่นี่คืออาณาเขตของเผ่าหมาป่าอสูร
“เผ่ามนุษย์ต่ำช้า กล้าบุกรุกอาณาเขตของเผ่าหมาป่าอสูร ข้าจะฆ่าพวกเจ้าทุกคน!”
หนึ่งในนักบุญปีศาจของเผ่าหมาป่าอสูรคำรามด้วยความโกรธ
การมาของสามนิกายอย่างเกรียงไกรย่อมทำให้ผู้แข็งแกร่งในเผ่าหมาป่าอสูรตื่นตระหนก
ในเผ่าหมาป่าอสูร มีนักบุญปีศาจอยู่ทั้งหมดเก้าตน จักรพรรดิเทพปีศาจนับร้อย และปีศาจจากนอกแดนนับไม่ถ้วน บัดนี้พวกมันต่างกรูกันมาอย่างคลื่นมหึมา
“ฆ่า!”
ซูเฉิน, จ้านเหยียน, ฉินซงเหนียน และเลิ่งเฉียนเฟิงตะโกนพร้อมกันและพุ่งเข้าหาฝูงหมาป่าอสูรเบื้องหน้า
ครืน!
แววตาซูเฉินเย็นยะเยือก มือซ้ายของเขาเปล่งแสงทองเจิดจ้า หมัดที่ชกออกไปพุ่งทะลวงปฐพี
เพียะ!
พลังหมัดอันแข็งแกร่งบดขยี้ทุกสรรพสิ่ง นักบุญปีศาจที่ยืนขวางหน้าเพียงยกมือขึ้นขัดขืน แขนก็แตกกระจายทันที
แต่หมัดของซูเฉินยังไม่หยุด พุ่งกระแทกอกอีกฝ่ายจนหัวใจแตกละเอียด
จากนั้น ซูเฉินคว้าหัวใจปีศาจในมือ แกว่งแขนอย่างแรง ร่างของนักบุญปีศาจถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ!
ฮู้!
ทุกคนถึงกับกลั้นลมหายใจ
แม้แต่ฉินซงเหนียนกับเลิ่งเฉียนเฟิงก็ตกตะลึงสุดขีด
นี่คือนักบุญปีศาจแท้ ๆ แต่กลับถูกซูเฉินฆ่าได้ด้วยหมัดเดียวอย่างไร้ความสามารถต่อต้าน
และยังเป็นการสังหารในพริบตา!
พลังรบของซูเฉินน่าหวาดหวั่นถึงเพียงนี้?
“ฆ่า!”
แววตาซูเฉินเต็มไปด้วยไฟศึก เขาพุ่งเข้าหาฝูงหมาป่าอสูรอย่างดุดัน
มือซ้ายของเขารวมเข้ากับกระดูกนิ้วของเทพเจ้าบรรพกาล ทำให้ร่างกายแข็งแกร่งอย่างหาที่เปรียบมิได้ พร้อมพลังที่เกินหยั่งถึง
ทุกหมัดที่เขาชกออกสามารถฉีกกระชากหมาป่าอสูรผู้แข็งแกร่งได้หลายตน แทบไม่มีใครต้านทานเขาได้!
“พลังต่อสู้ของบุตรศักดิ์สิทธิ์แข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว!”
เซี่ยวฝานเอ่ยด้วยน้ำเสียงทึ่งเต็มเปี่ยมในแววตา
เขาเคยได้รับโลหิตจักรพรรดิเทพปีศาจจากซูเฉิน ตลอดสามเดือนที่ผ่านมา พลังฝึกปรือของเขาพุ่งทะยานสู่ขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์ขั้นที่เจ็ด พลังต่อสู้เพิ่มขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์
แต่เมื่อเทียบกับซูเฉินแล้ว ยังห่างไกลนัก!
“ถึงกับสังหารนักบุญปีศาจได้ในพริบตา หากเป็นเช่นนี้ต่อไป มิใช่ว่าบุตรศักดิ์สิทธิ์จะมีพลังเทียบเท่าจักรพรรดิเทพยุทธ์หลังบรรลุขอบเขตนักบุญยุทธ์หรือ?”
จินกังเอ่ยด้วยความตกตะลึง
“เรื่องนั้นไม่ง่ายหรอก จักรพรรดิเทพยุทธ์คือยอดผู้ฝึกตนแห่งเผ่ามนุษย์! แต่บุตรศักดิ์สิทธิ์ช่างน่าสะพรึงกลัวจริง ๆ ข้าคิดว่าแม้หวังเถิงจะบรรลุนักบุญยุทธ์แล้ว ก็คงไม่อาจต่อกรกับเขาได้!”
มู่หลิงและคนอื่น ๆ เอ่ยด้วยความตื่นเต้น
ภายใต้การนำของซูเฉิน พวกเขาต่างฮึกเหิมและสังหารหมาป่าอสูรอย่างต่อเนื่อง
แม้เผ่าหมาป่าอสูรจะมีนักบุญปีศาจถึงเก้าตน แต่สามนิกายก็มีนักบุญยุทธ์กว่ายี่สิบตน ยังไม่นับซูเฉินผู้สามารถฆ่านักบุญปีศาจในพริบตา
ไม่นานเลย ปีศาจหมาป่าผู้แข็งแกร่งก็ถูกสังหารจนหมดสิ้น!
ทั่วหุบเขาเทพปีศาจเต็มไปด้วยซากศพ กลิ่นพลังปีศาจคละคลุ้ง ราวกับนรกอสูร เลือดเนื้อกระจัดกระจายเต็มพื้น
แต่ทุกคนกลับตื่นเต้นสุดขีด
“ซูเฉิน ตรวจสอบตำแหน่งที่ผนึกจักรพรรดิเทพปีศาจดำก่อน!”
จ้านเหยียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบ
“ได้ครับ!”
ซูเฉินพยักหน้า
ตามข้อมูลในความทรงจำของเสวียนหมิง เพียงแค่เขารวบรวมเปลวเพลิงห้าธาตุและกระดูกนิ้วเทพเจ้าบรรพกาล ก็สามารถเปิดหอคอยเทพปีศาจดำในหุบเขานี้ได้ และสัมผัสกับผนึกของจักรพรรดิเทพปีศาจดำ
ฟิ้ว!
แสงดำพุ่งจากฝ่ามือซูเฉิน หอคอยเทพปีศาจดำลอยขึ้นทันใด
ครืน!
พลังปีศาจมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่หอคอย ทำให้มันเปล่งแสงระยิบระยับ พลันพื้นที่รอบตัวสั่นสะเทือน เมฆหมอกเคลื่อนไหว ฟ้าดินแปรเปลี่ยน
ทั้งหุบเขาเทพปีศาจสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
ครืน!
กลางอากาศอักษรผนึกสีดำปรากฏขึ้น ประสานกันเป็นโซ่ตรวน เปล่งกลิ่นอายสะพรึงกลัว ราวกับกำลังเปิดกลไกใหญ่บางอย่าง
“แฮ่ แฮ่…”
ในเวลาเดียวกัน เสียงหัวเราะเย็นเยียบดังขึ้น เงาอสูรดำทะมึนหลายสิบร่างปรากฏขึ้นในหุบเขา ราวกับเงาภูตดำ มองซูเฉินและคนอื่นด้วยแววตาโลภ
ในชั่วพริบตา เงาอสูรปกคลุมเต็มหุบเขา พลังอันน่าสะพรึงกลัวทำให้ขนลุกซู่
“ไม่ดี! นั่นมัน…ปีศาจ?!”
ใบหน้าจ้านเหยียนพลันเปลี่ยนสี ดวงตาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึม