มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 434 โจวเฉียน เจ้าสุนัขเฒ่า ข้าจะฆ่าเจ้า
ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่า ท่ามกลางแรงกดดันของจักรพรรดิเทพยุทธ์ ผู้เป็นหนึ่งในจุดสูงสุดของความแข็งแกร่งในเผ่าพันธุ์มนุษย์ ซูเฉินจะเป็นฝ่ายลงมือก่อน!
ครืน!
ฟ้าดินส่งเสียงคำรามสะท้านสะเทือน ฝ่ามือของโจวเฉียนปะทะเข้ากับหมัดของซูเฉินในชั่วพริบตาเดียว
แสงศักดิ์สิทธิ์เจิดจ้าสาดส่อง พลังแห่งกฎเกณฑ์ไร้สิ้นสุดพวยพุ่งราวกับจะบดขยี้ทุกสิ่ง ทำให้ใบหน้าของทุกคนแปรเปลี่ยนด้วยความตกตะลึง
ปัง!
หมัดของซูเฉินถูกห้อมล้อมด้วยแสงโกลาหล แฝงไว้ด้วยเจตนาฆ่าอันไร้ที่สิ้นสุด มันระเบิดกลางอากาศราวกับสุริยันอันเจิดจ้า
แม้หมัดของเขาจะน่าสะพรึงกลัว ทว่าก็ยังคงสลายไปต่อหน้าพลังอันยิ่งใหญ่ของจักรพรรดิเทพยุทธ์
ฝ่ามือของโจวเฉียนกระแทกเข้าที่หน้าอกของซูเฉินอย่างจัง เสียงกระดูกหักดังชัด หน้าอกของเขายุบลง เลือดพุ่งออกจากปาก และร่างของเขาก็ปลิวกระเด็นออกไป
“หืม?”
โจวเฉียนเผยแววตาตกตะลึงออกมาเล็กน้อย
เดิมทีเขาคิดว่าฝ่ามือนี้จะบดขยี้ซูเฉินให้กลายเป็นเศษเนื้อ ทว่ากลับรู้สึกราวกับตบกระแทกกับโลหะหรือหินอันแข็งแกร่ง ไม่เพียงแค่มีประกายไฟกระจายออกมา ยังยากเย็นยิ่งที่จะสร้างความเสียหายจริงจังได้
แม้หน้าอกของซูเฉินจะยุบ เลือดจะไหลทะลักจากปาก แต่ทั้งหมดล้วนเป็นเพียงบาดแผลภายนอก กระดูกของเขาแข็งราวกับเหล็กกล้า ทนต่อฝ่ามือของโจวเฉียนได้โดยไม่แตกหัก
นี่คือร่างกายที่แข็งแกร่งเพียงใดกัน?
โจวเฉียนถึงกับรู้สึกตกใจเล็กน้อย
“โจวเฉียน เจ้าสุนัขเฒ่า แค่นี้หรือคือพลังทั้งหมดของเจ้า? จักรพรรดิเทพยุทธ์ก็แค่ของปลอม! ฮ่า ฮ่า ฮ่า…”
ซูเฉินเช็ดเลือดที่มุมปาก ดวงตาเฉียบคมเปล่งประกาย แล้วระเบิดเสียงหัวเราะออกมาด้วยความสะใจ
แม้เขาจะถูกโจวเฉียนทำร้าย แต่เขากลับรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า บาดแผลของโจวเฉียนยังไม่หายดี ช่วงชีวิตใกล้จะสิ้นสุด พลังชีวิตร่อยหรอ สภาพไม่อยู่ในจุดสูงสุดอีกต่อไป
ดังนั้นแม้ฝ่ามือนั้นจะแฝงด้วยพลังอันยิ่งใหญ่ แต่ผลที่เกิดขึ้นกับซูเฉินกลับมีจำกัด!
แววตาของซูเฉินแปรเปลี่ยนเป็นดุร้ายและบ้าคลั่ง
เขาตัดสินใจแล้วว่าจะสู้ตายกับโจวเฉียน ไม่ว่ายังไงก็ไม่มีวันยอมมอบกระดูกนิ้วมือเทพเจ้าโบราณให้! หากถึงที่สุดก็จะสังเวยยันต์ทั้งหมดที่มี แม้กระทั่งเตาหลอมฟ้าดิน ก็จะใช้เพื่อสังหารโจวเฉียนให้สิ้น!
สังหารจักรพรรดิเทพยุทธ์ ไม่ใช่สิ่งที่เป็นไปไม่ได้!
“ซูเฉิน เจ้าได้จุดไฟในใจข้าแล้ว! วันนี้เจ้าต้องตาย! และเพราะความโง่เขลาของเจ้า เหล่าผู้คนในนิกายเทียนเต๋าทั้งหมด จะต้องถูกฝังพร้อมเจ้า!”
โจวเฉียนกล่าวด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น
เสียงของเขาแฝงไว้ด้วยจิตสังหารอันรุนแรง
จ้านหยวน ลั่วเสวียน และคนอื่น ๆ เห็นว่าโจวเฉียนลงมือกับซูเฉิน ต่างเตรียมใจจะปกป้องซูเฉิน แม้ต้องแลกด้วยการเผชิญหน้ากับจักรพรรดิเทพยุทธ์
ทว่า ซูเฉินส่งเสียงลับบอกให้พวกเขาอย่ากระทำการบุ่มบ่าม
ด้วยเหตุนี้ แม้พวกจ้านหยวนจะเต็มไปด้วยความวิตกกังวล แต่ก็จำต้องกัดฟันยืนหยัด ไม่กล้าลงมือเมื่อระลึกถึงคำเตือนของซูเฉิน
“โจวเฉียน เจ้าสุนัขเฒ่า หากข้าไม่ตาย เจ้าจะต้องตายแน่!”
ดวงตาของซูเฉินเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
ตูม!
แสงทองเจิดจ้าห่อหุ้มทั่วร่างของเขา ราวกับอาบอยู่ในสุริยันเปล่งประกาย แสงโกลาหลพลุ่งพล่าน กลิ่นอายอันน่าสะพรึงปะทะกันอย่างรุนแรง จากนั้นเขาก็สะบัดหมัดใส่โจวเฉียนอย่างรุนแรง
เขากลับเป็นฝ่ายเปิดฉากจู่โจมก่อน!
ซูเฉินปลดปล่อยพลังกายาโกลาหล ด้วยพลังต่อสู้ไร้เทียมทานของเคล็ดยุทธ์มังกรเก้าสวรรค์ กระหน่ำโจมตีใส่โจวเฉียนอย่างไม่ยั้ง
“โลกาจะวินาศ สวรรค์จะถูกผ่าด้วยกระบี่เดียว!”
แววตาของโจวเฉียนแฝงไว้ด้วยจิตสังหาร เขาตะโกนเสียงดังราวกับฟ้าร้อง นิ้วทั้งห้าขยับรวมเป็นกระบี่ แสงกระบี่อันเจิดจ้ากรีดผ่านฟากฟ้าราวสายน้ำบนสวรรค์ สว่างวาบจนตาพร่า
มิติถึงกับสั่นไหวเล็กน้อย ราวกับจะถูกฉีกออกเป็นสองส่วนด้วยกระบี่นี้!
หากมิใช่เพราะสถานที่แห่งนี้คือพระราชวังเทพเจ้าโบราณที่แฝงด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ กระบี่นั้นอาจทำลายพื้นที่แห่งนี้จนสิ้น!
ครืน!
ดวงตาของซูเฉินเฉียบคมดุจคมมีด หมัดของเขาแต่ละหมัดรุนแรงดั่งมังกรคำราม มังกรทองทั้งเก้าตัวคำรามสนั่นสะท้านฟ้า ทันใดนั้นเขาปล่อยหมัดนับสิบหรืออาจถึงร้อยหมัดออกไป แต่ละหมัดราวกับสามารถฉีกทุกสิ่งออกเป็นเสี่ยง ๆ และปะทะกับแสงกระบี่อย่างจัง!
ทั่วฟากฟ้าเต็มไปด้วยเสียงคำรามของแสงศักดิ์สิทธิ์และพลังกระบี่อันแผ่ขยาย ปกคลุมร่างของซูเฉินในทันที!