มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 484 เจตนาฆ่าฟ้าสะท้านของเฉินเมี่ยเต๋า
ในฐานะผู้นำนิกายเทียนเต๋า จางหยวนย่อมรับรู้ความลับมากมายอย่างลึกซึ้ง
แม้นิกายเทพโบราณจะไม่แสดงพลังออกมาต่อหน้าสาธารณชนบ่อยครั้ง แต่แท้จริงแล้วกลับทรงพลังยิ่ง และมิได้ด้อยไปกว่านิกายไร้เริ่มต้นเลยแม้แต่น้อย
แม้นิกายเทพโบราณจะไม่มีจักรพรรดิเทพยุทธ์อยู่ในปัจจุบัน แต่หากวัดจากพลังโดยรวม ก็ยังถือเป็นอันดับสอง รองจากนิกายไร้เริ่มต้น เหนือกว่านิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าและนิกายปราบอสูรอย่างชัดเจน
ทว่าวันนี้ ผู้นำนิกายเทพโบราณอันทรงเกียรติอย่างกู่หยวน กลับคุกเข่าคารวะต่อซูเฉินอย่างไร้ความลังเล ยังทำให้เขารู้สึกตกตะลึงอย่างยิ่ง
“ทุกท่าน ลุกขึ้นเถิด”
ซูเฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
ผู้ที่ได้รับสืบทอดจากเทพโบราณ ย่อมเป็นทายาทของเทพโบราณ และดำรงสถานะเป็น ‘บุตรเทพ’ แห่งนิกายเทพโบราณ มีฐานะสูงส่งเหนือผู้ใด
ดังนั้นกู่หยวนจึงนำผู้คนคุกเข่าคารวะโดยไม่ลังเล และขนานนามเขาว่า ‘บุตรเทพ’
เมื่อได้ยินคำกล่าวของซูเฉิน กู่หยวนจึงลุกขึ้นพร้อมผู้ติดตามทั้งหมด
ทว่าเขากลับมองซูเฉินด้วยความเกรงใจ พร้อมยิ้มเจื่อน เอ่ยด้วยเสียงขออภัยว่า: “ท่านบุตรเทพ นิกายเทียนเต๋าประสบหายนะใหญ่หลวง ขณะที่นิกายเทพโบราณของเราก็ถูกนิกายไร้เริ่มต้นข่มขู่ ไม่อาจหลบเลี่ยงได้ จึงไม่อาจรีบเร่งมาช่วยเหลือ ขอท่านโปรดให้อภัยด้วย!”
“ข้าจะไม่ถือโทษเรื่องที่ผ่านมา แต่ต่อแต่นี้ หากนิกายเทียนเต๋าประสบภัยอันใด แล้วนิกายเทพโบราณยังคงนิ่งเฉย เช่นนั้นอย่าโทษข้าที่จะไม่ปรานี!”
ซูเฉินกล่าวเตือนกู่หยวนด้วยสายตาเย็นเยียบ
เขาย่อมมองทะลุความคิดเล็กน้อยของกู่หยวนออกอย่างชัดเจน
ก่อนหน้านี้ยังไม่อาจแน่ชัดว่าซูเฉินได้รับสืบทอดจากเทพโบราณหรือไม่ อีกทั้งกู่หยวนก็น่าจะรู้ว่าจักรพรรดิเทพยุทธ์โจวเฉียนออกไปล่าซูเฉิน และเฝ้าอยู่หน้าวิหารเทพโบราณ
กู่หยวนจึงไม่กล้ากระทำสิ่งใดโดยพลการ เพราะหากโจวเฉียนฆ่าซูเฉินและได้ครอบครองพลังเทพโบราณ เช่นนั้นนิกายเทพโบราณก็จะตกอยู่ในอันตรายใหญ่หลวง
แต่เมื่อเขาได้ยินว่าซูเฉินกลับมาแล้ว และไม่เห็นเงาของโจวเฉียนกลับมาเช่นกัน เขาจึงรีบตรงมายังนิกายเทียนเต๋า
และก็เป็นดังคาด ซูเฉินได้รับสืบทอดจากเทพโบราณ กลายเป็นทายาทโดยแท้!
ดังนั้นกู่หยวนจึงยอมสวามิภักดิ์แต่โดยดี
แต่ถึงแม้จะเข้าใจเหตุผล ซูเฉินก็ยังรู้สึกไม่พอใจนัก จึงกล่าวเตือนไว้อย่างหนักแน่น
“ขอรับ! ท่านบุตรเทพวางใจได้ นับจากนี้ไป นิกายเทพโบราณของเราจะเป็นพันธมิตรแน่นแฟ้นของนิกายเทียนเต๋า และจะร่วมมือกันในทุกเรื่อง!”
กู่หยวนถึงกับเหงื่อซึมกลางหลัง กล่าวอย่างจริงจังเต็มที่
เหตุที่เขาแสดงความเคารพต่อซูเฉินเช่นนี้ นอกจากจะเป็นเพราะคำสั่งสอนของบรรพชนแล้ว ยังเป็นเพราะพลังของซูเฉินเองโดยแท้
จักรพรรดิเทพยุทธ์ผู้สูงส่งอย่างโจวเฉียน ออกไปฆ่าซูเฉิน แต่สุดท้ายกลับไม่กลับมา ขณะที่ซูเฉินกลับมาปรากฏตัว
ความหมายในเรื่องนี้ น่าตกใจเกินบรรยาย
หากซูเฉินมีพลังพอจะฆ่าโจวเฉียนได้ เช่นนั้นแม้จะล้างนิกายเทพโบราณทั้งนิกาย ก็มิใช่เรื่องเกินกำลัง!
พลังของซูเฉินนั้นแข็งแกร่งถึงขั้นที่นิกายเทพโบราณแทบไม่มีผลกระทบใด ๆ ต่อตัวเขาเลย ตรงกันข้าม นิกายเทพโบราณเองต่างหากที่ต้องพึ่งพาเขา
ในโลกนี้ ผู้แข็งแกร่งย่อมคู่ควรแก่การเคารพ!
หลังจากซูเฉินเตือนกู่หยวนแล้ว เขาจึงเชิญกู่หยวนกับจางหยวนเข้าสู่วิหารเทียนเต๋า เพื่อหารือเรื่องการโจมตีนิกายไร้เริ่มต้น (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
ไม่นานนัก ฉินซงเหนียน ผู้นำหอสมบัติว่านเป่า และเลิ่งเฉียนเฟิง ผู้นำนิกายกระบี่อู๋เหลียง ก็มาถึงเช่นกัน
พวกเขาเดิมตั้งใจจะช่วยเหลือนิกายเทียนเต๋า แต่ถูกกองกำลังที่นิกายไร้เริ่มต้นส่งมาขัดขวางไว้ที่หน้าประตูภูเขา ครั้งนี้นับว่าได้พบหน้ากันเสียที
สี่ขุมพลังศักดิ์สิทธิ์ เริ่มหารือแผนโต้กลับภายในนิกายเทียนเต๋า
...
ณ นิกายไร้เริ่มต้น
สีหน้าของเฉินเมี่ยเต๋าหม่นหมองดั่งน้ำหมึก ดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าเยียบเย็น
เมื่อครู่ มีคนมารายงานว่าแผ่นชีวิตของผู้อาวุโสสูงสุดระดับนักบุญยุทธ์สองคนที่ร่วมเดินทางไปกับหวังเถิงได้แตกร้าว
ยิ่งไปกว่านั้น ตามข่าวที่สายลับรอบนิกายเทียนเต๋าส่งกลับมา ระบุว่าซูเฉินได้กลับสู่นิกายเทียนเต๋า พร้อมแสดงพลังอันน่าตกตะลึง สังหารจงหลินกับไป่เซี่ยวซานลง
แผนการทำลายนิกายเทียนเต๋าครั้งนี้ จึงล้มเหลวโดยสิ้นเชิง!
“ซูเฉิน ช่างกล้านัก! ข้า เฉินเมี่ยเต๋า มองเจ้าแผ่วเกินไปจริง ๆ!”
เฉินเมี่ยเต๋าหัวเราะอย่างโกรธแค้น
“เจ้านิกาย! แม้แผ่นชีวิตของหวังเถิงยังไม่แตก แต่เกรงว่าคงตกอยู่ในมือซูเฉินแล้ว พวกเราต้องวางแผนรับมือไว้ล่วงหน้า!”
“ถูกแล้ว เจ้าสำนัก! หากซูเฉินได้รับสืบทอดจากเทพโบราณจริง เช่นนั้นเมื่อเขาเติบโตขึ้น จะกลายเป็นศัตรูอันตรายอย่างยิ่งของนิกายไร้เริ่มต้นเรา ต้องหาทางกำจัดเขาให้ได้!”
“นิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าและนิกายปราบอสูรนั้น ไร้ประโยชน์ยิ่งนัก! จงหลินกับไป่เซี่ยวซานตายก็สมควรแล้ว! ข้าว่านิกายไร้เริ่มต้นของเราควรระดมพลทั้งหมด บุกโจมตีนิกายเทียนเต๋า แล้วสังหารซูเฉินเสีย!”
“ใช่แล้ว! ด้วยพลังของเจ้านิกาย ต่อให้จะฆ่าซูเฉินก็เป็นเพียงเรื่องง่ายดาย!”
“...”
ภายในวิหาร ผู้อาวุโสทั้งหลายต่างโกรธเกรี้ยวและตกใจ พากันอภิปรายเสียงดัง
อีกแล้วหรือ…ซูเฉินอีกแล้ว!
ไม่ว่าเรื่องใดที่นิกายไร้เริ่มต้นวางแผนไว้ ล้วนถูกซูเฉินทำลายจนย่อยยับ!
ยิ่งไปกว่านั้น ความก้าวหน้าของเขายังรวดเร็วจนทุกคนรู้สึกหนาวสั่น
“เงียบ!”
เฉินเมี่ยเต๋าคำรามเสียงดัง
ดวงตาเขาเย็นเยียบประดุจเหล็กกล้า เต็มไปด้วยเจตนาฆ่ารุนแรง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา: “หากคิดจะฆ่าซูเฉิน ไม่มีที่ใดเหมาะไปกว่านิกายไร้เริ่มต้นของเราอีกแล้ว! แม่ของซูเฉิน หลิวหานเยียน อยู่ในเงื้อมมือของพวกเรา เขาย่อมไม่มีทางเลือก! ส่งคนไปแจ้งซูเฉิน ให้มาที่นิกายไร้เริ่มต้นภายในสามวัน! มิฉะนั้น ข้าจะลอกหนังหลิวหานเยียนทั้งเป็น!”
“รับคำสั่ง!”
ทุกคนสะท้านในใจ รีบก้มศีรษะรับคำสั่งทันที
พวกเขาต่างรู้ดีว่าเจ้าสำนักเฉินเมี่ยเต๋าโกรธจนถึงขีดสุดแล้ว
แต่สามวันต่อจากนี้…ซูเฉินจะกล้าเดินทางมานิกายไร้เริ่มต้นเพียงลำพังเพื่อช่วยแม่ของเขาจริงหรือ?