มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 464 กระจกห้าวเทียนสังหารนักบุญยุทธ์
ครืน!
ทั้งพระราชวังสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง อักขระเวทถูกบดขยี้ และค่ายกลป้องกันภายในพระราชวังที่แต่เดิมมั่นคงดั่งเหล็กกล้า กลับพังทลายลงทีละชั้นดั่งกระดาษบาง
เพียงชั่วพริบตา อาคารตำหนักและศาลาหลายแห่งก็ถล่มลงกลายเป็นซากปรักหักพัง
บนลานกว้างปรากฏหมัดขนาดยักษ์ลึกลงไปในพื้นดิน ราวกับจะฝังกลบผืนแผ่นดินไว้ด้วยพลังของมัน
นักบุญยุทธ์ขั้นสูงสุดทั้งสองนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น เลือดไหลอาบทั่วร่าง กระอักเลือดออกมาไม่หยุด ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวยิ่ง
“อะไรนะ?!”
ในยามนั้น ทุกคนต่างตะลึงงัน
โดยเฉพาะหลินชวน แต่เดิมเขายังยืนยิ้มอย่างมั่นใจ ทว่ายามนี้รอยยิ้มของเขากลับแข็งค้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง
สิ่งที่เขาเห็นคืออะไร?
พวกนั้นคือนักบุญยุทธ์ขั้นสูงสุดจากนิกายไร้เริ่มต้น ผู้ทรงพลังอย่างหาที่เปรียบมิได้
แต่กลับถูกซูเฉินปราบลงอย่างง่ายดายเช่นนี้?
เหตุใดซูเฉินถึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้?
หากซูเฉินสามารถปราบนักบุญยุทธ์ทั้งสองได้อย่างง่ายดาย เช่นนั้นแล้วจะยังมีใครหยุดเขาได้อีกหรือ?
สีหน้าหลินชวนพลันซีดเผือดในพริบตา
“เป็นไปไม่ได้! เขาไม่กล้าแตะต้องข้าแน่ ข้ายังมีนิกายไร้เริ่มต้นหนุนหลัง! ที่นั่นยังมีจักรพรรดิเทพยุทธ์อยู่! ต่อให้ซูเฉินแข็งแกร่งเพียงใด ก็ไม่อาจต้านจักรพรรดิเทพยุทธ์ได้หรอก!”
เขาพยายามปลอบใจตัวเองภายในใจ
แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังอดสั่นเทาไม่ได้ ดวงตาฉายแววหวาดกลัวลึกสุดใจ
“ซี้ด! พี่ซูเฉินของข้า…เขา…เขาแข็งแกร่งถึงเพียงนี้เชียวหรือ?”
หลิวอวี้หลงลืมหายใจ ดวงตาเบิกกว้างตกตะลึง
แม้แต่หลิวเหวินเยี่ยน หลิวกู่เฉิง และผู้อื่นต่างก็ตกใจไม่ต่างกัน
พวกเขาแต่เดิมเป็นห่วงความปลอดภัยของซูเฉิน เพราะนิกายไร้เริ่มต้นนั้นทรงอำนาจอย่างหาที่เปรียบมิได้ และยังมีนักบุญยุทธ์ขั้นสูงสุดสองคนคอยพิทักษ์ราชวงศ์ต้าหลี่อีก ซูเฉินคงตกอยู่ในอันตรายใหญ่หลวง
แต่ซูเฉินกลับทำให้พวกเขาต้องตะลึงจนแทบลืมหายใจ
หรือจะเรียกให้ถูกคือ ทำให้ใจสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว!
นักบุญยุทธ์ขั้นสูงสุดทั้งสอง กลับถูกซูเฉินสะกดได้อย่างง่ายดายเพียงนี้?
พวกเขาแทบไม่เชื่อสายตาของตนเอง
พลังรบของซูเฉิน มันมหาศาลเกินจะจินตนาการ!
“แค่กๆ…ซูเฉิน เจ้าจะแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร?”
“แค่ขอบเขตจักรพรรดิยุทธ์แท้ๆ แต่กลับมีพลังเช่นนี้ อย่างไรก็ตาม ซูเฉิน เจ้ายังกล้าท้าทายกับนิกายไร้เริ่มต้นของข้าอีกหรือ? หากเจ้าทำให้บรรพชนของข้าโกรธ เจ้าจะต้องตายแน่!”
นักบุญยุทธ์ทั้งสองพยายามยันกายลุกขึ้น พูดออกมาด้วยเสียงสั่นเครือ
หมัดก่อนหน้านี้ของซูเฉิน ทำให้พวกเขาหวาดกลัวยิ่งนัก
พวกเขาไม่มีทางตอบโต้ได้แม้แต่น้อย ถูกสะกดข่มอย่างรุนแรง บาดเจ็บสาหัส
หากซูเฉินต้องการฆ่าพวกเขา ก็คงง่ายดายยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือ!
พวกเขาไม่อยากตาย จึงได้เอ่ยชื่อของนิกายไร้เริ่มต้นและจักรพรรดิเทพยุทธ์ขึ้นมา หวังจะข่มขวัญซูเฉิน
“ถึงยามนี้แล้ว พวกเจ้าก็ยังคิดหวังพึ่งเจ้าแก่โจวเฉียนอยู่อีกหรือ? ดูนี่สิ นี่คืออะไร?”
ซูเฉินแค่นเสียงเยาะ แสงสว่างวาบขึ้นจากฝ่ามือของเขา กระจกโบราณบานหนึ่งปรากฏขึ้น
“นั่นคือ…กระจกห้าวเทียน?!”
นักบุญยุทธ์ทั้งสองร่างสั่นเทิ้ม ดวงตาเผยแววหวาดกลัวสุดขีด ([อ่านฟรีตอนต่อไปได้ที่](https://novel-lucky.com/))
กระจกห้าวเทียน คือนภสมบัติของนิกายไร้เริ่มต้น
ที่สำคัญที่สุดก็คือ กระจกห้าวเทียนนี้ แต่เดิมอยู่ในครอบครองของบรรพชนเสมอมา
แต่ตอนนี้ ไยถึงมาอยู่ในมือของซูเฉินได้?
“ถูกต้องแล้ว! นี่คือกระจกห้าวเทียน พวกเจ้าควรจะรู้ดีว่าสมบัตินี้เป็นของเจ้าแก่โจวเฉียน! บัดนี้ ข้าได้ฆ่าเขาแล้ว กระจกนี้ย่อมตกเป็นของข้าโดยชอบธรรม!”
ซูเฉินเอ่ยอย่างเยือกเย็น
“อะไรนะ?! เป็นไปไม่ได้!”
“บรรพชนของข้าทรงพลังไร้เทียมทาน เจ้าคิดจะฆ่าเขา? เจ้ากำลังฝันอยู่หรือไร! ซูเฉิน เจ้าไปสร้างกระจกห้าวเทียนปลอมขึ้นมาจากที่ไหนกันแน่? ยังกล้าโกหกพวกเราอีก!”
นักบุญยุทธ์ทั้งสองตะโกนด้วยความเดือดดาล
แต่ยิ่งเป็นเช่นนี้ ใจของพวกเขายิ่งหวาดกลัวมากขึ้น
กระจกห้าวเทียนเป็นนภสมบัติของนิกายไร้เริ่มต้น กลิ่นอายและลายอักขระล้วนมีลักษณะเฉพาะ พวกเขาจะไม่สามารถแยกแยะออกได้อย่างนั้นหรือ?
กระจกที่อยู่ในมือซูเฉินนั้น เป็นของจริงโดยไม่ต้องสงสัย!
เช่นนั้นแล้ว บรรพชน…
ไม่กล้าคิดต่อไป!
“ข้าไม่คิดจะโกหกพวกเจ้า และข้าก็ไม่จำเป็นต้องให้พวกเจ้าเชื่อ! ข้าเพียงต้องการบอกพวกเจ้าว่า โจวเฉียนตายแล้ว! วันนี้หากข้าฆ่าพวกเจ้า ข้าก็จะลากทั้งนิกายไร้เริ่มต้นลงนรกไปเป็นเพื่อนกับพวกเจ้าในวันหนึ่งแน่นอน!”
แววตาของซูเฉินเปล่งประกายเจตนาฆ่ารุนแรง
โครม!
เขากระตุ้นพลังของกระจกห้าวเทียนในฝ่ามือทันที แสงสว่างเจิดจ้าราวตะวันแผดเผา พุ่งสาดออกมาเป็นลำแสงที่สว่างไสวเกินพรรณนา
เพียงพริบตาเดียว ลำแสงสองสายพุ่งออกจากกระจกครอบคลุมนักบุญยุทธ์ทั้งสองเอาไว้
“กระจกห้าวเทียน…จริงๆ ด้วย…”
“ไม่!!! ซูเฉิน นิกายไร้เริ่มต้นจะไม่มีวันปล่อยเจ้าไป…”
นักบุญยุทธ์ทั้งสองแววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ตะโกนออกมาเสียงหลง
แต่เพียงพริบตาเดียว เสียงของพวกเขาก็เงียบหายไป
ลำแสงทำลายล้างที่ปลดปล่อยจากกระจกห้าวเทียน พุ่งเจาะเข้าไปที่หว่างคิ้วของทั้งคู่ ทำลายดวงจิตแห่งยุทธ์จนสิ้น
เพียงพริบตาเดียว ทั้งคู่ก็ล้มลงกับพื้นดังโครมใหญ่ สิ้นชีพ!
นักบุญยุทธ์ขั้นสูงสุดสองคน ถูกซูเฉินสังหาร!
“ซูเฉิน…เขาฆ่าบรรพชนจักรพรรดิเทพยุทธ์ของนิกายไร้เริ่มต้นจริงๆ หรือ?!”
หลินชวนยืนอึ้งงัน
แม้แต่ยังไม่ได้ตกตะลึงกับการตายของนักบุญยุทธ์ทั้งสอง คำพูดของซูเฉินยังคงดังก้องอยู่ในใจ
บรรพชนของนิกายไร้เริ่มต้น จักรพรรดิเทพยุทธ์ กลับถูกซูเฉินสังหารเสียแล้ว
แม้แต่นภสมบัติก็ยังถูกแย่งมาได้
จักรพรรดิเทพยุทธ์ ผู้ไร้เทียมทานนั้น…
ซูเฉินทำได้อย่างไรกันแน่?
ขาของหลินชวนพลันอ่อนแรง ศีรษะมึนเบลอ หัวใจเต็มไปด้วยความหวาดกลัวยิ่ง
“หลินชวน บอกข้ามาเถอะ ตอนนี้เจ้ายังมีอะไรให้พึ่งพาอีก?”
ซูเฉินจ้องมองหลินชวนด้วยสายตาเย็นเยียบถึงขีดสุด
ร่างของหลินชวนพลันสั่นสะท้าน ถูกความกลัวแห่งความตายกลืนกินจนทั่วทั้งตัว