มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 497 ดินแดนรกร้างตะวันออกตกอยู่ในความโกลาหล
ที่ราบทางตอนเหนือ
บนภูเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะและน้ำแข็ง พระราชวังน้ำแข็งสีขาวดั่งหยกตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขาศักดิ์สิทธิ์ ส่องประกายภายใต้แสงดาวอันเจิดจ้าไม่สิ้นสุด
ภายในพระราชวังน้ำแข็ง เงาร่างงดงามสง่างามผู้หนึ่งลืมตาขึ้น ในนัยน์ตาคู่นั้นราวกับมีภาพลวงตาของดาราจักรที่จางหาย และการเคลื่อนย้ายของตะวันและจันทรา
“ในป่าตะวันออกเกิดความโกลาหลถึงเพียงนี้ หรือว่า…ศาสตราเทพได้ถือกำเนิดขึ้น? โลกเซวียนเทียนกำลังจะเข้าสู่กลียุคอีกครา!”
เงาร่างนั้นลุกขึ้น เดินเท้าเปล่าอย่างเงียบงัน เสื้อผ้าปลิวไสว จากนั้นก็เดินออกจากพระราชวังน้ำแข็ง หันมองไปยังทิศทางของป่าตะวันออก ก่อนจะสลายหายไปในห้วงแห่งความว่างเปล่า
……
เทือกเขาทะเลใต้
ชายชราร่างสูงใหญ่สวมเสื้อผ้าหยาบอย่างเรียบง่าย จู่ ๆ ก็ยื่นมือออกไป คว้ามังกรดำตัวหนึ่งขึ้นมาจากมหาสมุทรอันเวิ้งว้าง จากนั้นก็เหวี่ยงลงพื้นอย่างรุนแรง
เทือกเขาขนาดมหึชาหลายลูกถึงกับพังทลายลงทันที
“ท่านราชาปีศาจ โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย!”
มังกรดำเปล่งเสียงพูดภาษามนุษย์ พลางร้องขอความเมตตา
“เจ้าสัตว์อสูรชั่ว! ใครอนุญาตให้เจ้าฆ่าล้างมนุษย์นับร้อยล้านลับหลังข้า? เจ้าสมควรตาย!”
ชายชราร่างสูงตะโกนด้วยความโกรธ ยื่นมือออกไปเพื่อหักคอมังกรดำ
“หืม? นั่นมัน… ป่าตะวันออก? เหตุใดจึงมีพลังอำนาจที่น่ากลัวถึงเพียงนั้นในป่าตะวันออก หรือว่าจะมีศาสตราเทพถือกำเนิดขึ้น?”
ชายชราร่างสูงหันไปมองทิศทางของตงหวง แววตาเต็มไปด้วยแสงทองอันเจิดจ้า ลึกล้ำและน่าเกรงขาม
“ใครก็ได้! ส่งคนไปยังป่าตะวันออกเพื่อตรวจสอบว่าเกิดอะไรขึ้น… ไม่ต้องแล้ว ข้าจะไปเอง!”
เมื่อคำสั่งถูกออกไป เหล่าร่างในชุดเกราะสีดำหลายคนปรากฏตัวขึ้น คุกเข่าลงพร้อมกัน
อย่างไรก็ตาม ชายชราร่างสูงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะโบกมือให้พวกเขาถอยไป
จากนั้น เขาก็ย่างเท้าออกไป และหายวับไปในมหาสมุทร
……
ทะเลทรายตะวันตก
ท่ามกลางทะเลทรายไร้สิ้นสุด ภายในวิหารพุทธโบราณ
พระชราผู้มีใบหน้าโรยรา ท่าทีเหมือนคนธรรมดา และพลังกลิ่นอายอันอ่อนจาง กำลังเคาะไม้สวดมนต์ช้า ๆ อย่างสงบ
จู่ ๆ เสียงไม้สวดมนต์ก็หยุดลง
“ในป่าตะวันออกเกิดความปั่นป่วนเช่นนี้ ดูท่า โลกเสวียนเทียนจะเข้าสู่กลียุคอีกครา! เจียเยี่ย เจ้าบรรลุการฝึกตนแล้ว จงไปยังแผ่นดินจงโจวเพื่อตรวจสอบเหตุการณ์เถิด!”
พระชรามองไปยังทิศทางของป่าตะวันออก ในนัยน์ตาขุ่นมัวนั้นมีแสงแห่งพุทธธรรมสาดส่องวาบออกมา
ด้านหลังเขา มีพระหนุ่มรูปงามผู้หนึ่งยืนอยู่ ใส่จีวรสีขาวจันทร์ถือไม้ไผ่ เดินเท้าเปล่า
เมื่อได้ยินคำสั่ง เขากล่าวเบา ๆ ว่า “ขอรับ ท่านอาจารย์”
จากนั้นจึงเดินออกจากวิหาร พร้อมกับไม้ไผ่ในมือ
ทุกย่างก้าวของเขา มีดอกบัวเรืองรองปรากฏขึ้นอย่างเลือนลาง
……
ดินแดนจงโจว
ท่ามกลางภูเขา ภายในวิหารเต๋า
เต๋าจารย์ชราผมขาวเคราขาวนั่งขัดสมาธิอยู่บนเบาะ พลังกลิ่นอายแห่งเต๋าแผ่ซ่านออกจากร่างเขา จู่ ๆ ก็ลืมตาขึ้น ในนัยน์ตาราวกับมีผังหยินหยางไท่จี๋ผุดขึ้นลึกล้ำเกินหยั่ง
“ในป่าตะวันออกกลับปรากฏกลิ่นอายมากมายถึงเพียงนี้…โม่ซี…หรือว่าจะเป็นสมบัติล้ำค่าตามตำนาน?”
แววตาของเต๋าจารย์ชราเปล่งแสงขึ้น เขามองไปยังทิศทางของป่าตะวันออก แววตาฉายแววเร่าร้อนปะปนกับความหวาดหวั่น (อ่านนิยายก่อนใครได้ที่ Novel-Lucky)
“มีใครอยู่บ้าง?”
เต๋าจารย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบ
“ท่านบรรพบุรุษ!”
ด้านนอก เด็กหนุ่มหน้าตางดงามอ่อนช้อยคนหนึ่งก้าวเข้ามา คำนับด้วยความเคารพ
“ส่งคนไปตรวจสอบที่ป่าตะวันออกว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง!”
เต๋าจารย์กล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบ
“รับทราบ ท่านบรรพบุรุษ!”
เด็กหนุ่มขานรับอย่างเคารพ
“สมบัตินั้นไม่ควรจะปรากฏออกมาสู่โลกในเวลานี้ เหตุใดความลับแห่งจักรวาลถึงปั่นป่วนถึงเพียงนี้ ไม่อาจล่วงรู้ได้เลย? ช่างแปลกประหลาดนัก!”
แววตาของเต๋าจารย์เต็มไปด้วยความสงสัย
……
นิกายไร้เริ่มต้น
ซูเฉินไม่รู้เลยว่า เมื่อเขาใช้เตาหลอมฟ้าดินโจมตีทำลายเฉินเมี่ยเต๋าจนสลายหายไป จะก่อให้เกิดแรงสะเทือนไปทั่วโลกเสวียนเทียน ดึงดูดความสนใจของยอดฝีมือระดับสูงมากมาย
เวลานี้ การต่อสู้ที่นิกายไร้เริ่มต้นยังดึงดูดให้จ้านเหยียน กู่หยวน และผู้นำจากสองดินแดนศักดิ์สิทธิ์อย่างนิกายเทียนเต๋าและนิกายเทพโบราณ เดินทางมายังเขตแดนแห่งจุดเริ่มต้นอย่างพร้อมเพรียง
พวกเขาไม่คิดเลยว่า สงครามที่นิกายไร้เริ่มต้นจะระเบิดขึ้นเร็วถึงเพียงนี้
โดยเฉพาะการโจมตีอันร้ายแรงที่เพิ่งเกิดขึ้น ทำให้จ้านเหยียนและกู่หยวนต่างตกตะลึง สีหน้าฉายแววเคร่งเครียดและหวาดหวั่น
เมื่อพวกเขามาถึงนิกายไร้เริ่มต้นและเห็นซูเฉินลอยอยู่กลางเวหา ต่างก็ถอนหายใจโล่งอก
“ซูเฉิน เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่?”
“ท่านบุตรศักดิ์สิทธิ์ ท่านปลอดภัยดีหรือไม่?”
จ้านเหยียนและกู่หยวนปรากฏตัวขึ้นทันที และมองซูเฉินด้วยความห่วงใย
เมื่อพวกเขาเห็นสภาพของนิกายไร้เริ่มต้น ต่างก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ
พลังทำลายล้างที่รุนแรงถึงเพียงนี้ เกิดขึ้นได้อย่างไรกัน?
โดยเฉพาะเมื่อได้ยินศิษย์ของนิกายไร้เริ่มต้นพูดคุยกันว่า การโจมตีของซูเฉินครั้งนั้นไม่เพียงทำลายค่ายกลเทพโลหิตเทพอสูรสี่วิญญาณเท่านั้น แต่ยังสังหารเฉินเมี่ยเต๋าลงด้วย!
ทุกคนต่างตกตะลึงจนแทบไม่เชื่อสายตา
เฉินเมี่ยเต๋าเป็นใครกัน?
ผู้นำแห่งนิกายไร้เริ่มต้น หัวหน้าพันธมิตรเจ็ดดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ผู้บ่มเพาะที่อยู่ในระดับราชานักบุญไร้เทียมทาน เพียงอีกก้าวเดียวก็จะก้าวเข้าสู่ขอบเขตจักรพรรดิเทพยุทธ์
ในดินแดนของนิกายไร้เริ่มต้น เฉินเมี่ยเต๋ากลับถูกซูเฉินสังหารได้เช่นนั้นหรือ?
ใบหน้าของซูเฉินซีดเผือดทั่วทั้งร่างสั่นสะท้าน เกือบจะร่วงตกจากกลางเวหา โชคดีที่ลั่วเสวียนออกตัวไว มารับเขาไว้ได้ทัน
“อาจารย์ ข้าไม่เป็นไร!”
ซูเฉินยิ้มอย่างอ่อนแรง จากนั้นก็หันไปมองจ้านเหยียนและกู่หยวนกล่าวว่า
“ท่านผู้นำนิกายจ้านเหยียน ผู้นำนิกายกู่ เฉินเมี่ยเต๋าถูกประหารแล้ว วันนี้เราจะล้างบางนิกายไร้เริ่มต้น ไม่ให้หลงเหลือแม้แต่ผู้เดียว!”
แม้น้ำเสียงของซูเฉินจะอ่อนแรง แต่ถ้อยคำของเขากลับเย็นชาและเต็มไปด้วยจิตสังหารอย่างแท้จริง จนจ้านเหยียนและกู่หยวนขนลุกวาบทั้งร่าง
“เข้าใจแล้ว!”
จ้านเหยียนและกู่หยวนสบตากัน เห็นแววตาตื่นเต้นและฮึกเหิมในดวงตาของอีกฝ่าย จากนั้นก็พยักหน้าพร้อมกัน
YOU MAY ALSO LIKE
