มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 409 ราชันย์ปีศาจอสูรทั้งเก้า
ครืน!
ทันทีที่ซูเฉินกล่าวจบ เขาก็สัมผัสได้ว่าเหนือแท่นบูชาเทพปีศาจทั้งเก้า พลังอันน่าสะพรึงกลัวพลันระเบิดออกมา
เงาร่างน่าสะพรึงกลัวเก้าตนปรากฏขึ้นจากแท่นบูชาเทพปีศาจ
เป็นปีศาจมหึมาทั้งเก้า ร่างกายดำสนิทดั่งหมึก เปล่งกลิ่นอายปีศาจร้ายแรง ดวงตาแดงฉานเต็มไปด้วยความอำมหิต ขณะนี้พวกมันทั้งหมดจ้องมองซูเฉินพร้อมกัน
กลิ่นอายของพวกมันน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก มิได้ด้อยไปกว่านักบุญยุทธ์เลยแม้แต่น้อย!
ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากพวกมันเป็นเพียงจิตวิญญาณไร้สสาร ความน่าสะพรึงยิ่งเกินนักบุญยุทธ์เสียอีก!
นี่คือราชันย์ปีศาจอสูรทั้งเก้า!
“สิ่งที่นายท่านต้องการ อยู่ในมือของเขา!”
“ฆ่ามัน! ช่วยนายท่านออกจากพันธนาการ!”
“เลือดเนื้ออันโอชะมากมาย เราจะกินให้หนำใจ! แฮ่ แฮ่ แฮ่…”
ราชันย์ปีศาจอสูรทั้งเก้าจ้องมองซูเฉิน ดวงตาเต็มไปด้วยความโลภและจิตสังหาร
ครืน!
พวกมันปลดปล่อยกลิ่นอายอันน่าสะพรึงออกมา แล้วพุ่งเข้าหาซูเฉิน
“แย่แล้ว! หยุดพวกมันไว้!”
สีหน้าของจ้านเหยียนเปลี่ยนไปทันที เขาตะโกนออกมาเสียงดัง
ครืน!
กระบี่โบราณในมือเขาแฝงไว้ด้วยพลังแห่งเต๋าและกฎเกณฑ์ พริบตาเดียวกลายเป็นแสงกระบี่เจิดจ้าฟันใส่ราชันย์ปีศาจอสูรตนหนึ่ง
ราชันย์ปีศาจอสูรดูเหมือนจะรู้ถึงพลังของกระบี่ในมือจ้านเหยียน มันไม่ปะทะตรง ๆ แต่กลับสลายร่างกลายเป็นเงาปีศาจนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าหาจ้านเหยียนจากทุกทิศ
พรวด! พรวด! พรวด!
จ้านเหยียนตวัดกระบี่ในมืออย่างไม่ลังเล พลังดาบเฉียบคมฉีกเงาปีศาจมากมายเป็นชิ้น ๆ
แต่ยังมีเงาปีศาจบางส่วนทะลวงผ่านความว่างเปล่ามาโผล่ตรงหน้าจ้านเหยียนทันที พยายามพุ่งเข้าสู่จิตทะเลระหว่างคิ้วของเขาเพื่อยึดร่าง
“หาที่ตาย!”
สายตาจ้านเหยียนเย็นยะเยือก แสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้าระเบิดรอบกาย แสงกระบี่ฟาดฟันลงมาไม่ขาดสาย สังหารเงาปีศาจอย่างต่อเนื่อง
ราชันย์ปีศาจอสูรเหล่านี้ประหลาดยิ่งนัก สามารถเคลื่อนที่ผ่านความว่างเปล่าได้ ทำให้ยากจะป้องกัน
แม้แต่ฉินซงเหนียนกับเลิ่งเฉียนเฟิงก็ยังถูกราชันย์ปีศาจอสูรหลายตนรัดรึง
“อ๊าก...”
เสียงกรีดร้องดังขึ้นหลายสาย เงาร่างกว่าสิบถูกปีศาจฉวยโอกาสดูดกลืนเลือดเนื้อและวิญญาณไปในพริบตา
ในหมู่พวกเขา มีศิษย์ของนิกายเทียนเต๋าสองคนรวมอยู่ด้วย
วิธีการอันประหลาดเช่นนี้ช่างน่าหวาดกลัวยิ่งนัก
“ฆ่า!”
สายตาซูเฉินเฉียบคมประหนึ่งมีดคม แสงศักดิ์สิทธิ์แห่งการทะลวงภาพลวงตาพุ่งออกจากดวงตาของเขาด้วยความเร็วสูงสุด โจมตีใส่ราชันย์ปีศาจอสูรตนหนึ่ง
พรวด!
พลังของแสงศักดิ์สิทธิ์นั้นรุนแรงยิ่งนัก ทะลวงร่างราชันย์ปีศาจอสูรได้ในพริบตา มันกรีดร้องโหยหวน ร่างพลันเลือนรางลงอย่างเห็นได้ชัด
ทว่า ราชันย์ปีศาจอสูรยังไม่ตาย มันมองซูเฉินด้วยสายตาเต็มไปด้วยความอาฆาตและจิตสังหาร
ฟุ่บ!
เงาร่างของมันวูบไหว เตรียมจะหลบหนีเข้าสู่ความว่างเปล่า
“คิดจะหนีงั้นรึ?”
แววตาซูเฉินเปี่ยมด้วยความโกรธ จิตสังหารพวยพุ่ง เขาจะปล่อยให้มันหนีไปได้อย่างไร?
ครืน!
เขาเหวี่ยงหมัดซ้ายออกไป แสงทองเจิดจ้าระเบิดขึ้น ความว่างเปล่าถูกฉีกออก ราชันย์ปีศาจอสูรที่กำลังหลบหนีมีสีหน้าตื่นตระหนกสุดขีด
พริบตาต่อมา ร่างของมันก็ถูกหมัดของซูเฉินทะลวง แกนแท้ปีศาจแตกสลาย กลายเป็นพลังปีศาจจางหายไปต่อหน้าซูเฉิน!
“มนุษย์ผู้นี้แข็งแกร่งยิ่งนัก! ฆ่ามันพร้อมกันเลย!”
ราชันย์ปีศาจอสูรที่เหลือพากันตกใจและโกรธจัด พวกมันคำรามแล้วพุ่งเข้าหาซูเฉินพร้อมกัน
“ฆ่า!”
แววตาซูเฉินเยียบเย็นและดุดัน แสงเทพตัดมายาพุ่งออกจากดวงตาเป็นสาย ๆ ทะลวงความว่างเปล่าราวสายฟ้าแลบ
ราชันย์ปีศาจอสูรเหล่านั้นต่างรู้ถึงพลังอันน่าสะพรึงของแสงเทพตัดมายา พวกมันไม่กล้ารับตรง ๆ จึงกระจัดกระจายหลบหนีไปคนละทิศทาง
พร้อมกันนั้น ร่างของพวกมันก็แตกออกกลายเป็นเงาปีศาจมากมาย พุ่งเข้าหาซูเฉินจากทุกทิศทุกทาง
พวกมันตัดสินใจแล้วว่าจะฉีกซูเฉินเป็นชิ้น ๆ แล้วกลืนกินวิญญาณของเขาให้สิ้น!