มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 453 สังหารจักรพรรดิเทพยุทธ์ดุจสังหารสุนัข
รัศมีแห่งเต๋าของซูเฉินราวกับหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับสรรพสิ่งในธรรมชาติ ลึกล้ำจนกระทั่งโจวเฉียนยังต้องหวั่นไหว
เขารู้ดีว่า นี่คือโชควาสนาที่ซูเฉินได้รับมาจากพระราชวังเทพเจ้าโบราณ ยิ่งทำให้เขาเกิดความปรารถนาอยากได้มรดกเทพเจ้าโบราณนั้นอย่างแรงกล้า
หากเขาได้รับมรดกเทพเจ้าโบราณ บรรลุรัศมีแห่งเต๋าเช่นนั้น ไม่เพียงแต่ระดับพลังจะเพิ่มขึ้น อายุขัยจะยืนยาวขึ้น หากโชคเข้าข้าง อาจมีโอกาสได้สัมผัสถึงขอบเขตเทพในตำนานในชาตินี้ด้วยซ้ำ
เขาจะปล่อยให้ซูเฉินมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร?
เมื่อเห็นว่าซูเฉินไม่ยอมส่งมอบมรดกเทพเจ้าโบราณ เขาก็ลงมือทันทีโดยไม่ลังเล
ครืน!
แรงกดดันจากจักรพรรดิเทพยุทธ์แผ่กระจายออกมาอย่างรุนแรง จนโพรงอากาศโดยรอบสั่นสะเทือน ฝ่ามือขนาดมหึมาดุจฝ่ามือสวรรค์กดลงมายังซูเฉิน
เพล้ง!
ทว่าในขณะนั้นเอง แสงสีทองเจิดจ้าเปล่งประกายขึ้น ราวกับสายฟ้าฟาดกลางนภา ดังกึกก้องอยู่เหนือพระราชวังเทพเจ้าโบราณ
กลิ่นอายโบราณและลึกลับพลันพวยพุ่งออกมาจากพระราชวังเทพเจ้าโบราณ ร่างหนึ่งซึ่งแวดล้อมด้วยรัศมีสีทองก็ปรากฏตัวขึ้นเคียงข้างซูเฉินในชั่วพริบตา
ตูม!
ฝ่ามือนั้นกลับแตกร้าวออกโดยสมบูรณ์ ราวกับถูกพลังอันไร้ขอบเขตทำลายจนย่อยยับ
“อะไรนะ?!”
แววตาโจวเฉียนหรี่ลงทันที เขารู้สึกตกใจและสงสัยสุดขีด
เขาเห็นว่าเคียงข้างซูเฉิน ปรากฏบุรุษรูปร่างสูงใหญ่ สวมหนังสัตว์ทั่วร่าง ประหนึ่งทองคำเทพศักดิ์สิทธิ์ ร่างกายเปล่งประกายเจิดจ้า น่าเกรงขามดุจเทพในตำนาน
ยิ่งกว่านั้น ใบหน้าของบุรุษผู้นั้นกลับเหมือนกับซูเฉินไม่มีผิดเพี้ยน
“เจ้าเป็นใคร?”
สีหน้าโจวเฉียนแปรเปลี่ยน เขาตะโกนขึ้นด้วยความหวั่นไหว
เขามองไม่ออกถึงระดับพลังของบุรุษผู้นี้ อีกทั้งรัศมีที่แผ่ออกมายังทำให้จิตใจของเขาสั่นคลอน
“คนที่มาสังหารเจ้า!”
ร่างนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงสงบ
เขาไม่ใช่ใครอื่น นั่นคือเทพเจ้าโบราณซูเฉิน!
“โอหังนัก! ซูเฉิน อย่ามาเล่นลูกไม้ ข้าจะฆ่าเจ้าวันนี้ให้จงได้!”
แววตาโจวเฉียนเย็นยะเยือก เขาหัวเราะอย่างโกรธเกรี้ยว
ตูม!
ในฝ่ามือของเขา กระจกฮ่าวเทียนปรากฏขึ้นทันใด รัศมีสว่างเจิดจ้าพวยพุ่งออกมา ประหนึ่งสายโซ่แห่งระเบียบอันศักดิ์สิทธิ์ พุ่งเข้าพันธนาการเทพเจ้าโบราณซูเฉิน
ในเวลาเดียวกัน เขาก็ทะยานเข้าโจมตีซูเฉินโดยไม่รั้งรอ
เขาไม่คิดประมาทศัตรู
เทพเจ้าโบราณซูเฉินดูแปลกประหลาดเกินไป ทำให้เขาไม่สบายใจ ดังนั้นเขาจึงลงมือก่อนเพื่อควบคุมสถานการณ์
“ไม่เจียมตัว!”
ซูเฉินแค่นเสียงเยาะเย้ย
เขายืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ไหวติงแม้แต่น้อย
ตูม!
เทพเจ้าโบราณซูเฉินที่อยู่ข้างเขาปกคลุมไปด้วยแสงสีทอง แล้วก็ต่อยออกไปหนึ่งหมัด
พลังหมัดนั้นรุนแรงราวคลื่นยักษ์ถาโถม ทุกสิ่งถูกทำลายล้าง แม้แต่ลำแสงจากกระจกฮ่าวเทียนยังถูกทำลายพินาศด้วยหมัดเดียว
จากนั้น เทพเจ้าโบราณซูเฉินก้าวไปข้างหน้า ยืนขวางหน้าซูเฉิน แล้วชกใส่โจวเฉียนทันที
“อะไรนะ?!”
สีหน้าโจวเฉียนเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
เขารู้สึกถึงวิกฤตที่ไม่อาจต้านทานจากหมัดนั้น โดยไม่รอให้คิด เขายกกระจกฮ่าวเทียนขึ้นมาขวางกั้นทันที
ตูม!
หมัดของเทพเจ้าโบราณซูเฉินกระแทกใส่กระจกฮ่าวเทียน แสงสว่างพลันสาดกระจาย อักขระลอยกระจัดกระจาย พลังเทพอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออก ราวกับดวงดาวบนฟากฟ้าสั่นสะเทือน
กระจกฮ่าวเทียนสั่นสะเทือนส่งเสียงหึ่ง ๆ แสงสว่างพลันหรี่ลง ก่อนจะหลุดลอยออกจากมือของโจวเฉียน
เพล้ง!
หมัดของเทพเจ้าโบราณซูเฉินยังคงพุ่งทะลวงเข้าใส่โดยไม่ชะลอ พุ่งกระแทกอกโจวเฉียนอย่างจัง หน้าอกของเขายุบลงทันที ไม่รู้ว่ากระดูกหักไปกี่ท่อน เลือดทะลักออกจากปาก และร่างของเขาก็ลอยกระเด็นไป
“โจวเฉียน เจ้าสุนัขแก่ เจ้ายังกล้าโลภมรดกเทพเจ้าโบราณอีกหรือ? เจ้าอยากได้ใช่หรือไม่? ดี ข้าจะมอบให้เจ้า! เขาคือมรดกเทพเจ้าโบราณ ข้าได้กลั่นสลายและกลายเป็นร่างแยกเทพเจ้าโบราณที่มีพลังต่อสู้ในระดับเทพ! หากเจ้ากล้าพอ ก็เอาไปสิ!”
ซูเฉินจ้องโจวเฉียนพลางกล่าวอย่างเย็นชา
ในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอันเยียบเย็นจนถึงขั้วหัวใจ
เขาไม่คาดคิดเลยว่าโจวเฉียนจะดักรออยู่หน้าประตูพระราชวังเทพเจ้าโบราณ หากไม่ใช่เพราะเขาได้กลั่นร่างทองเทพเจ้าเป็นร่างแยกวันนี้คงต้องเกิดศึกหนักแน่ และมีความเป็นไปได้ที่จะพ่ายแพ้
เพราะจักรพรรดิยุทธ์คือยอดฝีมือผู้ท่องยุทธจักร มีวิชาแฝงเร้นนับไม่ถ้วน พลังลึกล้ำเกินหยั่ง
หากไม่ใช้เตาหลอมฟ้าดินแล้ว เขาก็ยากจะต่อต้านโจวเฉียนได้!
“อะไรนะ!? เทพเจ้าโบราณที่มีพลังต่อสู้ระดับเทพ?”
โจวเฉียนถึงกับตกตะลึงจนพูดไม่ออก
ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด
แต่เดิมเขาคิดว่า มรดกเทพเจ้าโบราณที่ซูเฉินได้รับ คงเป็นเพียงเคล็ดวิชาศักดิ์สิทธิ์ หรือสมบัติวิเศษสักชิ้นหนึ่ง ไม่เคยคาดคิดเลยว่า กลับเป็นเทพเจ้าโบราณที่มีพลังเทียบเท่าเทพโดยตรง!
มันช่างน่าสะพรึงกลัวเกินไป!
“สังหาร!”
แววตาเทพเจ้าโบราณซูเฉินเย็นยะเยือก เขาคำรามเสียงต่ำ แล้วชกใส่โจวเฉียนอีกหมัดหนึ่ง
“ไม่นะ!!! ปล่อยข้าไปเถิด ซูเฉิน ข้ายอมรับเจ้าเป็นนาย ข้าไม่อยากตาย…”
ดวงตาโจวเฉียนเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เขาร้องตะโกนสุดเสียง
เทพเจ้าโบราณที่มีพลังระดับเทพนั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด?
แม้แต่กระจกฮ่าวเทียนยังรับไม่ไหว เขารู้สึกได้ถึงวิกฤตที่ถึงตาย
โจวเฉียนร้องตะโกนอย่างสิ้นหวัง หวังขอความเมตตา
แต่ซูเฉินกลับมองเขาอย่างเย็นชา โดยไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยเขาไปแม้แต่น้อย
ตูม!
หมัดของเทพเจ้าโบราณซูเฉินกระแทกลงมาราวกับภูเขาศักดิ์สิทธิ์โบราณ ปราบปรามสรรพสิ่ง รุนแรงถึงขีดสุด
ร่างของโจวเฉียนสั่นสะท้านอย่างรุนแรง เขาไม่อาจต่อต้านได้แม้แต่น้อย ร่างของเขาถูกระเบิดจนแหลกสลายกลายเป็นเศษเนื้อในพริบตา!
YOU MAY ALSO LIKE
