มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 494 สังเวยเลือดต่อสรรพชีวิต เทพอสูรทั้งสี่ปรากฏ
เหนือหน้าผาทะเลคราม ท้องฟ้าเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือด
ม่านพลังสีโลหิตขนาดมหึมาปกคลุมทั่วทั้งผืนฟ้า
เหนือกลางเวหา ปรากฏเงาร่างขนาดยักษ์สีเลือดสี่ตน มังกรเขียว พยัคฆ์ขาว หงส์เพลิง และเต่าดำ ทั้งหมดก่อตัวขึ้นจากเลือดของสิ่งมีชีวิต
ทว่าในยามนี้ กลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายอำมหิต หาใช่สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ตามบันทึกโบราณไม่ หากแต่เป็นอสูรอาถรรพ์ทั้งสี่!
เจตนาฆ่าที่น่าสะพรึงกล้าถาโถมมาที่ซูเฉินจนแม้แต่สีหน้าของเขายังแปรเปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัว
“เจ้ากล้าสังเวยชีวิตผู้บริสุทธิ์เช่นนี้? นิกายไร้เริ่มต้นสมควรถูกทำลาย!”
แววตาของซูเฉินเยียบเย็นเต็มไปด้วยเพลิงแค้น
เขาเห็นด้วยตาตนเองว่าเหล่ามนุษย์ธรรมดานับไม่ถ้วนถูกผลักตกลงสู่บ่อโลหิต เพื่อใช้เป็นสังเวยหล่อเลี้ยงพลังของค่ายกลเทพโลหิตเทพอสูรสี่วิญญาณอย่างต่อเนื่อง
ขณะนั้นเอง ซูเฉินกำลังต่อกรกับผู้บ่มเพาะระดับนักบุญนับสิบจากนิกายไร้เริ่มต้น
แม้ว่าพลังต่อสู้ของซูเฉินจะลึกล้ำเหนือชั้น ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับนักบุญมากมายที่รุมโจมตีพร้อมกัน กระบวนท่าอันน่าสะพรึงและเจตนาฆ่าที่รุนแรงราวมรณะคลื่นย่อมสร้างแรงกดดันมหาศาลแก่เขา
“พวกมันควรภาคภูมิใจเสียด้วยซ้ำที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของค่ายกลเทพโลหิตเทพอสูรสี่วิญญาณ! ซูเฉิน วันนี้เจ้าหนีไม่พ้นแน่!”
แววตาเฉินเมี่ยเต๋าเยียบเย็นดุจเหล็กกล้า เต็มไปด้วยเจตนาฆ่า
ตูม!
มือของเขาเคลื่อนไหวรวดเร็ว สัญลักษณ์โลหิตมากมายปรากฏขึ้นทีละดวง ส่งผลให้พลังของค่ายกลเทพโลหิตเทพอสูรสี่วิญญาณยิ่งทวีความน่าสะพรึงกล้า
เขาตั้งใจแน่วแน่จะฆ่าซูเฉินในที่แห่งนี้!
ซูเฉินไม่เพียงแต่มีพลังต่อสู้ลึกล้ำ พรสวรรค์ไร้เทียมทาน แต่ยังครอบครองวิชาเร้นลับมากมาย
ทั้งเคล็ดแปลงกายลึกลับ และเคล็ดลับที่ทำให้หลิวหันเยียนหายตัวไปต่อหน้าต่อตา ล้วนทำให้เขารู้สึกครั่นคร้าม
เขาไม่คิดจะไว้ชีวิตซูเฉินอีกต่อไป ต้องสังหารเสียก่อน แล้วค่อยค้นหามรดกเทพโบราณในภายหลัง
ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!
ซูเฉินดั่งตกอยู่ในมหาสมุทรโลหิต ทะเลโลหิตคลุ้มคลั่งกลืนกินทั่วฟ้า เจตนาฆ่าพวยพุ่ง ใบมีดโลหิต แสงดาบ และหอกนับไม่ถ้วนผุดขึ้นจากทะเลโลหิตราวพายุ คลื่นกระหน่ำฟาดฟันเข้าใส่ซูเฉิน
ขณะเดียวกัน กลิ่นอายของเทพอสูรทั้งสี่ในอากาศยิ่งเข้มข้น ร่างของพวกมันค่อย ๆ กระจ่างชัด
ในที่สุดก็ราวกับเทพอสูรโบราณทั้งสี่ได้ฟื้นคืนชีพ กลิ่นอายฆ่าฟันปะทุรุนแรง พุ่งถาโถมลงมาจากฟ้า
“นายท่าน ระวัง!”
อสูรมังกรคำรามลั่น แววตาสาดประกายแสงมาร พุ่งเข้าปะทะมังกรโลหิตในทันที
ตูม!
อสูรมังกรหนึ่งดำ หนึ่งแดง ประจันหน้ากันในเวหา แรงปะทะรุนแรงกึกก้องราวคลื่นยักษ์โหมซัดสะเทือนฟ้าดิน
ฟึ่บ!
เสี่ยวไป๋ทะยานขึ้นสู่ฟ้า แปรสภาพเป็นสุนัขจิ้งจอกขาวขนาดยักษ์กลางอากาศ หางทั้งหกพลิ้วไหวคล้ายดาบแสงสว่างเจิดจ้า โจมตีหงส์เพลิงโลหิตอย่างไม่ลดละ (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
เทพอสูรทั้งสี่ที่ถือกำเนิดจากค่ายกลเทพโลหิตเทพอสูรสี่วิญญาณล้วนแผ่กลิ่นอายที่น่าสะพรึง มีพลังต่อสู้ใกล้เคียงนักบุญราชันไร้เทียมทาน ไม่ต่างจากจักรพรรดิเทพยุทธ์
แม้เสี่ยวไป๋และอสูรมังกรสามารถหยุดอสูรสองตนไว้ได้ แต่พยัคฆ์โลหิตกับเต่าดำโลหิตกลับพุ่งเข้าใส่ซูเฉินพร้อมกัน
“ฆ่า!”
เส้นผมของซูเฉินสะบัดไหว ดวงตาเต็มเปี่ยมด้วยจิตต่อสู้ เขาตะโกนก้อง ฟาดหมัดอันหาที่เปรียบมิได้ออกไป
ปัง!
พลังของร่างทองคำปฐมยุทธ์ระเบิดออกเต็มที่ หมัดที่ปล่อยออกมาราวภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งความโกลาหล ครอบครองพลังอำนาจทำลายล้างอันน่ากลัว
มิติแตกร้าวในทันที
พยัคฆ์โลหิตถูกหมัดของซูเฉินซัดจนลอยกระเด็นไป!
“ฆ่า!”
กระบี่จวินหลินทะยานออกจากร่างซูเฉิน แปรสภาพเป็นแสงกระบี่รวดเร็วราวสายฟ้า ผ่าลงบนเต่าดำโลหิต!
ตูม!
การต่อสู้อันดุเดือดระหว่างซูเฉินกับเทพอสูรทั้งสองระเบิดขึ้นในบัดดล
“ฆ่ามัน!”
“ฆ่า!”
เหล่านักบุญจากนิกายไร้เริ่มต้น นำโดยปรมาจารย์ฉีหยวน สีหน้าเยียบเย็น พุ่งทะยานกลางเวหา แผ่เจตนาฆ่าออกมาจากทั่วร่าง
ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!
อาวุธศักดิ์สิทธิ์และเคล็ดวิชาอันรุนแรงเปล่งประกายดั่งพายุถล่มลงจากฟ้าโอบล้อมซูเฉินไว้อย่างแน่นหนา
พวกเขาตั้งใจแน่วแน่จะสังหารซูเฉินในที่แห่งนี้!
ที่นี่คือถิ่นของนิกายไร้เริ่มต้น มีค่ายกลเทพโลหิตเทพอสูรสี่วิญญาณควบคุมโดยเฉินเมี่ยเต๋า มีอสูรอาถรรพ์ทั้งสี่ที่ถือกำเนิดจากค่ายกล และยังมีนักบุญมากมาย!
กล่าวได้ว่านิกายไร้เริ่มต้นออกแรงทั้งนิกาย
จุดประสงค์ของพวกเขาคือสังหารซูเฉินให้สิ้นซาก!
“เด็กคนนี้ต้องกำจัดโดยเร็ว!”
เมื่อเห็นซูเฉินต่อสู้กับอสูรอาถรรพ์สองตน แววตาเฉินเมี่ยเต๋าเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นและเจตนาฆ่า
พลังต่อสู้ของซูเฉินร้ายกาจเกินไป และอัตราการเติบโตของเขาก็เหนือความคาดหมาย!
หากปล่อยให้เขาเติบโตเช่นนี้ อีกไม่กี่ปีก็คงจะกวาดล้างทั่วถิ่นป่าตะวันออกได้ และถึงตอนนั้นนิกายไร้เริ่มต้นย่อมตกอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเขา
ตูม!
เฉินเมี่ยเต๋ายังคงควบคุมค่ายกลเทพโลหิตเทพอสูรสี่วิญญาณต่อไป กลิ่นอายสังหารในทะเลโลหิตโหมกระหน่ำกดดันซูเฉินอย่างไม่ลดละ!