มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 480 ไล่ล่า หวังเถิง
ผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสองแห่งนิกายไร้เริ่มต้นได้รับมอบหมายให้คุ้มครองความปลอดภัยของหวังเถิง ในฐานะคุณชายใหญ่แห่งนิกายไร้เริ่มต้น หวังเถิงไม่เพียงมีพรสวรรค์ล้ำเลิศ แต่ยังมีสายโลหิตเทพสงครามอยู่ในกาย ความสำคัญของเขาต่อนิกายไร้เริ่มต้นนั้นไม่ต้องกล่าวให้มากความ
เพราะฉะนั้น เมื่อได้ยินซูเฉินพูดว่าจะจับตัวหวังเถิง ผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสองก็พุ่งเข้าหาซูเฉินทันทีโดยไม่ลังเล
“เคล็ดวิชาศักดิ์สิทธิ์แผดเผาโลหิต!”
“เคล็ดวิชาสลายจิต!”
ผู้อาวุโสใหญ่ทั้งสองแห่งนิกายไร้เริ่มต้นคำรามเสียงดัง ดวงตาเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว
หนึ่งในนั้นร่างอาบโลหิต ลมปราณพลุ่งพล่าน บ่มเพาะเคล็ดวิชาศักดิ์สิทธิ์แผดเผาโลหิต ทันใดนั้นพลังทั่วร่างก็เพิ่มขึ้นหลายเท่า กลายเป็นพลังรบอันน่าสะพรึงกลัว
อีกคนหนึ่งแสงสว่างสาดแปลบออกจากหว่างคิ้ว วิญญาณของเขาราวกับกำลังแผดเผาอย่างเต็มที่ ดวงตาเปล่งรังสีอำมหิต พุ่งเข้าใส่ซูเฉินโดยไม่หวั่นไหว
พวกเขารู้ดีว่าซูเฉินแข็งแกร่งเพียงใด แม้แต่จงหลินกับไป๋เซี่ยวซานยังพ่ายแพ้และสิ้นชีพใต้เงื้อมมือของเขา ด้วยระดับพลังของพวกตน ต่อให้ร่วมมือกันก็มีโอกาสชนะน้อยยิ่งนัก
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีผู้นำนิกายจ้านเหยียนกับกู่ทงเทียน จ้าวยุทธ์ไร้เทียมทานสองคนคอยจ้องอยู่ไม่ห่าง
ด้วยเหตุนี้ พวกเขาจึงเลือกใช้วิชาลับเร่งเร้าศักยภาพและพลังลมปราณเผาตัวเองเพื่อเพิ่มพลังการต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง โดยไม่สนใจชีวิตตนเอง พุ่งเข้าใส่ซูเฉินด้วยความกล้าหาญ
“พวกเจ้ากำลังหาเรื่องตาย!”
ดวงตาซูเฉินเปล่งประกายแห่งเจตนาฆ่า เขาตวัดหมัดออกไปอย่างรุนแรง
ดูเหมือนว่าผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสองแห่งนิกายไร้เริ่มต้นตั้งใจจะปกป้องหวังเถิง แม้ต้องสละชีวิตก็ยอม
ในเวลาเดียวกัน ฝ่ามือพลังทำลายล้างกับแสงกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวก็ปกคลุมฟ้าดินทันที มุ่งเป้าไปที่จ้านเหยียนกับกู่ทงเทียน
หัวใจของซูเฉินเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ไม่รีรอใด ๆ เขาปล่อยหมัดที่ทรงพลังที่สุดออกไป
ตูม!
หมัดพลังไร้เทียมทาน ราวกับภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งห้วงพฤกษา มีพลังหมัดกดข่มสรรพสิ่ง พุ่งฝ่าห้วงเลือดในอากาศเข้าปะทะกับผู้อาวุโสสูงสุดคนหนึ่งทันที
แคร่ก!
ห้วงอากาศสั่นไหว แตกร้าวเป็นเสี่ยง ๆ
แขนของผู้อาวุโสใหญ่จ้าวยุทธ์ถึงกับระเบิดเป็นผง เผยให้เห็นกระดูกขาวโพลน
แต่เขากลับไม่แสดงความเจ็บปวดใด ๆ ยังคงพุ่งเข้าหาซูเฉินโดยไม่ยั้งคิด
“ซูเฉิน! ข้าหวังเถิงขอสาบาน จะฉีกเจ้าจนเป็นชิ้น ๆ ให้ไม่มีแม้แต่โอกาสไปเกิดใหม่!”
ดวงตาหวังเถิงแดงฉาน รู้ดีว่าผู้อาวุโสทั้งสองยอมสละชีพก็เพื่อเขา
เขาจ้องซูเฉินอย่างเคียดแค้น ก่อนจะหันหลังพุ่งหลบหนีไปทันที
“ฆ่า!”
สายตาซูเฉินเย็นเยียบถึงขีดสุด กระบี่จวินหลินในมือเปล่งแสงสว่างเจิดจ้า ผ่าทะลุห้วงอากาศหลายพันจั้งฟันลงไปยังผู้อาวุโสสูงสุด
ในขณะเดียวกัน เขายกกระจกห้าวเทียนขึ้น แสงศักดิ์สิทธิ์แห่งการทำลายล้างทะลักออกมา ไม่หยุดยั้งมุ่งหน้าสังหารผู้อาวุโสอีกคน
“บุตรศักดิ์สิทธิ์! ปล่อยสองคนนี้ให้ข้ากับลุงกู่เอง เจ้ารีบไล่ล่าหวังเถิง!”
ในเวลานั้น ผู้นำนิกายจ้านเหยียนร้องตะโกนเสียงดัง
ตูม!
กระบี่สวรรค์แห่งเต๋าในมือเขาปะทุแสงเจิดจ้าราวจะทะลวงฟ้าดิน พลังของศาสตราจักรพรรดิถูกปลุกขึ้นมาเต็มที่ ฟาดฟันคลุมท้องฟ้า ล้อมรอบผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสอง
“บุตรศักดิ์สิทธิ์ รีบตามจับหวังเถิง เขามีความสำคัญกับนิกายไร้เริ่มต้นมาก!” (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
กู่ทงเทียนตะโกนตามมา ดวงตาเขาเฉียบคมราวเหล็กกล้า ระเบิดพลังทั้งหมดพุ่งเข้าปะทะกับผู้อาวุโสทั้งสอง
“ได้!”
ซูเฉินไม่ลังเลแม้แต่น้อย
เมื่อจ้านเหยียนกับกู่ทงเทียนพุ่งเข้าใส่ผู้อาวุโสสูงสุดทั้งสอง เขาย่อมไม่ลังเล รีบข้ามห้วงอากาศไล่ล่าหวังเถิงทันที
“หวังเถิง เจ้าคิดหนีไปไหน วันนี้เจ้าหนีไม่รอดแน่!”
เสียงซูเฉินดังกึกก้อง ราวกับฟ้าผ่า กังวานสะเทือนฟ้าดิน
“สารเลว!”
ใบหน้าหวังเถิงเปลี่ยนสี เขาไม่คิดเลยว่าซูเฉินจะตามมาทันเร็วขนาดนี้
ฮึ่ม!
ยันต์โบราณปรากฏขึ้นในฝ่ามือเขา เรืองแสงด้วยอักขระวิญญาณ ถูกเขาบดขยี้ทันที จากนั้นแปรเปลี่ยนเป็นแสงศักดิ์สิทธิ์ห่อหุ้มร่างของเขา
แคร่ก!
ห้วงอากาศเบื้องหน้าถูกฉีกออก หวังเถิงถูกรับตัวเข้าไปในห้วงอากาศทันที
“ยันต์เคลื่อนย้ายระยะสั้น?”
ดวงตาซูเฉินปรากฏแสงวูบไหว เขาจำยันต์โบราณที่หวังเถิงใช้ได้ทันที มันคือยันต์เคลื่อนย้ายระยะสั้นที่สามารถเคลื่อนตัวไปได้ไกลหลายแสนลี้ในพริบตาเดียว
แน่นอนว่า นี่คือตัวช่วยชีวิตที่นิกายไร้เริ่มต้นมอบให้หวังเถิง
ทว่าซูเฉินได้คาดการณ์ไว้ล่วงหน้าแล้วว่าหวังเถิงจะทำเช่นนี้
ตูม!
เขาต่อยทะลุห้วงอากาศเบื้องหน้า แล้วก้าวเข้าสู่ความว่างเปล่า
ด้วยร่างกายอันแข็งแกร่งของเขา การข้ามพายุว่างเปล่าไม่เป็นอันตรายใด ๆ สำคัญที่สุดคือดวงเนตรศักดิ์สิทธิ์ของเขาสามารถมองทะลุสรรพสิ่ง และเพิ่งจับร่องรอยลมปราณของหวังเถิงได้
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงสามารถไล่ตามผ่านพายุแห่งห้วงมิติได้อย่างรวดเร็ว ไม่ช้ากว่าหวังเถิงแม้แต่น้อย
“อยู่ทางนั้น!”
ประกายแสงสว่างแวบผ่านในดวงตาของซูเฉิน เขารีบพุ่งออกจากพายุแห่งห้วงมิติและปรากฏในเทือกเขารกร้างแห่งหนึ่ง
ฮึ่ม!
แสงแวบหนึ่งแลบผ่านในห้วงอากาศ เงาร่างของหวังเถิงปรากฏขึ้น
“ในที่สุดก็สลัดซูเฉินพ้น! เมื่อข้ากลับถึงนิกายไร้เริ่มต้น ข้าจะหาวิธีรวบรวมสามดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ทำลายล้างนิกายเต๋าสวรรค์ ฆ่าซูเฉินให้ได้!”
หวังเถิงถอนหายใจโล่งอก พูดพลางกัดฟันแน่น
“แค่เจ้าน่ะหรือ?”
ในเวลานั้น เสียงเรียบนิ่งดังขึ้น
ร่างหวังเถิงสั่นสะท้าน หันหลังกลับอย่างรวดเร็ว และสิ่งที่เห็นก็คือเงาร่างผู้หนึ่งปรากฏจากห้วงอากาศ จ้องเขาด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น
หากไม่ใช่ซูเฉิน แล้วจะเป็นใครได้อีกเล่า?