มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 430 พระราชวังเทพโบราณ
เย่วั่นหว่านรับร่างจักรพรรดิเทพปีศาจดำไว้แล้วจากนั้นก็จากไปยังทะเลอเวจี
ก่อนจาก เขานัดหมายกับซูเฉินว่าจะพบกันอีกครั้งในพิธีเหินสวรรค์
ซูเฉินตรวจสอบโดยละเอียดและพบว่าภายในวิหารสัมฤทธิ์แห่งนี้มีโลกเล็กซ่อนอยู่ แต่เป็นโลกเล็กที่ใกล้จะพังทลายแล้ว และไม่มีคุณค่าใดให้ค้นหาอีก
วิหารสัมฤทธิ์แห่งนี้น่าจะเป็นถ้ำลับที่จักรพรรดิเทพปีศาจดำเคยทิ้งไว้
ซูเฉินไม่พบของล้ำค่าใด ๆ จึงเตรียมจะออกจากวิหารสัมฤทธิ์เพื่อไปรวมตัวกับผู้นำนิกายจ้านหยวน อู๋เฉียนคุน และคนอื่น ๆ
โครม!
แต่ในขณะนั้นเอง เบื้องบนท้องทะเลกว้าง ท้องฟ้าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แสงศักดิ์สิทธิ์คำรามดังกึกก้อง
พื้นที่ว่างขนาดใหญ่ทรุดตัวลง กระแสเชี่ยวกรากพัดกระจายออกไปทุกทิศทาง
บรรยากาศโบราณลี้ลับแผ่กระจายออกมา
เหนือเก้าเมฆฟ้า ปรากฏพระราชวังขนาดมหึมาเรืองแสงทองอร่าม ราวกับหล่อหลอมจากทองคำ ล้อมรอบด้วยเมฆมงคลและพลังปราณไร้ที่สิ้นสุด ไอเมฆลอยคลุ้งท่ามกลางความตระการตาและสว่างไสว
พระราชวังทองคำลอยอยู่เหนือฟากฟ้า ส่งกลิ่นอายแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายครอบคลุมทั่วทะเลเหวลึก ทำให้ทุกคนตัวสั่นเทิ้ม
“นั่นคืออะไร? พะ…พระราชวังทองคำ?”
“หืม! พลังบีบคั้นน่ากลัวนัก ข้ารู้สึกราวกับเผชิญหน้ากับเทพเจ้า หรือว่าจะเป็นวังสวรรค์ที่เทพทิ้งไว้?”
“ซากเทพ? ไปตรวจสอบเร็วเข้า!”
“หากนั่นเป็นมรดกที่เทพทิ้งไว้ ไม่เพียงแต่จะเขย่าทั้งทวีปป่าตะวันออก แต่ยังรวมถึงทวีปอื่น ๆ ในแดนลี้ลับเซวียนเทียนด้วย!”
“…”
ขณะนั้นเอง ผู้คนมากมายเงยหน้ามองพระราชวังทองคำอันตระการตาเบื้องบนเก้าเมฆ ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นอย่างเหลือล้น
ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!
พวกเขากลายเป็นสายแสงศักดิ์สิทธิ์ตัดผ่านนภา มุ่งหน้าไปยังพระราชวังทองคำเบื้องบนทันที
“ข้าเคยได้ยินว่าในทะเลอเวจีมีมรดกเทพโบราณอยู่ คำว่าแก่นแท้ระดับเทพที่จักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยวได้มาอาจมาจากพระราชวังสวรรค์ทองคำแห่งนี้ก็เป็นได้! บรรพบุรุษ รีบไปกันเถิด!”
ในนิกายไร้เริ่มต้น ดวงตาเฉินเมี่ยเต๋าเปล่งแสงอย่างตื่นเต้นกล่าวกับโจวเฉียนที่อยู่ข้างกาย
เดิมที พวกเขาแทบคลุ้มคลั่งจากการที่คำว่าแก่นแท้ระดับเทพของจักรพรรดิเทพปีศาจจิ่วโยวถูกแย่งไป และจักรพรรดิเทพปีศาจดำหลบหนีไปได้
แต่พระราชวังทองคำที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันนี้กลับปลุกความตื่นเต้นในใจพวกเขาขึ้นมาอีกครั้ง
“กลิ่นอายเทพเจ้ารุนแรงเช่นนี้ ไม่มีทางเป็นของโลกมนุษย์แน่ ต้องมาจากแดนเทพเจ้าแน่นอน! ซากเทพงั้นหรือ? ดีมาก ไปดูกัน!”
โจวเฉียน บรรพบุรุจจักรพรรดิยุทธ์แห่งนิกายไร้เริ่มต้นกล่าวด้วยแววตาตื่นเต้น
ฟิ้ว!
เขาสะบัดแขนเสื้อทันที นำพาจอมยุทธ์ผู้แข็งแกร่งทั้งนิกายพุ่งสู่พระราชวังทองคำ
ทั่วทุกแห่งในทะเลอเวจี เหล่าจอมยุทธ์จากเจ็ดนิกายศักดิ์สิทธิ์ต่างพากันทะยานขึ้นฟ้าเมื่อเห็นพระราชวังทองคำบนท้องฟ้า
“พระราชวังทองคำ? ข้าสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายเทพโบราณอย่างนั้นหรือ?”
ดวงตาซูเฉินเปล่งแสงเจิดจ้า
ดวงตาซ้ายและมือซ้ายของเขากระตุกเล็กน้อยในยามนี้ ร้อนผ่าวราวกับสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังอันคุ้นเคย
“หรือว่าสิ่งนี้เป็นสิ่งที่เทพโบราณทิ้งไว้จริง ๆ ?”
ซูเฉินคิดในใจด้วยความสงสัย
เขาไม่รีรอใด ๆ และทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!
……
เบื้องหน้าพระราชวังทองคำ
กลุ่มร่างที่แผ่กลิ่นอายทรงพลังไม่ธรรมดา ดวงตาเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้
พวกเขาคือเหล่าอาวุโสและศิษย์ของนิกายเทพโบราณ!
ผู้นำคือกู่หยวน ผู้นำนิกายเทพโบราณ บนฝ่ามือของเขาถือแผ่นจานทองคำเรืองแสงแปลกประหลาด ส่องไปยังประตูพระราชวังสวรรค์เบื้องหน้าอย่างต่อเนื่อง
ประตูพระราชวังกึกก้องสั่นไหว อักขระเปล่งแสงไม่หยุด ราวกับจะเปิดออกได้ทุกเมื่อ
ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่าเหล่าคนของนิกายเทพโบราณจะไม่ไปฆ่าปีศาจนอกดินแดน แต่กลับมาปรากฏตัวที่นี่แทน
“พระราชวังเทพโบราณปรากฏแล้วในที่สุด!”
“นิกายเทพโบราณของข้าเฝ้ารอมันมานับหมื่นปี! เมื่อพระราชวังเทพปรากฏ หอเทพเจ้าจะต้องได้รับมรดกเทพแน่!”
“ใช่แล้ว! ความรุ่งโรจน์เป็นของนิกายเทพโบราณของพวกเรา!”
“…”
เหล่าอาวุโสและศิษย์นิกายเทพโบราณมากมายดวงตาเปี่ยมด้วยความคลั่งไคล้ รอคอยให้พระราชวังเทพโบราณเปิดออกอย่างเงียบ ๆ