มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 492 เจตนาฆ่าของเฉินเมี่ยเต๋า
“ซูเฉิน เตรียมตัวตายได้เลย!”
เฉินเมี่ยเต๋าคำรามก้องทันที ดวงตาเย็นเยียบราวเหล็กกล้า ทั้งร่างแผ่พุ่งเจตนาฆ่าออกมาเต็มเปี่ยม
โฮ่กก!
โดยรอบหน้าผาทะเลคราม สายลมกับเมฆหมอกปั่นป่วน มิติส่งเสียงคำราม
โซ่แห่งระเบียบศักดิ์สิทธิ์ที่ทะลวงสวรรค์และปฐพีพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า แผ่กลิ่นอายโบราณลึกล้ำ
โฮ่กก!
เสียงคำรามของอสูรโบราณดังกึกก้องทั่วมิติ จากทั่วทุกทิศ เกราะพลังโลหิตคล้ายปรากฏขึ้น ล้อมซูเฉินไว้ตรงกลาง
ในมิติทั้งสี่ด้านของเกราะพลังโลหิต ปรากฏร่างอันน่าสะพรึงกล้าสี่ตน:
มังกรโลหิตยักษ์!
พยัคฆ์โลหิตยักษ์!
หงส์เพลิงโลหิต!
เต่าดำโลหิต!
ค่ายกลเทพโลหิตสี่วิญญาณ ระเบิดพลังออกมาอย่างสมบูรณ์ในยามนี้!
เฉินเมี่ยเต๋ายืนอยู่เหนือค่ายกลเทพโลหิตสี่วิญญาณ ทั่วทั้งร่างปกคลุมด้วยแรงกดดันอันน่าสะพรึงดุจเทพเซียน ดวงตาเย็นชาราวน้ำแข็ง จ้องมองซูเฉินแน่นิ่ง
และในมิติโดยรอบนั้น ปรากฏร่างของยอดฝีมือระดับนักบุญยุทธ์ของนิกายไร้เริ่มต้นทีละคน ๆ
แผนการล้อมจับแผ่ขยายไปทุกทิศทาง
ซูเฉินถูกปิดตายโดยสมบูรณ์!
“เฉินเมี่ยเต๋า นี่คือค่ายกลเทพโลหิตสี่วิญญาณหรือ? คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะถึงกับจัดตั้งค่ายกลเวทโบราณเช่นนี้เพียงเพื่อฆ่าข้า!”
ซูเฉินหัวเราะเยาะ ดวงตาไร้ซึ่งความหวาดหวั่นแม้แต่น้อย
“ซูเฉิน เจ้าจะตายแล้วยังสามารถสงบนิ่งได้ ข้านับถือเจ้าไม่น้อย!”
เฉินเมี่ยเต๋าเย้ยหยัน
หลังจากพบว่าอาเจียวคือซูเฉินที่แปลงร่างมา เขาจึงสั่งให้ผู้เชี่ยวชาญค่ายกลฉีหยวนลอบเปิดใช้งานค่ายกลเทพโลหิตสี่วิญญาณ
พร้อมกันนั้น เหล่ายอดฝีมือระดับนักบุญยุทธ์ของนิกายไร้เริ่มต้นก็รวมตัวกันที่หน้าผาทะเลคราม
ด้วยค่ายกลเทพโลหิตสี่วิญญาณและยอดฝีมือจำนวนมากแห่งนิกายไร้เริ่มต้น แผนล้อมปราบซูเฉินจึงถูกจัดวางไว้อย่างรัดกุม ต่อให้เป็นจักรพรรดิเทพยุทธ์มาเอง เฉินเมี่ยเต๋าก็ยังมั่นใจว่าจะสามารถกักขังไว้ได้!
นี่แหละคือรากฐานของนิกายไร้เริ่มต้น!
“ซูเฉิน ส่งมรดกเทพโบราณให้ข้า ส่งหวังเถิงกับอาเจียวมาให้ ข้าอาจจะเมตตาไว้ชีวิตเจ้า มิฉะนั้น วันนี้เจ้าต้องตาย!”
เฉินเมี่ยเต๋าจ้องซูเฉิน ดวงตาเย็นเยียบ น้ำเสียงไร้ความปรานี
“เฉินเมี่ยเต๋า เจ้าน่ารังเกียจไร้ยางอายยิ่งนัก! เจ้าใช้ชีวิตมารดาข้าขู่ ตอนนี้ข้ามาแล้ว ปล่อยมารดาข้าซะ!”
ซูเฉินจ้องเฉินเมี่ยเต๋าตาเขม็ง
“หลิวหันเยียนอยู่ในมือข้า! แต่ใครจะไปรู้ว่าเจ้าคิดแผนอะไรไว้? ตราบใดที่เจ้าส่งมรดกเทพโบราณกับหวังเถิงและอาเจียวมา ข้าจะมอบหลิวหันเยียนให้เจ้า ดีหรือไม่?”
เฉินเมี่ยเต๋ายิ้มเจ้าเล่ห์
ซูเฉินนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
ทันใดนั้น แสงวาบขึ้นในฝ่ามือของเขา หวังเถิงกับอาเจียวปรากฏตัวออกมา
“เฉินเมี่ยเต๋า ข้าส่งหวังเถิงกับอาเจียวให้เจ้าได้ แต่หากเจ้าต้องการมรดกเทพโบราณ ให้ข้าเห็นมารดาข้าก่อน ข้าต้องแน่ใจว่านางยังปลอดภัยอยู่!”
ดวงตาซูเฉินแดงก่ำ เต็มไปด้วยโทสะและเจตนาฆ่า
ดูราวกับเขาไม่มีทางเลือกอื่น จึงยอมประนีประนอม (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
“ตกลง! ส่งหวังเถิงกับอาเจียวมาให้ข้าก่อน แล้วข้าจะให้เจ้าดูหลิวหันเยียน!”
ดวงตาเฉินเมี่ยเต๋าแวบประกายแหลมคม เขาครุ่นคิดชั่วขณะ ก่อนพยักหน้าตอบตกลง
อย่างไรเสีย ซูเฉินก็ถูกขังอยู่ในค่ายกลเทพโลหิตสี่วิญญาณแล้ว
ด้วยยอดฝีมือมากมายของนิกายไร้เริ่มต้นรายล้อม ซูเฉินแทบไม่มีทางหนี เขาจึงไม่มีปัญหาที่จะให้ดูหลิวหันเยียน
“เอาไป!”
ซูเฉินโบกมือ ส่งหวังเถิงกับอาเจียวออกไป
พร้อมกันนั้น เขาส่งเสียงสื่อสารลับถึงเสี่ยวไป๋กับมังกรอสูร ให้เตรียมพร้อมไว้
ตอนนี้มีเพียงเคล็ดลับลับของเสี่ยวไป๋ในการพลิกหยินหยาง ย้ายมิติเท่านั้น ที่จะช่วยหลิวหันเยียนได้
ไม่เช่นนั้น ต่อให้ซูเฉินมีพลังรบแกร่งกล้าสักเพียงใด ก็ยังไม่อาจใช้พลังเต็มที่เพราะเป็นห่วงใจ
เจตนาฆ่าในใจเขาต่อเฉินเมี่ยเต๋าพุ่งถึงขีดสุด แต่เวลานี้เขายังคงอดทนไว้ได้
เฉินเมี่ยเต๋ารับหวังเถิงกับอาเจียวที่ยังหมดสติอยู่มาตรวจสอบอย่างละเอียด พบว่าทั้งสองบาดเจ็บแต่ไม่สาหัส และซูเฉินไม่ได้ทำร้ายใด ๆ
จึงรู้สึกวางใจลง
“ตอนนี้ ข้าขอดูมารดาข้าได้หรือยัง?”
ดวงตาซูเฉินแดงก่ำ จ้องเฉินเมี่ยเต๋า พูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก
“ได้สิ!”
เฉินเมี่ยเต๋ายิ้มเรียบเฉย
จากนั้น แหวนเชียนคุนที่นิ้วของเขาก็เปล่งแสงเจิดจ้าออกมา ราวกับมีโลกใบเล็กซ่อนอยู่ภายใน ลึกลับเหนือคาด
ร่างหนึ่งพุ่งออกมาจากแหวนเชียนคุน
นางคือสตรีวัยกลางคนในชุดเครื่องแต่งกายชั้นสูง รูปลักษณ์อ่อนโยนสง่างาม บนร่างถูกพันธนาการด้วยโซ่ทองคำบางเรืองแสงจาง ๆ
ใบหน้าซีดขาวอย่างยิ่ง แต่ยังคงมีสติ
นางคือหลิวหันเยียน!
“ท่านแม่!”
ร่างของซูเฉินสั่นไหว ดวงตาเปลี่ยนเป็นแดงฉานในบัดดล
“อืม…อืม…”
หลิวหันเยียนเห็นซูเฉินในเวลาเดียวกัน แม้จะไม่สามารถพูดได้ แต่หยดน้ำตาก็ไหลลงมาเงียบ ๆ นางส่ายหน้าอย่างแรง สีหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวดอย่างถึงที่สุด
นางจะไม่เข้าใจสถานการณ์ของซูเฉินได้อย่างไร?
ขณะนี้เขาถูกขังอยู่ในค่ายกลเทพโลหิตสี่วิญญาณ รอบด้านเต็มไปด้วยยอดฝีมือจ้องเล่นงานอย่างไม่ลดละ เขาย่อมมาเพื่อนางแน่นอน!
หลิวหันเยียนเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด
หากไม่ใช่เพราะนาง ซูเฉินคงไม่ตกอยู่ในอันตรายเช่นนี้
นางส่ายหน้าอย่างร้อนรน ส่งสายตาบอกซูเฉินให้รีบหนีจากที่นี่ อย่าห่วงนางอีกต่อไป
“ท่านแม่ ไม่ต้องห่วงข้าจะช่วยท่านให้ได้แน่นอน!”
ซูเฉินกล่าว ดวงตาแดงก่ำ
“ดีมาก! หลิวหันเยียน เจ้าก็เห็นแล้ว ซูเฉิน ตราบใดที่เจ้าส่งมรดกเทพโบราณมา ข้าจะปล่อยนางในทันที!”
เฉินเมี่ยเต๋าแสยะยิ้ม
YOU MAY ALSO LIKE
